Tag: schrijven

Hoe ik groei door introspectie

Hoe ik groei door introspectie

Vrijwel dagelijks kom ik tot meer helderheid over mijzelf. Vaak gaat het dan om het doorzien van mijn eigen patronen, bewustwording van trauma’s (wat heftiger klinkt dan het is) en het expliciet krijgen van bepaalde aannames waar ik mijn eigen (automatische) gedrag op baseer.

Na het doorzien, herzie ik mijn perspectief en dan begint er een trainingsperiode waarin ik bewust ander gedrag tot uiting breng. Dit kan weer leiden tot nieuwe gewoontes en daarmee tot een ‘vernieuwde’ versie van mijzelf. In deze blog deel ik via welke wegen ik zoal tot bewustwording kom.

1. Wat maakt dat ik mij sociaal ongemakkelijk voelde?

Als het om 1-1 interactie gaat zit ik bijvoorbeeld in een fase waarin ik mijzelf train om ook mijn ‘mindere’ of meer uitgesproken kanten te bekennen aan anderen. Kanten die weleens helemaal niet kunnen matchen met de uitgesproken of onuitgesproken kanten van de ander. Iets wat een van de meest voorkomende menselijke angsten in werking kan zetten: de angst om afgewezen te worden.

De ene keer breng ik mijn kleuren met aardig wat zelfvertrouwen voor de dag en ontstaat er van daaruit connectie of een interessant gesprek. De andere keer breng ik mijn kleur dusdanig voorzichtig voor de dag waarna ik merk dat mijn punt niet is aangekomen. Ga ik hem dan alsnog maken of laat ik het erbij zitten? Op zo’n moment kan er een gevoel van sociaal ongemak ontstaan. Iets wat later interessant is om nog even over te reflecteren. Hoe heb ik gehandeld? Hoe voelde dat? Waarom durfde ik mijn punt niet met zelfvertrouwen te maken of te herhalen?

Als het gaat om mijn interactie in groepen, zit het meer in de kleine momentjes waarop ik misschien een impuls heb om iets te zeggen, iets aan te kaarten of om ergens op door te vragen maar het vervolgens niet doe. Er ontstaat een moment van onzekerheid, twijfel of een lichte angst waarna ik mij inhoud. Vanbinnen voelt dat dan vaak sociaal ongemakkelijk. Het kan ook zijn dat ik mij inhoud wanneer ik eigenlijk even met een gek stemmetje wil praten, zingen of mij wil uiten met veel beweging erbij.

Als ik mij heb ingehouden dan knaagt iets in me. Het is een gevoel wat ik kan negeren door mijzelf af te leiden met media, maar als ik dat doe dan is de kans groot dat ik tegen dat zelfde ongemak aan blijf lopen. Ik kies er dus vaak voor om even stil te staan bij situaties die sociaal ongemakkelijk voelden. Wat gebeurde er nou eigenlijk met mij? Wat hield ik in? Wat hield ik achter? Waarom eigenlijk? Wat had ik willen doen? Wat is het wat ik mag beseffen om het een volgende keer anders te doen?

Ik krijg dan bijvoorbeeld helder dat er een gevoel voor afwijzing blijkt te spelen en dat een bepaalde situatie mij deed denken aan een vroegere situatie waarin ik mij niet inhield en een standje kreeg. Dan kan ik met mijn hedendaagse ogen naar die vroegere situatie kijken en bijvoorbeeld zien dat ‘het standje’ nergens op sloeg waardoor ik nu bewust kan kiezen om mij niet meer in een vergelijkbare situatie op die manier in te houden.

2. Wat probeer ik te beschermen?

Waar ik ook bij mijzelf op let zijn de momenten dat ik mijzelf verdedig of neig te verdedigen. Zodra ik begin met mijzelf te verdedigen dan weet ik al bij voorbaat dat ik een kwetsbaar stukje in mijzelf aan het beschermen ben. Het heeft grote waarde voor mij om die kwetsbare stukjes al reflecterend aan het daglicht te brengen. Het kan bijvoorbeeld zijn dat ik een deel in mijzelf afwijs en verwacht dat een ander dat deel ook in mij zal afwijzen wanneer ik het laat zien.

Het kan ook een emotie zijn die (vanuit mijn ego) ‘het daglicht niet mag zien’. Dus verdedig ik me. Ik hou daarmee iemand op afstand en dan kan diegene mooi niet dat stukje van mij zien waar ik onzeker over ben of mij voor schaam.

Het kan bijvoorbeeld zijn dat ik liever niet wil vertellen wat een bepaalde aankoop mij gekost heeft omdat ik weet dat ik mij die aankoop niet echt kon veroorloven. Dit kan maken dat ik mij ga verdedigen wanneer iemand bijvoorbeeld iets zegt als: ‘Dat moet behoorlijk prijzig geweest zijn?’ Dan kan ik allemaal dingen zeggen om te rechtvaardigen waarom ik tot de aankoopbeslissing gekomen ben. Wat ik achter houd, is dat ik het eigenlijk ook heel prijzig vond en dat ik mijzelf een beetje onverstandig vind dat ik het ding gekocht heb. Dat ik zit met gevoelens van twijfel en onzekerheid over die aankoop. De meest kwetsbare waarheid hou ik voor me terwijl in de praktijk iedereen de situatie wel herkent dat je iets ‘te duurs’ gekocht hebt en nadien twijfelt.

Prima om geen totale kwetsbaarheid (openheid) te tonen aan iedereen waarmee je interactie hebt, maar ik vind het wel van belang dat ik minimaal zelf door heb wat ik aan het beschermen ben. Ik bescherm bijvoorbeeld mijn schaamte over mijn onverantwoorde koopgedrag. Ik weet dat wanneer ik het stukje van mij of mijn emotie wel erkenning geef dat dit kan leiden tot een enorm gevoel van opluchting of bevrijding. Vooral wanneer ik merk dat het niet tot afwijzing leidt.

Het herkennen en erkennen van je kwetsbaarheid kan een startpunt zijn voor gedragsverandering. Ook weet ik dat het delen van het meest kwetsbare een belangrijke sleutel is voor het ontwikkelen van authenticiteit en het ervaren van diepe verbinding binnen relaties.

3. Wat heb ik ‘nog niet op orde’ en welk verhaal vertel ik mij daarover?

Een andere mooie aanleiding voor zelfreflectie is voor mij een beschouwing van in hoeverre mijn realiteit overeen komt met wat ik verlang.

Hoe staat het met mijn huishouden? Is het een zooitje, heb ik geen schone onderbroeken meer, is mijn rolgordijn al dagen niet omhoog geweest? Of is mijn bed opgemaakt, zijn alle oppervlakken vrij van rommel en staat er een mooie bos bloemen op tafel? Hoe is het met mijn relaties, mijn eetgedrag, mijn energie?

Het verraad allemaal iets over mij en zeker als ik opmerk dat iets niet op rolletjes loopt, is het tijd voor een reflectie. Een reflectie over de stand van mijn bankrekening kan leiden tot fantastische inzichten in de gewoontes en patronen ik ontwikkeld heb rondom het verdienen en uitgeven van geld en welke verhalen ik mijzelf vertel om bepaald gedrag te rechtvaardigen.

Het is verbazingwekkend hoe goed je eigenlijk voor jezelf kunt benoemen welke gewoonten/patronen maken dat de dingen zijn zoals ze zijn. Maar je moet er wel even voor stil staan. Een stap achteruit doen om daarna door een vicieuze cirkel van gewoonten heen te kunnen breken.

4. Wat heb ik gedroomd?

Zodra ik wakker word, loop ik mijn dromen na. Soms dan ben ik zelf ‘de hoofdpersoon’ en deal ik op een bepaalde manier met de omstandigheden. Soms ben ik meer de observant en hang ik boven een situatie. Soms ben ik mijzelf maar dan vertegenwoordigt een ‘andere speler’ mijn situatie en heb ik wat in mijn leven speelt toch weer vanuit een ander perspectief kunnen bekijken.

In de nabeschouwing van mijn dromen kom ik zeer interessante dingen op het spoor. In het dagelijks leven liep ik bijvoorbeeld rond met het gevoel dat mijn onderneming niet liep. In mijn droom had mijn zus een onderneming en die liep niet. Ze trok daar conclusies over die niet terecht waren gezien de feiten. Het was voor mij in die droom overduidelijk wat haar blinde vlek was. Toen ik naging of de situatie van mijn zus eigenlijk over mij ging, zag ik meteen dat dit zo was en had ik mijn eigen blinde vlek doorzien. Hierdoor werd het mij duidelijk op welke manier ik mijn onderneming een boost kon geven.

