Tagarchief: goeroe

dagboeken1

Ik word mijn eigen goeroe

Ik voel me geroepen een verslaving los te laten. Mijn allergrootste verslaving. Ik hou zelfs zo van mijn verslaving dat ik niet weet hoe ik zonder moet.
 
Want wat moet ik al die uren dat ik in de trein zit? Wat moet ik dan om mij te ontspannen en op te laden? Aaaaahhh
 
Ik ben zo ontzettend verslaafd aan boeken. Niet zomaar boeken. Maar boeken die allemaal op een manier zeggen dat je vooral op je EIGEN innerlijke waarheid moet vertrouwen. Dat alles in jezelf zit.
 
Uiteraard kwam ik door een combinatie van inzichten uit boeken op het idee dat ik A alleen maar mijn ego aan het voeden ben door wijsheid buiten mijzelf te zoeken. En B dat het een van mijn levensdoelen is om helemaal op mijn innerlijke Wijsheid te vertrouwen.
 
Wat als het waar is? Dat ik al die boeken gebruik om zelfvertrouwen aan te ontlenen. Bevestiging te krijgen.
 
Het lezen geeft me altijd een goed gevoel en het inspireert me ook. Daarom zegt er ook iets in mij: ‘Dan kan het toch geen kwaad?’
 
Maar als ik aan de andere kant besef hoe moeilijk mij het lijkt om het lezen los te laten, dan lijkt een dieet mij wel op z’n plaats.
 
Een kijkje in mijn boekenkast bevestigde dit. Vrijwel al mijn boeken gaan op een bepaalde manier over: ‘Hoe je zou moeten leven/kijken/denken om te krijgen wat je wil’.
 
En wat zijn de dingen die ik probeer te ‘krijgen’? Verlichting, leven vanuit overgave en bovenal vertrouwen. Vertrouwen dat alles goed is. Dat ik het juiste doe. Dat ik in lijn leef met wat ik denk dat ‘De Waarheid’ is.
 
Ik heb de boeken waar ik zo van hou in de kast gezet. Een Cursus In Wonderen, Osho, Glaudemans… Uit mijn bed. Uit mijn handtas. Van mijn tafel af. Het voelt oncomfortabel leeg. Alsof ik iets wegduw wat ik als hulp en steun ervaar.
 
Ik ben klaar om te ontdekken hoe het voor me gaat zijn als ik niet lees. Ook kap ik met de voor mij altijd zo inspirerende audio’s, podcasts en Youtube-filmpjes over non dualiteit.
 
Ik heb het consumeren van die dingen altijd als een soort beloning ervaren. Het is dan ook alsof ik mijzelf mijn ultieme beloningen nu ga ontzeggen. Maar ik doe het juist omdat ik het mijzelf zo gun om eens wat anders te ervaren. Ik ben nieuwsgierig wat er gebeurt en wat het mij brengt. 
 
Wel heb ik uitgerekend dit weekend een ECIW-weekend met Gary Renard, maar ik ga er nu naartoe met een andere intentie. Niet om bevestigd te krijgen hoe goed ik in lijn met ‘de Cursus’ ben, maar om eens te zien hoe Gary zijn rol als leraar vervult.
 
Zodra ik merk dat de drang naar mijn favoriete boeken is opgelost, zal ik opnieuw vrij zijn om te kiezen. Niet vanuit honger, maar vanuit vervulling.