Er ligt geen pot goud aan de andere kant van de regenboog

Wat zocht ik? De baan die mij gelukkig kon maken. Vrijheid. Geld. Ik bewandelde een pad van persoonlijke groei en spirituele ontwikkeling. Steeds werd er iets beloofd wat ik verlangde. Dus ik ging door en door en door. Hopende dat het vroeg of laat tot zo’n geweldig leven zou leiden waarin ik helemaal tot mijn recht kwam.

Ik heb mij vastgebeten als een pitbull, want ik vond het ‘gewone leven’ zo onbevredigend dat ik heel graag wilde aannemen dat er iets te vinden zou zijn.

Er was ook zeker iets te vinden hoor, maar echt absoluut niet wat ik had verwacht. Weet je wat ik vond? ‘Gevonden’ op een manier dat ik wist dat het zo was, maar zonder dat ik het werkelijk als trofee mee naar huis kon nemen.

Het was enkel een weten. Het had ook een woord op een blanco papiertje kunnen zijn, want het was een heel ‘kaal besef’, dus zonder iets extra’s. Geen geld, geen baan, geen engelen, geen applaus… Helemaal niks.

Kon ik nóg mijn leven zelf vanaf de grond opbouwen. Een illusie armer, maar ik hoefde nu in ieder geval niet meer te zoeken. En laat dat nou net het verschil maken: want in een leven waarin niet meer gezocht hoeft te worden, waarin alles goed is zoals het is, daar is alle ruimte voor…

leven!

Deze ga ik delen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *