Gary Renard en Erik

Overgave 2.0

Afgelopen weekend was ik twee dagen naar Soesterberg voor een weekend met de Amerikaanse ECIW-leraar Gary Renard. Ik was uitgenodigd via de jongeren ECIW-groep van Willem Glaudemans en mocht hierdoor gratis bij het weekend aanwezig zijn.

Van Gary Renard had ik eigenlijk nog nooit gehoord. Ik had ook niks van hem gelezen. Ik keek wat filmpjes van Gary op YouTube en ik werd er niet bepaald door gegrepen. Toch vond ik de uitnodiging erg aantrekkelijk.

Toen ik twee dagen voor het seminar besloot een spirituele-content-detox te houden, begon ik toch nog even te twijfelen. Zou ik niet toch liever een weekend vrij hebben? En zou dat niet handiger zijn gezien de training die ik maandag in Den Haag moet geven?

Ik dacht: ‘Wat wil ik? Een voorspelbaar weekend thuis of gewoon gaan en wel zien hoe het is?’ Ik koos voor de laatste optie. De afgelopen weekenden heb ik ook buiten de deur doorbracht en ieder weekend gaf mij iets bijzonders. Grootse inzichten. Inspiratie. Dagboekpagina’s vol dankbaarheid. Vaak kwamen de geschenken vanuit onverwachte hoek. Wat zou dit weekend in petto hebben? Ik wilde het ontdekken.

Dat ik er niet per se supergraag bij wilde zijn, maakte dat ik dit weekend een andere houding had dan anders. Normaal zou ik op de eerste rij willen zitten, aantekeningen maken, nadenken over vragen die ik zou kunnen stellen, vragen stellen, op willen vallen bij de spreker als een ‘goede student’.

Vanzelfsprekend zou ik er vanaf de aanvang bij zijn en nog net iets later vertrekken dan het einde van de eindborrel. Onderweg naar huis zou ik de belangrijkste punten nog eens voor mijzelf op een rijtje zetten. De dag daarna zou ik nodig hebben om bij te komen van een hoofd vol indrukken.

Dit weekend liet ik gebeuren zonder er teveel met mijn hoofd tussen te zitten. Zonder tussentijdse evaluaties. Zonder doelen. Zonder missie. Zonder hoop op iets.

Gewoon ervaren wat is en steeds volgen wat voor mij op het moment het beste voelt. Het leek wel alsof er zo nog veel meer ruimte was voor plezier, voelen, ontmoeten, delen en ontspanning.

  • Het maakte dat ik de eerste helft van de zaterdag miste omdat ik zo’n fijn gesprek had in het hostel waar ik sliep.

Wat een ervaring om te ontdekken dat ik gewoon zaterdagmiddag aan kon schuiven en dat dit geen enkel probleem was. Ik was blij met mijn ochtend in het hostel en had ook nog een inspirerende middag vol mooie ontmoetingen, lekker eten en zonneschijn bij Gary.

  • Het maakte dat ik met mijn hart naar Gary luisterde en voelde wat correspondeerde met mijn eigen innerlijke wijsheid en wat niet.

Heel interessant om eens niet-schrijvend aanwezig te zijn. Ik merkte dat ik zo meer in de ervaring zat en dat ik kon laten gaan wat niet resoneerde of kloppend was met de kennis die ik al had.

Normaal zou ik er kritisch van worden en het er in de pauze met mensen over gaan hebben om uiteindelijk een goede vraag te formuleren of een oordeel te vormen. Nu was ik veel meer aanwezig in het moment en hield ik ruimte in mijn hoofd waardoor ik meer open stond voor spontane interactie.

  • Het maakte dat ik de zaal uit liep toen ik voelde dat ik wel eventjes genoeg had en lekker buiten ging zitten om te ontspannen.

Suus bij hilton

Wat heerlijk om mijzelf te gunnen waar ik werkelijk behoefte aan had. Om geen vrees te hebben iets relevants te missen. Wat bevrijdend om mijn eigen plan te trekken en te merken dat die ruimte er gewoon is.

Toen de zondag op zijn einde liep, had ik al met al weer zo ontzettend veel inzichten opgedaan. Had ik zo erg genoten. Gary’s directe aandeel is misschien 5% geweest.

Hoe fijn is het voor een spreker of leraar dat deze ervan uit mag gaan dat iedereen altijd het juiste krijgt? Dat deze niet hoeft te presteren maar ook enkel mag varen op zijn of haar intuïtie, inspiratie en ingevingen in het moment? Daarnaast beseffend dat hét inzicht helemaal niet rechtstreeks van hem of haar hoeft te komen.

Het leven doet z’n werk wel. Als mensen hoeven we alleen maar niet te verkrampen zodat we lekker mee kunnen varen op de flow.

Mijn instelling is door dit weekend veranderd. Overgave 2.0.

Ik kom niks halen. Ik kom erbij zijn. En ik vertrouw erop dat ik alleen al door er te zijn, krijg wat voor mij het juiste is. Dit schept alle ruimte voor het Goddelijke op precies het juiste te arrangeren.

Deze ga ik delen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *