Categorie: Productiviteit

Hoe stel ik mijn prioriteiten bij?

Hoe stel ik mijn prioriteiten bij?

Je beseft dat je nergens echt op focust en je behaalt daarmee geen wenselijke resultaten. Je eigen zaak loopt niet. Je studie vertraagt. Je gezondheid gaat achteruit. Noem maar op. Tijd om de lat voor jezelf te verlagen.

Zet de huidige verwachtingen van jezelf op een rijtje

Denk eens even aan wat je in een gemiddelde week van jezelf verwacht op verschillende gebieden. Je lijstje zou er bijvoorbeeld als volgt uit kunnen zien:

  • Ik werk vier dagen
  • Ik sport drie keer per week 1,5 uur
  • Ik studeer twee avonden per week
  • Ieder weekend doe ik iets leuks met vrienden
  • Elke week doe ik twee wassen
  • Elke week doe ik grote boodschappen
  • Elke avond kook ik
  • Ik werk wekelijks mijn administratie bij
  • Ik heb twee avonden quality-time met mijn partner

Bedenk dat er daarnaast nog allemaal dingen zijn die je wel van jezelf verwacht, maar te vanzelfsprekend vindt om ze als doel te stellen. Denk bijvoorbeeld aan: douchen, aankleden, je haar doen, jezelf opmaken, nagels knippen, maaltijden maken en opeten etc. Ook dat soort zaken beperken de tijd die je voor je belangrijkste doelen over houdt.

Zet op een rijtje hoe je gemiddelde week eruit ziet

Ik ga ervan uit dat je meer verwacht dan je waar kunt maken. Zet eens op een rijtje wat je in een gemiddelde week daadwerkelijk voor elkaar krijgt.

  • Ik werk vier dagen
  • Ik sport een keer per week 1,5 uur
  • Ik studeer niet structureel, alleen om deadlines te halen
  • Ik doe om het weekend iets leuks met vrienden
  • Ik doe elke week twee wassen
  • Ik doe meerdere malen per week kleine boodschappen
  • Ik kook drie keer per week
  • Ik werk wekelijks mijn administratie bij
  • Ik heb een keer per week quality-time met mijn partner

Zet de verwachtingen die je van jezelf hebt af tegen je gemiddelde week in de praktijk. Wat valt je op?

Welke dingen doe je die je niet van jezelf verlangt?

Naast alles wat je graag wil doen, zijn er zat dingen die je doet zonder dat je ze eerst ten doel stelt. Breng voor jezelf in kaart welke dingen je niet van jezelf verwacht maar die je toch doet. Ter inspiratie:

  • Ik kijk tv
  • Ik kijk allemaal filmpjes op YouTube en op uitzending gemist
  • Ik kijk meerdere keren per dag op Facebook
  • Ik kijk meerdere keren per dag in mijn mail
  • Ik kijk elke dag op Groupon en bekijk de deals van meerdere steden
  • Ik kijk elke dag op mijn NOS-app en lees de nieuwsberichten
  • Ik kijk elke dag op meerdere blogs en lees artikelen
  • Ik verstuur app-berichtjes met meerdere mensen
  • Ik neem binnengekomen reclamefolders en krantjes door

Nooit meer op Facebook?

Je zou denken dat je moet beginnen met het aanpakken van je mediagebruik. Maar eigenlijk is dat niet verstandig. Het kost veel moeite om je mediagebruik te veranderen en Facebook en andere media helemaal elimineren, lijkt me voor de meeste mensen ondenkbaar. Dus levert het verminderen van je mediagebruik je nooit de twee dagen op die je nodig hebt om te studeren.

Elimineer iets groters

Het is net zo als met het schrijven van teksten. Als je maar 200 woorden mag schrijven en je hebt 250 woorden op papier staan, dan kun je beter een hele alinea schrappen dan per zin ieder overbodig woordje te schrappen. Zonder adjectieven, krijg je als snel een kleurloos verhaal. Het kan daarom beter zijn om tijdelijk iets groters uit je leven te elimineren.

Bepaal wat je doelen zijn en handel daarnaar

Als je carrière wil maken dan kan je ook heus wel een paar goede vriendschappen onderhouden en aan sport doen. Maar je komt in de knoei als je ondertussen ook nog wil uitblinken in een sport. Alles is belangrijk, maar je kunt niet aan alles de hoogste prioriteit geven.

Keuzes zijn niet definitief

Het is altijd mogelijk om hobby’s, een studie of verwaterde vriendschap weer op te pakken. Kijk waar nu het grootste probleem ligt. Pak dat aan en laat alles en iedereen links liggen (natuurlijk kondig je aan dat je even op een ding gaat focussen). Dan ben je een korte tijd ‘niet beschikbaar’maar daarna ben je er weer wel. Anders ben je er een langere tijd maar half en dat komt helemaal nergens ten goede aan.

(Uit mijn grote ongepubliceerde blogarchief, geschreven op 19-8-2015)

Misschien ook interessant voor je
Je bent ontzettend goed in uitstellen maar nu je jezelf eindelijk ergens toe hebt kunnen
Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je
- Wekker. Meehhh. Dacht het niet. Snooze x 3. Minstens. - Oké, oké, ik word
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
“Wat ben je toch hard voor jezelf!”

“Wat ben je toch hard voor jezelf!”

– Wekker. Meehhh. Dacht het niet. Snooze x 3. Minstens.

– Oké, oké, ik word al wakker. Wekker uit. Browser open.

– Shit, is het alweer zo laat? Met enige haast spring je onder de douche, ontbijt dat lukt nog net en ondertussen check je nog even wat nieuws.

– Tijd om aan de slag te gaan. Jeetje, zoveel mails?!

– Je belangrijkste taken uitstellen door nog even een rondje favoriete sites en social media te doen, nog even een koffie te maken, nog even je mobiel te checken en een appje te beantwoorden, nog even naar de wc te gaan, nog even een boterham te eten, nog even de vuilniszak te vervangen, nog even in je agenda te kijken. Hè shit, je wordt gebeld…

– Eenmaal aan de slag, zit je er helemaal in. Geen ruimte voor pauze, je werkt een boterham weg vanachter de computer en geïrriteerd als je je werk toch moet onderbreken omdat er een afspraak met iemand staat waardoor het in je hoofd nog doorratelt met werk en je je niet aanwezig voelt in het gesprek. Zou koffie helpen? Een red bull?

– Het moment dat je weer verder aan de slag wil, kom je er maar niet in. Je blijft maar op je mobiel van de ene site naar de andere site gaan en ondanks dat je in je hoofd zegt dat je hem weg moet leggen, lijken je vingers het te vertikken. Hoe kom je uit deze vibe? Kon je maar slapen!

– Na nog drie kwartier jezelf alsnog aan het werk gekregen te hebben, is het tijd om de werkdag af te ronden. Je bent kapot! Ohja, urenregistratie, blehhhh, nu echt geen energie voor. Dat doe ik morgen!

– Zo, nu even vrijuit alles checken wat je nog wilde checken. Apps beantwoorden. Je lief bellen. Qua contacten is alles bij.

– Nu tijd voor een drankje! Dat heb je wel verdiend na zo’n dag!

– Na het eten eindelijk ‘me time’! Wat wordt het? Netflix of World of Warships?

– Fuck, het is alweer 00.00 uur geweest. Nog even…

– Zo, ik lig. Even mobiel checken, wekker zetten, slapen.

Zou een dag ervan jou zo uit kunnen zien? Dat is helemaal oké, als je jezelf hier top bij voelt! Maar wat als je diepste verlangen is om jezelf tot ontplooiing te brengen? Wanneer je droomt over van waarde zijn voor de wereld? Jij jezelf via jouw unieke creaties in welke vorm dan ook tot uitdrukking wil brengen? Je jezelf werkelijk vervuld wil voelen? Je het gevoel wil hebben dat je potentie eruit komt? Je dromen en doelen hebt die je echt wil realiseren? Je wil ervaren wat men zou kunnen bedoelen met liefde, geluk en succes? Wat dan?

Dan ga je er met bovenstaand dagelijks leven niet komen.

Hoe krijg je dan wel het leven wat je werkelijk wil? En wat betekent dat dan voor de invulling van mijn dagelijks leven? 

Aan de hand van deze vragen ben ik een paar jaar geleden aan de slag te gaan met het optimaliseren van het leven in lijn met mijn verlangens. Het uitgangspunt was meer doen van wat goed voelt en aanpassen wat eigenlijk niet goed voelt, plus een standaard verlangen om vrij te zijn en veel te schrijven (oké, oké, een verlangen om internationaal bestseller auteur te zijn van inspirerende boeken). Ik wilde dus duidelijk iets groots bereiken.

Vergeleken met hoe mijn dagelijks leven was, dan zou iemand het met bovenstaand beschreven leven het nog helemaal niet zo gek doen.

Regelmatig ging ik pas diep in de nacht naar bed en soms werd het alweer licht terwijl ik nog op mijn mobiel bezig was. Een uur snoozen in de ochtend. Daarna sigaretten maken terwijl ik nog een filmpje keek op mijn mobiel. Eten, een Ritalin erin, terug naar bed en spelletjes op mijn mobiel. Tot een uur of 15.00 uitstellen wat ik werkelijk moest doen. Rond 18.00 uur aan de sterke drank om de rebound van de Ritalin op te vangen. Pizza erin, tv kijken en op de bank in slaap vallen.

Als mensen mij nu zien in mijn dagelijks leven, dan wil je niet weten hoe vaak ik hoor:

‘Wat ben je hard voor jezelf’, ‘Ben je niet te hard voor jezelf?’, ‘Je moet niet zo streng zijn voor jezelf’.

Waarom?

Ze ontdekken dat ik graag 5 uur op sta, terwijl ik helemaal nergens heen hoef

Ze horen dat ik geen tv of Netflix heb en überhaupt geen series WIL kijken

Ze ontdekken dat ik geen alcohol drink

Ze ontdekken dat ik vaak meer zin heb in vroeg slapen dan een feestje tot laat

Ze horen mij ‘nee’ zeggen tegen een suikerrijk toetje

Ze zien mij ’s ochtends om 7 uur touwtje springen in de tuin

Je moest eens weten hoe ik mij voel, nu mijn dagelijkse gewoonten meer in meer in lijn komen met wat voor mijn geest en lichaam het allerbeste tot nu toe lijkt te werken. Ik voel mij ontzettend goed, iets wat misschien wel het allerbelangrijkste is. Vrij van verslaving aan sigaretten, suiker, medicatie (überhaupt geen meds), tv, internet, media, shoppen. Daarnaast krijg ik qua output zoveel meer voor elkaar. Daar kon ik jaren eerder alleen maar over kon dromen.

Je zou kunnen zeggen dat mijn hele leven ingericht raakt in lijn met wat goed voelt voor specifiek mij. Daarbij bedoel ik de manier van goed voelen die duurzaam is. Dus geen snelle beïnvloeders via middelen die verdoven of je breinhuishouding beïnvloeden, maar dingen als:

– Dagelijks mediteren

– ’s Nachts genoeg slaap (meer dan 8 uur)

– Dagelijks buiten komen en bewegen

– Meerdere keren sporten per week

– Recreatief internetten en mediagebruik pas nadat ik gedaan heb wat voor mij belangrijk is

– Een grens aan mediagebruik zodat ik de avonden veel bewuster invul

– Maaltijden eten met aandacht, dus zonder scherm

En zo kan ik nog wel even doorgaan. Mijn dagelijkse leven zit vol met gewoonten die mij een goed gevoel geven. Een fantastisch gevoel zelfs!

Ik geniet werkelijk van de stilte en de frisse lucht als ik ’s ochtends vroeg buiten ben

Ik geniet intens van mijn zorgvuldig in elkaar gezette ontbijt met zaden, noten en fruit

Ik voel mij op momenten gedurende de dag zo extreem verbonden met mijzelf. Een beetje als euforie wanneer je echt een uitzonderlijk goede prestatie hebt geleverd en daarvoor beloond wordt, maar dan gewoon steeds zomaar, terwijl je je tanden poetst, naar buiten kijkt of je bed bent ingestapt omdat er zo’n besef doordringt van hoe ontzettend blij je bent met je leven.