Ik kijk dus zeer vaak welke lessen er voor mij in mijn dromen zitten, puur door mijn gedrag en gevoelens in de droom te evalueren. Ik ga na wat ik gezien heb en hoe wat ik gezien heb representatief is voor mijn huidige leven. Ook ga ik na welke les er dan voor mijn huidige leven in zit.

Vaak word ik mij ervan bewust dat ik mij in bepaalde situaties flinker voor deed dan dat ik mij in werkelijkheid voelde. Een vervolgstap is dan weer om na te gaan waarom ik dat zo doe. Dan kom ik vaak een angst op het spoor of een pijnlijke eerdere ervaring (een trauma).

Na die helderheid kan ik bewust een keuze maken voor ander gedrag in vergelijkbare situaties. Ik ga voor mijzelf na wat bijvoorbeeld een authentieke effectieve manier van reageren in een bepaalde situatie zou zijn. Dit kan ik dan uitproberen wanneer een soortgelijke situatie zich weer in mijn leven voordoet.

5. Wat raakt mij in een ander?

Er is een overvloed van mensen die hun verworven wijsheden en perspectieven delen. Mensen die ik ontmoet in mijn dagelijks leven. Via boeken, blogs, video’s, in films, in quotes. Ik let er altijd op wanneer iets mij raakt. Dan ga ik na wat het precies is wat mij raakt in wat de ander tot uiting brengt.

Het is een goede manier om verlangens op het spoor te komen, bijvoorbeeld wanneer ik tot tranen geroerd ben als iemand het roer omgooit en voor een leven in de natuur gaat. Waarom raakt mij dat? Het kan ook een manier zijn om onzekerheden op het spoor te komen, bijvoorbeeld wanneer ik mij erg geraakt voel wanneer iemand zegt dat alleen mensen met bepaalde kenmerken succesvol kunnen worden. Hoezo trek ik mij daar iets van aan?

Op ieder levensgebied kom ik op die manier tot (zelf)inzichten. Vervolgens bezin ik dan nog wat verder over wat voor betekenis ik een nieuw inzicht in mijn leven wil geven. ‘Wat ga ik daar .dan nu concreet mee doen?’, is zeker een vraag die ik mij stel wanneer ik tot een besef gekomen ben.

Suus, hoe kom je aan zoveel tijd om op alles te reflecteren?

Ik kan me voorstellen dat je je iets als dit afvraagt. Wie heeft er nou tijd om bij ieder gevoel en iedere droom stil te staan en op zoek te gaan naar inzichten?

Het is voor mij een gewoonte geworden omdat ik dit gedrag langdurig prioriteit heb gegeven in mijn leven. Prioriteit omdat het mij iets brengt waar ik gek op ben: zelfinzicht en persoonlijke groei!

Het pakken van mijn opschrijfboek is het eerste wat ik doe zodra ik wakker word. Anderen pakken misschien hun telefoon. Voordat ik in bed in slaap val of mij in de armen van mijn liefde begeef: doe ik eerst mijn voor-het-slapen-gaan-schrijfroutine.

Verder is het reflecterend schrijven voor mij als een hobby of passie. Waar een ander misschien gitaar speelt, ga ik al schrijvend bezinnen. Ik krijg er energie van. Ook is het schrijven een stukje van mijn werk, want mijn blogs komen ook voort uit mijn reflectiewerk.

Reflectievragen voor jou

Hieronder zijn wat vragen voor jou om een beeld te krijgen op welke vlakken je introspectie/reflectie al inzet en om vervolgens vanbinnen te voelen of je er misschien wat (meer) mee zou willen

1. Reflecteer jij met regelmaat over jezelf? Wanneer doe jij dat? Hoe pak jij dat reflecteren aan?
2. Is het ‘ontmantelen van gedragspatronen’ iets wat aan de orde is in jouw dagelijks leven? Wat brengt het jou? Wat zou het je kunnen brengen?
3. Stel je regelmatig je eigen aannames/overtuigingen bij omdat je doorzien hebt waar ze op gebaseerd zijn? Wat brengt het jou? Wat zou het je kunnen brengen?
4. Ben je jezelf bewust van gevoelens van ongemak in sociale situaties? Schenk jij daar nadien nog aandacht aan? Wat brengt dat jou? Wat zou het je kunnen brengen?
5. Ben jij jezelf er bewust van wanneer je jezelf aan het beschermen/verdedigen bent? Kun je jezelf een situatie herinneren waarbij je jezelf verdedigde? Wat was je toen eigenlijk aan het beschermen?
6. Ken je het gevoel van dat je niet helemaal tot je recht bent gekomen in een sociale setting? Hoe ga je daar mee om?
7. Op welke gebieden heb je het gevoel dat je een enorme groei hebt doorgemaakt? Welke rol speelde reflectie bij die groei?

Misschien ook interessant voor je
Soms maken we ons heel erg druk om de oordelen van anderen en houden we
Vannacht vroeg ik mijzelf nog even af hoe zinvol gesprekken eigenlijk zijn en of het
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Vanavond om 20.00 uur ben ik te gast in de broadcast van de ‘School voor
Mijn huidige experimenten voor persoonlijke groei en ontwikkeling

Mijn huidige experimenten voor persoonlijke groei en ontwikkeling

Ik hou van experimentjes met mijzelf. Experimenten waarbij ik bijvoorbeeld uit mijn comfort zone ga en een periode een potentiële nieuwe gewoonte uitprobeer. Dit zijn de experimenten die nu spelen.

Experiment 1: Koud douchen in de ochtend

Ja, ik ben gek geworden 🙂 Haha. Bij mijn vriend was er blikseminslag waarna het warme water het niet meer deed. Om een beetje te supporten zocht ik op wat de voordelen waren van koud douchen. Toen ik die voordelen had gelezen, dacht ik: ‘Dit is interessant.’ En toen ben ik zelf koud gaan douchen. Op dag 2 besloot ik er een 21 dagen experiment van te maken.

  • Ik wil ervaren welk effect een koude douche heeft op mijn lichaam en geest
  • Ik wil ervaren of het iets doet voor mijn mentale kracht
  • Ik wil ervaren of het steeds makkelijker wordt

Experiment 2:  IJsjes kiezen met een smaak die ik nog nooit eerder op heb

Ik loop makkelijk vast in mijn keuzeproces bij een ijssalon. Daarom neem ik al jarenlang dezelfde twee smaken die mij goed bevallen: chocola en citroen. Van chocola maak ik weleens uitstapjes naar hazelnoot of Kinder Bueno. Bij hoge uitzondering maak ik van citroen weleens iets anders fruitigs. Deze zomer ga ik de uitdaging met mijzelf aan om elke keer een smaak te kiezen die ik nog nooit geproefd heb.

  • Ik wil nieuwe ontdekkingen doen
  • Ik wil oefenen met acceptatie als mijn keuze tegenvalt
  • Ik wil oefenen met sneller knopen doorhakken

Looptijd: het hele zomer-/ijsseizoen

Experiment 3: Eerst content creëren en delen, daarna de rest

Ik heb voor mijzelf uitgevonden waar ik het qua energie en mentale ruimte enorm goed op doe. Mijn ochtendritueel bevat dan ook allerlei elementen als mediteren, mindfulness en buiten bewegen. Verder zorg ik er zeker drie dagen per week voor dat ik sport. Door de hele week heen heb ik tijdsblokken gereserveerd waarin ik bepaalde fijne dingen doe, zoals naar de sauna gaan, wandelen met mijn vriend en een avondje film kijken op zondag.

Het schrijven en creëren is iets wat ik iedere dag tussendoor doe en dat lukt omdat simpelweg de inspiratie dagelijks stroomt en ik deze niet kan weerstaan. Alleen deel ik het gemaakte vaak niet omdat ik dit als een klusje zie waar ik geen tijd voor heb. Behalve op maandag, want dat is de dag die gereserveerd is om blogs in te plannen 🙂

In ieder geval: ik vind creëren en delen mega-belangrijk.  Het voelt namelijk in lijn met mijn missie en wat ik wil neerzetten in de wereld. Wat ik bij wil dragen.

Ik kan dus 100 dingen doen op een dag om mij goed te voelen, maar als ik delen van mijn creaties niet doe, dan voel ik mij waarschijnlijk helemaal niet zo goed als zou kunnen.

