Tagarchief: spiritueel ontwaken

Hellooo world

Spiritueel ontwaken: hoe doe je dat?

Toen ik ervoor koos om in vrijheid te leven, in de betekenis dat ik mij iedere dag zou laten leiden door creatie, inspiratie en behoeften, had ik verwacht dat ik daarmee een succesvolle ondernemer zou worden. In de zin dat ik dan zoveel zou creëren en zo erg precies zou doen wat mijn hart mij ingaf dat het wel zou leiden tot succes. Want je hart volgen en ‘je passie leven’ en ‘doen wat je leuk vindt’ dat zijn toch allemaal concepten die geassocieerd worden met ondernemerssucces. Als je ondernemers hoort vertellen over succes, dan blijken ze altijd hun hart te volgen, hun roeping of hun passie te leven. Dus ik ging er een beetje vanuit dat als ik een KvK-inschrijving had + zou doen wat mijn hart mij ingaf dat mijn onderneming een succes zou worden, met een beeld van betalende klanten en  (ruime) maandelijkse inkomsten.

Wat er echt gebeurde door in zo’n 15 maanden op te staan zonder ondernemersplan, was dat ik stap voor stap afstevende op spirituele ontwaking in plaats van op ondernemerssucces. Mijn indruk is dan ook dat dit gebeurt wanneer je leeft zonder plan met als enige verlangen ‘een leven in vrijheid’. In de maanden dat ik zo leefde kan ik herleiden wat eraan bijgedragen heeft dat ik uiteindelijk ontwaakte.

Wat is spirituele ontwaking/ wat versta ik eronder?

[ik denk bij nader inzien niet dat hier iets van klopt, maar dit is hoe het voor mij op een moment leek te zijn]

Het is de doordrongenheid, het bewustzijn, van het gegeven dat je niets bent. Dat klinkt supervaag, het hele probleem is eigenlijk dat het niet werkelijk uit te drukken is. Je beseft juist dat jij iets onbenoembaars bent. Wat dus NIET al het benoembare is. Dus alles wat je kan benoemen is het niet. Maar als je een poging doet om het toch te benoemen en anderen een beeld erbij te geven dan zou ik zeggen dat je een bewustzijnstoestand bent zonder gedachten. Als je jezelf even een vel wit papier voorstelt, dan mag je je voorstellen dat iedere gedachte die in je hoofd opkomt, iets is wat op dat witte papier verschijnt. Je zou een gedachte erop kunnen schrijven om het helemaal beeldend te maken. Wie jij werkelijk bent, is dan het witte papier. De ‘blancoheid’ waarin gedachten, impulsen, behoeften, ingevingen verschijnen. Dit is de essentie van ontwaken, MAAR er is wel iets bijzonders aan de hand. Er lijkt nog iets nodig te zijn om dit besef daadwerkelijk te kunnen bevatten of toe te eigenen. Een soort spirituele rijpheid.

Dus het ontwaken zelf is eigenlijk als een flits. Dat gebeurt met een seconde en dat kan dus gebeuren als je werkelijk doordrongen raakt van het gegeven dat jij dus eigenlijk als een velletje wit papier bent waarop al het andere verschijnt.

Het rijp worden is een proces en dat proces heb ik doorlopen door te gaan voor ‘een leven in vrijheid’, waarbij ik dus de verwachting had succesvol te worden als ondernemer maar het werd dus spirituele ontwaking. Wat bleken achteraf belangrijke sleutels die mij rijp maakten waardoor het besef ‘van het lege blad’ werkelijk door kon dringen?

Samengevat zou ik kunnen zeggen dat mijn denken zich begon te ontdoen van allerlei onwaarheden en dat ik in plaats daarvan vanuit nieuwe concepten ben gaan denken. Concepten die ik, op goed vertrouwen, aan ben gaan nemen als waarheid.

1 Het bestaan van universele wetten omarmen

Ik heb mij verdiept in de universele wetten en ik heb aangenomen dat ze waar zijn. Willem Glaudemans heeft hier een superhelder boek over geschreven. Dus als je wil weten hoe het zit met universele wetten dan zou ik zijn boek aanraden.

2 Wat ik wil trilt hoog en wat ik niet wil trilt laag

Ik heb mij verdiept in het idee van de trillingsfrequentie. Het is overigens een aspect van de universele wetten, maar het was voor mij nog wel iets wat mijn zelfbeeld daadwerkelijk veranderd heeft. In-the-end ben je, met je lichaam, materie die hoger of lager trilt. Wat in mijn ogen wenselijk was, dat wordt geassocieerd met een hoge trillingsfrequentie, zoals: vreugde, overvloed, liefde. Wat in mijn ogen onwenselijk was, wordt geassocieerd met een lage trillingsfrequentie, zoals: boosheid, angst, tekort. Dus eigenlijk de tegenpolen van wat je wel wil.

Je trillingsfrequentie wordt verder beïnvloed door wat je eet, door wat je denkt, door de conditie van je lichaam.

Ik heb het idee van de trillingsfrequentie aanvaard en ben gaan leven vanuit de intentie: ik wil wel hoog en ik wil niet laag. Het boek wat mij daar enorm goed bij geholpen heeft en nog altijd helpt, is: Verhoog je trillingsfrequentie van Penny Peirce.

3. Wij beschikken over een hogere zelf en een innerlijke criticus

Ik heb mij verdiept in het volgen van mijn hart en mijn intuïtie. Ik wilde mijn intuïtie volgen want dat lag in lijn met mijn definitie van vrijheid en ‘in vrijheid leven’ was mijn doel/verlangen. Wat ik wilde achterhalen, was hoe ik mijn intuïtie dan kon verstaan. Want in mijn hoofd gebeurde destijds nog zoveel. Waarbij ik wel vaak wist dat ‘iets’ een ingeving was, maar dan daarna kwam er ook weer iets overheen wat heel krachtig was. Ik zag het aan voor ‘sterke intuïtie’ maar nu weet ik dat dit weerstand was in de vorm van angstgedachten van mijn innerlijke criticus of ego. Bij het onderscheid maken tussen intuïtie en een innerlijke criticus heb ik baat gehad van de Volg je hart specialist, Margaretha Schokker.

Daarbij heb ik dan de keuze gemaakt: ik wil mij WEL door intuïtie laten leiden en niet door ego/mijn innerlijke criticus. Wat in de praktijk vaak betekende kiezen voor vertrouwen, angst voelen maar het toch doen en ‘de angst weg willen werken’ als deze hardnekkig was en mij belemmerde in wat ik werkelijk wilde (vrijheid).

4 Je kunt jezelf ontdoen van blokkades en angsten

Als je iets intuïtief graag wil, maar je kan dat niet tot realisatie brengen dan zitten er blokkades tussen. Blokkades zou je gelijk kunnen stellen aan angst. En angst zou je gelijk kunnen stellen aan overtuigingen over hoe de werkelijkeid in elkaar zit + lichamelijke sensaties voortkomend uit een overlevingsstrategie die je op jonge leeftijd eigen hebt gemaakt.

Van Maartje Koper leerde ik mijn gedachten over hoe de werkelijkheid in elkaar zit om te buigen naar nieuwe overtuigingen. Veel later leerde ik een manier van zelfonderzoek doen, waarbij ik ook daadwerkelijk stukjes overlevingsstrategie kon loslaten uit mijn lichaam. Dit proces gaat overigens door na spirituele ontwaking en leidt tot spirituele verlichting. Hoe je zo’n zelfonderzoek uitvoert, heb ik uitgebreid beschreven in een eerdere blog. Wie je daarover ook meer kunnen vertellen zijn: Ferry Maidman en je kan er ook heel veel over lezen op de blog van Bark Berendsen.

De regel waar ik in ieder geval naar ben gaan leven is: ik wil mij ontdoen van alles wat mij niet dient en mijn intuïtie volgen. Dus ik wil mij bevrijden van angsten en blokkades die mij in de weg zitten. Als ik eerlijk ben, is hier de meeste tijd in gaan zitten. Dit vormde misschien wel mijn belangrijkste dagbesteding de afgelopen maanden.

Je moet je namelijk voorstellen dat je iedere overtuiging die je hebt in twijfel trekt en onderzoekt of deze overtuiging jou dient of in de weg staat. Daarnaast dat iedere niet-geuite impuls zoals boos zijn, verdriet een mini-blokkade vormt in je lichaam. Het is een energie die ontladen moet worden en dat doe je door aandachtig te voelen. Voor veel mensen is dit nogal een pijnlijk iets, want je komt alles tegen wat je ooit hebt weg gestopt.

Je hebt een innerlijke drive/motivatie nodig om dit aan te gaan. Dit kan zijn WILLEN wat je NIET hebt. Voor veel mensen die eraan beginnen zijn dat dan ook ziektes, overspannenheid of faillissement. Maar het kan ook een inwendig verlangen zijn naar ‘bereiken’ van je eigen associaties bij concepten als: innerlijke vrijheid, zelfrealisatie, zelfverwezenlijking. Voor sommige mensen is dat zo aantrekkelijk, dat er ‘iets’ ontastbaars is wat op een bepaalde manier staat aangeschreven dat je gewoon wil weten HOE dat dan is. Hoe je het bereikt. Hoe je er komt.

Voor mij hing er altijd een magie om het concept van zelfverwezenlijking, waaraan ik gedachten gekoppeld had: als ik dat bereik DAN ben ik volledig tot mijn recht gekomen. Waarbij ik tot mijn recht komen dan weer voor mij zag als ‘in vrijheid leven’, ‘doen wat ik leuk vind/wat mijn hart mij ingeeft’ en daar ook nog eens overvloedig mee verdienen.

5 Wij zijn onsterfelijke spirituele wezens in een sterfelijk mensenlichaam

Ook dit is een concept om te omarmen om tot ontwaking te komen. Het staat gelijk aan het concept omarmen van reïncarnatie, tenminste dat maakt er deel van uit. We worden natuurlijk (tenminste de meeste van ons) niet groot gebracht met het idee dat dit waarheid is. Zelf ben ik meer groot gebracht met een atheïstische kijk op het leven: op een gegeven moment ga je dood en dan is het afgelopen. Vervolgens heb ik mij nog wel verdiept in het Christelijke geloof, om te onderzoeken of ik dat beeld misschien waar kon zijn. Ik voelde echter een afkeer tegen de uitspraken over ‘goed’ en ‘slecht’.

Daarnaast heb ik het spirituele nooit afgedaan als onzin. Dus Char, Dereck Ogilvy: ik heb nooit verondersteld dat het onzin is. Ook niet dat het zeker waar is. Maar via een open mind aangaande spiritualiteit, ontdekte ik een wereldbeeld waarin ik een waarheid vond die ik mij daadwerkelijk ben gaan toe-eigenen. Volgens mij ligt het in lijn met ‘gnostiek’ alleen ben ik zelf nooit bewust met die term bezig geweest. Een boek wat heel expliciet is in hoe die onsterfelijkheid er dan precies uitziet, is Het boek van het eeuwige leven van Willem Glaudemans. Er is volgens mij extreme openheid voor nodig om de inhoud van dit boek aan te kunnen. Een lichtere variant is het boek: ‘Het zieltje en de dood’ (ofzoiets – ik schrijf dit even snel). Maar je kan jezelf ook voor deze state of mind openen vanuit een belangstelling voor gidsen, engelen, healing en reading. Dan zijn ingangen: Doreen Virtue, Lorna Byrne (Engelen in mijn haar) maar ook een medium als Char.

De openheid voor al deze werken, maken uiteindelijk dat je kunt bevatten dat het ‘witte blaadje’ wat je bent blijvend en constant is en dat het onafhankelijk is van je lichaam en je gedachten. En als je die onafhankelijkheid dus echt inziet en doorvoelt dan veranker je met spirituele ontwaking ook een enorm ‘vrijheidsgewaarzijn’ in je lichaam en denkgeest. Het betekent einde van identificatie met gedachten en lichaam. Daarnaast een einde voor angst voor de dood. Het werpt een nieuw perspectief op het leven en dat maakt alles eigenlijk anders dan voorheen in je gedachten.

6 Er is alleen maar liefde en liefde is al wat is: eenheid

Als er oorlog is, criminaliteit en de wereld langzaam vergaat en JIJ ben in staat om enkel liefde te zien, dan heb je een hele grote stap gemaakt. Spirituele ontwaking valt dan eigenlijk minder rauw op je dak. Het is een soort vangnet waarmee je de realiteit die je beseft op kunt vangen. Want zoals ik in een eerdere blog schreef, gaat ontwaking niet gepaard met toeters, bellen, engelenkoren en een applaus. Het is een heel rauw en kaal besef. Je ontdekt dat je slechts een ‘wit papiertje’ bent en bent daarmee een oneindigheid aan illusies armer. Maar het (dagelijks) leven is niet veranderd, alleen je zelf-bewustzijn. Wat dan enorm helpt, is dat je innerlijk vredig bent. Dat kan je worden door jezelf te trainen door alleen nog maar liefde te zien.

Essentieel aan dat zien van liefde, is dat je eigenlijk uitgaat van eenheid. Wat wordt daarmee bedoeld? Dat we in wezen allemaal ‘dezelfde materie’ zijn. De essentie van ieder zelf, is dat witte papiertje. Alle problemen worden veroorzaakt omdat mensen niet weten dat ze dit witte papiertje zijn. Het witte papiertje schijnt sterrenstof te zijn, eeuwig en allemaal samen zijn we in essentie ook ‘stof’ wat niet los van elkaar kan bestaan. Het is een grote hoop. Een andere metafoor die vaak gebruikt wordt, is dat we samen een oceaan vormen en vaak denken dat we individuele golfjes (kunnen) zijn.

Alleen door ons lichamelijk omhulsel zien we verschillen of afgescheidenheid van elkaar. Alsof er een ‘jij’ en een ‘zij’ en een ‘hij’ is. Door alle onze overtuigingen die we niet grondig onderzocht hebben op waarheid, ons opgebouwde overlevingsmechanisme en talloze energieknopen voor alles wat we niet geuit en gevoeld hebben, gedragen we ons op een bepaalde manier. Hierin zit de kern van oorlog, criminaliteit en alles wat we bestempelen als ‘gemeen’ en ‘niet lief’. Dus dat kan net zo goed een sneer van je werkgever zijn.

Zodra je de oorsprong kent van al ‘het slechte’ wat je voorheen zag, dan is het mogelijk om met compassie naar precies hetzelfde te kijken. Dan zie je niet langer gemene mensen, maar dan zie je zielen die niet weten wie ze werkelijk zijn. Dit maakt dat je onschuld ziet. Dat zijn allemaal aspecten van liefde (compassie, onschuld).

Wanneer je zo naar het leven kijkt, kan je zeggen dat je innerlijk vredig bent. Deze blik van liefde of eenheid heb ik mij eigen gemaakt met behulp van Een Cursus In Wonderen (ECIW). Waarbij ik dagelijks trainde om de wereld op een liefdevolle/onafgescheiden manier te bezien.

7 Wat ik aan mijzelf geef, geef ik een ander toepassen in de praktijk

Zien dat alles liefde en eenheid is, is een ding. Maar je bent dan nog altijd toeschouwer. Er daadwerkelijk naar gaan leven, is een volgende stap. Het behelst leven volgens de regel: wat ik een ander geef, geef ik mijzelf of wat ik mijzelf geef, geef ik een ander.

Overigens hoef je dit niet al volledig te leven om te kunnen ontwaken. Het is misschien wel meer de ‘gouden regel’ voor daarna. Want nogmaals: na ontwaken zit je met lege handen. Een wit vel papier en verder helemaal niets. Deze gouden regel, zal je helpen als richtlijn om je leven mee te vervolgen.

Wat behelst dit? Het betekent eigenlijk een einde aan zelfverloochening, zelfopoffering en pleasen. Het betekent daarnaast volop verantwoordelijkheid nemen voor jezelf. Je zou ook kunnen zeggen dat je trouw bent aan je impulsen. Je weet bijvoorbeeld dat als jij jezelf inhoudt voor een ander, dat dit jou een energieblokkade geeft. En omdat we allemaal een zijn en dus verbonden zijn, geef je niet alleen jezelf een energieblokkade maar ook de ander. Het ‘doen en laten’ van iemand in liefde is heel mooi verwoord in het boek van Licht en Liefde van Willem Glaudemans.

Leven volgens dit principe gaat vaak gepaard met doorlopend zelfonderzoek. Want wat je bijvoorbeeld tegenkomt, is dat je de impuls voelt om weg te lopen van iemand die met een bepaalde energie een verhaal vertelt maar dat er intern vanalles gaat stijgeren van ‘dit is onbeleefd’. Een ego-beschermingsgedachte om afwijzing/uitsluiting te voorkomen. Want afwijzing/uitsluiting voorkomen, heb je heel lang in je leven nodig gehad om simpelweg te overleven. Maar nu ben je in een fase terecht gekomen waarin je weet dat je jezelf en de ander op zielsniveau niet dient als je vast blijft houden aan je (beperkende) overtuigingen over ‘hoe het hoort’ en ‘wat veilig is’.

Op zielsniveau staat je leven na ontwaking eigenlijk in dienst van dit hele verdere ‘ontdoen’-proces. Dit kan doorlopen tot je werkelijk iedere gedachte ontdaan hebt van waarheid. Of hechting. Dus zelfs zo erg dat je zelfs al het bovenstaande, al die concepten over liefde, eenheid, universele wetten, engelen, gidsen, reïncarnatie, een ego in-the-end kunt laten varen. Want gedachten zijn gedachten. Concepten zijn concepten. En dat ben jij niet. Jij bent in werkelijkheid op zielsniveau onuitdrukbaar en wat ik hier schrijf kan ook meteen weer ontkend worden. Het is een zijnstoestand die voorbij gaat aan woorden en concepten.

Ontwaken betekent het einde van de problemen
Verlichting betekent zelf oplossen in ‘de eeuwigheid’

Zoals je misschien begrijpt is de weg naar ontwaken een hele dagbesteding en kun je daarna ook nog aan de gang blijven met ‘het leven volgens de gouden regel’ en jezelf ontdoen van alles wat het leven volgens die gouden regel in de weg staat. Het is een weg richting verlichting. Een koers die je sowieso aan het varen bent of je er nou bewust je fulltime dagbesteding van maakt of niet.

Na ontwaking kan de vraag ontstaan: En nu? Wil ik nog ergens voor gaan in dit leven? Welke keuzes ga ik maken? Het enige wat zich moeiteloos ontvouwt na ontwaking zijn situaties die je uitnodigen om nog vast zittende energieknopen op te laten lossen. Dat is de onvermijdelijke koers van het leven op spiritueel niveau.

Waar je mee kunt worstelen na spiritueel wakker worden

Er komen nieuwe vragen. Want is er nog wel een ‘ik’ die iets te kiezen heeft? Is het vervolg eigenlijk mee (proberen) te varen op de koers van je intuïtie/lichaam? Is het je taak om dusdanig te luisteren dat zich kan ontvouwen wat ‘iets hogers’ lijkt te willen? Of ben je dat witte papiertje en is er meer niet te zeggen? En als er niet meer te zeggen is, is er dan wel meer te voelen?

Het is dat je niet meer kijkt met ogen van ‘problemen en moeilijkheden’, maar anders zou je kunnen zeggen dat je in een soort nieuwe essentiële zijnscrisis belandt. Van: Wie ben ik? Naar:  Is er nog iets om aan vast te houden nu ik het onuitdrukbare blijk te zijn. Mijn illusies zijn komen te vervallen in mijn geloofssysteem. Terwijl ik ondertussen toch nog over een ‘ik’ met ‘een geloofssysteem’ kan spreken.

Is dat de onvermijdelijke dualiteit waar je het op aarde mee te doen hebt ondanks dat je beseft dat je in wezen non-dualistisch (een) bent? En als dat dan zo is, wat is dan verder de bedoeling met het aardse leven? Is er geen bedoeling of is het de bedoeling dat ik oplos, verlicht raak en werkelijk alles loslaat? Maar nog steeds ben ik dan op aarde, dus wat doe ik dan? Trouw zijn aan mijzelf? Als in ‘mijn hogere zelf’? Wat dan weer niet met woorden te benoemen is, maar wel te voelen en te begrijpen door je lichaam als instrument te gebruiken. Dit zijn zoekvragen, terwijl ik ondertussen ook besef dat zoeken zinloos is, op deze manier. Met gedachten. Met mijn denkgeest.

Is het gewoon wat het is en meer niet? Valt dat erover te zeggen? En is het dan niet de aanváárding dat dit het dan is? Maar het léven. Simpelweg aanwezigheid. Zonder alles wat met woorden benoembaar is? Komt dat dan neer op leven in een soort meditatieve toestand?

Het lijkt voor een deel al wat je als ‘ontwaakte’ kan ervaren, maar als ontwaakte schiet je dan toch nog vaak ‘de verhalen’ in. Dus alles waarvoor je woorden nodig hebt of denkt te hebben. Verlichting lijkt een soort volgend energetisch level waarin je in een nog ‘hogere zijnstoestand’ bent waar je niet om de haverklap uitschiet. De situatie van ‘oplossing’ of verlichting.

Maar is dat dan het uiteindelijke antwoord op alles wat ik mij af kan vragen? Is mijn enige ‘keus’ vast blijven houden aan verhalen of verlichting? Dus creëer ik een nieuw verhaal vanuit mijn ontwaking en ga ik dat verhaal leven? Wetende dat ik het zo groots en meeslepend kan maken als ik maar kan bedenken. Of ga ik verder op de koers van het mijzelf verder ontdoen van verhalen wat mij dan naar een andere bewustzijnsstaat brengt? Wat is de winst van het een en wat is de winst van het ander? Tegelijkertijd wetende dat met een denkgeest nooit valt uit te drukken wat verlichting is.

Het soort van frustrerende vind ik dat je er pas bent als je alle vragen loslaat. Maar dan ben je er en dan is er vervolgens niets. Tenminste niet iets om in aards opzicht van te profiteren. Terwijl je via ‘de verhalen’ tot andersoortige ervaringen kan komen dan verlichting die misschien ook wel de moeite waard zijn.

Ik merk dat ik in dit artikel graag tot een besluit wil komen, maar het lijkt er niet te zijn. Hooguit wat ik er zelf met mijn beperkte denkgeest van maak wat het al per definitie onecht maakt.

Er lijkt sprake van een ik die in de illusie is dat er een keuze valt te maken tussen ‘afstevenen op verlichting’ en iets anders. Terwijl die ik tegelijkertijd beseft dat het een illusie is. En ondertussen toch ook denkt dat de koers onvermijdelijk verlichting is wat er ook gekozen wordt, waardoor er helemaal geen sprake is van een keuze. Wat dan toch weer wijst op een visie of overtuiging dat er WEL een waarheid is.

Misschien is de term ‘denken’ in deze zinnen verwarrend. Want wat de ik kan denken is sowieso een illusie, maar wat ‘onkenbaar, onbenoembaar wit papiertje’ (de echte ik) lijkt te weten/voelen, is waarheid. Die waarheid geduid door ‘ikje’(Suus/persoonlijkheid) wordt weergegeven in dit soort woorden. Een wolk van woorden en concepten die allemaal proberen te verwijzen naar het onbenoembare. Iets was dus al bij voorbaat onsuccesvol uitpakt.

Waarom doe ik dit? Waarom de poging? Ik voelde wakker geworden een impuls om te schrijven. Besloot deze op te volgen. Dit ontstaat er vervolgens. Plus impulsen om dit nog eens te delen/openbaren ook.

Terwijl mijn ‘ikje’ toch echt andere plannen had, zoals opstaan, ontbijten en een bedrijf opbouwen. Dus waarom doe ik dit? En hebben plannen dan wel zin? Wat gebeurt er qua energieknopen als ik geen gehoor geef aan dit soort impulsen/neigingen? Niet schrijf. Niet deel. Maar mijzelf een schop onder de kont geef om mijn aandacht aan mijn nieuwe business te besteden?

Laat dit nou precies zijn wat mij op dit moment zorgen baart. Want kan ik een commitment voor het bouwen van een business aangaan als ik ondertussen geleid wordt (en mij meestal ook laat leiden) door dit soort ingevingen/impulsen neigingen? Of is die onderneming die ik op wil zetten gewoon ook een van de ingevingen/impulsen en komt alles zoals het komt en gaat? En hoef ik alleen maar de (beperkende) gedachte los te laten dat focus en kiezen nodig zijn?

Wil je een succesvolle business of wil je overgave/verlichting?

Dan hebben we hier weer de schijnkeuze. Want ongeacht wat ‘ikje wil’, lijkt ‘ikje’ al overgeleverd aan een koers die verlichting vaart.

Willen wat je hebt/krijgt, is nou weer een van de sleutels van verlichting. Maar misschien is het een misstand dat verlichting iets is wat je kunt willen of krijgen. Als ontwaakt ‘ikje’ lijkt het legitiem om een succesvolle business als stip op de horizon te zetten, als bezigheid voor het ‘ikje’ terwijl deze gaandeweg door het leven richting verlichting geleid wordt. Dus die verlichtingswens mag worden opgegeven. Dat is onwensbaar, want dat gebeurt gewoon (of niet). Daar kan je niet iets voor doen.

Is de keuze dan: ‘een onderneming opbouwen’ of ‘steeds mijn ingevingen opvolgen’ (ook wanneer het activiteiten zijn die dus niet bijdragen aan het opbouwen van die onderneming? Vanuit ‘de gouden regel’, doet ‘steeds mijn ingevingen opvolgen’ recht aan het grotere geheel. Maar terwijl ik het opschrijf, besef ik ook dat ik dit verkeerd zie. Want ‘ingevingen’ zijn ook maar lichtflitsen die verschijnen. Je vangt ze op of niet, maar er is geen verplichting om er wat mee te doen. Doe jij het niet, doet een ander het. Juist omdat je een groot geheel bent. Dus ingevingen opvolgen, lijkt geen aspect van liefde. Verplichting iets te doen, kan sowieso geen ware liefde zijn. Een zinvolle vergissing is dit dus (mij geeft het opheldering).

Ik merk dat er bij mij blijkbaar nog iets van een aanname zit dat er iets als ‘juist’ en ‘onjuist’ is. Een goede en een minder goede keus. Terwijl ik mij 100% bewust ben dat er in werkelijk geen goed en fout is, maar toch wil ik ‘het goede’ doen. Daarbij heb ik het ‘voldoend aan de “wetten van liefde” tot het goede gemaakt en daarvan afwijkend het “foute”’.

Ik besef echter dat er slechts een onderscheid te maken valt in frequentie. In plaats van in termen van goed en fout. Keuzes moeten wel een frequentie hebben. Daarbij kun je dus kiezen voor een hogere frequentie en voor een lagere frequentie.

Stel je voor. Als goed en fout niet bestaat: dan is kiezen voor een rol als leerkracht een keuze met een hogere frequentie dan een keuze voor oorlogsvoering. Tenminste, dit klinkt aannemelijk. Maar tegelijkertijd plopt er ook een andere gedachte op. Want kan iemand die voor oorlog kiest op hoger niveau niet juist een bijdrage leveren aan de vergroting van het bewustzijn? Want er zijn altijd twee kanten van de medaille. Is er aan de ene kant oorlog, dan moet er aan de andere kant ook vrede zijn. Daarnaast lijkt iedere persoon oorlog onwenselijk te vinden, dus kan het starten van een oorlog een grote tegenbeweging oproepen van mensen die voor vrede gaan staan. Als je door een oorlog te beginnen tegelijkertijd een beweging voor vrede begint, dan zet je misschien nog wel meer in beweging dan dat je voor de klas gaat staan.

Dus zou het dan zo zijn dat je toch een bepaalde zielsrol hebt? Dat keuzeopties richting die rol zich steeds maar weer aandienen en dat daarvoor kiezen ook een goed, ‘juist’ gevoel geeft? Je trekt als het goed is naar je toe, wat van een gelijke (trillings)frequentie is. Mijn indruk is dat je bij spiritueel ontwaken ook gaat trillen op je eigen kernfrequentie. Dat is een stabiele trilling van een bepaalde hoogte, waarmee je ook simpelweg aantrekt wat daarmee overeenstemt. En omdat het overeenstemt voelt het goed.

Wat voor rollen trek ik dan aan? Dit reikt verder dan beroep. Maar nu komt de inhoud van Willem Glaudemans talentenspel om de hoek kijken. In je leven heb je meerdere rollen die je vervult. Steeds weer. Je zou die rollen ook talenten kunnen noemen.

Ja, dan kom ik weer tot de basis van wie ik ben/wat ik doe als ik ‘niets’ doe. In de context van ‘alleen thuis’ is dat wat ik nu aan het doen ben. Al schrijvend bezinnen of lezen en mij al voelend bezinnen op wat ik gelezen heb. Maar wat is dat in de context van ‘met andere mensen niets doen’, dan neem ik rollen aan als ‘duider’, ‘onderzoeker’, ‘observator’, ‘flirter’, ‘luisteraar’, ‘deler’.

Als ik ‘niets’ doe dan doe ik dingen die worden toegekend aan een filosoof, schrijver of psychotherapeut. ‘Bezinner’, dat is ook een term die mijn gedrag/rol wel heel passend uitdrukt. Maar dat is dan het dominante ding, wanneer ik ‘niets doe’.

Tegelijkertijd neem ik talloze gedaanten aan, vaak zonder dat ik mij er bewust van ben. Mijn huisgenoten zeggen weleens: ‘Jij brengt rust’, nou daar was ik al helemaal nooit bewust mee bezig. Anderen kennen mij helderheid toe. Ook dat is niet iets wat ik doe. Wel weet ik door het boek van licht en liefde van Glaudemans dat dit een aspect is van liefde.

Een zelf, ‘het witte blaadje’ is de potentie tot alles. Alles kan in het zelf verschijnen. Wat verschijnt is potentie verpakt in licht. Persoonlijkheid kan het vervolgens uitpakken door licht om te zetten in materie. Dat is het bijzondere kunstje wat je als ziel met een lichaam wel kan en wat je als ziel zonder lichaam niet kunt.

Vanuit het lichaam met een spiritueel bewustzijn, is het dan ook nog niet zo gek gevraagd: moet ik alles wat ik ontvang uitpakken? Is dat de bedoeling? Het is de bedoeling niet. Pak jij het niet uit dan ontvangt een ander het. EN soms ontvangen heel veel mensen tegelijkertijd het en hoeft ook niet iedereen het uit te pakken. Je pakt uit wat je uitpakt. Dat doe je dan. Terwijl je dat doet, kun je geen andere dingen uitpakken terwijl je die wel ontvangt.

Het venijnige is de gedachte dat alles uitgepakt moet worden. Of dat het meest recente licht pakketje een vervanger is van het vorige. Meer up to date.

Want je kan weliswaar maar een pakje tegelijkertijd uitpakken als mens met je brein, maar je hebt ondertussen als mens ook de mogelijkheid om het ene half uitgepakte pakje weg te leggen en het volgende te openen.

Ik moet bekennen dat dit scenario een weerspiegeling vormt van mijn gedrag. Gestoeld op overtuigingen dat intuïtie veranderlijk is en dat het de bedoeling is dat ik meebeweeg als mens met mijn ingevingen. Dus dat dit rechtvaardigt om dingen steeds net niet af te maken omdat er alweer wat nieuws is wat zich aandient.

Misschien is het tijd om eens wel een pakketje volledig uit te pakken en andere ook supercoole lichtpakketjes aan mij voorbij te laten gaan of door te geven als inspiratie aan anderen.

Als ik de vele pakketjes bekijk die ik ontvangen heb dan zou ik al 112 ondernemingen hebben en 76 boeken hebben uitgebracht, talloze initiatieven ontplooit hebben om mensen dichter bij zichzelf te brengen en te inspireren tot persoonlijke groei/spirituele ontwikkeling. Daarnaast had ik zeker 612 interviews gedaan. Heel veel mensen aangesproken om iets te achterhalen. Vele presentaties gegeven. De wetenschap vernieuwd. Het schoolsysteem vernieuwd. De journalistiek vernieuwd. De manier waarop we hulpverlening bieden aan mensen vernieuwd. Het rechtssysteem vernieuwd.

Het is wel tof, want als ik die pakketjes ontvangen heb, dan hebben anderen dat ook. Aan de andere kant is het misschien een beetje pijnlijk want wat heb ik nou werkelijk tot een goed einde gebracht? Waar ben ik werkelijk voor gegaan?

Nou weiger ik mijzelf een schuldgevoel aan te praten. Er is alleen nu en in het nu is deze helderheid voor mij aan het ontstaan. Ik hoef niet ieder pakketje uit te pakken. Het is ook geen must om ‘het grootst’ mogelijke te doen, want als mens kan je niet inschatten wat de precieze impact van wat dan maar ook zal zijn en wanneer dat dan zo is.

Wat je kan doen in werk-gerelateerde zin, is een pakketje uitpakken met een houding van liefde. Ik vermoed dat je daarmee dan automatisch je grotere bijdrage levert aan de missie van je zielegroep (ja, die is er ook nog..).

Dus als ik een recent idee voor een onderneming tot uitvoer breng dan is dat ‘welbestede tijd’. Maar waarom ben ik dan toch dit artikel gaan schrijven? Waarom liet ik dit pakketje niet aan mij voorbij gaan? En gaat dit dan niet de hele tijd zo zijn, dat ik mijn ‘ondernemingspakketje’ verder wil uitpakken maar dat ik dan toch mijn ingevingen om te schrijven over dit soort dingen opvolg?

Het is niet te voorspellen. Dit is wat nu is. Verder kom ik niet.

Het leven is natuurlijk op spiritueel ook helemaal niet lineair, zoals ingeving -> actie -> manifestatie. Zonder lichaam en aardse context is manifestatie direct. Er bestaat in ieder geval geen tijd. Hier werkt het anders. Trager. De manier om hiermee om te gaan, is voor mij nog niet helder.

Zou een ayahuasca-ervaring meer inzicht kunnen geven in dit alles?

Nog een persoonlijke ontboezeming. Ik ben mij bewust dat ik veel geleerd heb over spiritueel ontwaken. Dat ik iets te betekenen heb voor mensen die dat ook willen. ‘Stiekem’ denk ik dan: ‘Zou ik daar dan niet mijn brood mee kunnen verdienen? En zou dat dan ‘makkelijker’ zijn/minder energie en moeite kosten/plezieriger zijn dan het bouwen van een scriptiebureau?’

Ik voel op dit moment de behoefte niet meer om van ‘ontwaking’ een business te maken of een leven als schrijver van spirituele stukken te  bewerkstelligen. Maar toch had ik altijd in mijn hoofd dat dat mijn leven zou zijn.

Al weet ik ook al dat wat ik straks aan de studenten ga geven, geen pure scriptiebegeleiding is. Het zal ook gaan om studenten terug in hun eigen kracht te zetten. Mindset werk. Energiemanagent. Leren functioneren in een situatie met veel vrijheid.

Liefde trekt een ander jasje aan en mag zo haar werk doen. Ssst. Niet verder vertellen.

En ondertussen schrijft ze een stuk als dit.

Je doet gewoon wat je hier te doen hebt. Denken lijkt niet eens nodig. En wie de uiteindelijke beslissingen neemt weet ik dus ook niet.

Wie besloot voor het ondernemen te gaan?
Wie besloot dit stuk te schrijven?

Beiden zijn als lichtpakjes bezorgd. Neergezet op het lege vel papier dat ik ben. Wie heeft het vervolgens uitgepakt? Dan toch mijn persoonlijkheid? Dat moet wel. Het witte vel kan niks doen, die kan alleen maar ‘zijn’.

Dus ‘het witte vel’ en het stoffelijk omhulsel hebben elkaar eigenlijk nodig. Het stoffelijk omhulsel hoeft zich geen zorgen meer te maken over stoffelijkheid omdat het weet een omhulsel te zijn van een eeuwig iets. Als het stoffelijk omhulsel dat beseft kan het zich in dienst stellen van het eeuwige iets. Dat is precies wat het eeuwige iets nodig heeft, want zonder stoffelijk omhulsel kan het lichtpakjes niet omzetten naar materie (materialiseren).

In dienst leven van ‘het eeuwige’ betekent dan ook lichtpakjes omzetten naar materie. Half werk leveren is dan niet optimaal in dienst staan, maar er is niet iets hogers wat daar daadwerkelijk een oordeel over velt. Dat kan alleen het stoffelijk omhulsel zelf doen (en dat is weer niet dienend, want het vertroebelt het witte papiertje waardoor de lichtpakketjes minder helder zijn).

Dus intentie: ik pak pakketjes volledig uit, stuk voor stuk. Doe ik het anders, dan doe ik het anders.

Verder lezen? Blog over hoe je zelfonderzoek uitvoert (het is een drieluik met een luchtige insteek, maar ik laat je wel stap voor stap zien hoe je een zelfonderzoek uitvoert waarbij je ook het voelen betrekt en zo opgeslagen energie los kan maken.

Blog speciaal voor spirituele zoekers die bezig zijn hun dromen na te jagen en willen duiden waar ze nu staan ten opzichte van het grotere plaatje.

Blog ‘Een leven in vrijheid gaat niet over rozen’.  Over hoe het voor mij in de praktijk was om vrijheid na te streven en hoe het dan mogelijk was qua geld enzo. Belangrijke inzichten!