verlichting evenwicht

Wil je geluk of verlichting?

Hoe vaak is het nu geweest dat ik een wereldbeeld creëerde op basis van de woorden van anderen die ik aannam als waarheid? En steeds veranderde het weer door voortschrijdend inzicht.

Het is mij nu meerdere keren overkomen dat ik iets aangereikt kreeg via een boek, een coach en ander persoon waardoor ik wijzer dacht te worden. Ik dacht dat ik het steeds allemaal meer op een rijtje kreeg en dat vanuit die wijsheid ook mijn geluksgevoel voortvloeide. Dat het geluksgevoel het bewijs was dat anderen de waarheid spraken.

Nu begint er iets te dagen. Er zijn psychologische en spirituele methodieken om de mind te beïnvloeden. Door die beïnvloeding krijg je een andere beleving van de werkelijkheid en krijg je andere resultaten.

Het leven voelt niet meer zo zwaar. Sterker nog: er is heel wat meer ruimte voor liefde, relaties verbeteren en vreugde. Ook is het in ieder opzicht makkelijker aangenamer geworden om te functioneren in deze wereld, te dealen met alles wat is en ook nog eens om het in maatschappelijk opzicht beter te doen dan voorheen.

Betere relaties, betere relatie met geld, werken vanuit een innerlijke motivatie. Daarnaast hebben we nog een betere gezondheid, meer energie, geen verslavingen (meer), een beter gevoel van psychisch welbevinden en je weet je veel beter raad met het leven.

Er zijn als het ware geen problemen meer. Je hebt het als mens voor elkaar gekregen om vrede te krijgen met het leven zoals het is en geeft er op een manier invulling aan die goed voor je voelt en die je heel veel vreugde geeft.

Toch wel een soort van ideaal als je daar nog niet bent. DAT ideaal kun je bereiken door bijvoorbeeld een pad zoals dat van mij te volgen zoals ik dat eerder beschreven had. Het is een route naar dat soort geluk.

  • Deze route levert een ‘winst’ op waar in wezen iedereen naar verlangt.
  • Iedereen die aan het struggelen is met het leven, komt via deze route in een nieuwe werkelijkheid terecht waarin alles lijkt zoals het bedoeld is: liefdevol, vredig, vreugdevol. Vrijwel ieder aspect van je leven is in lijn komen te liggen met wat jij prettig vindt en alles wat daarvan afwijkt, vat je niet op als een probleem maar als een uitnodiging om te groeien, een les of een spiegel.
  • Deze stand van zaken is zo aangenaam en zo’n groot verschil met waar je vandaan bent gekomen, dat je enthousiast bent om jouw inzichten met de wereld te delen.

Alles is koek en ei tot we onze zinnen gaan zetten op ‘verlichting’. Wanneer je gaat zoeken naar verlichting dan kom je dat OVERAL tegen en het is heel lastig om daar helderheid over te krijgen.

Wat ik tot nu toe heb gemerkt is:

  • Dat verlichting voor veel mensen een streven is geworden, maar dat het in werkelijkheid het ego aan het streven is naar die maatschappelijke gelukstoestand of het overstijgen daarvan.
  • Dat er sprake is van een marktwerking: mensen die verlicht willen worden en een aanbod van leraren en mogelijkheden om verlicht te raken. Zoals mijn hostelgenoot van laatst zei: ‘Verlichting is als een wortel voor spirituele zoekers’.
  • Dat die mogelijkheden om verlicht te raken eerder lijken te leiden naar de maatschappelijke gelukstoestand dan naar verlichting.

Ik geloof niet dat het erg is als de WERKELIJKE vraag en het WERKELIJKE aanbod op elkaar aansluiten. Maar als je WERKELIJKE verlichting zoekt dan is er in het aanbod HEEL VEEL ambiguïteit.

Nou merk ik zelf dat ik nogal geïntrigeerd ben door het idee van verlichting. Ik kan niet eens goed duiden WAAROM, want het schijnt al met al niks op te leveren waar je als mens echt iets aan hebt. Daarnaast maakt het het maatschappelijke leven ook niet eenvoudiger.

Als mens lijk je eigenlijk beter af te zijn met die maatschappelijke gelukstoestand. Dan functioneer je gewoon lekker. Genoeg gelijkgestemden. Een zinvolle levensinvulling. Plezier. Wat wil je nog meer?

Ik wil dat het ECHT is. Ik heb geen zin om een volger of speelbal te zijn van iets of iemand die de waarheid predikt. Waarbij er door voortschrijdend inzicht opeens weer vanalles kan veranderen.

Ik wil niet mijn kracht uit handen te geven aan abstracties als ‘God’, ‘de heilige Geest’, het universum. Want wat doe ik dan WERKELIJK?

Draag ik dan niet bij aan instandhouding van iets wat net zo goed een illusie kan zijn? Of wat geen illusie is maar een cultuur? Of allebei tegelijkertijd?

Een creatie van een MIND waarbij er toch ook belangen in het spel zijn? Of een co-creatie van een groter geheel aan (schijnbaar) (gelijkgestemde) belanghebbers?

Ik weet het niet. Ik weet ook niet of ik kan weten maar ik denk naar ECHT te verlangen zonder te weten of dit ook ECHT zo is. Want als ik er ECHT naar verlang dan denk ik waarschijnlijk dat er toch iets te halen valt. En als ik dat denk dan verlang ik in werkelijkheid niet naar iets wat er te halen valt en dus niet naar ECHT.

Want wat levert ‘echte’  ECHT op? Op basis van wat ik tot nu toe heb uitgevogeld:

  • Niet iets waar je (direct) wat aan hebt
  • Mogelijk uitsluiting/nergens bij horen
  • Mogelijk mensen die iets bij je willen komen halen zonder dat je hier iets voor hoeft te doen

Voor welke prijs krijg je ECHT? Op basis van wat ik tot nu toe heb uitgevogeld:

  • De maatschappelijke gelukstoestand laten varen
  • Volledige onthechting, ook aan alles waarvan je overtuigd bent dat het je dient, plezier geeft. Inclusief onthechting van de eigen identiteit, spiritualiteit en (spirituele) maatschappelijke positie.
  • In een ervaring zitten van continue naaktheid (volgens mij omdat er geen beschermingsmechanismen meer zijn)

Je bent niet IEMAND meer. Je bent als het ware natuur geworden. Er is niet meer iemand die controle heeft of richting kan bepalen. Alles gebeurt zoals dat met de natuur ook gebeurt als deze haar gang gaat.

MET ego heb je misschien de neiging om te denken dat dit supertof is, maar als je erin zit dan… Weet ik niet.

Wil ik dan ECHT of wil ik de maatschappelijke en persoonlijke gelukservaring? Ik weet niet of het een keuze is. Of het een keuze tussen die twee is. Of het een keuze kan zijn. Maar ik merk dat ik in ieder geval een neiging bij mijzelf merk om mij weer even af te keren van alle spirituele boeken, goeroes en leraren. En ik merk dat het pijn doet.

Want ik DACHT dat ik gevonden had.
Ik DACHT dat ik thuis gekomen was.
Ik DACHT de juiste koers te varen.
Ik DACHT wijzer te worden.
Ik DACHT hogere leiding te hebben
Ik DACHT volgens ‘hogere bedoelingen’ te leven.

En NU twijfel ik aan ALLES daarvan. Deze keer wil ik de oplossing van die twijfels niet zoeken buiten mijzelf, want er zijn teveel mensen die mij weer op koers kunnen/willen krijgen. Maar ik heb nu dus de indruk dat dit HUN koers is of die van hun goeroe, leraar of favoriete boek. En DAAR liggen mijn twijfels in.

Ergens denk ik: ‘Daar gaaaaan we weer’, want meestromen is zoveel makkelijker dan verzet tegen de richting van de groep. Toch is mijn insteek op dit moment om niet meer te zoeken buiten mijzelf. Te leven en bij spirituele verlangens in mijzelf op zoek te gaan naar helderheid.

Deze ga ik delen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *