Over mij

Over mij

ADD, INFP, HB, HSP, 4w5, 20/2 het is zo een greep uit de afkortingen die ik aan mijzelf toe zou kunnen kennen om te duiden wie ik ben. Het duiden van mijzelf en anderen via systemen zoals Myers-Briggs-Type-Indicator, Enneagram en numerologie vind ik superleuk en interessant. Alleen van de DSM-IV ben ik geen fan, omdat er dan aan je ‘label’ de connotatie zit van een stoornis. Ik geloof dat het schadelijk is om te geloven dat er iets mis is met je.

Ik geloof zelf in een onbeperkt potentieel wat wij als mensen hebben en ik zie het als een uitdaging om steeds meer grip te krijgen op dat potentieel. Labels en systemen kunnen helpen in de ontdekkingstocht naar jezelf en je onderscheidende kenmerken, maar ik vind het belangrijk om ook altijd weer voorbij ‘labels’ en classificatiesystemen te kijken.

Op basis van mijn voorkeuren en kenmerken past het heel goed om een locatieonafhankelijk ondernemer te zijn. Het biedt mij een context waarin ik zeer goed gedij. Via deze levensweg kan ik carrière maken combineren met het maken van een wezenlijke impact in de wereld terwijl ik ook nog eens in lijn met mijn eigen voorkeuren leef en werk waardoor ik mij goed voel en gezond blijf.

Toch ben ik opgegroeid met het idee in loondienst te gaan werken. Ondernemerschap is nooit van buitenaf ter sprake gekomen als een optie. Ik moest dus gaandeweg ontdekken dat het werken in loondienst iets is wat niet bij mij past.

Ik moest ontdekken dat ik er niet tegen kan als dingen niet logisch zijn. Dan bedoel ik niet alleen ‘denklogica’ maar ook gevoelslogica. Daarmee bedoel ik: je kunt beredeneren dat bepaalde dingen wel of niet kloppen en je kunt van binnenuit weten dat bepaalde dingen wel of niet kloppen.

In loondienst zijn er in mijn ogen heel veel dingen niet logisch. Er wordt vanuit gegaan dat mensen acht uur kunnen werken op een dag. Dat twee (groeps)pauzes van een kwartier en een van een half genoeg zijn om jezelf op te laden. Dagen binnen doorbrengen, tussendoor gestoord kunnen worden door mensen en zoveel inefficiënte (bureaucratische) processen die zo moeten omdat ze zo moeten… Dan heb je nog eens te maken met mensen die politieke spelletjes spelen en niet gewoon direct zeggen wat het werkelijke plan is. Mijn natuurlijke neiging was altijd helderheid scheppen en in die helderheidsschepprocessen ontdekte ik hoe onlogisch de dingen in elkaar zaten om vervolgens te ontdekken dat ik ze niet mocht veranderen..

Ik moest ook ontdekken dat ik niet tegen verplichte middelmatigheid kon. Als je het aan mij vraagt zijn de reguliere omstandigheden ongeschikt wanneer je echt wil presteren. Er wordt nauwelijks rekening gehouden met wat we op basis van breinkennis weten over hoe mensen presteren. Laat staan dat er rekening gehouden wordt met de inzichten uit de kwantumfysica. Ik wilde echt presteren. Toen ik was afgestudeerd, zou het tenslotte niet gaan om een bijbaan maar om mijn carrière. Deze nam ik serieus, zeker omdat ik geen kinderwens had. Ik wilde mij mijn werkende leven toewijden aan iets. Dan kan ik toch niet beperkt worden in het nemen van verantwoordelijkheid voor mijn eigen energie zodat ik uitstekend kan presteren in plaats van middelmatig? Maar nee, men heeft liever iemand die op de bepaalde tijden binnen aanwezig is, dan iemand die tussendoor gaat sporten en langer doorwerkt.

Het ondernemerschap is daarom een veel betere match. Hierin kan ik mijn eigen lat bepalen. Maar denk je dat er ooit in mijn leven iemand geweest is die zei: ‘Suus, volgens mij zou jij het goed doen als ondernemer’? Nee. Het was een hele lange individuele zoektocht naar mijzelf om op een pad te komen wat voelde als een bevrijding.

Mijn loopbaanpad voelde als steeds weer een stap zetten die afwijkend was voor de norm. Eerst was het dat ik na mijn eerste studie Sociaal Pedagogische Hulpverlening niet tevreden was over de impact die ik als hulpverlener kon maken in het leven van de daklozen waarmee ik werkte, wat ertoe leidde dat ik een compleet nieuwe studie begon.

Na mijn studie Nederlands (ba en master) was ik ook niet tevreden over de impact die ik kon maken als een tekstschrijver. Het begon als langdurig werkzoekende dan ook tot mij door te dringen dat ik mijzelf zou moeten aanpassen om een ander te kunnen overtuigen van mijn geschiktheid voor een baan. Ik zou moeten doen alsof ik heel anders naar de wereld keek dan dat ik werkelijk keek. Ik zou mijzelf moeten verloochenen.

Terwijl ik vastliep in de zoektocht naar een baan, begon mijn zoektocht naar mijzelf in volle bloei te raken. Ik las veel zelfhulpboeken en keek motiverende video’s. Ik was op een pad beland waarin ik steeds vaker geconfronteerd werd met de boodschap ‘dat alles mogelijk was’. Ik smulde van dat soort boodschappen en ik hield van het gevoel wat ik ervan kreeg. Ik voelde mij uitgenodigd om mijn dromen af te stoffen.

Er waren verschillende dromen die ik op de plank had gelegd. Zo had ik al jaren de droom om te bloggen over persoonlijke groei. Ik schreef ook al jaren stukjes maar ik publiceerde er weinig van of alleen anoniem in het geheim omdat ik te bang was voor mogelijke oordelen.

Daarnaast had ik ook al jaren de droom om in het buitenland te leven. Lekker in de zon en dan bijvoorbeeld mijn geld te verdienen als freelance tekstschrijver. Echter had ik tijdens mijn studie als een onderneming als tekstschrijver gehad en het ondernemerschap was mij toen zwaar tegen gevallen.

Ik kon niet eeuwig in een situatie zitten waarin ik niet aan een baan kwam en waarin ik droomde om weer iets voor mijzelf te beginnen. Op een gegeven moment was ik op een punt geraakt van genoeg frustratie met de situatie zoals die was en genoeg vertrouwen na eindeloos motiverende boeken en toespraken luisteren dat ik sprong.

Het werd ‘Afstuderen met Suus’, wat later Gelukkig afstuderen zou worden. Het pad voelde goed. Ik kwam via bepaalde coaches waar ik programma’s van volgde thuis in een wereld vol gelijkgestemden. Er bestond een hele wereld van mensen voorzien van labels en stempeltjes die bezig waren met het zelfstandig ondernemerschap. Niet om zoveel mogelijk geld te verdienen, maar echt om een impact te maken in het leven van anderen.

Ik wist mijzelf als ondernemer echter niet zo goed te stroomlijnen. Ik hopte van afstudeerbegeleider naar vage wensen om te coachen, naar wensen om te reizen en toch te gaan schrijven. Ook was ik drukker met nieuwe dingen ontdekken dan met mensen helpen. Juist hierdoor wist ik niet rond te komen ondanks de mogelijkheden en zat ik na een aantal maanden in een strak regime van de PostNL als klantenservicemedewerker.

Dit was al HELEMAAL niet de bedoeling. Ik schaamde mij tegenover de mensen waarmee ik in coachingsprogramma’s had gezeten om een ‘missie imperium’ op te bouwen… Zoveel kunnen en er dan toch niks van bakken, juist omdat ik MEER wilde dan gemiddeld. Anders dan anders.

Echter wist ik wat ik wilde en ik wist ook dat ik het zou realiseren, ook al heb ik ervoor de buitenwereld jarenlang onsuccesvol uitgezien. Ik bleef investeren en investeren in mijzelf en mijn kennis en vaardigheden als ondernemer. Net zo lang tot er een tijd kwam dat ik MEER verdiende dan de mensen fulltime in loondienst terwijl ik slechts 12 uur werkte, zelf bepaalde wanneer ik opstond, werkte vanaf waar ik wilde en mij werkelijk vanbinnen gelukkig voelde met iedere dag die ik weer mocht leven.

Dat terugkeren in loondienst na een paar maanden ondernemerschap was absoluut niet nodig geweest als ik mijzelf van nu vanaf het begin aan mijn zijde had gehad. Het structureel rondkomen had veeeel eerder gerealiseerd kunnen worden als ik had toegepast wat ik nu weet. Mijn leven is gelopen zoals het gelopen is, andere ondernemers bied ik nu de mogelijkheid om vele vele malen sneller het leven te bewerkstelligen waar ik uiteindelijk op uitkwam.

Funfacts over Suus

Mijn weg vinden in het leven is altijd samen gegaan met heel veel reflecteren en bezinnen. Daarnaast schrijf ik gewoon graag en heb ik altijd wel inspiratie en ingevingen. Daar bovenop komen nog mijn schrijfgewoonten om de dag mee te beginnen en af te sluiten… Dat maakt dat ik al vele vele boekjes heb volgeschreven.

Ik schrijf het allerliefst in ‘dummies’ in A5 formaat. Ik schrijf namelijk het liefst op blanco pagina’s zodat ik ook erbij kan tekenen en pijlen kan trekken etc. Daarnaast past een A5 in mijn handtas. Ik zou nooit een nacht van huis gaan zonder opschrijfboek. Voor kortere momenten van huis gebruik ik de notitie-app in mijn telefoon of voice recorder voor ingevingen.

Ik ben heel erg graag buiten in de natuur. De hele dag door combineer ik binnen met buiten zijn. Ongeacht het weer: ik start mijn dag buiten met blote voeten op het gras. Als ik ga wandelen, dan klim ik graag in bomen.

Ik ben drie jaar samen met Bart, binnenkort gaan we samenwonen! Op dit moment wonen we allebei in Tilburg. Maar wat heel leuk is, is dat we helemaal in het noorden van Groningen gaan wonen, vlak aan het Wad. Want waarom zou je als rust- en natuurliefhebber in de stad gaan wonen? Ik woonde al eerder op deze plek voordat ik Bart leerde kennen en dat beviel heel goed. Dat Bart in een situatie is gekomen dat hij ervoor in is Brabant achter zich te laten, ervaar ik als een groot cadeau.

Foto Marieke Visuals