Ik ben trots op mijzelf dat het mij daadwerkelijk gelukt is om zoveel goede gewoontes erin te krijgen en vol te houden. Ik ben zo trots dat ik eager ben om te blijven ontwikkelen, nieuwe experimenten aan ga door te horen wat voor anderen supergoed werkt en dat ik mijn hele leven op deze manier bewust creëer in lijn met wat voor mij werkt.

Het was niet lang geleden dat ik als een aan van alles en nog wat verslaafde ADD’er met een bijstandsuitkering bij mijn ouders woonde wegens teveel problemen in mijn leven.

Ik begrijp dat mensen die mij alleen nu zien vanaf de buitenkant misschien denken, wat ben je hard voor jezelf. Want het lijkt alsof ik mijzelf plezier ontzeg. Wat ik werkelijk doe, is mijzelf steeds consequenter geven wat mij vanbinnen echt goed doet voelen en dat is een levensstijl geworden.

Als mensen mij een opmerking toewerpen rondom ‘hard zijn’, dan vraag ik mij toch wel eens af. Wie is er hier nou werkelijk hard voor zichzelf? Niet vanuit een oordeel naar hen, maar vanuit hoe het leven voor mij voelde toen ik niet hard voor mijzelf genoemd werd, maar eerder een ‘levensgenieter’.

Zeg eens eerlijk. Hoe hard is een leven waarin je niet doet wat je werkelijk wil, niet de energie hebt die je werkelijk wil, niet de rust hebt die je werkelijk wil, niet de ruimte hebt die je werkelijk wil, niet de vrijheid hebt die je werkelijk wil, de discipline niet hebt om te doen wat je werkelijk wil? Een leven waarin je je regelmatig bewust bent van dat er toch meer in jezelf zit en de frustratie dat het er niet uit komt. Een leven waarin je regelmatig geconfronteerd wordt met mensen die dingen hebben bereikt die voor jou niet weggelegd lijken.

Uit ervaring weet ik dat dit pijn doet. Een pijn die zich tijdelijk laat verdoven door middelen, media en eten. Maar een pijn die niet weg gaat tenzij je bewuste stapjes zet naar een leven in lijn met de jij die je werkelijk verlangt te zijn.

Je leest het goed! Met kleine stapjes in de juiste richting (voor jou!), verandert je ervaring van het leven. Pijn maakt plaats voor goede gevoelens en je zult al gauw nieuwsgierig zijn naar hoe je leven eruit zou komen te zien als je doorzet met wat voor jou werkt. Want er is niet veel verandering nodig om al te kunnen ervaren dat wat er nog meer mogelijk is in het leven, wellicht toch ook voor jou is weggelegd.

Via Facebook geef ik diverse trainingen waar je allerlei kleine stapjes vind die je direct kunt implementeren en waardoor je bij toepassing ook meteen voordelen zult ervaren.

Misschien ook interessant voor je
Je beseft dat je nergens echt op focust en je behaalt daarmee geen wenselijke resultaten.
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Als het integreren goede gewoontes weerstand oproept

Als het integreren goede gewoontes weerstand oproept

Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen aan gewoontes om je bijvoorbeeld meestal goed te voelen, meer gedaan te krijgen of meer rust in je hoofd te ervaren (dit doe ik onder andere in mijn besloten Facebook-groep waar ik gratis trainingen en support geef). Ik kan mij voorstellen dat je denkt van: ‘Ja, ik geloof allemaal wel dat het werkt maar het is niet reëel om dat allemaal consequent te doen.’ En misschien wil je dat zelfs niet eens. Krijg je er een beeld bij alsof je een robot zou moeten worden die vast zit in een structuur waarin allerlei lijstjes afgewerkt moeten worden. Dat het je naar een situatie brengt waarin je de vrijheid mist die jij juist zo verlangt. 

