Nooit meer onverantwoord leven??! & chipsverslaving

Nooit meer onverantwoord leven??! & chipsverslaving

Het ‘juiste’ doen, roept bij veel mensen weerstand op. Want ja, je weet wel dat die zak chips wegvreten geen goed idee is, maar je zou er niet aan moeten denken het niet meer te doen omdat het beter voor je is. Betekent bewust kiezen wat goed voelt automatisch dat je nooit meer onverantwoorde keuzes maakt? Dat is wel heel streng en saai, toch?

Laten we eerst even het begrip definiëren. Onverantwoord is bewust doen waarvan je weet: ‘dit is niet-dienend voor mij, dit is waar ik geen goed gevoel bij ervaar.’

Voordat je bewust kunt doen wat niet dienend voor je is, zul je je eerst bewust moeten worden van WAT niet dienend voor je is en dit ook daadwerkelijk erkennen.

De erkenning

Het heeft even geduurd voordat ik dingen erkende als:

  • Alcohol drinken is gezien hoe ik het steeds ervaar onverantwoord. Voelt niet goed, dus niet dienend voor mij.
  • De manier hoe ik met chips en chocola om ga, is onverantwoord. Voelt niet goed, dus niet dienend voor mij.
  • Zoveel tijd doorbrengen op internet, onverantwoord voor mij. Voelt niet goed. dus niet dienend voor mij.
  • Dusdanig laat naar bed gaan waardoor ik maar een bepaalde hoeveelheid slaap heb: voelt niet goed, dus niet dienend voor mij.

Als je dat weet en je er daarbij ook nog eens op gericht bent heel bewust de dingen te doen die je wel dienen en de dingen te laten die je niet dienen: betekent het dan NOOIT meer onverantwoord een zak chips en een reep choco wegwerken? Altijd op tijd naar bed gaan en dus NOOIT meer een feestje? WAT EEN VRESELIJK LEVEN!

Herken je dat je zo weleens denkt? Laat het extreme beeld je er niet van weerhouden om te beginnen met jezelf in ieder geval iets meer in lijn gedragen met wat dienend voor je voelt. Uitkomen op iets wat je nu als een ‘extreme’ ziet, volgt ofwel als een natuurlijk punt in je eigen groeiproces of je komt überhaupt niet uit bij dat extreme punt omdat bepaald gedrag behouden dienender voor jezelf voelt dan het te veranderen. Het oordeel van de rest van de wereld op dat specifieke gedrag is irrelevant.

Drie opstekers voor wanneer je naar dienender gedrag wil bewegen

Wat heel goed nieuws is, is dat je al veel voldoening in je leven gaan ervaren wanneer je een paar dingen net wat meer in lijn doet met wat goed voelt voor jou. Dit betekent een geweldig gevoel van vooruitgang omdat je bijvoorbeeld 1x per week bent gaan sporten. En dat gevoel ervaar je dan terwijl je ondertussen gewoon doorgaat met eten wat je wil, feesten en gamen. Je hoeft niet alle gebieden met groeipotentie in een keer aan te pakken om je goed te voelen.

Als een of andere enthousiasteling die je hoog  hebt zitten bijvoorbeeld pleit voor drie of vijf keer sporten per week of een extreme healthy life style: besef dat dit enkel de standaard is van die persoon en dat dit niets zegt over of dit voor jou wel of niet dienend is.

Ik ken de neiging om na twee dagen NIETS meer te doen van wat ik wil, wanneer ik in een keer mee wil komen met de standaarden van een persoon bij wil ik in de buurt wil komen qua succes, lifestyle, fitheid.

Dat is zonde, want als ik maar een hele kleine verbetering maak ten opzichte van mijzelf in de richting die ik op wil dan maak ik al aanspraak op hetzelfde gevoel van voldoening van de persoon die 85 goede gewoontes geïntegreerd heeft en nu ook goede gewoonte 86 heeft toegepast.

Het goede nieuws is ook dat jij je eigen lat bepaalt. Jij maakt de deals met jezelf en je voelt het van binnen: nooit meer drinken is geen optie voor mij, maar niet meer doordeweeks in de avond is voor nu iets wat ik wel zie zitten. JIJ, jouw gevoel, is de maatstaf. Niet de maatschappij, niet je vrienden, niet de personen waar je tegenop kijkt.

Het derde goede nieuwspuntje is dat als je consistent doorgaat met het bewust creëren van een leven met daarin steeds meer gedragingen die werkelijk goed voor je voelen, dat wat voorheen extreem leek, helemaal niet meer voelt als extreem omdat je zelf inmiddels een hele weg hebt afgelegd.

Zo zit ik na anderhalf jaar een sportgewoonte implementeren op een steady 3x per week. Dat lijkt heel wat voor sommigen. Maar omdat ik ook geëxperimenteerd heb met 6x per week, met 4x, met 2x en dat er ook weken waren dat ik helemaal niet ging, heb uiteindelijk kunnen achterhalen dat die 3x prima voor mij werkt. Het is geen big deal.

Ander voorbeeld, dat was toen ik een experiment aan ging met internet fasten. De tijd om voor mijn plezier online te zijn, stopte om 16.50 uur en mijn starttijd begon niet voor de lunch. Wow extreem, kan je zeggen. Maar toen ik hiermee begon, had ik al meer dan een jaar getraind in het internet fasten en had ik mij verschillende dingen eigen gemaakt als:

– Niet met mijn telefoon naar bed gaan

– Niet internetten als ik wakker wordt

– Na mijn eerste productieve uur werken, enkel mijn WhatsApp checken

– Altijd de Wifi uit als ik aan het werk ben

– Pas na mijn derde uur effectief werken informatie consumeren via internet

– Geen ‘leegte vullen’ door YouTube filmpjes te kijken en willekeurig te internetten

Toen ik hoorde over internet fasten via Eelco de Boer, zag ik het als een uitdaging om een tijdsvlak voor ‘vrij internetten’ te hanteren tussen 12.00 en 16.50 uur. Dat lijkt dan heel extreem voor de meeste buitenstaanders maar gezien de opgebouwde discipline die ik al had rondom internet was het een lat die uitdagend genoeg maar ook haalbaar voor mijzelf was.

Nu even over mijn chipsverlsaving

Want die geeft heel goed weer dat je het hebben van een goed gevoel eigenlijk heel lang kunt rekken door in kleine stapjes te gaan 🙂

De ontwikkeling van mijn chipsconsumptie is als volgt aan het verlopen:

– Eerst at ik elke dag chips, voelde op een gegeven moment niet meer goed.

– Toen beperkte ik mij met twee zakken per week, voelde al stukken beter.

– Toen werd het niet meer standaard twee per week en waren het er maandelijks zeker minder dan acht. Kijk mij eens goed bezig zijn 🙂

– Toen werd het geen chips meer eten als ik voelde als het vanuit een gevoel kwam om iets van een onbestemd gevoel niet meer te ervaren. Oeps, en daarmee was ook meteen de functie van de zak chips ontmanteld..

En sinds ik geen chips meer eet met dat doel, komt het nog maar nauwelijks voor dat ik voor mijn plezier een hele zak chips wegvreet. Het is nu alleen wanneer ik de moed heb om naar mijzelf te erkennen dat ik heel veel zin heb in ‘die specifieke vreetsensatie’ en dat ik bereid ben het volle gevoel voor lief te nemen. Het handige van deze erkenning, is dat ik er rekening mee hou. Dit betekent dat ik dan bijvoorbeeld qua avondeten een andere keuze maak. Dus geen volledige avondmaaltijd en dan nog de zakchips.

De behoefte aan chips is er nog steeds relatief vaak, maar het is voor mij nu een signaal geworden dat ik iets te vervullen heb in mijzelf en ik weet inmiddels dat ik hier ook heel goed op een andere manier aan tegemoet kan komen. En kom ik toch tot het besluit voor een zak chips te gaan, dan is het in ieder geval een besluit en aanvaard ik het fijne eetgenot in het moment en aanvaard ik bij voorbaat al het eventuele minder prettige volle gevoel erna.

Ook heb ik ontdekt dat het wat chips betreft niet voor mij werkt om er maar een paar te nemen, een klein bakje of een klein zakje. Daar haal ik geen plezier uit. Het is of dat ‘vol’ er voor gaan of niet. Dus ik ben gestopt met mijzelf bezig te houden met begrenzen en bijvoorbeeld te pogen een zak chips over meerdere dagen uit te spreiden. Ik heb het wel geprobeerd en geëvalueerd hoe dit voor mij was. Ik haalde geen vreugde uit ‘weinig’ chips en ik haalde geen werkelijke vreugde in het mijzelf succesvol begrenst te hebben.

Het blijkt dat ik de meeste tevredenheid ervaar met af en toe een hele zak en dat het lukt om het bij ‘af en toe’ te laten.

Stop vergelijken en wees vrij

Zo zie je maar dat groei een individueel zoekproces is. Het gaat uiteindelijk om het vinden van de gedragingen waar jij je werkelijk goed bij voelt op een moment van je leven. Het is ook een kwestie van evalueren en bijsturen. Je mag van een vegan life style naar vlees eten gaan en van vlees eten naar vega gaan. Jij voelt vanbinnen vanzelf of iets nog wel of niet dienend voor je voelt.

Schrik dus niet van de extremen van anderen. En oordeel ook niet. Iedereen is op een pad van groei. Voor de een betekent groei twee zakken chips per week eten en voor de ander helemaal geen chips meer eten. Dat betekent dus niet dat die laatste persoon extreem is of hard is voor zichzelf. Ander mens. Andere verlangens. Andere gevoelens. Ander groeiproces.

Je zult vaak de neiging hebben om vooral het contrast te zien tussen wat jij juist wel of juist niet doet. Maar besef ook dat er zoveel levensgebieden zijn om je op te focussen. Misschien eet iemand zeven zakken chips per week, maar is deze persoon op dat moment niet meer aan het roken. Dan is een applaus nog steeds terecht 😉 Of misschien doet iemand in jouw ogen alles perfect, maar is dit alleen op het gebied van productiviteit en zijn er weer andere levensgebieden waarop ingeleverd wordt. Laat kijken naar een aspect van die ander dus geen reden zijn om jezelf hard te veroordelen over  je eigen productiviteit.

Het maakt al met al geen reet uit wat andere mensen doen. Ga uit van jezelf. Het punt waar jij nu staat. Jouw verlangen. Wat voor jou goed voelt. En laat dit de maatstaf zijn voor je eigen persoonlijke ontwikkeling. Niet anders dan dat.

Misschien ook interessant voor je
- Wekker. Meehhh. Dacht het niet. Snooze x 3. Minstens. - Oké, oké, ik word
Je hoort dat je te hard bent voor jezelf. Je zou meer zelfcompassie moeten hebben.
Uit ervaring weet ik dat veel ochtenden erom draaien om jezelf toonbaar te maken voor
Ik hou van experimentjes met mijzelf. Experimenten waarbij ik bijvoorbeeld uit mijn comfort zone ga
Stel je zelf voor Vrij van hunkering voor erkenning Vrij van zoekend naar bevestiging Vrij
Deze ga ik delen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *