Categoriearchief: Spiritueel omdenken

training 'kijken met een bril van liefde'

Bril van cadeautjes

Een tijdje terug kreeg ik een mailtje van een oud-studiegenoot van mij. Ze volgde mijn blog via Facebook en ze vond het heel gaaf wat ze zoal voorbij zag komen.

Ze was bezig met het organiseren van een teamuitje en wilde iets met persoonlijke kracht en wat je zoal kunt doen als het even wat minder gaat allemaal.

Ze zag dat ik persoonlijke trajecten aanbood, maar kon ik misschien ook drie uur lang iets met een team van 12 man doen? Of kende ik misschien iemand die dat kon?

Direct dacht ik: ‘Dit is een kans.’ Maar al gauw ging er een mailtje terug door mijn hoofd met een strekking van: ‘Dit past niet zo bij mij en ik ga focussen op Gelukkig Afstuderen.’ Toch voelde het niet goed om hier ‘nee’ op te zeggen. Ik besloot nog maar even niet te reageren.

Ik ging douchen en daar kwam de magische ingeving. Kijken naar vervelende situaties met een ‘bril van cadeautjes’. Om zo te ontdekken wat het leven je aanreikt om in je kracht te komen.

Direct zag ik het voor me. Mensen die letterlijk een andere bril opzetten om opnieuw naar een lastige situatie te kijken.

Ik was zo enthousiast over het idee dat ik het wilde doen. Ik negeerde alle mogelijke praktische bezwaren en schreef een enthousiaste mail waarin ik gelijk het idee pitchte.

Toen is het balletje gaan rollen. Mijn studiegenoot enthousiast. Haar leidinggevende enthousiast. En toen kreeg ik een definitieve: ‘ja’.

Vandaag mocht ik dan eindelijk ontdekken hoe het voor mij was om een groepstraining te geven. En het was echt supertof!

Ik heb bijna het gevoel dat ik niets gedaan heb en ondertussen werden er vele inzichten geboren en is iedereen met een cadeau naar huis gegaan.

Ook zelf viel ik flink in de prijzen. Ik heb ontdekt dat ik dit kan. Dat ik het leuk vind. En dat ik ertoe in staat ben om alles aan mijn intuïtie over te laten. Geen stress. Geen slapeloze nachten. Gewoon ademen, voelen en volgen.

Super blij en dankbaar dat ik het cadeau van mijn studiegenoot heb ontvangen, aangenomen én uitgepakt.

Het leven schenkt je precies wat je nodig hebt om nog meer in je kracht te gaan staan!

Met welke bril kijk jij naar de wereld-

DSC_1693

bril van cadeautjes

Workshopleider Suus Venings

achilles hiel

#1 Wat mogen anderen niet over jou zeggen?

Eén ding wilde ik echt nooit van anderen horen. Dan voelde ik me aangevallen. Ik vond een schat toen ik onderzocht wat hierachter zat. Vind jouw schat met behulp van dit artikel.

Ken je dat, bijvoorbeeld bij een feedbackrondje. De meeste dingen die voorbij komen kun je prima verdragen. Die weet je van jezelf en daar heb je geen problemen mee. Maar er is één zo’n ding dat je liever niet wil horen. Van niemand niet. Het is pijnlijk. En steeds wanneer iemand je met dat ene confronteert dan voelt dat als een aanval.

Durf jij voor jezelf te erkennen wat dat is? Dat ene ding waar jij niet mee geconfronteerd wil worden door anderen? Het is absoluut confronterend om te onderzoeken, maar daarna volgen vele beloningen!

Mijn achilleshiel

Wat ik altijd verschrikkelijk vond om te horen waren alle opmerkingen die erop neerkomen dat ik onduidelijk praat. ‘Je praat zo zacht.’ ‘Ik kan je zo moeilijk verstaan.’ ‘Wat ben jij nou weer aan het brabbelen?’ ‘Je praat zo binnensmonds.’

Deze opmerkingen kreeg ik vaak als een verwijt op mijn bordje. Vooral van de mensen die het dichtst bij me stonden. Mijn ouders, zus, beste vriendinnen. Voor het gemak ging ik ervan uit dat ik altijd moeilijk te verstaan was. Voor de zekerheid hield ik mijn mond dan maar zoveel mogelijk dicht. Beter terug krijgen in een feedbackrondje dat ik een observator was, dan ‘slecht verstaanbaar’.

Bezinning

Waarom vond ik het zo verschrikkelijk om te horen dat ik ‘slecht verstaanbaar’ was? En waarom heeft het mij bijvoorbeeld nooit veel gedaan als iemand mij ‘slordig’ noemde? Of zelfs ‘een big in een zwijnenstal’? Of een uitsteller? Of een observator? Dat raakte mij niet.

Waarschijnlijk omdat ik daar zelf geen problemen heb. Ik kan tegen rommel. Ik werk nou eenmaal het effectiefst vlak voor een deadline. En een observator, ach, ik bestudeer nou eenmaal graag het gedrag van mensen. Maar onverstaanbaar zijn? OMG! Wie wil er nou onverstaanbaar zijn? Ik wil niets liever dan gehoord worden!

Een laagje dieper

Een mooi inzicht, maar hiermee ben ik er nog niet. Want waarom wil ik graag gehoord worden? En waarom ga ik niet duidelijker praten als ik dan zo graag gehoord wil worden? Hier kan ik toch gewoon zelf iets aan doen? Waarom doe ik dat dan niet? 

De schatten die ik vond door zelfonderzoek

Confronterende antwoorden volgen. Ik doe ontdekkingen over mijzelf. Ik kom uit bij een diepe angst om afgewezen te worden. Stil zijn is veilig. Mij niet laten horen was inderdaad een keuze. Want ik had een stem. Ik had het vermogen om mij luid en duidelijk te laten horen, maar ik benutte het niet. Nooit stond ik er bij stil dat ik ook anders kon kiezen.

‘Suus praat onduidelijk’, blijkt ook helemaal geen realiteit die altijd waar is. Het is iets wat ik als waarheid over mijzelf had aangenomen. Het was een waarheid waarnaar ik mij ben gedragen. Ik voel dat ik opnieuw mag kiezen.

Mijn nieuwe waarheid:

  • Als ik gehoord wil worden, zorg ik dat ik gehoord word.
  • Als ik stil wil zijn, dan ben ik stil.
  • Als ik onduidelijk praat, dan praat ik onduidelijk.
  • Als iemand mij onduidelijk vindt praten, dan vindt iemand dat.
  • Als ik mij aangevallen voel, dan voel ik dat.

Als ik mij aangevallen voel over hoe ik praat dan betekent dat ik ofwel gehoord wil worden en mijn verantwoordelijkheid daar niet voor neem. Dan voel ik pijn omdat ik daarvan baal. Zo’n opmerking geeft mij de kans alsnog de verantwoordelijkheid te nemen en in mijn kracht te staan.

Of het betekent dat ik aan het praten ben, terwijl ik eigenlijk helemaal niet wil praten. Dan voel ik pijn omdat ik niet trouw ben aan mijzelf. In dat geval geeft zo’n opmerking mij de kans om alsnog de verantwoordelijkheid en te zorgen dat ik terug in mijn kracht kom.

Van een echte aanval is eigenlijk nooit sprake. Eigenlijk is het een liefdevolle herinnering om meer in mijn eigen kracht te gaan staan.

Als ik er zo naar kan kijken, kan ik mij dan nog aangevallen voelen? Ik denk het niet. En als ik geen aanval meer ervaar, is het meteen onmogelijk om nog aangevallen te worden! 

Zelf aan de slag

Misschien weet je door dit artikel al wat jouw achilleshiel is. Zo niet, eerst een aantal vragen die je helpen om jouw trigger te vinden.

  1. Bij welke opmerking loop je het liefst de deur uit, ga je vol in de aanval of klap je dicht?
  2. Over welk deel van jou wil je het niet uitgebreid hebben, ook niet met een goede vriend(in) of je partner?
  3. Wat hoop jij nooit als feedback te krijgen?
  4. Welke (bijdehante) opmerking kwetst je zo erg dat je niet eens wil laten merken dat je gekwetst bent?
  5. Welk aspect van jezelf hou je ook voor je als je in een gesprek een aantal negatieve eigenschappen moet benoemen? 

Als het goed is heb je nu een kwetsbaar stukje van jezelf gevonden. Misschien is dat voor jou even genoeg voor nu. Wil je van die kwetsbaarheid af, dan kun je doorgaan met het doen van een zelfonderzoek.

Een zelfonderzoek bestaat uit verschillende vragen die je uitnodigen om te doorleven wat jij als waar over jezelf hebt aangenomen dat eigenlijk onwaar was, waarna je de ‘vergissing’ zowel met je verstand als je gevoel herstelt.

Waarom zelfonderzoek?

Achter hele onschuldige gedragspatronen die in het dagelijks leven heel normaal lijken, schuilen soms keuzes die we uit angst genomen hebben om onszelf te beschermen.

Soms legt iemand de vinger op de zere plek. Je denkt door de mand te vallen. In plaats van te onderzoeken wat er werkelijk aan de hand is, zullen we eerder geneigd zijn ‘de dreiging’ van buiten weg te werken. We gaan in de aanval, we ontkennen, bewijzen het tegendeel, we ontlopen de persoon die ons confronteert.

Vervolgens nemen we onszelf kwalijk wie we zijn. Waarom ben ik altijd toch zo… [vul maar in]? Of we zijn boos op de persoon die ons confronteerde. Wat is dat toch ook een… [vul zelf maar in]

Zelfonderzoek helpt je een (onbewust) patroon te doorbreken. Je ontdoet jezelf van onwaarheden. De lading op iets verdwijnt. Je ontneemt anderen hun wapen, want ze kunnen je geen pijn meer doen.

Een mooie quote van Les Brown in deze context: If there is no enemy within, the enemy outside can do us no harm.

START je eigen ZELFONDERZOEK met de hulpvragen op de volgende pagina

Vraag #1 Wat mogen anderen niet over jou zeggen

h1
»
a
Aantal woorden: 1075   Laatst bewerkt door Suus op 8 maart 2017 om 19:52

Publiceren

Gepubliceerd BewerkenStatus bewerken
Zichtbaarheid: Openbaar BewerkenZichtbaarheid bewerken
Geplaatst op: 8 maart 2017 18:28BewerkenDatum en tijd bewerken

Berichttype

Berichtformaten







Categorieën

Tags

Meerdere tags scheiden met komma’s

X #1

Kies uit de meest gebruikte tags

Uitgelichte Afbeelding

Yoast SEO

Snippet bewerkerDit is een weergave van hoe dit bericht eruit zou kunnen zien in de Google-zoekresultaten.<br/><br/> Lees <a href="https://yoast.com/snippet-preview/#utm_source=wordpress-seo-metabox&utm_medium=inline-help&utm_campaign=snippet-preview">this post</a> voor meer info.

Snippet voorbeeld

#1 Wat mogen anderen niet over jou zeggen? » Eerste hulp bij zelfonderzoek
suusvenings.nl/vraag1/
Eén ding wilde ik echt nooit van anderen horen. Dan voelde ik me aangevallen. Ik vond een schat toen ik onderzocht wat hierachter zat. Vind jouw schat met b

Kies hoofd-zoekwoord of -frase uit waar dit bericht/deze pagina over gaat. <br/><br/>Lees <a href="https://yoast.com/focus-keyword/#utm_source=wordpress-seo-metabox&utm_medium=inline-help&utm_campaign=focus-keyword">dit bericht</a> voor meer info.

TekstanalyseDit is de inhoudelijke analyse, een verzameling van inhoudscontroles die de inhoud van je pagina analyseren. Lees <a href="https://yoast.com/real-time-content-analysis/#utm_source=wordpress-seo-metabox&utm_medium=inline-help&utm_campaign=snippet-preview">dit artikel</a> voor meer informatie.
  • Slechte SEO-scoreJe hebt dit trefwoord 2 keer eerder gebruikt. Het is misschien een goed idee om dit bericht over goede inhoud%2$s te lezen om de trefwoorden-strategie te verbeteren.
  • Slechte SEO-scoreJe linkt naar een andere pagina met het trefwoord waarmee je deze pagina wil laten ranken. Overweeg dit aan te passen als je deze pagina echt wil ranken.
  • Slechte SEO-scoreHet trefwoord komt niet voor in de eerste alinea van het bericht. Zorg dat het onderwerp direct duidelijk is.
  • Slechte SEO-scoreEen meta-omschrijving is gespecificeerd, maar bevat geen doel-trefwoord.
  • Redelijke SEO-scoreDe afbeeldingen op deze pagina bevatten geen alt-tags met het trefwoord.
  • Redelijke SEO-scoreHet trefwoord komt niet voor in de URL van deze pagina. Wanneer je de URL zou aanpassen, vergeet dan geen 301-redirect van de oude URL naar de nieuwe!
  • Redelijke SEO-scoreDe paginatitel bevat een trefwoord, maar deze staat niet aan het begin; probeer deze naar voren te verplaatsen.
  • Redelijke SEO-scoreDe paginatitel bevat 80 tekens, wat meer is dan de limiet van 65 tekens die getoond worden; sommige woorden zullen niet zichtbaar zijn in de zoekresultaten.
  • Goede SEO-scoreTrefwoord/trefwoorden-zin verschijnt in 2 (van de 7) ondertitels van de tekst. Hoewel het geen grote rol speelt in de zoekresultaten, helpt het wel.
  • Goede SEO-scoreDe tekst bevat 1075 woorden, dit is meer dan het minimum van 300 woorden.
  • Goede SEO-scoreDe trefwoord-dichtheid is 0.6%, wat goed is. Het trefwoord is 6 keer gevonden.
  • Goede SEO-scoreOverweeg in de opgegeven meta-omschrijving: Hoe staat hij in verhouding tot de concurrentie? Zou hij aantrekkelijker gemaakt kunnen worden?

Revisies

Reacties

Reactie toevoegen

Nog geen reacties

Help, ik heb een oordeel!

Drie dingen die in dit artikel aan bod komen. Wat te doen als je een oordeel over iemand hebt? Hoe ontvang ik een oordeel? Wat als iemand op een hele onredelijke gemene manier oordeelt?

1. Wat te doen als je een oordeel over iemand hebt?

Stap 1: Opmerken
Waarachtig, ik heb een oordeel.

Stap 2: Het oordeel er laten zijn
Oké, dus blijkbaar vind ik dat.

Stap 3: Bepaal wat je nu wil met je oordeel

Opties die je bijvoorbeeld hebt, zijn:

  • Ik laat het er zijn en richt mij op iets anders.
  • Ik ga onderzoeken wat dit oordeel nou eigenlijk zegt.
  • Ik maak aan een ander kenbaar dat ik een oordeel heb.

Jij hebt oordelen en die mag je er laten zijn. Daarbij ben je helemaal vrij om ze wel of niet kenbaar te maken aan de ander. JIJ hebt in ieder geval geen probleem als jij je oordeel er laat zijn.

Jij hebt pas een probleem (een innerlijk conflict) als je tegen jezelf zegt: ‘Ohnee, nu oordeel ik. Ik ben een slecht mens.’ Want zo krijg je oordeel op oordeel.
Laat het er maar zijn.

2. Hoe ontvang ik een oordeel?

Wat als iemand een oordeel aan je kenbaar maakt?

Stap 1: Aanhoren
Waarachtig, iemand heeft een oordeel over mij.

Stap 2: Het oordeel er laten zijn
Oké, dus blijkbaar vindt die persoon dat.

Stap 3: Bepaal wat je nu wil met het oordeel
Opties die je bijvoorbeeld hebt, zijn:

  • Ik vat nog een keer samen wat ik gehoord heb en geef het terug. (Dus je bent van mening dat…?) Hierna kies je opnieuw wat je doet.
  • Ik laat het oordeel er zijn en richt mij op iets anders (Oké, ik heb je gehoord. Nieuw onderwerp).
  • Ik vraag wat de ander hiermee wil zeggen.
  • Ik ga onderzoeken wat het oordeel van de ander met mij doet en wat ik daarvan kan leren.
  • Ik geef mijn perspectief op de zaak.
  • Ik geef de ander gelijk.

Het ziet er zo simpel uit, niet waar? Niets aan de hand zou je bijna zeggen. Toch zijn het de oordelen van anderen die we als mensen enorm vrezen. We kunnen onszelf ENORM beperken door de mogelijke oordelen van een ander. Maar wat als je het ‘hebben van oordelen’ nou gewoon aanvaardt als onderdeel van het leven?

Als een ander met iets komt dan is er niets anders aan de hand dan dat een ander een oordeel in zich opvoelde komen en dat deze besloten heeft dit oordeel met jou te delen.
Meer niet.

Er is pas sprake van een probleem als jij denkt dat het erg is als de ander een oordeel over je heeft of als jij denkt dat het DE bedoeling is dat een ander een positief oordeel over jouw heeft. Dan is DAT het wat je in jezelf op mag gaan lossen.

Het aanpassen aan anderen vanwege hun (MOGELIJKE) oordeel is nooit DE oplossing.

Alleen vanuit het ego gezien gaan oordelen gepaard met ‘grote rampen’. Je ego wil alles houden zoals het is en wil vooral niet afgewezen worden. Maar sta jij in dienst van je ego of staat je ego in dienst van jou?

Als je pijn voelt na een oordeel van een ander, is het aan jou om te kiezen of je deze ego-reactie gebruikt voor zelfonderzoek zodat je groeit of dat je vanuit pijn reageert op de ander. Je hebt altijd een keuze.

Het is niet een ander die jou tot slachtoffer kan maken. Het enige wat een ander kan doen, is ervoor kiezen een opkomende gedachte te uiten op een bepaalde manier. Meer niet.

Maar wat als iemand een oordeel uit op een hele gemene onredelijke manier??

3.Hoe ga ik om met onredelijke oordelen?

Stap 1: Aanhoren
Waarachtig, iemand heeft een oordeel over mij en uit dit op een hele gemene onredelijke manier.

Stap 2: Het oordeel er laten zijn
Oké, dus blijkbaar vindt die persoon dat en wil deze persoon dit op deze manier uiten.

Stap 3: Bepaal wat je nu wil met het oordeel in de ‘gemene verpakking’

Opties die je bijvoorbeeld hebt, zijn:

  • Ik vat nog een keer samen wat ik gehoord heb en geef het terug. (Dus je bent van mening dat en dit maak je op deze manier kenbaar?) Hierna kies je opnieuw wat je doet.
  • Ik stel een grens of koppel een consequentie aan het oordeel (Als dit is wat je vindt dan lijkt het mij beter dat…
    – Je mijn artikelen niet meer leest
    – Je uit mijn e-maillijst gaat
  • Je stelt vast dat jullie verschillen van mening en je kan een voorstel doen over het verdere verloop van jullie relatie/interactie/contact.
  • Je laat het oordeel er zijn en richt je op iets anders.
  • Je geeft de ander (groot) gelijk.
  • Je onderzoekt wat het oordeel in deze verpakking met jou doet en wat je daarvan kan leren over jezelf.

Een oordeel van een ander is vooral interessant voor die ander. Die kan er iets van leren over zichzelf. Op de tweede plaats is het interessant voor jou als je erdoor geraakt wordt. Dan kan je er ook iets van leren over jezelf.

Oordelen wakkeren in principe alleen maar persoonlijke en spirituele groei aan. Relaties kunnen erdoor veranderen en dat is in spiritueel opzicht nooit iets ergs. Daarnaast kunnen mensen van oordelen meer in hun eigen kracht komen doordat ze bijvoorbeeld (eindelijk) grenzen gaan stellen of plots heel sterk voelen wat ze zelf vinden en WEL willen en daarnaar gaan handelen.

Wat dat betreft: ode aan het oordeel.

Wil je meer schijt hebben aan wat andere mensen van je denken? Misschien is dit traject gericht op zelfvertrouwen en autonoom handelen wat voor jou.

Kijken met een spirituele bril op

De afgelopen periode van mijn leven heb ik met een spirituele bril op leren kijken naar het leven hier op aarde. In deze blog beschrijf ik een spirituele kijk op de werkelijkheid en hoe ik het leven ervaar sinds ik met een spirituele bril op naar de werkelijkheid kijk.

Deze werkelijkheid is slechts een ervaringsplek

De werkelijkheid zoals we deze met onze denkgeest waarnemen, zou je een illusie kunnen noemen. Waarom? Omdat we een eeuwige ziel zijn in een tijdelijk mensenlichaam. Ons lichaam gaat op een gegeven moment dood en onze ziel blijft voortbestaan. De wetten, normen en waarden zijn op zielsniveau anders dan die van de wereld waarin we met ons lichaam leven.

 Met onze denkgeest hebben we bedacht hoe we met elkaar kunnen overleven waarbij er heel veel angst regeert. Angst om iets te kort te komen, angst om er niet bij te horen, angst om af te wijken, angst om veroordeeld te worden, angst om ziek te worden etc.

Om te dealen met die vele angsten hebben we allerlei regeltjes bedacht. Gewoonten eigen gemaakt. Allemaal dingen die een zekere vorm van veiligheid bieden. Als je nou maar zus of zo doet dan minimaliseer je de kans dat je angst realiteit wordt. Zo werkt dat zo ongeveer.

Als we naar de spirituele werkelijkheid kijken dan zijn we allemaal gelijk geschapen zielen. Op spiritueel niveau hebben we geen lichamen, kennen we geen tijd en kunnen we niet sterven. We zijn allemaal gecreëerd door iets wat je God kan noemen. We hebben één schepper. Zielen zijn dus allemaal broeders en zusters van elkaar. Allemaal gelijk.

Het doel van iedere ziel is te groeien in bewustzijn en die groei uit zich in een steeds hoger wordende trillingsfrequentie. Als ziel in een mensenlichaam kunnen we een stukje groei doormaken en dit kan zich heel vaak herhalen. Leven na leven.

Op deze manier kijken veel mensen op aarde helemaal niet naar zichzelf. Het is echter heel interessant om dit perspectief een kans te geven en te ontdekken wat er gebeurt als je gaat leven volgens ‘spirituele regels en aannames’ in plaats van het standaard aardse perspectief.

  • Want wat als we inderdaad allemaal eeuwige zielen in een tijdelijk aards lichaam zijn?
  • Wat als onze maatschappij vooral gebouwd is vanuit allerlei angstgedachten?
  • Wat als onze oorspronkelijke spirituele werkelijkheid geen angst kent, je dit aanneemt en vervolgens nogmaals naar de aardse werkelijkheid kijkt?
  • Wat als we als spirituele wezens op aarde zijn om een spiritueel groeiproces door te maken met als resultaat bewustzijnsverhoging?

Hoe kijk je dan naar al onze aardse bezigheden? Welke keuzes maak je dan? Hoe wil je vooruitgang dan opvatten?

Kijken met een spirituele bril is interessant

Het is minimaal interessant te noemen om met een spirituele bril op naar ons aardse leven te kijken. Ik vond het zelfs een vele leukere bril dan de bril waarmee ik voor mijn spirituele ontdekkingstocht naar de wereld keek.

Ik zag zelfs in dat ik een keuze heb. Ik mag kiezen of ik mij in dit aardse leven laat leiden door de wetten, regels, gewoonten, normen en waarden die ik hier op aarde mee heb gekregen.

Of ik mag kiezen of ik mij in dit aardse leven laat leiden door een spirituele kijk die ik voornamelijk uit boeken heb, waarbij het boek Een Cursus In Wonderen als een gids kan dienen, maar je kan ook voor een Oosters georiënteerde insteek gaan.

Je hoeft niet met je verstand een beredeneerde keuze te maken

Bij het maken van een keuze voor een spirituele kijk, is het niet noodzakelijk om heel kritisch na te denken. Vanuit de spirituele kijk, kan je de aardse werkelijkheid afdoen als een illusie. Vanuit de aardse kijk, kan je de spirituele werkelijkheid afdoen als een illusie. Dus wat dat betreft staat het 1-1.

Ontdek wat je het beste gevoel geeft

Wat zin heeft, is te ontdekken wat je het beste gevoel geeft en welke insteek tot resultaten leiden die je met je aardse lijf en denkgeest als prettig ervaart. Want ondanks dat we spirituele wezens zijn, hebben we het op dit moment te doen met deze realiteit, een aards lichaam MET allerlei gevoelens, emoties, verlangens etc. Dus je ‘mag’ vooral kijken naar wat je op dit moment meer vreugde brengt. De aardse kijk of de spirituele kijk.

Dit zijn voorbeelden van hoe ik naar de wereld kijk met een spirituele bril op:

  1. Alle mensen die ik om mij heen zie, zie ik als broeders en zusters in de zin van totale gelijkheid. Niemand is meer of minder, ongeacht zijn of haar omstandigheden.
  2. Alle mensen die ik om mij heen zie, zie ik als deel van hetzelfde bewustzijn. Een bewustzijn met een gemeenschappelijk doel, namelijk verruimen. In spirituele zin helpen we elkaar te groeien. Door te fungeren als spiegels voor elkaar en door elkaar ervaringen te geven die ons aanzetten tot groei.
  3. Ik ga ervan uit dat gevoelens als innerlijke vrede, vervulling en liefde altijd in mij aanwezig zijn en dat ze hooguit vertroebeld kunnen zijn door angst. Qua activiteiten zet ik eerder in op het wegwerken van mijn angsten zodat ik helderder word dan dat ik op zoek ga naar wat mij in de buitenwereld die vrede, vervulling en liefde zou kunnen geven.
  4. Het wegwerken van angsten gaat in de praktijk door de blik naar binnen te kijken. Op te sporen wat er aan pijn, angst, verdriet zit en er liefde aan te geven. In de vorm van erkenning, acceptatie, vergeving, dankbaarheid. Maar het kan ook op een meer analytische manier door uit te pluizen waarvoor het dient, welke les eruit te halen is en te bezinnen op wat je eigenlijk zou willen ervaren, gevolgd door een (nieuwe) keuze(s).
  5. Ik ga er ook van uit dat al mijn ‘broeders en zusters’ in essentie liefdevol zijn en dat als ze zich niet liefdevol gedragen dat ze dan eigenlijk dezelfde dingen nodig hebben als die ik mijzelf geef om mijn eigen angsten weg te werken. (Met deze blik kun je dus wereldvrede bewerkstelligen en wat het tegenhoudt is een heersende overtuiging dat niet-liefdevol gedrag bestraft moet worden).

Dit is wat ik dagelijks leven in positieve zin merk van het kijken met deze spirituele bril:

  1. Er komen van allerlei kanten gelijkgestemden op mijn pad en deze mensen hebben een positieve houding. Het zijn mensen die zichzelf en anderen gunnen wat ze in hun hart verlangen.
  2. Een oordeel van een ander persoon over mij kan geen werkelijke afbreuk doen aan wie ik ben. Als een oordeel van een ander mij raakt dan weet ik dat er nog een (angstig) stukje in mij zit. Ik weet dat ik ervoor kan kiezen om dat stukje liefdevolle aandacht te geven, waarna het oordeel van een ander mij niet meer (op dezelfde manier) kan raken.
  3. Ik heb ingezien dat ik niet hoef te lijden, te ploeteren of op een aardse manier te presteren om fijne gevoelens te ervaren. Al die fijne gevoelens (zoals geluk, liefde, vervulling) zitten in mij en komen niet als een beloning na hard werken in aardse zin. Ik ervaar ze door te geloven dat ze al aanwezig zijn. Hierdoor voel ik mij ongeacht de omstandigheden vaak heel positief en blij. Als dat anders is dan herinner ik mijzelf eraan dat ik NU kan stoppen met piekeren en terug kan keren naar een staat van innerlijke vrede.
  4. Het moment dat ik een angst voel, denk ik automatisch: ‘Ah, interessant wat zit hier achter?’ De momenten dat ik angst of andere ongemakken voel, zijn extreem kort.
  5. Het lukt mij om allerlei dingen die aan de hand zijn vanuit een ander perspectief te bekijken waardoor ik veel minder in de greep raak van allerlei dingen die buiten mij aan de hand zijn. Waarbij ik een potentieel egoïstisch oordeel af doe met dat ik meer kan toevoegen aan de wereld als ik innerlijk vredig blijf, want vanuit vrede kan ik liefde aan anderen geven en dit kan niet als ik in een staat van angst verkeer.

Dit zijn uitdagingen die op mijn pad zijn gekomen nu ik kijk met een spirituele bril:

  1. Hoe geef ik zin aan mijn aardse bestaan op een manier dat het in overeenstemming is met mijn spirituele bril, want tot nu toe heb ik alleen maar geleerd om invulling te geven aan mijn leven met een aardse bril op.
  2. Hoe kan ik vanuit liefde kijken naar alles waar met een aardse bril op (hard) over geoordeeld wordt?
  3. Hoe blijf ik met mijn spirituele bril op toch dusdanig aards zodat ik op een aangename manier kan functioneren in de maatschappij?
  4. Hoe kan ik trouw blijven aan mijn blik van universele verbondenheid en liefde als mensen om mij heen iets anders ervaren en een aards perspectief als uitgangspunt hebben?
  5. Hoe kom ik aan aardse dingen als geld, eten en woonruimte op een manier dat ik trouw kan blijven aan mijn spirituele perspectief?

Ik ben blij dat ik de afgelopen tijd antwoorden op deze vragen gekregen heb. Ik werk het uit in een e-book. Dit boek bied ik hier gratis aan.

Waarom Assepoester niet lang en gelukkig leefde

Ik heb nooit anders gedacht dan dat Assepoester aan het einde van het verhaal gelukkig was. Met haar prins. Bevrijd uit het strenge regime van haar stiefmoeder. De rijkdom en de luxe van het kasteel. Maar hoe waarschijnlijk is het eigenlijk dat Assepoester dit alles kon ontvangen en er ook nog eens met volle teugen van kon genieten?

Assepoester stond altijd als eerste op. Klaar om te zorgen voor iedereen. Haar stiefmoeder en haar zusters. Ze had haar eigen ochtendritueel in alle vroegte. De ramen open, haar haar doen wat liedjes zingen met haar dierlijk gezelschap.

Ze had het rijk alleen in de keuken. Ze kon precies in haar tempo op haar manier klaarmaken wat ze klaar wilde maken. Bezorgde het eten aan haar stiefmoeder en zusters en had er weer een taak van de lijst opzitten. Iets wat mogelijk best een goed gevoel gaf. Idem dito met het verzorgen van de dieren en het doen van allerlei klusjes in huis.

Ze miste weliswaar een stuk vrijheid en vooral een stuk liefde, maar goed, dat had toch uit haar zelf moeten komen. Of ze had het al wel, en dan had ze het ook in deze situatie. Of ze had het niet en dan dus ook niet in de nieuwe situatie met het kasteel, de prins en de lakeien die het werk voor haar deden.

We hebben geleerd er te makkelijk vanuit te gaan dat geluk in de omstandigheden zit. Dat als Assepoester niet liefdevol behandeld wordt en hard moet werken voor anderen die zelf geen vinger uitsteken, dat ze dan wel ongelukkig moet zijn. Daarnaast dat als Assepoester uit haar situatie bevrijd wordt door een rijke prins dat dit haar geluk ten goede komt.

Gek eigenlijk. Want je basis geluksniveau haal je vanbinnen. Als je vervolgens kijkt naar andere dingen die een goed gevoel geven, dan zullen dat dingen zijn als: autonoom zijn, vrijheid, ruimte hebben om te creëren en jezelf te ontplooien, het geeft een goed gevoel om taakjes af te ronden en het is bijvoorbeeld fijn om vaste rituelen te hebben waarbij je iets doet wat jezelf of anderen dient op een vrij moeiteloze manier.

Wat zien we hiervan terug bij Assepoester die trouwt met haar prins? Het sprookje eindigt natuurlijk met de wegrijdende koets dus zeker weten doen we het niet. Maar als we uitgaan van het standaardbeeld van een prins in een paleis dan is het best mogelijk een voorstelling te maken van een aantal situaties/uitdagingen waar Assepoester mee te maken krijgt.

Denk je dat Assepoester haar vermogen om andere mensen te verzorgen en te verwennen nog optimaal mag benutten in het paleis waar ze komt te wonen? Mag ze zelf de keuken nog in of zal ze zich zo goed als verplicht moeten laten verzorgen door koks of dienstmeisjes? Hoe zou dat dan voor Assepoester zijn? Zou ze kunnen ontspannen als haar eten geserveerd wordt? Als het na het eten niet de bedoeling is dat ze meehelpt met afruimen en afwassen maar dat ze het aan de mensen overlaat die daarvoor in dienst zijn?

Het lijkt vrij zeker dat Assepoester zich niet meer met het huishouden en het bedienen van mensen bezig moet houden. Dat betekent een zee van vrije tijd voor Assepoester. Zou ze zich raad weten met al die tijd en ruimte die ze dan zo plotsklaps heeft? Waar zou ze naar verlangen en hoe achterhaalt ze waar de werkelijk naar verlangt? Heeft ze eigenlijk nog wel een idee van wie ze is?

Wie kan haar helpen met al haar levensvragen? Zou ze iets aan haar prins hebben? Een prins die in de praktijk helemaal niet zo vrij is dan je geneigd bent in te vullen wanneer je het Assepoester sprookje bekijkt. Vermoedelijk is de vrijheid van de prins op een bepaalde manier net zo beperkt als de vrijheid van Assepoester toen ze nog voor haar stiefzussen en –moeder moest zorgen. Het was immers de prins die perse MOEST trouwen om vervolgens de boel over te nemen van zijn vader.

Ondanks dat Assepoester bevrijd is van haar taken in het huishouden, is ze bij haar prins ook weer niet zo vrij dat ze eens even goed aan haar zelf kan werken en kan ontdekken wie ze nou werkelijk is, wat ze kan en wat ze wil. Waarschijnlijk gaat ze een nieuw regime in waarbij ze functioneert als ‘de vrouw van’ en daarbij zal ze iets uit moeten stralen en uit moeten dragen wat ze niet is. Wat zou Assepoester weten van etiquette? Hoe weet Assepoester hoe ze om moet gaan met allerlei hotemetoten?

Zal het dan in het paleis de bedoeling zijn dat ze zich razendsnel een nieuwe rol eigen maakt zodat ze in het plaatje past? Zodat ze functioneert zoals een prinses dat betaamt? Zal dat haar makkelijk afgaan met haar achtergrond? Zal het vreugdevol voor haar zijn?

Het is de eerste keer dat ik erover nadenk en besef van: ‘Nee, het is helemaal niet logisch dat Assepoester nu gelukkig is. Die Assepoester gaat tegen 10.000 dingen aanlopen die heel goed zijn voor haar persoonlijke groei, maar instant geluk gaat hem niet worden.

Haar avontuur gaat verder en ze blijft net zo verantwoordelijk voor haar eigen geluk als toen dat was bij haar stiefmoeder en –zusters. Opvallend ook dat ze van de ene uiterste situatie naar de andere uiterste situatie gaat met als overeenkomst het gebrek aan onafhankelijkheid, vrijheid en autonomie. Ze zal waarschijnlijk nog steeds moeten leren om voor zichzelf op te komen, grenzen te stellen en te zorgen dat ze ruimte weet te scheppen voor haar eigen verlangens.

Wat zit ik nou serieus te doen over een sprookje? Het is een sprookje. Het is niet echt. Dat weet iedereen. Toch denk ik aan het gevoel dat ik als kind had. Ik hield van het Assepoester verhaal. Ik ging er automatisch vanuit dat het zielig was voor Assepoester toen ze zo hard moest werken en weinig waardering kreeg. Ik ging er automatisch vanuit dat Assepoester bevrijd was toen duidelijk werd dat zij het glazen muiltje paste en ze haar leven kon vervolgen met een prins in een paleis. Het moment van verlossing gaf mij altijd een goed gevoel. Een gevoel van opluchting, rechtvaardigheid. Ik voelde mij oprecht blij voor Assepoester.

Wat doet het er toe? Nou, ik hield van Assepoester en keek de video dus heel erg vaak. Door herhaling van boodschappen ontstaan er associatienetwerken in je brein. Dat is zoals het met reclame werkt. Zo kan je moeiteloos slogans afmaken omdat je ze vaak gehoord hebt. ‘Wasmachines leven langer met…..’ Of waar denk je allemaal aan bij de merknaam Zwitsal? Lichtgeel, een bepaalde geur, een baby etc.

Waarom denk ik NU pas voor de eerste keer dat het onwaarschijnlijk is dat Assepoester gelukkig werd nadat ze met de prins trouwde? Ten eerste heeft nog niemand in mijn leven dit ter discussie gesteld. Het hele onderwerp geluk is niet iets wat in mijn opvoeding of schooltijd besproken is. Dus kreeg ik een geluksbeeld mee wat gebaseerd werd op sprookjes die niet kritisch geëvalueerd werden. Mogelijk omdat ze zo onschuldig leken?

Wat voor beeld heb ik dan meegekregen van geluk? Ik weet het niet zo een, twee, drie in te vullen maar wat gedachten die in mij opkomen zijn: wanneer er sprake is van rechtvaardigheid, wanneer het ontbreekt aan mensen die gemeen doen, wanneer er bescherming is tegen het kwaad in de vorm van een prins. Iets in die trant?

