Categoriearchief: Sleutels voor een gelukkig leven

Waar het leven om gaat (praktische insteek)

Het leven gaat om steeds dichterbij jezelf te komen. Je kan dit ook je hogere zelf noemen. Of creatie. Of het Goddelijke. Of de bron. Het is irrelevant hoe je het noemt en het is ook irrelevant of je deze stelling aanneemt of niet. Voor het dagelijkse leven hier op aarde is dat verder onbelangrijk.

Wat er wel toe doet is dat het leven in de praktijk voor een groot deel gaat om het loslaten van allerlei beperkende overtuigingen en conclusies die je over jezelf en de wereld getrokken hebt.

Als je het puur vanuit praktisch perspectief bekijkt (hoe geef ik invulling aan mijn leven hier) dan gaat het erom dat je stap voor stap achterhaald wat jij bereid bent als jouw waarheid aan te nemen.

Ben je bereid om te leven volgens waarheden als deze:

– Ik ben niets waard
– Ik heb altijd pech
– Ik kan nooit met zo’n knappe vrouw of man iets beginnen
– Ik zal nooit stinkend rijk worden
– Ik zal nooit business class vliegen
– Die wereldreis is onmogelijk
– Ik kan nooit als kunstenaar leven
– Ik zie er nooit mooi uit op foto’s
– Ik kan niet koken

Hoe zou je leven er dan uitzien? En ben je dan bereid om dit als jouw waarheid aan te nemen of zou je als het mogelijk was, liever een ander leven willen.

Ja tuurlijk, als het mogelijk was, zou je een ander leven willen. Wie wil er nou niet:

– Veel geld verdienen
– Reizen maken
– Luxe
– Vrijheid
– Aantrekkelijk zijn
– Contact hebben met mensen die jou werkelijk inspireren

Etc. Als het tweede rijtje je realiteit is geworden kun je weer oprekken naar een volgend level.

Waarom willen mensen niet het een en wel het ander?

Dat is omdat mensen eigenlijk andere ervaringen willen hebben dan ze nu hebben. Wat ze werkelijk niet willen, is bijvoorbeeld het gevoel van beperking dat zij allemaal dingen niet kunnen die andere mensen wel kunnen. Wat ze eigenlijk zouden willen ervaren, is bijvoorbeeld een gevoel van vrijheid en dat ze een keuze hebben om wel of niet in luxe te leven.

Wat is er dan voor nodig om van leven te veranderen? Dus feitelijk om andere ervaringen in je leven te ervaren?
Dat is het loslaten van alle overtuigingen en aannames en oordelen die je hebt over al die dingen die je eigenlijk in je leven zou willen (ervaren).

Dus je erkent: ik wil veel geld verdienen (en de vrijheid van veel geld ervaren)

Daarvoor heb je bijvoorbeeld los te laten:
– Rijke mensen zijn stom
– Ik ben voor een dubbeltje geboren
– Veel geld brengt alleen maar zorgen
– Ik heb genoeg aan weinig
– Geld maakt niet gelukkig

Je hebt losgelaten wanneer er in je lichaam helemaal niets meer zit van weerstand op wat je wil.

Hoe krijg je die weerstand uit je lichaam?
Door in het leven allerlei (nieuwe) ervaringen aan te gaan waarin je geconfronteerd wordt met al je eigen beperkende overtuigingen.

Je zal jezelf bijvoorbeeld open kunnen stellen voor relaties met mensen die veel geld verdienen. Je zal dan kunnen leren om jezelf comfortabel te voelen in hun aanwezigheid. Tijdens de dagelijkse interacties kom je dan van alles aan weerstanden in jezelf tegen. Het is van belang dat je die weerstanden doorvoelt.

Dus ieder moment kan je weer een deelaspect van een grotere beperkende overtuiging tegenkomen en dan kan je daar doorheen door te voelen, te erkennen en te accepteren wat is. Op den duur verdwijnt dan vaak die oorspronkelijke overtuiging. Je hebt ervaren dat het anders is dan je dacht en hebt daar vrede mee.

Het leven hier bestaat dan uit:

  • Doen: acties nemen om uiteindelijk ervaringen aan te trekken die je verlangt zoals meer geld en vrijheid.
  • Weerstanden voelen en doorvoelen zodat je ervan loskomt en je meer in verbinding komt met je (ware) zelf

 

 Wat betekent het in dit aardse leven om dichter bij je ware zelf (etc.) te komen? Ondanks dat ‘dichter bij je ware zelf komen’ iets spiritueels is, pluk je er ook op aarde (het dagelijkse leven hier) de vruchten van. Waar je aan mag denken:

Je gaat er beter uit zien
Je ogen gaan stralen en je ontwikkelt een soort charisma. Er komt iets om je heen te hangen wat moeilijk te benoemen is, maar wat wel aantrekkelijk gevonden wordt.

Je hebt minder last van ziekte
Aan de ene kant lijk je er vitaler van te worden in de zin dat je veel minder vatbaar bent voor griep en verkoudheid. Als je toch ziek bent dan raakt het je op mentaal niveau minder.

Het leven zit je mee
Waar je voorheen vaak slachtoffer leek van andere mensen, roddel, afwijzing, de maatschappij, het weer, de criminaliteit en al het andere waar over te klagen valt, lijkt nu de hele wereld veel welwillender te zijn.

Meer compassie voor anderen
Waar er eerst nog een gemene boze buitenwereld leek te zijn, zie je nu allemaal mensen en ben je veel minder hard in het vellen van oordelen.

Je voelt je meer verbonden met de natuur

Je trekt meer gelijkgestemde mensen aan

Het is makkelijker voor je om open te zijn en ook daarmee verrijken relaties

Je bent milder naar de mensen die jou gevormd/beïnvloed/pijn gedaan hebben.

Je blik naar de wereld wordt liefdevoller

Je ervaart steeds meer wonderen en synchroniciteit
In alles lijkt alsof het leven je een handje helpt door je bijvoorbeeld precies de juiste mensen op het juiste moment op je pad te laten verschijnen. Of de juiste kennis.

Je komt veel makkelijker tot oplossingen van problemen

De dingen die je wil doen die gaan met veel minder moeite

Je bent creatiever en creëert makkelijker en meer

Je word vrijer in het uiten van jezelf

Je laat gevoelens makkelijker toe

Je neemt makkelijker beslissingen

Je begrijpt veel beter wat je lichaam je te zeggen hebt

Je word expressiever

Je word intuitiever 

Je maakt meer lol en hebt meer plezier

Je lacht meer

Je bent meer aanwezig in het moment

Je waardeert je lichaam meer 

Dat soort dingen. Het zouden weleens allemaal aspecten van iets kunnen zijn wat we geluk noemen.

Waar is dat allemaal goed voor? Dat valt niet met zekerheid te zeggen, maar de praktijk leert is dat mensen er erg enthousiast van raken als ze dit soort dingen ervaren en spreken van dingen als ‘geluk’, ‘liefde’, ‘verbinding’, ‘vrijheid’, ‘ruimte’, ‘wonderen’, ‘flow’, ‘moeiteloosheid’, ‘verwezenlijking’.

Veel mensen die ‘deze magie’ gaan ervaren in het leven, gunnen anderen diezelfde ervaring en gaan dan bijvoorbeeld: blogs schrijven, cursussen geven, workshops organiseren, spreken, vloggen, coachen, boeken schrijven, films maken. Vaak ter inspiratie waardoor iemand via hen op een eigen ‘levensinsteek’ komt  die meer voldoening/vreugde/geluk geeft. Of als hulpmiddel zodat de ander weerstanden tegenkomt die zo doorvoeld en opgelost kunnen worden en zo dichter bij zichzelf komt.

Mocht er sprake zijn van meerdere dimensies, reïncarnatie, zielsmissies etc. dan kan het betekenen dat ‘het leven’ er ook nog op een andere manier bij gebaat is. Maar dat zou dan op een heel ander niveau zijn waardoor we het nu eigenlijk niet werkelijk kunnen bevatten. Daarom hoef je daar ook niet noodzakelijk alles vanaf te weten om hier een aangenaam leven te ervaren.

Hellooo world

Spiritueel ontwaken: hoe doe je dat?

Toen ik ervoor koos om in vrijheid te leven, in de betekenis dat ik mij iedere dag zou laten leiden door creatie, inspiratie en behoeften, had ik verwacht dat ik daarmee een succesvolle ondernemer zou worden. In de zin dat ik dan zoveel zou creëren en zo erg precies zou doen wat mijn hart mij ingaf dat het wel zou leiden tot succes. Want je hart volgen en ‘je passie leven’ en ‘doen wat je leuk vindt’ dat zijn toch allemaal concepten die geassocieerd worden met ondernemerssucces. Als je ondernemers hoort vertellen over succes, dan blijken ze altijd hun hart te volgen, hun roeping of hun passie te leven. Dus ik ging er een beetje vanuit dat als ik een KvK-inschrijving had + zou doen wat mijn hart mij ingaf dat mijn onderneming een succes zou worden, met een beeld van betalende klanten en  (ruime) maandelijkse inkomsten.

Wat er echt gebeurde door in zo’n 15 maanden op te staan zonder ondernemersplan, was dat ik stap voor stap afstevende op spirituele ontwaking in plaats van op ondernemerssucces. Mijn indruk is dan ook dat dit gebeurt wanneer je leeft zonder plan met als enige verlangen ‘een leven in vrijheid’. In de maanden dat ik zo leefde kan ik herleiden wat eraan bijgedragen heeft dat ik uiteindelijk ontwaakte.

Wat is spirituele ontwaking/ wat versta ik eronder?

[ik denk bij nader inzien niet dat hier iets van klopt, maar dit is hoe het voor mij op een moment leek te zijn]

Het is de doordrongenheid, het bewustzijn, van het gegeven dat je niets bent. Dat klinkt supervaag, het hele probleem is eigenlijk dat het niet werkelijk uit te drukken is. Je beseft juist dat jij iets onbenoembaars bent. Wat dus NIET al het benoembare is. Dus alles wat je kan benoemen is het niet. Maar als je een poging doet om het toch te benoemen en anderen een beeld erbij te geven dan zou ik zeggen dat je een bewustzijnstoestand bent zonder gedachten. Als je jezelf even een vel wit papier voorstelt, dan mag je je voorstellen dat iedere gedachte die in je hoofd opkomt, iets is wat op dat witte papier verschijnt. Je zou een gedachte erop kunnen schrijven om het helemaal beeldend te maken. Wie jij werkelijk bent, is dan het witte papier. De ‘blancoheid’ waarin gedachten, impulsen, behoeften, ingevingen verschijnen. Dit is de essentie van ontwaken, MAAR er is wel iets bijzonders aan de hand. Er lijkt nog iets nodig te zijn om dit besef daadwerkelijk te kunnen bevatten of toe te eigenen. Een soort spirituele rijpheid.