Daarom heb besloten dat mijn prioriteit en focus per direct ligt bij creëren en delen. Dat sowieso, iedere dag.

  • Ik wil ontdekken of ik (eindelijk) de switch kan maken naar consistent, dagelijks delen
  • Ik wil ontdekken hoe ik mij daarbij voel
  • Ik wil ontdekken wat het kiezen van dit focuspunt betekent voor mijn overige ‘goede gewoonten’.

Doe jij op dit moment ook een experiment met jezelf? Lijkt me leuk om van je te horen in de reacties.

Misschien ook interessant voor je
Uit ervaring weet ik dat veel ochtenden erom draaien jezelf toonbaar te maken voor de
Naast alle dingen die ik wel doe, zijn er ook een aantal dingen die ik
In deel I van deze blogserie beschrijf ik mijn huidige ochtendritueel van twee uur. Ik
Het maakt niet uit waar je staat. Het is altijd mogelijk je ochtendritueel (nog) meer
Een andere weg naar een dienender ochtendritueel is door of het tijd is voor nieuwe
Voorbij mijn Italiaanse droom

Voorbij mijn Italiaanse droom

Mijn hoofd spoelde over van ideeën rondom het verwezenlijken van mijn Italiaanse droom. Hoe ga ik het doen met geld? Hoe ga ik het doen qua werk? Hoe ga ik het doen qua wonen? Hoe past Italië bij mijn plannen als ondernemer? Hoe past Italië bij mijn nieuwste inzichten over het leven?

Maar laat ik het allemaal niet groter of ingewikkelder maken dan het is. De essentie is:

1. Ik heb een ordinair verlangen om Italië te zien.

2. Ik wil als werk doen wat ik het allerliefste doe: reflecterend schrijven.

Nummer 1 is een diep verlangen, maar het is iets eenmaligs. Als ik Italië gezien en ervaren heb, dan kan ik ‘heel Italië zien’ afstrepen van mijn bucket list.

Nummer 2 betreft mijn primaire levensinvulling, zoals werk dat voor veel mensen is. Alleen wil ik ‘mijn werk’ doen waar en wanneer ik maar wil.

Hoe zit het met dat hele ‘zelfbevrijdingsgebeuren’ dan?

Ik profileer mijzelf op dit moment met het statement: ‘En nu word je gelukkig!’ Ik schrijf veel over zelfbevrijding en ben enthousiast over alles wat daarmee te maken heeft. Waarom markeer ik het nu dan niet als iets essentieels?

Ik kan mijn leven opsplitsen in verschillende onderdelen. De onderdelen die voor mij belangrijk zijn (in willekeurige volgorde):

  • Psychisch welbevinden
  • Lichamelijke gezondheid
  • Spirituele ontwikkeling
  • Relaties
  • Zelfontplooiing  (hier valt werk onder voor mij)

Het onderwerp ‘zelfbevrijding’ is simpelweg iets wat mij op dit moment bezig houdt vanuit mijn spirituele ontwikkeling. Ik geef het op dit moment veel aandacht. Ik merk dat het ook mijn kijk op relaties beïnvloedt en dat het op dit moment ook bepalend is voor mijn kader waarmee ik ideeën bedenk voor wat ik wil op het gebied van werken en wonen.

Dit leidt tot vele inzichten

Ik geef er vijf weer.

Inzicht 1 Altijd in de ban van een ander thema, wel altijd schrijven

Omdat ik NU zo in de ban ben van het thema zelfbevrijding (het reflecteren op alles wat ik tot nu toe als waar heb aangenomen en het vinden van mijn ‘hoogste waarheid’), maakt dat ik de neiging heb om belangrijke beslissingen sterk te laten beïnvloeden door dit levensthema.

Als ik eerlijk ben, ben ik altijd perioden in mijn leven in de ban van een thema. Ik kom al schrijvend en reflecterend tot inzichten en dan gaat mijn ontdekkingstocht verder.

Hierdoor zie ik in dat het voor mij belangrijk is om een leven te creëren waarin ik kan leven van ‘al schrijvend reflecteren’. Dit heeft namelijk als automatische consequentie dat ik steeds weer op ontdekking kan blijven gaan. Kan gaan waar mijn nieuwsgierigheid mij brengt. Zolang ik er maar reflecterend over schrijf (en dat doe ik toch wel).