Ik ben vast niet de enige die nooit uitleg gekregen heeft over werkelijk geluk. Ik ben vast niet de enige waarbij sprookjes op een niet-kritische wijze keer op keer op keer geconsumeerd konden worden. Gedurende basis- en middelbaar onderwijs is geluk  geen thema geweest en dat zal het voor vele kinderen niet geweest zijn. Dat is toch bizar eigenlijk?

Dus dan ben ik nu 31 en nu heb ik dan eindelijk pas door dat het geluk van Assepoester slechts een aanname was en ben ik in staat te onderbouwen dat dit geluk eigenlijk helemaal niet aannemelijk is.

Zo is er voor mij wel meer aan het afbrokkelen de laatste tijd. Want jeetje, wat hebben we ons gedurende ons leven ontzetten veel eigen gemaakt wat niet op iets kloppends gebaseerd is als je even wat kritischer kijkt. Wat zijn je normen? Wat zijn je overtuigingen? Hoe ben je eraan gekomen? Heb je er ooit zelf over beslist of heb je ze meegekregen? Van je ouders die je verteld hebben wat deugt en wat niet? Onbewust via sprookjes, film en televisie?

Want hoe normaal is wat we als normaal classificeren? Hoe abnormaal is wat we als abnormaal classificeren? Waar baseren we ons op en zijn dat bronnen die DE waarheid in pacht hebben? Of zijn het ook maar normen en waarden die bedacht zijn omdat ze voor een bepaalde groep mensen bleken te werken? Of zijn het zelfs normen en waarden die bedacht zijn omdat hiermee een bepaalde groep mensen zou gaan functioneren op een manier die gunstig is voor bepaalde mensen?

Nou heb ik zelf niet zoveel met complotdenken al geloof ik best dat er enorm veel onbewust beïnvloed en gestuurd wordt op allerlei manieren. Maar als ik gewoon even naar het concrete kijk, naar mijn meest directe beïnvloeders in mijn jeugd. Wat zie ik dan als het gaat om het onderwerp geluk?

Mijn ervaring is dat het als het op geluk aankwam dat er heel veel samenhing met het boeken van successen. Zichtbare prestaties. Schooldiploma’s, het verweven van een baan, een partner, samenwonen. Waarbij er vanuit werd gegaan dat ik dan wel de studies deed waar ik werkelijk blij van werd, de baan bemachtigde die ik leuk vond en dat ik in mijn vrije partnerkeuze ook echt iemand had uitgekozen waar ik het leuk mee had.

Geluk hing dus samen met keuzevrijheid hebben, de juiste keuzes maken en de aanname dat de consequenties van die juiste keuzes tot geluk leiden. Bracht het geen geluk, dan maakte je een andere keuze. Een andere opleiding, een andere baan, een andere partner. Daarbij werd ik altijd gesteund hoor, want ‘als ik maar gelukkig was’, daar ging het om. Dan waren mijn keuzes gerechtvaardigd en ik heb ook nooit oordelen gehad over dat soort keuzes. Tenminste, niet op een manier dat ik er last van had. In mijn beleving deed ik de meest logische dingen om geluk te vinden en mijn omgeving bevestigde mij hierin.

Het is niet zo dat iemand mij ooit bij zich geroepen heeft met de boodschap:

‘Suus, beste meid. Ik snap dat je naar een gevoel van vervulling verlangt en ik zie dat je hard je best doet om dat te bereiken. Ik zie dat je geen genoegen neemt met minder dan wat je werkelijk vervult. Ik zie dat je steeds maar weer doorgaat met zoeken. Alleen is er een geheim, iets wat eigenlijk nooit zo duidelijk wordt vertelt. Het is geen echt geheim hoor, want als je het weet dan zie je eigenlijk dat het overal om je heen gecommuniceerd wordt. Het is alleen iets waar niet zoveel nadruk op gelegd wordt in het dagelijks leven. Wil je weten wat het is, Suus?’

‘Ja graag, je maakt me nieuwsgierig’, had ik gezegd.

‘Het geheim is dat een gevoel van geluk van binnen uit ontstaat. Dat ontstaat niet doordat je dingen in de buitenwereld bereikt zoals het halen van diploma’s of het hebben van toffe vrienden. Het geluksgevoel ontstaat als je inziet dat je in werkelijkheid voor je geluk volledig onafhankelijk bent van alles wat buiten jezelf plaatsvindt. Je hoeft alleen maar te leren zien dat alles precies goed is zoals het op dit moment is.’

Natuurlijk had ik dan gereageerd met iets als: ‘Huh, waar heb jij het nou weer over?’, en dan had ik nog een paar honderd ja-maars ingebracht. Maar ik weet wel dat mijn nieuwsgierigheid getriggerd zou zijn.

Ik weet in zo’n soort situatie een opening had gelegen naar het vinden van waar geluk. Het is nu iets wat veel mensen, inclusief me, na een enorme omweg ontdekken. Is dat nodig die omweg?

Kunnen er geen sprookjes komen die in lijn liggen met deze ‘gelukstheorie’? De Assepoester die tot de ontdekking komt dat wonen in een paleis net zo’n gevangenis is als wonen met haar stiefmoeder en –zusters. De Assepoester die de bibliotheek induikt. Wijze helpers op haar pad manifesteert. Een Assepoester die haar ware kracht en talenten vindt. Een Assepoester die haar prins een spiegel voorhoudt en hem uitdaagt te onderzoeken wat hij nou eigenlijk zelf met zijn leven wil. Een Assepoester die als een inspirerend voorbeeld kan dienen voor ieder die haar leert kennen? Een Assepoester die gelukkig leerde leven. Niet lang, maar in het moment?