Dus het ontwaken zelf is eigenlijk als een flits. Dat gebeurt met een seconde en dat kan dus gebeuren als je werkelijk doordrongen raakt van het gegeven dat jij dus eigenlijk als een velletje wit papier bent waarop al het andere verschijnt.

Het rijp worden is een proces en dat proces heb ik doorlopen door te gaan voor ‘een leven in vrijheid’, waarbij ik dus de verwachting had succesvol te worden als ondernemer maar het werd dus spirituele ontwaking. Wat bleken achteraf belangrijke sleutels die mij rijp maakten waardoor het besef ‘van het lege blad’ werkelijk door kon dringen?

Samengevat zou ik kunnen zeggen dat mijn denken zich begon te ontdoen van allerlei onwaarheden en dat ik in plaats daarvan vanuit nieuwe concepten ben gaan denken. Concepten die ik, op goed vertrouwen, aan ben gaan nemen als waarheid.

1 Het bestaan van universele wetten omarmen

Ik heb mij verdiept in de universele wetten en ik heb aangenomen dat ze waar zijn. Willem Glaudemans heeft hier een superhelder boek over geschreven. Dus als je wil weten hoe het zit met universele wetten dan zou ik zijn boek aanraden.

2 Wat ik wil trilt hoog en wat ik niet wil trilt laag

Ik heb mij verdiept in het idee van de trillingsfrequentie. Het is overigens een aspect van de universele wetten, maar het was voor mij nog wel iets wat mijn zelfbeeld daadwerkelijk veranderd heeft. In-the-end ben je, met je lichaam, materie die hoger of lager trilt. Wat in mijn ogen wenselijk was, dat wordt geassocieerd met een hoge trillingsfrequentie, zoals: vreugde, overvloed, liefde. Wat in mijn ogen onwenselijk was, wordt geassocieerd met een lage trillingsfrequentie, zoals: boosheid, angst, tekort. Dus eigenlijk de tegenpolen van wat je wel wil.

Je trillingsfrequentie wordt verder beïnvloed door wat je eet, door wat je denkt, door de conditie van je lichaam.

Ik heb het idee van de trillingsfrequentie aanvaard en ben gaan leven vanuit de intentie: ik wil wel hoog en ik wil niet laag. Het boek wat mij daar enorm goed bij geholpen heeft en nog altijd helpt, is: Verhoog je trillingsfrequentie van Penny Peirce.

3. Wij beschikken over een hogere zelf en een innerlijke criticus

Ik heb mij verdiept in het volgen van mijn hart en mijn intuïtie. Ik wilde mijn intuïtie volgen want dat lag in lijn met mijn definitie van vrijheid en ‘in vrijheid leven’ was mijn doel/verlangen. Wat ik wilde achterhalen, was hoe ik mijn intuïtie dan kon verstaan. Want in mijn hoofd gebeurde destijds nog zoveel. Waarbij ik wel vaak wist dat ‘iets’ een ingeving was, maar dan daarna kwam er ook weer iets overheen wat heel krachtig was. Ik zag het aan voor ‘sterke intuïtie’ maar nu weet ik dat dit weerstand was in de vorm van angstgedachten van mijn innerlijke criticus of ego. Bij het onderscheid maken tussen intuïtie en een innerlijke criticus heb ik baat gehad van de Volg je hart specialist, Margaretha Schokker.

Daarbij heb ik dan de keuze gemaakt: ik wil mij WEL door intuïtie laten leiden en niet door ego/mijn innerlijke criticus. Wat in de praktijk vaak betekende kiezen voor vertrouwen, angst voelen maar het toch doen en ‘de angst weg willen werken’ als deze hardnekkig was en mij belemmerde in wat ik werkelijk wilde (vrijheid).

4 Je kunt jezelf ontdoen van blokkades en angsten

Als je iets intuïtief graag wil, maar je kan dat niet tot realisatie brengen dan zitten er blokkades tussen. Blokkades zou je gelijk kunnen stellen aan angst. En angst zou je gelijk kunnen stellen aan overtuigingen over hoe de werkelijkeid in elkaar zit + lichamelijke sensaties voortkomend uit een overlevingsstrategie die je op jonge leeftijd eigen hebt gemaakt.

Van Maartje Koper leerde ik mijn gedachten over hoe de werkelijkheid in elkaar zit om te buigen naar nieuwe overtuigingen. Veel later leerde ik een manier van zelfonderzoek doen, waarbij ik ook daadwerkelijk stukjes overlevingsstrategie kon loslaten uit mijn lichaam. Dit proces gaat overigens door na spirituele ontwaking en leidt tot spirituele verlichting. Hoe je zo’n zelfonderzoek uitvoert, heb ik uitgebreid beschreven in een eerdere blog. Wie je daarover ook meer kunnen vertellen zijn: Ferry Maidman en je kan er ook heel veel over lezen op de blog van Bark Berendsen.

De regel waar ik in ieder geval naar ben gaan leven is: ik wil mij ontdoen van alles wat mij niet dient en mijn intuïtie volgen. Dus ik wil mij bevrijden van angsten en blokkades die mij in de weg zitten. Als ik eerlijk ben, is hier de meeste tijd in gaan zitten. Dit vormde misschien wel mijn belangrijkste dagbesteding de afgelopen maanden.

Je moet je namelijk voorstellen dat je iedere overtuiging die je hebt in twijfel trekt en onderzoekt of deze overtuiging jou dient of in de weg staat. Daarnaast dat iedere niet-geuite impuls zoals boos zijn, verdriet een mini-blokkade vormt in je lichaam. Het is een energie die ontladen moet worden en dat doe je door aandachtig te voelen. Voor veel mensen is dit nogal een pijnlijk iets, want je komt alles tegen wat je ooit hebt weg gestopt.

Je hebt een innerlijke drive/motivatie nodig om dit aan te gaan. Dit kan zijn WILLEN wat je NIET hebt. Voor veel mensen die eraan beginnen zijn dat dan ook ziektes, overspannenheid of faillissement. Maar het kan ook een inwendig verlangen zijn naar ‘bereiken’ van je eigen associaties bij concepten als: innerlijke vrijheid, zelfrealisatie, zelfverwezenlijking. Voor sommige mensen is dat zo aantrekkelijk, dat er ‘iets’ ontastbaars is wat op een bepaalde manier staat aangeschreven dat je gewoon wil weten HOE dat dan is. Hoe je het bereikt. Hoe je er komt.

Voor mij hing er altijd een magie om het concept van zelfverwezenlijking, waaraan ik gedachten gekoppeld had: als ik dat bereik DAN ben ik volledig tot mijn recht gekomen. Waarbij ik tot mijn recht komen dan weer voor mij zag als ‘in vrijheid leven’, ‘doen wat ik leuk vind/wat mijn hart mij ingeeft’ en daar ook nog eens overvloedig mee verdienen.

5 Wij zijn onsterfelijke spirituele wezens in een sterfelijk mensenlichaam

Ook dit is een concept om te omarmen om tot ontwaking te komen. Het staat gelijk aan het concept omarmen van reïncarnatie, tenminste dat maakt er deel van uit. We worden natuurlijk (tenminste de meeste van ons) niet groot gebracht met het idee dat dit waarheid is. Zelf ben ik meer groot gebracht met een atheïstische kijk op het leven: op een gegeven moment ga je dood en dan is het afgelopen. Vervolgens heb ik mij nog wel verdiept in het Christelijke geloof, om te onderzoeken of ik dat beeld misschien waar kon zijn. Ik voelde echter een afkeer tegen de uitspraken over ‘goed’ en ‘slecht’.

Daarnaast heb ik het spirituele nooit afgedaan als onzin. Dus Char, Dereck Ogilvy: ik heb nooit verondersteld dat het onzin is. Ook niet dat het zeker waar is. Maar via een open mind aangaande spiritualiteit, ontdekte ik een wereldbeeld waarin ik een waarheid vond die ik mij daadwerkelijk ben gaan toe-eigenen. Volgens mij ligt het in lijn met ‘gnostiek’ alleen ben ik zelf nooit bewust met die term bezig geweest. Een boek wat heel expliciet is in hoe die onsterfelijkheid er dan precies uitziet, is Het boek van het eeuwige leven van Willem Glaudemans. Er is volgens mij extreme openheid voor nodig om de inhoud van dit boek aan te kunnen. Een lichtere variant is het boek: ‘Het zieltje en de dood’ (ofzoiets – ik schrijf dit even snel). Maar je kan jezelf ook voor deze state of mind openen vanuit een belangstelling voor gidsen, engelen, healing en reading. Dan zijn ingangen: Doreen Virtue, Lorna Byrne (Engelen in mijn haar) maar ook een medium als Char.

De openheid voor al deze werken, maken uiteindelijk dat je kunt bevatten dat het ‘witte blaadje’ wat je bent blijvend en constant is en dat het onafhankelijk is van je lichaam en je gedachten. En als je die onafhankelijkheid dus echt inziet en doorvoelt dan veranker je met spirituele ontwaking ook een enorm ‘vrijheidsgewaarzijn’ in je lichaam en denkgeest. Het betekent einde van identificatie met gedachten en lichaam. Daarnaast een einde voor angst voor de dood. Het werpt een nieuw perspectief op het leven en dat maakt alles eigenlijk anders dan voorheen in je gedachten.

6 Er is alleen maar liefde en liefde is al wat is: eenheid

Als er oorlog is, criminaliteit en de wereld langzaam vergaat en JIJ ben in staat om enkel liefde te zien, dan heb je een hele grote stap gemaakt. Spirituele ontwaking valt dan eigenlijk minder rauw op je dak. Het is een soort vangnet waarmee je de realiteit die je beseft op kunt vangen. Want zoals ik in een eerdere blog schreef, gaat ontwaking niet gepaard met toeters, bellen, engelenkoren en een applaus. Het is een heel rauw en kaal besef. Je ontdekt dat je slechts een ‘wit papiertje’ bent en bent daarmee een oneindigheid aan illusies armer. Maar het (dagelijks) leven is niet veranderd, alleen je zelf-bewustzijn. Wat dan enorm helpt, is dat je innerlijk vredig bent. Dat kan je worden door jezelf te trainen door alleen nog maar liefde te zien.

Essentieel aan dat zien van liefde, is dat je eigenlijk uitgaat van eenheid. Wat wordt daarmee bedoeld? Dat we in wezen allemaal ‘dezelfde materie’ zijn. De essentie van ieder zelf, is dat witte papiertje. Alle problemen worden veroorzaakt omdat mensen niet weten dat ze dit witte papiertje zijn. Het witte papiertje schijnt sterrenstof te zijn, eeuwig en allemaal samen zijn we in essentie ook ‘stof’ wat niet los van elkaar kan bestaan. Het is een grote hoop. Een andere metafoor die vaak gebruikt wordt, is dat we samen een oceaan vormen en vaak denken dat we individuele golfjes (kunnen) zijn.

Alleen door ons lichamelijk omhulsel zien we verschillen of afgescheidenheid van elkaar. Alsof er een ‘jij’ en een ‘zij’ en een ‘hij’ is. Door alle onze overtuigingen die we niet grondig onderzocht hebben op waarheid, ons opgebouwde overlevingsmechanisme en talloze energieknopen voor alles wat we niet geuit en gevoeld hebben, gedragen we ons op een bepaalde manier. Hierin zit de kern van oorlog, criminaliteit en alles wat we bestempelen als ‘gemeen’ en ‘niet lief’. Dus dat kan net zo goed een sneer van je werkgever zijn.

Zodra je de oorsprong kent van al ‘het slechte’ wat je voorheen zag, dan is het mogelijk om met compassie naar precies hetzelfde te kijken. Dan zie je niet langer gemene mensen, maar dan zie je zielen die niet weten wie ze werkelijk zijn. Dit maakt dat je onschuld ziet. Dat zijn allemaal aspecten van liefde (compassie, onschuld).

Wanneer je zo naar het leven kijkt, kan je zeggen dat je innerlijk vredig bent. Deze blik van liefde of eenheid heb ik mij eigen gemaakt met behulp van Een Cursus In Wonderen (ECIW). Waarbij ik dagelijks trainde om de wereld op een liefdevolle/onafgescheiden manier te bezien.

7 Wat ik aan mijzelf geef, geef ik een ander toepassen in de praktijk

Zien dat alles liefde en eenheid is, is een ding. Maar je bent dan nog altijd toeschouwer. Er daadwerkelijk naar gaan leven, is een volgende stap. Het behelst leven volgens de regel: wat ik een ander geef, geef ik mijzelf of wat ik mijzelf geef, geef ik een ander.

Overigens hoef je dit niet al volledig te leven om te kunnen ontwaken. Het is misschien wel meer de ‘gouden regel’ voor daarna. Want nogmaals: na ontwaken zit je met lege handen. Een wit vel papier en verder helemaal niets. Deze gouden regel, zal je helpen als richtlijn om je leven mee te vervolgen.

Wat behelst dit? Het betekent eigenlijk een einde aan zelfverloochening, zelfopoffering en pleasen. Het betekent daarnaast volop verantwoordelijkheid nemen voor jezelf. Je zou ook kunnen zeggen dat je trouw bent aan je impulsen. Je weet bijvoorbeeld dat als jij jezelf inhoudt voor een ander, dat dit jou een energieblokkade geeft. En omdat we allemaal een zijn en dus verbonden zijn, geef je niet alleen jezelf een energieblokkade maar ook de ander. Het ‘doen en laten’ van iemand in liefde is heel mooi verwoord in het boek van Licht en Liefde van Willem Glaudemans.

Leven volgens dit principe gaat vaak gepaard met doorlopend zelfonderzoek. Want wat je bijvoorbeeld tegenkomt, is dat je de impuls voelt om weg te lopen van iemand die met een bepaalde energie een verhaal vertelt maar dat er intern vanalles gaat stijgeren van ‘dit is onbeleefd’. Een ego-beschermingsgedachte om afwijzing/uitsluiting te voorkomen. Want afwijzing/uitsluiting voorkomen, heb je heel lang in je leven nodig gehad om simpelweg te overleven. Maar nu ben je in een fase terecht gekomen waarin je weet dat je jezelf en de ander op zielsniveau niet dient als je vast blijft houden aan je (beperkende) overtuigingen over ‘hoe het hoort’ en ‘wat veilig is’.

Op zielsniveau staat je leven na ontwaking eigenlijk in dienst van dit hele verdere ‘ontdoen’-proces. Dit kan doorlopen tot je werkelijk iedere gedachte ontdaan hebt van waarheid. Of hechting. Dus zelfs zo erg dat je zelfs al het bovenstaande, al die concepten over liefde, eenheid, universele wetten, engelen, gidsen, reïncarnatie, een ego in-the-end kunt laten varen. Want gedachten zijn gedachten. Concepten zijn concepten. En dat ben jij niet. Jij bent in werkelijkheid op zielsniveau onuitdrukbaar en wat ik hier schrijf kan ook meteen weer ontkend worden. Het is een zijnstoestand die voorbij gaat aan woorden en concepten.

Ontwaken betekent het einde van de problemen
Verlichting betekent zelf oplossen in ‘de eeuwigheid’

Zoals je misschien begrijpt is de weg naar ontwaken een hele dagbesteding en kun je daarna ook nog aan de gang blijven met ‘het leven volgens de gouden regel’ en jezelf ontdoen van alles wat het leven volgens die gouden regel in de weg staat. Het is een weg richting verlichting. Een koers die je sowieso aan het varen bent of je er nou bewust je fulltime dagbesteding van maakt of niet.

Na ontwaking kan de vraag ontstaan: En nu? Wil ik nog ergens voor gaan in dit leven? Welke keuzes ga ik maken? Het enige wat zich moeiteloos ontvouwt na ontwaking zijn situaties die je uitnodigen om nog vast zittende energieknopen op te laten lossen. Dat is de onvermijdelijke koers van het leven op spiritueel niveau.

Waar je mee kunt worstelen na spiritueel wakker worden

Er komen nieuwe vragen. Want is er nog wel een ‘ik’ die iets te kiezen heeft? Is het vervolg eigenlijk mee (proberen) te varen op de koers van je intuïtie/lichaam? Is het je taak om dusdanig te luisteren dat zich kan ontvouwen wat ‘iets hogers’ lijkt te willen? Of ben je dat witte papiertje en is er meer niet te zeggen? En als er niet meer te zeggen is, is er dan wel meer te voelen?

Het is dat je niet meer kijkt met ogen van ‘problemen en moeilijkheden’, maar anders zou je kunnen zeggen dat je in een soort nieuwe essentiële zijnscrisis belandt. Van: Wie ben ik? Naar:  Is er nog iets om aan vast te houden nu ik het onuitdrukbare blijk te zijn. Mijn illusies zijn komen te vervallen in mijn geloofssysteem. Terwijl ik ondertussen toch nog over een ‘ik’ met ‘een geloofssysteem’ kan spreken.

Is dat de onvermijdelijke dualiteit waar je het op aarde mee te doen hebt ondanks dat je beseft dat je in wezen non-dualistisch (een) bent? En als dat dan zo is, wat is dan verder de bedoeling met het aardse leven? Is er geen bedoeling of is het de bedoeling dat ik oplos, verlicht raak en werkelijk alles loslaat? Maar nog steeds ben ik dan op aarde, dus wat doe ik dan? Trouw zijn aan mijzelf? Als in ‘mijn hogere zelf’? Wat dan weer niet met woorden te benoemen is, maar wel te voelen en te begrijpen door je lichaam als instrument te gebruiken. Dit zijn zoekvragen, terwijl ik ondertussen ook besef dat zoeken zinloos is, op deze manier. Met gedachten. Met mijn denkgeest.

Is het gewoon wat het is en meer niet? Valt dat erover te zeggen? En is het dan niet de aanváárding dat dit het dan is? Maar het léven. Simpelweg aanwezigheid. Zonder alles wat met woorden benoembaar is? Komt dat dan neer op leven in een soort meditatieve toestand?

Het lijkt voor een deel al wat je als ‘ontwaakte’ kan ervaren, maar als ontwaakte schiet je dan toch nog vaak ‘de verhalen’ in. Dus alles waarvoor je woorden nodig hebt of denkt te hebben. Verlichting lijkt een soort volgend energetisch level waarin je in een nog ‘hogere zijnstoestand’ bent waar je niet om de haverklap uitschiet. De situatie van ‘oplossing’ of verlichting.

Maar is dat dan het uiteindelijke antwoord op alles wat ik mij af kan vragen? Is mijn enige ‘keus’ vast blijven houden aan verhalen of verlichting? Dus creëer ik een nieuw verhaal vanuit mijn ontwaking en ga ik dat verhaal leven? Wetende dat ik het zo groots en meeslepend kan maken als ik maar kan bedenken. Of ga ik verder op de koers van het mijzelf verder ontdoen van verhalen wat mij dan naar een andere bewustzijnsstaat brengt? Wat is de winst van het een en wat is de winst van het ander? Tegelijkertijd wetende dat met een denkgeest nooit valt uit te drukken wat verlichting is.

Het soort van frustrerende vind ik dat je er pas bent als je alle vragen loslaat. Maar dan ben je er en dan is er vervolgens niets. Tenminste niet iets om in aards opzicht van te profiteren. Terwijl je via ‘de verhalen’ tot andersoortige ervaringen kan komen dan verlichting die misschien ook wel de moeite waard zijn.

Ik merk dat ik in dit artikel graag tot een besluit wil komen, maar het lijkt er niet te zijn. Hooguit wat ik er zelf met mijn beperkte denkgeest van maak wat het al per definitie onecht maakt.

Er lijkt sprake van een ik die in de illusie is dat er een keuze valt te maken tussen ‘afstevenen op verlichting’ en iets anders. Terwijl die ik tegelijkertijd beseft dat het een illusie is. En ondertussen toch ook denkt dat de koers onvermijdelijk verlichting is wat er ook gekozen wordt, waardoor er helemaal geen sprake is van een keuze. Wat dan toch weer wijst op een visie of overtuiging dat er WEL een waarheid is.

Misschien is de term ‘denken’ in deze zinnen verwarrend. Want wat de ik kan denken is sowieso een illusie, maar wat ‘onkenbaar, onbenoembaar wit papiertje’ (de echte ik) lijkt te weten/voelen, is waarheid. Die waarheid geduid door ‘ikje’(Suus/persoonlijkheid) wordt weergegeven in dit soort woorden. Een wolk van woorden en concepten die allemaal proberen te verwijzen naar het onbenoembare. Iets was dus al bij voorbaat onsuccesvol uitpakt.

Waarom doe ik dit? Waarom de poging? Ik voelde wakker geworden een impuls om te schrijven. Besloot deze op te volgen. Dit ontstaat er vervolgens. Plus impulsen om dit nog eens te delen/openbaren ook.

Terwijl mijn ‘ikje’ toch echt andere plannen had, zoals opstaan, ontbijten en een bedrijf opbouwen. Dus waarom doe ik dit? En hebben plannen dan wel zin? Wat gebeurt er qua energieknopen als ik geen gehoor geef aan dit soort impulsen/neigingen? Niet schrijf. Niet deel. Maar mijzelf een schop onder de kont geef om mijn aandacht aan mijn nieuwe business te besteden?

Laat dit nou precies zijn wat mij op dit moment zorgen baart. Want kan ik een commitment voor het bouwen van een business aangaan als ik ondertussen geleid wordt (en mij meestal ook laat leiden) door dit soort ingevingen/impulsen neigingen? Of is die onderneming die ik op wil zetten gewoon ook een van de ingevingen/impulsen en komt alles zoals het komt en gaat? En hoef ik alleen maar de (beperkende) gedachte los te laten dat focus en kiezen nodig zijn?

Wil je een succesvolle business of wil je overgave/verlichting?

Dan hebben we hier weer de schijnkeuze. Want ongeacht wat ‘ikje wil’, lijkt ‘ikje’ al overgeleverd aan een koers die verlichting vaart.

Willen wat je hebt/krijgt, is nou weer een van de sleutels van verlichting. Maar misschien is het een misstand dat verlichting iets is wat je kunt willen of krijgen. Als ontwaakt ‘ikje’ lijkt het legitiem om een succesvolle business als stip op de horizon te zetten, als bezigheid voor het ‘ikje’ terwijl deze gaandeweg door het leven richting verlichting geleid wordt. Dus die verlichtingswens mag worden opgegeven. Dat is onwensbaar, want dat gebeurt gewoon (of niet). Daar kan je niet iets voor doen.

Is de keuze dan: ‘een onderneming opbouwen’ of ‘steeds mijn ingevingen opvolgen’ (ook wanneer het activiteiten zijn die dus niet bijdragen aan het opbouwen van die onderneming? Vanuit ‘de gouden regel’, doet ‘steeds mijn ingevingen opvolgen’ recht aan het grotere geheel. Maar terwijl ik het opschrijf, besef ik ook dat ik dit verkeerd zie. Want ‘ingevingen’ zijn ook maar lichtflitsen die verschijnen. Je vangt ze op of niet, maar er is geen verplichting om er wat mee te doen. Doe jij het niet, doet een ander het. Juist omdat je een groot geheel bent. Dus ingevingen opvolgen, lijkt geen aspect van liefde. Verplichting iets te doen, kan sowieso geen ware liefde zijn. Een zinvolle vergissing is dit dus (mij geeft het opheldering).

Ik merk dat er bij mij blijkbaar nog iets van een aanname zit dat er iets als ‘juist’ en ‘onjuist’ is. Een goede en een minder goede keus. Terwijl ik mij 100% bewust ben dat er in werkelijk geen goed en fout is, maar toch wil ik ‘het goede’ doen. Daarbij heb ik het ‘voldoend aan de “wetten van liefde” tot het goede gemaakt en daarvan afwijkend het “foute”’.

Ik besef echter dat er slechts een onderscheid te maken valt in frequentie. In plaats van in termen van goed en fout. Keuzes moeten wel een frequentie hebben. Daarbij kun je dus kiezen voor een hogere frequentie en voor een lagere frequentie.

Stel je voor. Als goed en fout niet bestaat: dan is kiezen voor een rol als leerkracht een keuze met een hogere frequentie dan een keuze voor oorlogsvoering. Tenminste, dit klinkt aannemelijk. Maar tegelijkertijd plopt er ook een andere gedachte op. Want kan iemand die voor oorlog kiest op hoger niveau niet juist een bijdrage leveren aan de vergroting van het bewustzijn? Want er zijn altijd twee kanten van de medaille. Is er aan de ene kant oorlog, dan moet er aan de andere kant ook vrede zijn. Daarnaast lijkt iedere persoon oorlog onwenselijk te vinden, dus kan het starten van een oorlog een grote tegenbeweging oproepen van mensen die voor vrede gaan staan. Als je door een oorlog te beginnen tegelijkertijd een beweging voor vrede begint, dan zet je misschien nog wel meer in beweging dan dat je voor de klas gaat staan.

Dus zou het dan zo zijn dat je toch een bepaalde zielsrol hebt? Dat keuzeopties richting die rol zich steeds maar weer aandienen en dat daarvoor kiezen ook een goed, ‘juist’ gevoel geeft? Je trekt als het goed is naar je toe, wat van een gelijke (trillings)frequentie is. Mijn indruk is dat je bij spiritueel ontwaken ook gaat trillen op je eigen kernfrequentie. Dat is een stabiele trilling van een bepaalde hoogte, waarmee je ook simpelweg aantrekt wat daarmee overeenstemt. En omdat het overeenstemt voelt het goed.

Wat voor rollen trek ik dan aan? Dit reikt verder dan beroep. Maar nu komt de inhoud van Willem Glaudemans talentenspel om de hoek kijken. In je leven heb je meerdere rollen die je vervult. Steeds weer. Je zou die rollen ook talenten kunnen noemen.

Ja, dan kom ik weer tot de basis van wie ik ben/wat ik doe als ik ‘niets’ doe. In de context van ‘alleen thuis’ is dat wat ik nu aan het doen ben. Al schrijvend bezinnen of lezen en mij al voelend bezinnen op wat ik gelezen heb. Maar wat is dat in de context van ‘met andere mensen niets doen’, dan neem ik rollen aan als ‘duider’, ‘onderzoeker’, ‘observator’, ‘flirter’, ‘luisteraar’, ‘deler’.

Als ik ‘niets’ doe dan doe ik dingen die worden toegekend aan een filosoof, schrijver of psychotherapeut. ‘Bezinner’, dat is ook een term die mijn gedrag/rol wel heel passend uitdrukt. Maar dat is dan het dominante ding, wanneer ik ‘niets doe’.

Tegelijkertijd neem ik talloze gedaanten aan, vaak zonder dat ik mij er bewust van ben. Mijn huisgenoten zeggen weleens: ‘Jij brengt rust’, nou daar was ik al helemaal nooit bewust mee bezig. Anderen kennen mij helderheid toe. Ook dat is niet iets wat ik doe. Wel weet ik door het boek van licht en liefde van Glaudemans dat dit een aspect is van liefde.

Een zelf, ‘het witte blaadje’ is de potentie tot alles. Alles kan in het zelf verschijnen. Wat verschijnt is potentie verpakt in licht. Persoonlijkheid kan het vervolgens uitpakken door licht om te zetten in materie. Dat is het bijzondere kunstje wat je als ziel met een lichaam wel kan en wat je als ziel zonder lichaam niet kunt.

Vanuit het lichaam met een spiritueel bewustzijn, is het dan ook nog niet zo gek gevraagd: moet ik alles wat ik ontvang uitpakken? Is dat de bedoeling? Het is de bedoeling niet. Pak jij het niet uit dan ontvangt een ander het. EN soms ontvangen heel veel mensen tegelijkertijd het en hoeft ook niet iedereen het uit te pakken. Je pakt uit wat je uitpakt. Dat doe je dan. Terwijl je dat doet, kun je geen andere dingen uitpakken terwijl je die wel ontvangt.

Het venijnige is de gedachte dat alles uitgepakt moet worden. Of dat het meest recente licht pakketje een vervanger is van het vorige. Meer up to date.

Want je kan weliswaar maar een pakje tegelijkertijd uitpakken als mens met je brein, maar je hebt ondertussen als mens ook de mogelijkheid om het ene half uitgepakte pakje weg te leggen en het volgende te openen.

Ik moet bekennen dat dit scenario een weerspiegeling vormt van mijn gedrag. Gestoeld op overtuigingen dat intuïtie veranderlijk is en dat het de bedoeling is dat ik meebeweeg als mens met mijn ingevingen. Dus dat dit rechtvaardigt om dingen steeds net niet af te maken omdat er alweer wat nieuws is wat zich aandient.

Misschien is het tijd om eens wel een pakketje volledig uit te pakken en andere ook supercoole lichtpakketjes aan mij voorbij te laten gaan of door te geven als inspiratie aan anderen.

Als ik de vele pakketjes bekijk die ik ontvangen heb dan zou ik al 112 ondernemingen hebben en 76 boeken hebben uitgebracht, talloze initiatieven ontplooit hebben om mensen dichter bij zichzelf te brengen en te inspireren tot persoonlijke groei/spirituele ontwikkeling. Daarnaast had ik zeker 612 interviews gedaan. Heel veel mensen aangesproken om iets te achterhalen. Vele presentaties gegeven. De wetenschap vernieuwd. Het schoolsysteem vernieuwd. De journalistiek vernieuwd. De manier waarop we hulpverlening bieden aan mensen vernieuwd. Het rechtssysteem vernieuwd.

Het is wel tof, want als ik die pakketjes ontvangen heb, dan hebben anderen dat ook. Aan de andere kant is het misschien een beetje pijnlijk want wat heb ik nou werkelijk tot een goed einde gebracht? Waar ben ik werkelijk voor gegaan?

Nou weiger ik mijzelf een schuldgevoel aan te praten. Er is alleen nu en in het nu is deze helderheid voor mij aan het ontstaan. Ik hoef niet ieder pakketje uit te pakken. Het is ook geen must om ‘het grootst’ mogelijke te doen, want als mens kan je niet inschatten wat de precieze impact van wat dan maar ook zal zijn en wanneer dat dan zo is.

Wat je kan doen in werk-gerelateerde zin, is een pakketje uitpakken met een houding van liefde. Ik vermoed dat je daarmee dan automatisch je grotere bijdrage levert aan de missie van je zielegroep (ja, die is er ook nog..).

Dus als ik een recent idee voor een onderneming tot uitvoer breng dan is dat ‘welbestede tijd’. Maar waarom ben ik dan toch dit artikel gaan schrijven? Waarom liet ik dit pakketje niet aan mij voorbij gaan? En gaat dit dan niet de hele tijd zo zijn, dat ik mijn ‘ondernemingspakketje’ verder wil uitpakken maar dat ik dan toch mijn ingevingen om te schrijven over dit soort dingen opvolg?

Het is niet te voorspellen. Dit is wat nu is. Verder kom ik niet.

Het leven is natuurlijk op spiritueel ook helemaal niet lineair, zoals ingeving -> actie -> manifestatie. Zonder lichaam en aardse context is manifestatie direct. Er bestaat in ieder geval geen tijd. Hier werkt het anders. Trager. De manier om hiermee om te gaan, is voor mij nog niet helder.

Zou een ayahuasca-ervaring meer inzicht kunnen geven in dit alles?

Nog een persoonlijke ontboezeming. Ik ben mij bewust dat ik veel geleerd heb over spiritueel ontwaken. Dat ik iets te betekenen heb voor mensen die dat ook willen. ‘Stiekem’ denk ik dan: ‘Zou ik daar dan niet mijn brood mee kunnen verdienen? En zou dat dan ‘makkelijker’ zijn/minder energie en moeite kosten/plezieriger zijn dan het bouwen van een scriptiebureau?’

Ik voel op dit moment de behoefte niet meer om van ‘ontwaking’ een business te maken of een leven als schrijver van spirituele stukken te  bewerkstelligen. Maar toch had ik altijd in mijn hoofd dat dat mijn leven zou zijn.

Al weet ik ook al dat wat ik straks aan de studenten ga geven, geen pure scriptiebegeleiding is. Het zal ook gaan om studenten terug in hun eigen kracht te zetten. Mindset werk. Energiemanagent. Leren functioneren in een situatie met veel vrijheid.

Liefde trekt een ander jasje aan en mag zo haar werk doen. Ssst. Niet verder vertellen.

En ondertussen schrijft ze een stuk als dit.

Je doet gewoon wat je hier te doen hebt. Denken lijkt niet eens nodig. En wie de uiteindelijke beslissingen neemt weet ik dus ook niet.

Wie besloot voor het ondernemen te gaan?
Wie besloot dit stuk te schrijven?

Beiden zijn als lichtpakjes bezorgd. Neergezet op het lege vel papier dat ik ben. Wie heeft het vervolgens uitgepakt? Dan toch mijn persoonlijkheid? Dat moet wel. Het witte vel kan niks doen, die kan alleen maar ‘zijn’.

Dus ‘het witte vel’ en het stoffelijk omhulsel hebben elkaar eigenlijk nodig. Het stoffelijk omhulsel hoeft zich geen zorgen meer te maken over stoffelijkheid omdat het weet een omhulsel te zijn van een eeuwig iets. Als het stoffelijk omhulsel dat beseft kan het zich in dienst stellen van het eeuwige iets. Dat is precies wat het eeuwige iets nodig heeft, want zonder stoffelijk omhulsel kan het lichtpakjes niet omzetten naar materie (materialiseren).

In dienst leven van ‘het eeuwige’ betekent dan ook lichtpakjes omzetten naar materie. Half werk leveren is dan niet optimaal in dienst staan, maar er is niet iets hogers wat daar daadwerkelijk een oordeel over velt. Dat kan alleen het stoffelijk omhulsel zelf doen (en dat is weer niet dienend, want het vertroebelt het witte papiertje waardoor de lichtpakketjes minder helder zijn).

Dus intentie: ik pak pakketjes volledig uit, stuk voor stuk. Doe ik het anders, dan doe ik het anders.

Verder lezen? Blog over hoe je zelfonderzoek uitvoert (het is een drieluik met een luchtige insteek, maar ik laat je wel stap voor stap zien hoe je een zelfonderzoek uitvoert waarbij je ook het voelen betrekt en zo opgeslagen energie los kan maken.

Blog speciaal voor spirituele zoekers die bezig zijn hun dromen na te jagen en willen duiden waar ze nu staan ten opzichte van het grotere plaatje.

Blog ‘Een leven in vrijheid gaat niet over rozen’.  Over hoe het voor mij in de praktijk was om vrijheid na te streven en hoe het dan mogelijk was qua geld enzo. Belangrijke inzichten!

Van ‘Je kunt het!’ naar ‘Je bent er al’. Waar sta jij in je zoektocht?

In dit blogartikel wil ik je inzicht geven in wat je op je pad tegen kunt komen zodra je met jezelf aan de slag gaat.  Dit verhaal gaat van ‘Je kunt het!’ in motiverende toespraken tot en met ‘Je bent er al’ van de ware zelfontdekking. Het helpt je om te duiden waar jij je nu bevindt in je proces en het geeft inzicht in het grotere geheel. Waar het uiteindelijk allemaal heen gaat. 

Mogelijk kom je door dit artikel tot het besef dat je al heel lang tevergeefs in een zelfde kringetje aan het ronddraaien bent. Misschien is dat pijnlijk en confronterend. Je kunt echter nu besluiten daarmee te stoppen en je koers te wijzigen. Dat kan je zo een paar jaar zoeken schelen.

1 ‘Je kunt het!’ Motiverende toespraken en boeken

Heerlijk. Iemand die vertelt dat je vanbinnen superkrachtig bent. Dat wat je ook wenst mogelijk is. Je wordt erop gewezen dat een positieve instelling belangrijk is, dat je vertrouwen mag hebben in jezelf en dat als je ideeën en dromen hebt ze zeker te realiseren zijn.

Welke groei maak je ermee door?

Van een eventuele negatieve instelling (doemdenken, klagen, slachtofferschap) ontwikkel je een positieve instelling. Je begint echt te geloven dat wat jij (stiekem) verlangt daadwerkelijk mogelijk voor je is.

Wat levert je het op?

  • Een positieve energie: je doet bijvoorbeeld meer positieve uitspraken en denkt ook meer positieve gedachten
  • Een gezonde allergie voor negativisme, doemdenken, klagen
  • Meer positieve mensen op je pad
  • Een positiever oordeel over jezelf: je gelooft dat je meer in je mars hebt dan waar je je eerder naar gedragen hebt
  • Oude dromen/verlangens dienen zich aan.

Waar ga je naar verlangen als je bovenstaande tot je genomen hebt?

  • Een praktische handleiding die je antwoord geeft op de vraag hoe je dan daadwerkelijk je droom kunt realiseren.
  • Behoefte aan het ondernemen van actie en een oplossing voor je gebrek aan zelfdiscipline.

2 ‘Zo doe je het!’ Stappenplannen en coaching

Wat fijn. Je wil iets en iemand of een boek claimt voor jou het stappenplan te hebben. In tien stappen naar succes. In tien stappen naar een succesvolle onderneming. Om te krijgen wat je wilt, gebruik je een stappenplan of coach om te komen waar je wilt zijn.

Welke groei maak je ermee door?

Je doet ervaring op met het ondernemen van actie. Je ontdekt dat je wel degelijk iets in beweging kunt zetten, maar ondertussen merk je ook dat het niet zo makkelijk gaat. Je loopt tegen blokkades aan die je ervan weerhouden de stappen te zetten die je worden uitgeraakt. Wat betekent dat je inzicht verwerft in je blokkades.

Wat levert het op?

  • Kennis over wat de (globale) stappen zijn naar een bepaald resultaat.
  • Je leert meer over een specifiek onderwerp, zoals het ondernemerschap of het starten van een project en wat daarbij komt kijken.
  • Je vergroot je zelfinzicht: ontdekt dat je bepaalde stappen niet uitvoert en dat er iets is wat je in de weg staat.

Waar ga je naar verlangen als je bovenstaande doorlopen hebt?

  • Dat het je gaat lukken om te bereiken wat je wil en dat de blokkades waar je tegenaan loopt je niet langer in de weg staan.
  • Het oplossen van een specifieke angst waar je tegen aanloopt.
  • De wens om te weten waarom je jezelf saboteert en hoe je het kunt oplossen.

3 ‘Zo lukt het wel’ Aan de slag met je blokkades

Gelukkig. Er zijn remedies. Jij kunt je blokkades oplossen waarna de kans enorm toeneemt dat het je wel gaat lukken om volgende stappen te zetten bij het realiseren van je droom. Op dit vlak lopen de mogelijkheden in coachingsland enorm uiteen.

Welke groei maak je ermee door?

Enerzijds ontdek je dat je ondanks je positieve instelling nog een persoon bent vol (diepe) angsten en zorgen. Anderzijds ontdek je dat je bij machte bent om nieuwe overtuigingen te ontwikkelen waardoor je minder last hebt van je angsten en er een gevoel ontstaat dat je controle hebt over jezelf.

Wat levert het op?

  • Je ontwikkelt een nog dieper zelfinzicht. Je ontdekt je angsten, je pijnen en (beperkende) overtuigingen.
  • Door je angsten etc. te leren kennen, herken je sneller dat je gedrag of gemoed door een angst beïnvloed wordt.
  • Je hebt je vaak een methode eigen gemaakt waarmee je de angst die je tegenkomt aan kunt pakken, waardoor je je in ieder geval niet door een angst laat meeslepen of je er volledig door laat blokkeren.
  • Je doet vaak kennis op over hoe het brein werkt, over de invloed die anderen onbewust op jou hebben gehad, je kan ontdekken dat er sprake is van meerdere levens en dat er ook onbewuste angsten zijn die heel heel diep zitten verweven in heel de maatschappij.
  • Je maakt kennis met concepten als: het ego, het universum, universele wetten, wet van aantrekking.
  • Je leert een of meerdere tactieken kennen waarmee je als het ware tools in handen hebt om je eigen blokkades mee op te lossen.

Waar ga je naar verlangen?

  • Naar een grote doorbraak, dat je er ‘eindelijk bent’
  • Naar succes

4 Doorzoeken, aanmodderen, ronddraaien in cirkeltjes

Shit. Ik doe zo hard mijn best en toch lukt het niet. Ik heb al een ander stappenplan geprobeerd. Een andere coach. Ik heb al in meerdere programma’s geïnvesteerd om door mijn blokkades heen te komen en het lukt maar niet.

Welke groei maak je ermee door?

Je wordt zo langzaam aan expert op zelfhulpgebied. Je hebt alles gezien, gehoord en geprobeerd. Je kent het hele zelfhulp en spirituele begrippenkader. Je weet allemaal precies te duiden wat er aan de hand is en wat je in de weg zit en je blijft doorzoeken naar een oplossing.

Wat levert het op?

  • Je zelfinzicht vergroot nog meer.
  • Veel nieuwe vrienden die in hetzelfde circuit rondlopen.
  • Expertise: je voelt je in staat om anderen die aan het begin van hun zoektocht staan te coachen, begeleiden of adviseren.
  • Frustratie en teleurstelling dat het maar niet lukt om die doorbraak te bereiken waar je zo naar verlangt.
  • Wantrouwen: je hebt al zoveel geïnvesteerd in jezelf en je begint je af te vragen wanneer en hoe het zich nou eens gaat terugbetalen.

5 ‘Je zoekt op de verkeerde plek’ Op naar liefde en innerlijke vrede

Hey, een nieuw geluid. Ik sta ervoor open, want ik heb alles al geprobeerd. Het is dus niet de bedoeling dat ik aan de slag ga met mijzelf zodat ik mijn dromen kan realiseren. Het is de bedoeling dat ik de liefde en vrede in mijzelf vind opdat ik geluk ervaar.

Welke groei maak je ermee door?

Je begint te ontdekken dat het leven niet om jou draait en dat je deel uitmaakt van iets wat veel groter is dan jijzelf. Je gaat inzien dat je een deeltje bent van een groter bewustzijn en dat eigenlijk alles in dienst staat van jouw bewustwordingsproces en dat van anderen. Zonder dat de meesten van ons dit doorhebben.

Wat levert het op?

  • Je inzicht in het leven neemt toe.
  • Je voelt dat je onderweg bent naar een soort ‘echte waarheid’, iets wezenlijkers dan al het andere.
  • Je gaat doorzien wat je de afgelopen periode gedaan hebt: je hebt ingezet op het verwezenlijken van verlangens waarvan jij dacht dat ze je gelukkig zouden maken.
  • Je gaat ondervinden dat geluk niet in iets zit wat je buiten jezelf kan bereiken, maar in een nieuw perspectief van naar buiten kijken.
  • Je begint eindelijk iets van vervulling te ervaren zonder dat je prestaties levert of iets zichtbaars in de buitenwereld bereikt.
  • Je gaat met veel meer liefde en compassie naar jezelf en andere mensen kijken.
  • Je laat je niet meer gek maken door gebeurtenissen in het dagelijks leven.
  • Je neemt meer een observatorsrol aan, die aanschouwt wat er gebeurt en die verwacht dat het wel een reden zal hebben/ergens goed voor is.
  • Je ziet in dat het leven je aan alle kanten lessen aanreikt zonder dat je daar iets voor hoeft te doen.
  • Je gaat nog meer licht uitstralen en er hangt een energie om je heen waardoor je merkt dat mensen graag bij je in de buurt willen zijn.
  • Je zegt vaker ‘ware’ dingen en je merkt dat anderen zich hierdoor gesteund voelen. 

Waar ga je naar verlangen?

  • Leiding/sturing ervaren door iets hogers dan jezelf
  • Overgave aan het grotere
  • Een blijvende ervaring van innerlijke vrede/liefde
  • Praktische oplossingen/antwoorden op praktische vragen: Want hoe ga je dan nu je leven verder vorm geven? Oftewel een antwoord op de vraag: ‘En nu?’

6 ‘Je bent er al’ zelfrealisatie en verlichting

Serieus? Dit ga je niet menen! Ik dacht dat ik nog iets moest doen of bereiken, maar nu blijkt dat ik juist niets hoef te doen. Dat het al goed is en ook altijd al goed is geweest.

Welke groei maak je ermee door?

Plots doorzie je dat hetgeen jij als jezelf beschouwde niet je werkelijke zelf is. Je ziet in dat je gedachten hebt, emoties, patronen, reacties, hele verhalen maar dat niets van dat alles de ware jij is. Ook in de observatorsrol ben je nog niet boven je gedachten uitgestegen. Er blijkt nog iets te zijn. Een stabiel, neutraal iets wat altijd ‘is’. Wat niet kan denken, interpreteren, duiden, veranderen. Dat ‘iets’, dat ben jij werkelijk.

Het dringt door dat het leven zich afspeelt van moment tot moment en je ervaart een compleet oké zijn met ‘wat is’. Ervaringen die je in het verleden als onwenselijk zou beschouwen, zijn nu signalen van leiding en je plakt er geen oordeel meer op. Je bent gestopt je te verzetten. Het is. Wat ontstaat ontstaat. Mogelijk ben je nieuwsgierig naar wat mag ontstaan.

Wat levert het op?

  • Een gevoel van verlichting/bevrijding/verlossing/helderheid/overvallend geluk/weten en tegelijkertijd een aanvaarding van het niet-weten
  • Een gevoel van verbijstering als je stilstaat bij het pad wat je doorlopen hebt en dat je zo verwonderd bent dat je ‘niet eerder zag’. Dat je zo hard je best hebt gedaan en dat het werkelijke zo eenvoudig was en al die tijd al tot je beschikking.
  • Een gevoel van verwondering over hoe erg de wereld op aan het gaan is in allerlei illusies. Je doorziet ergens de humor ervan in maar je voelt ook tegelijkertijd een soort mededogen voor al die mensen die zo hard hun best aan het doen zijn.
  • Je gaat nog scherper inzien hoe het ego werkt en deze staat nu in dienst van jou.
  • Je krijgt besef van een werkelijk veld vol oneindige mogelijkheden die allemaal tegelijkertijd in het nu aanwezig zijn.
  • Je beseft volledig dat jij je eigen realiteit creëert en gecreëerd hebt en dat alles daarin een eigen keuze is.
  • Je beseft ook dat je niet zelf actief hoeft te zijn in het creëren van je realiteit maar dat je ook voor echte overgave kunt gaan, waarbij je slechts de ontvanger hoeft te zijn van verlangens/impulsen/acties die tot je komen. Jij kiest niet langer, maar jij wordt gekozen en als je daarin meegaat dan ontvouwt zich alles in een moeiteloze flow. Doe je dat niet, dan loop je weer tegen blokkades aan en stroomt het niet. Opnieuw kiezen voor overgave brengt de stroom weer op gang.
  • Je straalt nog meer helderheid uit.
  • Je stapt nu echt het leven in en zoeken, je eigen problemen oplossen en proberen te veranderen zijn niet langer je grootste (vrije)tijdsbesteding.
  • Je doorziet het grotere geheel van zelfhulp/coaching etcetera en ziet dat in alles ook belangrijke kernen van waarheid zaten die je eerder nog niet zo zag/interpreteerde.

Waar ga je naar verlangen?

Je verlangt ernaar om expressie te geven aan je ziel. Deze keer hoef je er niet voor te zoeken. Je verlangens kiezen jouw uit en je ervaart leiding.

Ben jij vastgelopen bij de vierde fase en verlang je ernaar om de voordelen van fase 5 (innerlijke vrede) en 6 (zelfrealisatie) te ervaren? Hier kan ik jou als geen ander in begeleiden. In mijn gelukscoaching werken we hiernaar toe in 7 sessies.

Zo versla je jouw innerlijke criticus

Ken je het gevoel van chronisch tekort schieten? Falen? Mislukken? Vind je jezelf iemand die een schop onder zijn/haar kont nodig heeft? Baal je regelmatig van jezelf? Lukt het steeds maar niet om aan je eigen verwachtingen te voldoen?

Zeker op momenten waarop je NIET simpelweg geleefd wordt door afspraken en deadlines komen je prestaties helemaal op jezelf aan. Je hebt geen stok achter de deur. Je wil van alles, maar belandt uiteindelijk toch op YouTube of in bed. Of een combinatie van beide.

Vervolgens baal je van jezelf want eigenlijk had je zooooo veel willen doen. En je had nog wel van die leuke ideeën. Goede voornemens. ‘Nu ben ik WEER mislukt’, denk je bij jezelf.

Herken je iets in dit scenario? Het is ieder geval een scenario wat zich heeeeeel vaak in mijn leven heeft afgespeeld.

Dit is wat het je oplevert:

• De overtuiging dat je steeds weer tekort schiet

• De overtuiging dat niks lukt

• De overtuiging dat je een uitsteller bent

• De overtuiging dat je lui bent

• De overtuiging dat je onbetrouwbaar bent

• De overtuiging dat je faalt

• De overtuiging dat je dingen niet zelf kan

• De overtuiging dat je deadlines nodig hebt

Het hoeft natuurlijk niet allemaal van toepassing te zijn, maar herken je hier iets in? Of heb je andere uitspraken die je over jezelf doet als je weer eens de hele dag niks gedaan hebt ondanks je plannen? Ga het maar even na bij jezelf.

Als gevolg van deze overtuigingen kun je te maken hebben met:

Minder zelfvertrouwen
Want je weet nooit zeker of je wel van jezelf op aan kunt en durft een ander ook geen garanties te bieden over wat je kan presteren. Je hebt de neiging een slag om de arm te houden.

Terughoudend zijn met goede voornemens/ambities
Je bent als je een idee krijgt bij voorbaat al bang dat je het niet waar gaat maken. Dus als je een ingeving krijgt om iets te doen, denk je al snel: ‘Laat maar, mijzelf kennende begin ik eraan en maak ik het toch niet af.’

Een negatieve spiraal
Wat als je een hele dag hebt uitgesteld en er ook nog eens flink van baalt? Heb je dan zin om lekker gezond voor jezelf te gaan koken of kan je dan net zo goed wat snacks in de frituur gooien? En heb je na een dag uitstellen zin om die declaraties te doen bij je verzekering of die afspraak met de tandarts te verzetten?

Als je een dag totaal niet gedaan hebt wat je eigenlijk had willen doen, dan voelen al die andere kleinere dingen ook niet meer de moeite waard. Soms kan je dan in een negatieve spiraal komen, waarbij er steeds meer moet gebeuren en waarbij je in steeds meer tekort schiet. Waarna je eigenlijk liever helemaal niet meer je bed uitkomt.

Misschien gaat het bij jou niet zover. Maar bij mij is het zeker in bepaalde periodes wel zover gekomen.

Belangrijk inzicht

Voor je psychisch welbevinden is het niet van belang wat voor resultaten jij precies boekt op een dag. Voor je psychisch welbevinden is het van belang wat jij over jezelf denkt en wat jij over jezelf gelooft.

Met deze oefening wil ik je uitnodigen om je gedachten over jezelf te onderzoeken op de momenten waarop jij je ontevreden voelt over je gedrag. De oefening biedt een goede basis om te experimenteren met het denken van nieuwe gedachten bij dezelfde situaties. Zo kun je een einde maken aan het ondervinden van allerlei nadelen die gepaard gaan met het denken van al die zelf-verwijtende gedachten.

Oefening ‘ontdekken wat werkelijk waar is’

Je vindt deze oefening in mijn e-book die je gratis kunt downloaden. Samen met nog 5 andere oefeningen om meer geluk in je leven te ervaren.

boekje strand

Gedachten over geluk

Stoppen met proberen

Want het hoeft niet meer

Er valt niks te bereiken

Het is er al

Het was er al

Altijd tot beschikking

Dat is nou vrijheid

Niks geen halleluja

Het is ‘zijn’

Zonder opsmuk

Van gedachten

———————————————————————–

Is dit het dan?

Het geluk zit dus ten alle tijden in mij

En het is niet eens geluk als in een geluksgevoel

Het is meer een staat waarin alles wat niet-geluk is afwezig is

Het is dus meer een staat van opgaan in het moment

Zoals je dat kan hebben op sommige momenten waarop je geniet

Vlak voor het moment waarop je zegt: ‘Wat is het fantastisch he?’

Dan ga je weer uit het moment om het moment te benoemen

Dus dat is geluk

 

Dat moment kan je dus steeds weer oproepen, zelfs zonder momenten van gelukzaligheid

Je hoeft alleen maar terug te gaan naar zo’n moment van gelukzaligheid en je voelt iets in je hoofd

Daar kan je steeds weer naar terug

Je zult merken dat je daarvoor behoorlijk ontspannen en stressvrij moet zijn

 

De ‘geluksstaat’ is eigenlijk je basisstaat

Het betekent dus ook dat wanneer je er niet bij kunt komen, dat je vast zit

Vast in je hoofd

Vast in allerlei concepten

Vast in verlangens

Vast in zorgen

Het is dus een ijkpunt om te checken hoe het met je gesteldheid is

 

Als dus geluk slechts zo’n staat is waarin er even niets anders is dan ‘zijn’

Dan valt er dus met niets in de buitenwereld geluk te bereiken

Al die dingen die we nastreven en verlangen, leveren vaak heel even zo’n geluksmomentje op

Maar als je er dus al sowieso blijvend in kan zitten dan hoef je dus ook niet op vakantie, zakken chips te eten, klaar te komen, successen te boeken

Het mag natuurlijk wel

Maar het hoeft niet vanuit de drijfveer om dat geluk te ervaren want dat kan altijd

Ook zonder middel. Ook zonder prestatie.

Dus HOE ga ik dan mijn leven verder invullen als alles al goed is?

 

Dat is een interessante vraag want je hoeft in ieder geval niks

Je mag kiezen uit wat dan maar ook, maar je hebt bij voorbaat al de garantie dat wat je kiest je niet gelukkig zal maken

Het maakt dus totaal niet uit wat je kiest en het maakt ook totaal niet uit hoe het uitpakt

Als je een rijke zakenvrouw wil worden dan kan dat

Het betekent ook dat je er het werk bij moet doen

Vanzelf gaat het dus niet

Het is niet dat er iets is wat je er als vanzelf naar toe leidt

Die leiding is er alleen wanneer je NIET weet dat geluk al telkens aanwezig is*

Dan daagt het leven je net zolang uit tot je het vindt en beseft

Daarna heb je eigenlijk vrij

Als een soort woensdagmiddag die maar voort duurt

 

Je mag kiezen om te werken, om te leren, om niets te doen

Het kan allemaal verschillende consequenties hebben

Ze doen er allemaal niet werkelijk toe voor je geluk, want het constante geluk, blijft constant tot je beschikking.

Dan kun je misschien zeggen: ‘Maar het is toch veel aangenamer om 20000 euro op de bank te hebben, je tijd door te brengen aan het strand, een lekkere cocktail te drinken en ondertussen ook nog wat mensen te helpen en blij te maken in plaats van het vervullen van een 9.00 tot 17.00 baan op een kantoor voor een laag loon?’

Inzicht: dat maakt dus geen verschil

Het zijn simpelweg twee contexten om ervaringen in op te doen en beide hebben schoonheid in zich

Zie je aan het strand de zon in de zee zakken

Zie je op kantoor een collega stralen

Het zijn beide contexten waarin er ruimte is voor ervaringen van ongenoegen

Is er op het strand een harde windstorm, totale chaos, gaat je afspraak niet door en waait je portemonnee weg

Is er op kantoor een crisis, onzekerheid en je salaris niet langer zeker

Beide situaties hebben nog steeds een schoonheid in zich

Het maakt niet uit

 

Het maakt werkelijk niet uit

De gedachte dat het een beter is dan het andere is werkelijk een illusie

Toch ben je vrij om te kiezen.

Kies maar een context om te ervaren
Het is woensdagmiddag

Je bent vrij

 

* Weet ik eigenlijk niet.

——————————————————–

Op avontuur

Ik ga nu een ander spel spelen

Het spel van de zoeker is gespeeld

Het spel van de armoedzaaier is gespeeld

Het spel van het meisje dat stiekem een femme fatale is, is gespeeld

Het spel van het kind dat er niet bijhoorde is gespeeld

Het spel van het ongeprezen talent is gespeeld

 

Kies maar een spel

Nu zonder de hoop om geluk te vinden

Iets te vinden

Iets te bereiken

Het is er al

 

Wat wil je spelen?

De waarheidsverkondiger?

De zieltjeshelper?

De teleurgestelde?

 

Ik wil het spel spelen van de avonturier

Fantastisch! Speel maar

Hoe dan?

Ga

……

Ondertussen blijf ik de schrijver

Prima

En als je tussendoor dansen wil, ook geen probleem

Ben jij nieuwsgierig hoe het is om deze vorm van geluk te ervaren? Kijk dan even op deze pagina.

 

in bed met boeken

Is er een schuldige zonder beoordelaar?

Wat als je niet komt als het avondeten klaar is omdat je in je flow zit en door wil werken? Wat als je om 13.00 uur ’s middags nog in bed ligt en je hoort je huisgenoten thuiskomen? Is er reden om je schuldig te voelen?

Toen ik bij mijn ouders op zolder woonde dan was er een trap die ik uit moest klappen om naar zolder te komen. Op zolder was alleen een bed. Dus als de trap overdag uit stond, konden mijn ouders concluderen dat ik in bed lag. Ondanks dat ik in bed briljante dingen schreef, mijzelf oplaadde voor een coachingsmoment of een levensveranderend boek las, voelde ik mij bezwaard om overdag die trap uit te klappen en in m’n bedje te chillen.

Ook was er altijd iets aan de hand met naar bed gaan. Om een uur of half 1 ’s nachts opende mijn vader de deur van het kamertje waar ik computerde om welterusten te zeggen én iets van een opmerking te maken over ‘fris en fruitig’ en de volgende dag. En altijd zei ik: ‘Ja, ik ben al aan het afsluiten hoor’. Waarna ik een paar uur later mijn moeder naar de wc hoorde gaan en ik wist dat ‘de trap’ niet uitstond en het dus duidelijk was dat ik dus nog steeds niet in bed lag. Plots voelde ik dan weer de impuls om snel af te sluiten.

Inmiddels is mijn context veranderd. Ik leef nu met twee andere huisgenoten. Twee mensen voor wie hun eigen flow volgen het allerbelangrijkste is.

Gisteravond kreeg ik om 21.30 uur een appje: ‘Er is nog eten, hè.’

Om 2.10 uur ’s nachts schreef ik terug dat ik eindelijk aan de bietensalade zat en dat ik daarvoor in m’n hyperfocus bezig was geweest.

Het antwoord de volgende ochtend: ‘Heerlijk toch lieverd! Ik ook al!’

Bij mijn ouders voelde ik afkeuring als ik tot diep in de nacht achter mijn computer zat en niet komen opdagen als er eten was, zou ook echt heel raar geweest zijn in die context.

Nu ervaar ik in wezen goedkeuring voor gedrag waar ik eerder afkeuring voor gekregen had.

Nou, is die goedkeuring of afkeuring totaal niet relevant. Ook niet van wie deze afkomstig is en of er daadwerkelijke sprake is van goed- of afkeuring. Het gaat even om mijn ervaring.

De ene keer ervaar ik: ‘Mijn eigen ritme volgen is iets fouts.’ De andere keer ervaar ik: ‘Mijn eigen ritme volgen is iets goeds.’ Waar is het goed of fout op gebaseerd? Op MIJN conclusies over de oordelen van de andere mensen in mijn leefomgeving.

En mijn schuldgevoel? Op MIJN overtuigingen hoe ik mij behoor te gedragen, gebaseerd op wat ik heb aangenomen als ‘goed’ en ‘fout’. ‘Goed’ is zoals het (al jarenlang) hoort en ‘fout’ is wat daar teveel van afwijkt. Wat blijkt? Een andere norm zorgt voor andere gevoelens bij precies hetzelfde gedrag.

Herken jij het ook? Dat je je schuldig voelt tegenover de persoon of personen waarmee je woont over het gedrag wat je eigenlijk het liefst wil vertonen?

Als jij de afwas liever ’s nachts doet dan na het eten…

Wat dan? Wie heeft er een probleem als je het ’s nachts doet? Je partner omdat die vindt dat het na het eten netjes opgeruimd moet zijn? Omdat die de vaat in de keuken niet kan verdragen?

Wie heeft er een probleem als je het na eten doet? Jij, als je ondertussen aan het balen bent dat je eigenlijk op dat moment superveel inspiratie hebt voor wat anders.

We lijken weleens te denken dat het ‘meest normale’ goed is en het afwijkende fout. Helemaal gebaseerd op wat we hebben meegekregen.

Is het niet bizar dat we ons doen en laten zo laten bepalen door het mogelijke oordeel van anderen? Nee, het is natuurlijk niet bizar want er zit een heel diep gewortelde angst achter om afgewezen te worden en het is dus deel van onze overlevingsstrategie.

Het is echter een overlevingsstrategie die je los kunt laten en kunt vervangen door een hele andere leefstrategie: ‘Ik doe wat goed voor mij voelt ONDANKS alle eventuele bezwaren die anderen kunnen hebben én de weerstand die ik in mijzelf voel.’

Dit ben ik nu een tijdje aan het trainen en weet je wat bijzonder is? Als jij jezelf toestemming geeft om te leven zoals jij dat wil dan verdwijnt het oordeel in jezelf en zul je merken dat de ander negen van de tien keer ook geen oordeel heeft.

Als de ander wel een oordeel heeft dan zal dit nog eens negen van de tien keer niet tot een probleem voor jou leiden. Want als iemand slechts iets vindt, dan vindt iemand iets en dit hoeft geen consequenties voor jou te hebben.

Als de ander wel een bezwaar opwerpt waar jij iets mee kunt: ‘Ik wil niet hebben dat het eten voor niks op tafel staat’, dan is dat het moment om nieuwe afspraken te maken. Wat nog steeds niet betekent dat jij je nu alsnog moet aanpassen. Je hoeft alleen iets af te spreken wat beter werkt.

Kortom: heel vaak houden we ons veel te veel in voor de mogelijke oordelen van anderen die of niet komen, die of niet erg zijn of die tot nieuwe afspraken kunnen leiden waardoor we alsnog ‘met goedvinden van de ander’ kunnen doen wat we het liefste willen.

Je eigen levensflow volgen is superbelangrijk voor je geluk. Probeer er daarom eens op te letten hoe vaak je jezelf bij voorbaat voor je huisgenoten aanpast om een eventuele veroordelende opmerking te voorkomen.

Besef dan eens dat je altijd de keuze mag maken voor je eigen energie, je eigen ritme en je eigen voorkeuren. Test maar eens een keer uit wat er gebeurt als je doet waarvan je nu denkt dat je het eigenlijk niet kan maken. Er gaat een wereld voor je open.

Als gelukscoach daag ik je regelmatig uit om naar aspecten van je gewone dagelijkse leven te kijken. Geluk is veel simpeler dan je denkt. Ik laat je dit graag zelf ontdekken. 

Ik wil geluk

kijken naar boven selfie

Een droomleven als bewijs dat je een goede coach bent? Bullshit!

Op mijn tijdlijn zie ik regelmatig coaches voorbij komen die een droomleven lijken te hebben. Ze hebben succes en wijzen jou nu ook de weg naar succes. Vandaag herschreef ik mijn over-mij-pagina en ik besefte: ‘Mijn hemel, ik heb ook echt een droomleven!’ Straks denken mensen nog dat ik ze iets zinnigs te melden heb OMDAT ik een droomleven heb. Nou, dat is niet zo!

Waar geluk vond ik in alles behalve idyllische omstandigheden. Ik woonde na een gestrande relatie al twee jaar bij mijn ouders op zolder en was compleet vastgelopen in mijn zoektocht naar de ideale baan en daarmee mijn ideale levensinvulling. Want bij een gebrek aan het verlangen naar het stichten van een gezin, was het toch het werk waar ik het van moest hebben. En dan ga je natuurlijk niet iets doen voor het geld… Maar toen ik die droombaan maar niet vond, belandde ik uiteindelijk toch in een call center. Met mijn masterdiploma op zak en al mijn goede bedoelingen om de wereld mooier te maken.

Ik ga je nu vertellen dat ik precies in die omstandigheden ontdekte wat geluk was. Serieus. Op een dag dat ik naar het werk moest waar ik 0 van mijn natuurlijke talenten kon benutten, waarop ik exclusieve toegangskaarten had voor TEDxBreda waar ik niet heen kon omdat ik geen vrij kon krijgen en waarop ik ’s avonds alleen in een eenpersoonsbedje op een koude zolder sliep in de teringzooi: was ik intens gelukkig.

Als we het hebben over mijn gelukscoaching dan gaat om het geluk wat ik onder die omstandigheden wist te ervaren. Dat is nou waar geluk. Geluk waarvoor je geen droombaan nodig hebt, geen droomhuis en geen droomreizen voor hoeft te maken. Ik wil dat je dat weet!

En ik wil dat als jij een helper uitkiest op jouw pad naar geluk dat je erop let waar dat geluk op gebaseerd is. Is iemand gelukkig OMDAT hij/zij zijn droombaan heeft, krab jezelf dan eens even achter de oren. Want dat is niet waar het om gaat.

Het is niet dat je een droomleven kunt creëren en dat je dan als beloning geluk en innerlijke rust krijgt. Je baan of het ontbreken daarvan, je thuissituatie en je relatie of het ontbreken daarvan zijn allemaal TOTAAL irrelevant voor je geluk. Het zijn hooguit bonussen bovenop je geluk.

De rust die ik nu ervaar, komt niet door mijn droomleven. Mijn droomleven kwam door mijn rust. De boodschappen die ik je mee te geven heb over geluk, had ik dus even goed met je kunnen delen vanaf de zolder van mijn ouders NA een werkdag in het callcenter. Want juist als je in die omstandigheden zo gelukkig kunt zijn, dan heb je werkelijk iets zinnigs te melden.

Ben jij vastgelopen in de zoektocht naar jouw droomleven? Lijkt je leven op niks van wat je ooit voor jezelf bedacht had? Heb je het gevoel dat je in een soort wachtstand zit voor het echte leven dat WEL de bedoeling is? Laat mij je de weg wijzen naar waar geluk. Het is er NU al. Ook voor jou in jouw omstandigheden!

Suus vertel me alles

Weleens bang voor wat andere mensen van je denken?

Jij bent slechts een spiegel voor de binnenwereld van andere mensen. Zij kunnen overeenkomsten zien met wie zij zijn en zij kunnen verschillen zien met wie zij zijn.

Zien ze veel overeenkomsten dan mogen ze je graag. Zien ze veel contrast dan hebben ze waarschijnlijk een oordeel over je. Zit het er een beetje tussenin, dan val je hen niet zoveel op en wordt er ook niet zoveel van je gevonden.

De relevantie van een oordeel

Een oordeel van een ander is alleen relevant als jij die ander als een rolmodel ziet. Als jij er dus naar verlangt om meer zoals de persoon te zijn die het oordeel geeft.

Wanneer is iemand een potentieel rolmodel voor je? Kijk hoe het echte dagelijks leven van die persoon eruit ziet. Doet hij of zij dingen die jij graag zou willen? Tegen een prijs die jij er ook voor zou willen betalen? Dan kan je je iets aantrekken van het oordeel van deze persoon. In andere gevallen heeft het geen zin. Want als je je aanpast op basis van de mening van een ander zal je meer op die ander gaan lijken. Wil je dat niet? Hou je dan zeker niet in vanwege diens oordeel!

Hoe groter het contrast tussen het leven van jou en de ander, hoe pittiger het oordeel van die ander zal zijn. Let wel: dit is simpelweg vanwege de afstand tussen jullie beide. Er is minder begrip. Minder mogelijkheid tot inleving.

Zou je een tijdje intensief met elkaar optrekken, dan zal er veel minder pittig geoordeeld worden. Want zodra mensen de verlangens achter gedrag of uiterlijk vertoon doorhebben, dan zien mensen de achterliggende mens en ontstaat er ruimte voor begrip.

Vrees voor het oordeel van ouders, PARTNER, familie en vrienden

Toch zijn het vooral de oordelen van de mensen die het meest dichtbij staat die we vrezen. De oordelen van onze ouders, partner, familie en vrienden. Om hier beter mee om te gaan, is het zinvol om te beseffen dat hun mening enkel relevant voor je is wanneer ze een rolmodel voor je zijn en jij dus het verlangen hebt meer als hen te zijn.

Wanneer je juist een ander pad wil volgen dan de mensen die dicht bij je staan, dan zal het oordeel meevallen als het niet teveel afwijkt van hun belevingswereld. Wijkt het wel erg af dan kun je op pittigere reacties rekenen. Dit is logisch en het hoeft verder geen probleem te zijn.

Je kunt elkaar altijd weer ontmoeten door in te zoomen op de achterliggende verlangens van ‘jouw nieuws’ en ‘hun oordeel’. Jij verlangt misschien vrijheid. Zij verlangen misschien geborgenheid. Het is onmogelijk om het één goed te keuren en het ander af te keuren. De ene waarde staat niet boven of onder de andere waarde.

Natuurlijk zijn er kortzichtige types die niet verder willen kijken. Alleen geldt: hoe kortzichtiger hoe irrelevanter hun mening is.

Het laatste wat je wil, is je leven voegen naar de kortzichtige blik van een ander, niet waar?

in het park

Zorgen maken is zinloos (en wat WEL zin heeft)

Soms vergeet ik weleens even dat de wereld mijn speelveld is. Dan maak ik mij zorgen om dingen en dan neem ik dingen die ik op dat moment toch niet kan veranderen te serieus. Het zijn van die momenten waarop ik eigenlijk zou kunnen genieten. Zou kunnen werken aan wat mij op dat moment het meeste plezier geeft. Waarin ik zou kunnen ontspannen. Waarin ik goed voor mijzelf zou kunnen zorgen. Waarin ik plezier kan maken. Maar wat ik doe, is denken.

Denken aan: ‘Ohjee, komt het allemaal wel goed? Hoe gaat het goed komen? Waar ben ik mee bezig?’ En tegelijkertijd denk ik: ‘Laat het los. Is het NU relevant? Zit ik NU in de problemen? Of zijn het zorgen voor later, als ze al blijven bestaan? En ben ik NU dus eigenlijk helemaal VRIJ?’ Meestal is dat laatste aan de hand. Ik ben gewoon vrij.

Toch schiet ik weleens in mijn hoofd op momenten waarop ik juist van het leven kan genieten. Hou ik mij bezig met dingen die mijn NU-moment niet leuker, beter of mooier maken. Zo zinloos want daarmee blokkeer ik de mogelijkheid om te genieten en de mogelijkheid om ingevingen te ontvangen.

Vanochtend drong dit maar weer al te goed tot mij door. Ik liep in het park. Ik zat nog wat te malen over die video’s die ik gisteren had opgenomen en dat ik ze eigenlijk het liefst wilde wissen. Maar toen zag ik opeens hoe mooi de natuur was.

De grote bomen, een nog wat mistig ochtendlicht boven een veld met paarse bloemen waarboven allemaal vlindertjes dartelden. Geen mensen om mij heen. Stilte. Dit is wat NU werkelijk is. Dit is waar ik met mijn aandacht wil zijn. Dit is het moment waarvan ik wil genieten.

Door op te gaan in het moment raakte ik ontspannen en juist dan komt er weer inspiratie en zin in creatie. Want ik nu ik thuis ben, komt dit verhaal eruit. Moeiteloos. Zonder erover na te denken. De woorden komen vanzelf.

Het leven hoeft niet zo moeilijk te zijn. In het NU is er vaak zo weinig aan de hand. Hoe vaak komen die momenten nou voor dat je veiligheid en je vrijheid daadwerkelijk in het MOMENT ernstig bedreigd worden?

Daarnaast: hoe belangrijk zijn de zorgen die je hebt? Gaat het om dingen die levens veranderend kunnen zijn? Of zijn het dingen die sowieso over een paar dagen, maanden of jaren hun relevantie totaal verliezen?

Het leven is niet bedoeld om ons zorgen te maken. Om te stressen en ons gek te laten maken. Groei is het ultieme doel en groeien doen we sowieso wel. We kunnen gewoon plezier maken op de momenten dat we niet ACTIEF bezig kunnen zijn met het daadwerkelijk aanpakken van onze problemen.

Een uitdaging? Soms wel. Hier wat tips om bij zorgen met je gedachten terug te keren naar het moment:

  1. Haal een aantal keer diep adem
  2. Richt je aandacht op je lichaam. Hoe voelt je lijf? Hoe voelen mijn schouders? Zijn ze gespannen of ontspannen? Hoe voelt mijn hoofd? Welke opmerkelijke dingen ervaar ik op dit moment in mijn lichaam?
  3. Richt je aandacht op je ademhaling. Zit deze hoog of laag?
  4. Richt je aandacht op je omgeving. Wat voor geluiden hoor je op dit moment?
  5. Richt je aandacht op je gevoel. Hoe zit ik eigenlijk op mijn stoel? Hoe voelt de stoel tegen mijn lichaam? Hoe bewegen mijn voeten over het pad? Hoe zitten mijn tenen in mijn schoenen?
  6. Richt je aandacht op wat je om je heen ziet. Zie ik mensen? Zie ik spullen? Zie ik groen? Is het licht? Is het donker?
  7. Richt je aandacht op wat je hoort. Welke geluiden zijn dichtbij? Welke geluiden hoor ik in de verte?

Door je hiermee bezig te houden, keert je aandacht terug in het nu. Je komt even los van je gedachten en van je zorgen. Het is zinvol om te doen omdat er juist in deze ‘aanwezige’ toestand veel meer ruimte in je hoofd krijgt voor ingevingen, creatieve gedachten en inzichten.

Het lijkt een beetje op mediteren terwijl je actief bent in plaats van rustig stil zit. Onder de noemer ‘mindfulness’ kun je hier van alles over vinden. Maar in een notendop komt mindfulness erop neer dat je met je aandacht in het NU bent.

Hoe verhouden ‘genieten’ en ‘je druk maken’ zich in jou leven? Is er iets waardoor het niet lukt om regelmatig te genieten? Dit is wat ik zoal kan betekenen:

Een brief aan jouw ziel: Schrijf mij waar je mee worstelt. Wat je graag opgelost zou zien? Ik stem mij volledig af op de energie van jouw mail en schrijf je precies de woorden terug die je nodig hebt om een doorbraak te maken in jouw groeiproces.

Lucht-je-hart-sessie: ga met mij in gesprek tijdens een losse sessie over wat je nu bezig houdt. We onderzoeken je situatie op verschillende niveaus en aan het eind ben je een stuk wijzer. Daarnaast stuur ik je nog een actieplan waar je na het gesprek nog mee aan de slag kan.

Bevrijd jezelf! In tien weken naar een leven in vrijheid. Ik begeleid je intensief en leer je alles wat ik weet. Een pittig programma voor mensen die nu ECHT willen beginnen met leven. Mail me even als dit je aanspreekt, want het programma is nog in ontwikkeling. Laat me even weten of je hier meer informatie over wil. Je kan mailen naar: s.venings@gmail.com

Wat maak jij jezelf wijs?

Dit filmpje draait om één boodschap: wat je over jezelf zegt, wordt realiteit. Door jezelf eigenschappen toe te kennen die je wenselijk vindt, zul je merken dat je jezelf ook daadwerkelijk gaat zien als slim’, ‘aardig’ of ‘succesvol’ (of wat je jezelf dan ook toekent) en de mensen om je heen ook. Ik heb de proef op de som genomen en een lijst gemaakt met eigenschappen die ik graag wil bezitten. Het effect ervan heeft mijn verwachtingen overtroffen.

Lees verder Wat maak jij jezelf wijs?