Inzicht 2 Het is belangrijk om mijzelf neer te zetten als schrijver

Het is voor mij belangrijk om mijzelf neer te zetten als (reflecterend) schrijver en het is onverstandig om mijzelf neer te zetten op basis van een specifiek thema waar ik op een bepaald moment in mijn leven vol van ben, zoals dat nu zelfbevrijding is.

Het schrijven blijft, dus dat is het fundament om mijn freelance bestaan op te bouwen en voort te blijven bouwen. Als ik mijn business steeds inkader op mijn nieuwsgierigheid/interesse van het moment dan stort de boel keer op keer in.

Wat ik tot nu toe steeds doe, is een business bouwen rondom de expertise die ik opdoe DOOR het volgen van mijn nieuwsgierigheid. Ik bekwaam mij steeds weer in wat anders en mijn mogelijkheden breiden zich uit. Het is tijd ervan doordrongen te raken dat het volgen van mijn nieuwsgierigheid het ‘leefstuk’ is waar ik vervolgens geen werk van hoef te maken. Het dient gewoon mijn groei en mijn plezier. Ik schrijf standaard terwijl ik ontdek, en als ik dus zorg dat dit schrijven mijn werk is, benut ik een van mijn belangrijkste stabiele factoren in mijn leven optimaal.

Inzicht 3 Mijn focus komt te liggen op het realiseren van een schrijversbestaan

Het is voor mij belangrijker te realiseren dat ik met reflecterend schrijven geld kan verdienen dan dat ik een specifiek avontuur voor mijzelf realiseer in de vorm van een nomadenbestaan in Italië. Ik wil namelijk na Italië moeiteloos kunnen doorstromen naar een volgend avontuur. Het schrijven blijft en mijn nieuwsgierigheid gaat steeds weer een andere kant op.

Als ik al schrijvend mijn geld kan verdienen dan is het een logisch gevolg dat dit ook in Italië kan. Daarom zal mijn focus liggen op het realiseren van een schrijversbestaan en niet op een nomadenbestaan in Italië.

Inzicht 4 Ik wil mij niet bezig houden met ontdekken en niet met overleven

Als ik in Italië ben wil ik mij niet bezig houden met ‘overleven’. Wat neerkomt op 10.000 verschillende manieren bedenken om geld te verdienen, mijn eten en woonplekken bij elkaar te sprokkelen en slapen in een tentje als het toch niet lukt.

Als ik in Italië ben dan wil ik mij vrij voelen om op avontuur te gaan. Mijn nieuwsgierigheid te volgen. Te beleven. Op een zorgeloze manier. Wetende dat ik mijn inkomen haal uit de stukken die ik schrijf.

Als ik in Italië mee wil werken in de fruitteelt omdat ik nieuwsgierig ben naar hoe dat dan gaat en hoe dat dan is, dan is dat natuurlijk prima. Ik wil dat alleen nooit doen omdat ik zo omhoog zit met geld dat ik mij genoodzaakt voel om dan maar dat werk te doen.

Inzicht 5 Een van de belangrijkste stappen die ik NU te zetten heb, is: ‘Stoppen met overleven’

Want ik moet bekennen: als ik mijzelf in mijn huidige situatie (of met mijn huidige mindset) verplaats naar Italië dan zal ik daar nog steeds aan het overleven zijn. Niet de vrijheid ervaren die ik verlang. Net zoals ik die vrijheid nu niet ervaar.

‘Stoppen met overleven’ gaat neerkomen op verantwoordelijkheid nemen en de juiste focus. Over dit thema ga ik al schrijvend nadenken. Het resultaat zal ik delen in een volgende blog.

Misschien ook interessant voor je
Stel je zelf voor Vrij van hunkering voor erkenning Vrij van zoekend naar bevestiging Vrij
Toen ik ervoor koos om in vrijheid te leven, in de betekenis dat ik mij
Ze voelt zich net een vogeltje. Een jong vogeltje in haar nest. Een vogeltje dat
Sinds ik bij business coach Veronique Prins een programma volg, begin ik wat kritischer naar
Afgelopen weekend was ik twee dagen naar Soesterberg voor een weekend met de Amerikaanse ECIW-leraar