Vandaag wil ik even terug gaan naar de basis en mijn inzichten delen over de voor- en nadelen van het inbouwen van routines met goede gewoonten en hoe de balans twee kanten uit kan slaan (het werkt wel of het werkt niet) en hoe je die balans kunt beïnvloeden.

Ik ga ervan uit dat je altijd wel twee dingen verlangt in je leven:

1. Je wil je van moment tot moment goed voelen
2. Je bent er altijd wel op uit een langer termijn doel te realiseren

Wanneer je het idee hebt dat deze twee elkaar tegenwerken dan ontstaat er ‘gedoe’. Het voelt vaak alsof je doelen realiseren ten koste gaat van je goed voelen. Want er zijn vaak acties nodig waar je geen zin in hebt. Herkenbaar?

Mijn indruk is dat je in een maand zo’n 6 dagen hebt dat je werkelijk zin hebt om te knallen. Er is geen conflict tussen je goed voelen en je doelen realiseren. Op die dagen ervaar je flow. Je zit goed in je vel. Dit zijn je piekdagen.

Mijn indruk is dat je in een maand zo’n 21 dagen welwillend bent om aan je doelen te werken maar waarop je je niet zo geweldig in je vel voelt en waarop je heel makkelijk af te leiden bent of te verleiden bent om niet aan je doelen te werken. Dit zijn je gemiddelde dagen.

Mijn indruk is dat je in een maand zo’n 2-3 dagen hebt waarop er helemaal geen land met je te bezeilen is. Dit zijn je ‘loslaatdagen’(Ik wilde schrijven ‘dipdagen’ maar loslaatdagen is neutraler en ook passend)

Het hele doel van het implementeren van routines met goede gewoonten is om op die 21 gemiddelde dagen je van moment tot moment zo goed mogelijk te voelen en wat gedaan te krijgen in lijn met je doelen. Die 6 goede dagen lukt het sowieso wel. Die andere 2-3 dagen kan je maar beter meegaan in het achterliggende verlangen achter megaweerstand: loslaten.

De routines zorgen ervoor dat je je dus op de meeste dagen goed voelt en vooruit blijft komen. Ook daar voel je je goed bij. Maar wat misschien nog wel belangrijker is: op die gemiddelde dagen ben je eigenlijk zo makkelijk te beïnvloeden en af te leiden waardoor het heel vaak onnodig ‘dipdagen’ worden. Dagen waarop je aan het begin de welwillendheid voelt om te doen wat moet gebeuren, waarop je je dus af laat leiden en waarna je je vervolgens heel negatief en ontevreden voelt.

Zo erg, dat er een spiraal met momentum ontstaat in een richting die je eigenlijk helemaal niet wil op je gemiddelde dagen. Als je een paar dagen loopt uit te stellen terwijl je eigenlijk welwillend was om iets te doen, dan geeft dat opeens een enorme kans op:

– Negatieve zelfpraat
– Negatieve gevoelens als teleurstelling, het niet meer aan kunnen, overweldigd zijn, de boel niet meer overzien, gefaald hebben
– Nog vatbaarder zijn voor afleidingen en verleidingen (en zo ontstaat dus echt die spiraal)

Omdat er altijd piekdagen als vanzelf verschijnen, ontstaat er soms de illusie dat we altijd in staat zouden moeten zijn om piekdagen te hebben. We doen dan ook vaak de aanname dat al die goede gewoonten integreren nodig zijn om (bijna) altijd piekdagen te kunnen hebben. Waardoor we zodra we een negatieve spiraal echt zat zijn, opeens radicaal kunnen besluiten om ons nu echt goed aan alles te houden met de verwachting dat het ons piekdagen oplevert.

Ten eerste merken we dan dat het helemaal niet leidt tot de piekdagen die we verlangen. Dus we denken: ‘Het werkt niet’.

Ten tweede kan het zijn dat we de lat zo hoog leggen, dat we ook bang zijn te gaan falen, waardoor afleiding en verleidingen moeilijk te weerstaan zijn.

