Tagarchief: oordelen

Dit is waarom je moet stoppen met zelfcensuur

Soms maken we ons heel erg druk om de oordelen van anderen en houden we onszelf in. Bedenk dat het voor de meest relevante mensen voor jou waardevol is als jij je niet inhoudt!

Over het algemeen schrijf je [of wat jouw tak van sport ook moge zijn] niet voor je familie, vrienden en je ex-collega’s. Je doet het voor de mensen die met exact dezelfde dingen worstelen als waar jij meer worstelt of geworsteld hebt. Dat zijn de ‘lucky few’ die jij als mens kunt liften.

Het is alleen wel belangrijk dat je dan echt deelt hoe jij de wereld beleeft of in het verleden beleefde. Je hebt weleens de neiging om water bij de wijn te doen vanwege meelezende bekenden. Als je dat doet herkennen de mensen die in potentie écht iets aan je hebben zich niet meer exact in jouw verhaal.

De consequentie? Verlies-verlies. De bekenden waarvoor je je inhield halen hun schouders op of ze vinden iets van je omdat ze zich toch al niet in jouw wereldbeeld kunnen verplaatsen. Je doelgroep denkt ondertussen: ‘Mwaaaa, wel interessant maar ik voel hem nog niet helemaal.’

Wat als je all the way gaat? Deelt zonder zelfcensuur? Censuur gebaseerd op angst voor de potentiële mening van anderen?

Bekenden zullen nog steeds hun schouders ophalen of er iets van vinden. Je doelgroep treft eindelijk iemand die hen het gevoel geeft niet de enige te zijn.

Zonder zelfcensuur kun je simpelweg schrijven wat je wil zonder dat je een uitgekiende doelgroep hebt. Als jij simpelweg deelt wat er uit je wil komen op de manier dat het uit je komt dan trekt het als vanzelf precies de juiste mensen aan. Als een magneet!

Nadat ik dit artikel geschreven had, stelde ik mijzelf de vraag: Waarom is het zo spannend om kleur te bekennen? Hieruit ontstond een essentieel e-book. Ik moet hem nog even redigeren maar ik wil hem daarna graag naar je mailen. Laat HIER je e-mailadres achter als je hem wil ontvangen.

palmentuin Suus Venings Suriname

Waarom bestaat er geen ‘goed’ of ‘fout’?

Voor mij voelt het als een vanzelfsprekendheid dat er in wezen geen goed of fout bestaat. In een e-book dat ik nog niet gepubliceerd heb, ging ik er voor het gemak vanuit dat andere mensen dit moeiteloos zouden aannemen. Toen ik de inhoud van het e-book echter met mijn ouders deelde, merkte ik aan de reactie van mijn moeder dat het zinvol zou kunnen zijn om mijn visie op ‘goed’ en ‘fout’ eerst eens wat duidelijker toe te lichten.

laten we het eerst eens over bomen hebben

Als je door het bos tussen de bomen loopt, zul je niet snel de neiging hebben om bepaalde bomen als ‘goed’ en bepaalde bomen als ‘fout’ te bestempelen. De bomen zijn er gewoon.

Stel dat er twintig bomen zijn waarvan er vijf gekapt moeten worden. Jij moet kiezen welke er gekapt worden en je moet je keuze kunnen verantwoorden aan de boswachter. Op basis waarvan maak je je keuze?

Mogelijke strategieën

  • Je vergelijkt de bomen met elkaar en kiest ervoor de bomen met de slechtste conditie te kappen.
  • Je beoordeelt hoe de bomen de ruimte vullen en kiest ervoor vijf bomen te kappen zodat de vijftien resterende bomen mooi verspreid staan over de ruimte.
  • Je kiest ervoor de vijf bomen te kappen die jij het minst mooi vindt.

Ligt het aan de boom dat hij wel of niet gekapt wordt? Of ligt het aan jouw oordeel over de boom?

Je kan zeggen het ligt aan de boom. Want de boom was rot.

Je kan daar tegenin brengen dat het wel degelijk ligt aan jouw oordeel omdat jij bepaald hebt dat de rotte bomen gekapt moeten worden. De rotte boom zou namelijk niet gekapt worden als jij de bomen beoordeeld had op basis van hun spreiding over de ruimte. Het zou dan namelijk juist de rotte boom geweest kunnen zijn die in de compositie voor het evenwicht zorgde.

Dus ligt het aan de boom of ligt het aan jouw oordeel?

Nog niet overtuigd?

Stel dan dat rotte bomen jouw fascineren en je grote gezonde bomen lelijk vindt. Ligt het dan aan de vijf gezonde bomen dat ze gekapt worden of ligt het aan jouw oordeel?

Een boom is op zichzelf niet goed of fout. Ook niet als de boom rot is. Een oordeel over een boom zegt slechts iets over de beoordelaar of over de normering van de beoordelaar.

Dan nu de stap naar mensen.

Kan een mens goed of fout zijn zonder dat er een beoordelaar is?

Kan een mens goed of fout gevonden worden zonder dat er een norm is waar men volgens een (innerlijke) beoordelaar wel of niet aan voldoet?

Ik neem aan dat je op beide vragen ‘nee’ hebt beantwoord.

Op school krijgt Piet een onvoldoende voor wiskunde. Wat kun je nu met zekerheid over Piet zeggen?

A. Piet is slecht in wiskunde.
B. Piet heeft zich niet goed voorbereid op de wiskunde toets
C. De docent van Piet heeft Piet niet goed opgeleid.
D. Piet is waarschijnlijk goed in iets anders dan wiskunde.
E. Piet zal zijn dag niet gehad hebben.
F. De ouders van Piet zullen teleurgesteld zijn.
G. Piet zal inzien dat hij beter zijn best moet doen.
H. Piet heeft extra begeleiding nodig.
I. Piet zat blijkbaar in een situatie waarin hij beoordeeld werd.

Zeg eens eerlijk. Hoe vaak worden in het dagelijks leven gesprekken gevoerd over A t/m H wanneer iemand een onvoldoende scoort? Terwijl de enige zekerheid die je in dit scenario hebt, is dat Piet blijkbaar in een situatie zat waarin hij beoordeeld werd.

A. is wat Piet mogelijk zelf zal concluderen.
B. is wat de docent van Piet mogelijk zal concluderen.
C. is wat de ouders van Piet mogelijk concluderen.
D. is wat de beste vriend van Piet mogelijk zal concluderen.
E. is wat de oma van Piet mogelijk zal concluderen.
F. is wat de ouders van de beste vriend van Piet mogelijk zullen concluderen.
G. is wat misschien wel niemand zal concluderen.
H. is wat de mentor van Piet mogelijk zal concluderen.

I. Zal door weinig mensen worden opgemerkt. Er zit een zekere zinloosheid achter. Het lijkt zo nietszeggend. Het zegt alleen heel veel, omdat dit het enige is wat met zekerheid over de situatie te zeggen valt. De andere opties zijn oordelen die meer iets over de beoordelaar zeggen dan over Piet zelf.

Ik kan nog heel veel over dit onderwerp zeggen en ik heb de helft geschrapt van wat ik erover geschreven heb omdat dit gedichtje ontstond. Wat mij betreft zegt dit alles.

We zijn mensen

Soms oordelende mensen
Soms beoordeelde mensen
Soms-onszelf-van-alles-wijs-makende-mensen
Soms onszelf van-alles-wijs-laten-makende-mensen

Prik je door de oordelen en verhalen heen
Blijft er ‘mens’ over
Goed of fout?
Onmogelijk
Zonder oordeel
Zonder verhaal

In mijn e-book ga ik de diep in op een angst van veel mensen, namelijk de angst om kleur te bekennen. Ik vind het echt een must-reed! Wil je het e-boek als eerste ontvangen? Laat dat dan HIER even weten.