Categoriearchief: Dealen met gedachten

Van binnenuit dealen met stomme omstandigheden

Ik ben in Napels voor een ‘werkvakantie’. Aangekomen in het fijne appartement besef ik om mij heen kijkend dat mijn leven nu simpelweg verplaatst is. M’n bed, een werktafeltje en gewoon dezelfde verlangens als thuis. Schrijven, mediteren en hier op de markt op zoek naar de ingrediënten voor mijn ontbijtje met de nodige pitten en zaden.

Ik ben naar een andere plek gevlogen en heb niet dat verlangen wat ik ken van de vele citytrips die ik maakte toen ik begin 20 was. Toen was het echt zo snel mogelijk erop uit om iets te gaan drinken ergens. Op zoek naar de winkels. Het nachtleven verkennen. Flirten.

De uiteindelijke aankopen, de beleefde nachtelijke avonturen en het weer maakten uiteindelijk hoe de city trip beoordeeld werd.

Het voelt nu anders. Nog steeds kijk ik uit naar een goede pizza, Italiaans ijs en zou het top zijn een ‘topitem’ tegen te komen in een van de vintage winkels waar ik een lijstje van gevonden heb op een blog. En als we avonturen beleven, tuurlijk, dat doet iets met de verhalen waarmee we thuis komen.

Maar ik weet dat mocht ik hier een week in het appartement ‘zijn’ en mijn ding doen, dat ik mij minstens zo vervuld voel. Allemaal omdat er een ding in mij veranderd is in de afgelopen 10 jaar.

Aanvankelijk dacht ik tijdens het schrijven dat dit het verschil was van dat ik toen geluk buiten mijzelf zocht dat ik dat nu binnen mijzelf doe. Dat is ook zo, maar dat is nog steeds wat abstract.

Het verschil zit in mijn gedachten en gevoelens bij de gebeurtenissen. Vroeger dacht ik: ‘Wow, ik heb een fantastische broek gekocht’, en dat maakte dat ik mij goed voelde. Het ergens top naar mijn zin had. Maar waarbij het dus ook zou kunnen zijn: ‘Shit, ze verkopen geen rosé (wat ik toen het liefste dronk), het is wel een beetje jammer dat ik nu aan de witte wijn moet die een beetje zurig is. Ook al geen een leuke jongen gezien tijdens het uitgaan. Nou, valt een beetje tegen hoor…’. In deze situatie ga ik uit van de aanname dat als de omstandigheden wenselijk zijn, dan gaat het goed en is het leuk. Als de omstandigheden niet fijn zijn, dan gaat het niet zo goed en is het niet zo leuk.

Nu is er sowieso een basisovertuiging van: ‘I am perfectly fine. Everything is always working out for me. Ik hou van mijzelf. Ik hou van het leven. Er is geen omstandigheid die mijn relatie met mijzelf kan beïnvloeden/aantasten. Dit zorgt sowieso voor een basis niveau van geluk en vertrouwen in het leven. Dus zelfs als de dingen om mij heen niet leuk zijn, ben ik niet gauw van mijn stuk te brengen. Ook heb ik de basisovertuiging dat ik in het ‘nu’ ongeacht de omstandigheden enkel met mijzelf te dealen heb en niet met de omstandigheden en al helemaal niet met het beïnvloeden daarvan.

Het gaat in het dagelijks leven steeds om de relatie tussen mij en mijzelf (mijn ‘inner being’ – in Abraham Hicks termen). Dat is wat ik geloof. Plus ik weet inmiddels exact hoe ik steeds weer voor een optimale verbinding kan zorgen. Het ergste wat kan gebeuren is dat ik een klein beetje afdwaal maar er is niet veel voor nodig om de verbinding weer te herstellen.

Als iets even niet zo fijn is, wat bijvoorbeeld was toen we met de bus met bagage in de stationsbuurt kwamen en het eruit zag alsof iemand zich aan het oriënteren was op het pikken van mijn mobiele telefoon dan voel ik onveiligheid. Maar vervolgens manage ik bewust mijn gedachten erover. Ik weet dat ik de ervaring van veiligheid in mijzelf te vinden heb en dat ik mij niet met het controleren van de omgeving bezig hoef te houden.

Dus terwijl ik verder op straat loop, ga ik op zoek naar een andere sfeer in mijzelf. Het gevoel van ‘vrouw van de wereld’ (waarbij ik mooi kan putten uit mijn ervaringen van onverschrokken twintiger) en liefde/waardering voor de omgeving. Ik vertel in mijzelf een positief verhaal over de mensen die ik zie. Ik KAN zwervers zien en bedelaars en dat in mijn hoofd benoemen. En ja, dat IS ook wat ik ‘letterlijk’ zie, maar ik heb vervolgens een keuze of ik mijzelf laat meeslepen in een verhaal over ‘gevaar’ of dat ik met mijn aandacht in het heden blijf.

Op deze manier beïnvloed ik mijn ervaring. En zo binnen zo buiten. En ja, ik bemerkte zeker mijn ‘lousy point of attraction’ want ik vond het lastig om niet ‘in de verhalen te schieten’. Niet alleen had ik vanochtend nog niet gemediteerd en voelde ik mij een beetje overweldigd in een situatie waarin ik de weg niet wist en een omgeving die mij uitnodigde op mijn hoede te zijn.

Ik had thuis ook al vrees gehad voor het eventueel beroofd worden van mijn mobiele telefoon. En ik had reisverzekeringen gekeken en gezien dat de uitkering niet bepaald dekkend zou zijn in zo’n situatie. Het maken van een back-up was niet gelukt, dus het zou sowieso iets zijn wat ik absoluut niet wilde dat mij zou overkomen. En ja… Wet van aantrekking zorgt altijd dat gelijke vibraties bij elkaar komen.

Toch kon ik ook onder deze omstandigheden nog aardig innerlijk schakelen waardoor er nog in dezelfde wandeling/zoektocht naar de air bnb alweer een andere ‘lichtere’ ervaring ontstond van de omgeving.

Aangekomen in de airbnb heb ik even gemediteerd en een kleine power nap gedaan. De oh zo vertrouwde inspiratie stroomt en ik voel me weer helemaal in mijn element.

De snelheid waarmee ik kan schakelen in gevoel bevalt mij.

Manieren die ik toepas:

1. Een potentiële negatieve gedachtestroom zo snel mogelijk opmerken
2. Mijn focus verleggen door af te tellen 3-2-1
3. Mij vervolgens bewust richten op een gedachte die beter voelt of aandacht mindful op de omgeving richten
4. Bij overweldigd voelen zo snel mogelijk mediteren en eventueel eerst een power nap
5. Ervan uitgaan dat ik via mediteren/power nap neerwaarts momentum onderbreek