Dus zo kan het dat we vol goede voornemens het roer rigoureus omgooien en ons dezelfde dag of twee dagen later alsnog betrappen met Netflix en een zak chips in bed.

Wanneer we hier oordelen aan gaan hangen, ontstaat voor we er erg in hebben een negatieve spiraal, waarin we allerlei overtuigingen en gedachten ontwikkelen als:

– Ik kan ook helemaal niks
– Wat ben ik voor iemand?!
– Waarom lukt het anderen wel?
– Waarom hou ik alles altijd maar zo kort vol?
– Ik deed echt mijn best, maar toch lukt het niet.
– Ik ben een faler, een uitsteller

Nou, daar word je natuurlijk niet vrolijk van. En ook dit is dus een van de scenario’s die je juist wil voorkomen op de dagen dat je eigenlijk gewoon welwillend bent om voor jou het juiste te doen.

Wat ik je al met al mee wil geven over het integreren van goede gewoonten:

  1. Het waarom erachter is enerzijds omdat ze in lijn liggen met je werkelijke dagelijkse verlangens ‘je goed voelen’ en bepaalde (langere termijn) doelen te behalen. Het zijn allemaal tips die echt helpend zijn voor deze doelen.
  2. Het waarom erachter is anderzijds om op je gemiddelde dagen te functioneren terwijl afleiding en verleiding op de loer ligt.
  3. Waardoor je voorkomt dat je niet functioneert, daarover ook nog eens oordeelt en in een negatieve spiraal terecht komt.
  4. Goede gewoontes integreren mag echt worden opgevat als een training, waarbij je vooral voor ogen moet houden dat het al heel wat is als je op de meeste (gemiddelde) dagen dus iets gedaan krijgt en je redelijk tevreden voelt ipv dat je op die dagen opgaat in afleiding, verleiding en negatieve zelfpraat.
  5. Het is dus van belang een wedstrijd voor jezelf te creëren die je kunt winnen. Je gaat op gemiddelde dagen voor gemiddelde resultaten. Je gaat dus niet proberen om van al je gemiddelde dagen piekdagen te maken, want dan stuit je op teleurstelling.
  6. Het spelen van die wedstrijd om te winnen speelt zich dus ook altijd af op het niveau waarop je hem kan winnen.
  7. Je gaat uit van je gemiddelde dag op dit moment, dus niet van je piekdag. Je kijkt, welke routine/gewoonte zou mij op dit moment kunnen helpen zodat ik: 1 uur iets gedaan krijg, nog 1 uur iets gedaan krijg, de dag positiever begin of eindig? In ieder geval ga je uit van waar jij staat en niet van het hoogst haalbare gezien de meest productieve/succesvolle mensen op aarde.
  8. Als jij de meeste dagen een spel speelt dat je kan winnen, heb jij een goede tijd, krijg je iets gedaan en ontstaan er als het goed is veel meer gemiddelde dagen die ook echt gemiddeld zijn in plaats van dat ze uitgroeien naar ‘dipdagen’ omdat je in een soort alles-of-niet modus zit waarbij het een piekdag moet worden (of anders niets).
  9. Tot slot, een paar echte dipdagen, die ik dus eigenlijk liever loslaatdagen noem, zijn altijd geoorloofd en horen er gewoon bij. Wel is het zo dat als je op je gemiddelde dagen bezig bent met kleine haalbare routines te ontwikkelen en gewoonten te integreren dat het dan zelfs op loslaatdagen nog mogelijk is dat je toch mediteert/buiten komt/iets gezonds eet terwijl je de rest zoals je dat dan het meest verlangt onder een dekentje doorbrengt samen met al je afleidingen en verleidingen.

Ik ben heel benieuwd of er in dit verhaal eye-openers voor je zitten. Ik zou het leuk vinden om hieronder terug te lezen wat je hier uithaalt.  

Misschien ook interessant voor je
Je beseft dat je nergens echt op focust en je behaalt daarmee geen wenselijke resultaten.
- Wekker. Meehhh. Dacht het niet. Snooze x 3. Minstens. - Oké, oké, ik word