Categoriearchief: Belangrijke inzichten

Waar het leven om gaat (praktische insteek)

Het leven gaat om steeds dichterbij jezelf te komen. Je kan dit ook je hogere zelf noemen. Of creatie. Of het Goddelijke. Of de bron. Het is irrelevant hoe je het noemt en het is ook irrelevant of je deze stelling aanneemt of niet. Voor het dagelijkse leven hier op aarde is dat verder onbelangrijk.

Wat er wel toe doet is dat het leven in de praktijk voor een groot deel gaat om het loslaten van allerlei beperkende overtuigingen en conclusies die je over jezelf en de wereld getrokken hebt.

Als je het puur vanuit praktisch perspectief bekijkt (hoe geef ik invulling aan mijn leven hier) dan gaat het erom dat je stap voor stap achterhaald wat jij bereid bent als jouw waarheid aan te nemen.

Ben je bereid om te leven volgens waarheden als deze:

– Ik ben niets waard
– Ik heb altijd pech
– Ik kan nooit met zo’n knappe vrouw of man iets beginnen
– Ik zal nooit stinkend rijk worden
– Ik zal nooit business class vliegen
– Die wereldreis is onmogelijk
– Ik kan nooit als kunstenaar leven
– Ik zie er nooit mooi uit op foto’s
– Ik kan niet koken

Hoe zou je leven er dan uitzien? En ben je dan bereid om dit als jouw waarheid aan te nemen of zou je als het mogelijk was, liever een ander leven willen.

Ja tuurlijk, als het mogelijk was, zou je een ander leven willen. Wie wil er nou niet:

– Veel geld verdienen
– Reizen maken
– Luxe
– Vrijheid
– Aantrekkelijk zijn
– Contact hebben met mensen die jou werkelijk inspireren

Etc. Als het tweede rijtje je realiteit is geworden kun je weer oprekken naar een volgend level.

Waarom willen mensen niet het een en wel het ander?

Dat is omdat mensen eigenlijk andere ervaringen willen hebben dan ze nu hebben. Wat ze werkelijk niet willen, is bijvoorbeeld het gevoel van beperking dat zij allemaal dingen niet kunnen die andere mensen wel kunnen. Wat ze eigenlijk zouden willen ervaren, is bijvoorbeeld een gevoel van vrijheid en dat ze een keuze hebben om wel of niet in luxe te leven.

Wat is er dan voor nodig om van leven te veranderen? Dus feitelijk om andere ervaringen in je leven te ervaren?
Dat is het loslaten van alle overtuigingen en aannames en oordelen die je hebt over al die dingen die je eigenlijk in je leven zou willen (ervaren).

Dus je erkent: ik wil veel geld verdienen (en de vrijheid van veel geld ervaren)

Daarvoor heb je bijvoorbeeld los te laten:
– Rijke mensen zijn stom
– Ik ben voor een dubbeltje geboren
– Veel geld brengt alleen maar zorgen
– Ik heb genoeg aan weinig
– Geld maakt niet gelukkig

Je hebt losgelaten wanneer er in je lichaam helemaal niets meer zit van weerstand op wat je wil.

Hoe krijg je die weerstand uit je lichaam?
Door in het leven allerlei (nieuwe) ervaringen aan te gaan waarin je geconfronteerd wordt met al je eigen beperkende overtuigingen.

Je zal jezelf bijvoorbeeld open kunnen stellen voor relaties met mensen die veel geld verdienen. Je zal dan kunnen leren om jezelf comfortabel te voelen in hun aanwezigheid. Tijdens de dagelijkse interacties kom je dan van alles aan weerstanden in jezelf tegen. Het is van belang dat je die weerstanden doorvoelt.

Dus ieder moment kan je weer een deelaspect van een grotere beperkende overtuiging tegenkomen en dan kan je daar doorheen door te voelen, te erkennen en te accepteren wat is. Op den duur verdwijnt dan vaak die oorspronkelijke overtuiging. Je hebt ervaren dat het anders is dan je dacht en hebt daar vrede mee.

Het leven hier bestaat dan uit:

  • Doen: acties nemen om uiteindelijk ervaringen aan te trekken die je verlangt zoals meer geld en vrijheid.
  • Weerstanden voelen en doorvoelen zodat je ervan loskomt en je meer in verbinding komt met je (ware) zelf

 

 Wat betekent het in dit aardse leven om dichter bij je ware zelf (etc.) te komen? Ondanks dat ‘dichter bij je ware zelf komen’ iets spiritueels is, pluk je er ook op aarde (het dagelijkse leven hier) de vruchten van. Waar je aan mag denken:

Je gaat er beter uit zien
Je ogen gaan stralen en je ontwikkelt een soort charisma. Er komt iets om je heen te hangen wat moeilijk te benoemen is, maar wat wel aantrekkelijk gevonden wordt.

Je hebt minder last van ziekte
Aan de ene kant lijk je er vitaler van te worden in de zin dat je veel minder vatbaar bent voor griep en verkoudheid. Als je toch ziek bent dan raakt het je op mentaal niveau minder.

Het leven zit je mee
Waar je voorheen vaak slachtoffer leek van andere mensen, roddel, afwijzing, de maatschappij, het weer, de criminaliteit en al het andere waar over te klagen valt, lijkt nu de hele wereld veel welwillender te zijn.

Meer compassie voor anderen
Waar er eerst nog een gemene boze buitenwereld leek te zijn, zie je nu allemaal mensen en ben je veel minder hard in het vellen van oordelen.

Je voelt je meer verbonden met de natuur

Je trekt meer gelijkgestemde mensen aan

Het is makkelijker voor je om open te zijn en ook daarmee verrijken relaties

Je bent milder naar de mensen die jou gevormd/beïnvloed/pijn gedaan hebben.

Je blik naar de wereld wordt liefdevoller

Je ervaart steeds meer wonderen en synchroniciteit
In alles lijkt alsof het leven je een handje helpt door je bijvoorbeeld precies de juiste mensen op het juiste moment op je pad te laten verschijnen. Of de juiste kennis.

Je komt veel makkelijker tot oplossingen van problemen

De dingen die je wil doen die gaan met veel minder moeite

Je bent creatiever en creëert makkelijker en meer

Je word vrijer in het uiten van jezelf

Je laat gevoelens makkelijker toe

Je neemt makkelijker beslissingen

Je begrijpt veel beter wat je lichaam je te zeggen hebt

Je word expressiever

Je word intuitiever 

Je maakt meer lol en hebt meer plezier

Je lacht meer

Je bent meer aanwezig in het moment

Je waardeert je lichaam meer 

Dat soort dingen. Het zouden weleens allemaal aspecten van iets kunnen zijn wat we geluk noemen.

Waar is dat allemaal goed voor? Dat valt niet met zekerheid te zeggen, maar de praktijk leert is dat mensen er erg enthousiast van raken als ze dit soort dingen ervaren en spreken van dingen als ‘geluk’, ‘liefde’, ‘verbinding’, ‘vrijheid’, ‘ruimte’, ‘wonderen’, ‘flow’, ‘moeiteloosheid’, ‘verwezenlijking’.

Veel mensen die ‘deze magie’ gaan ervaren in het leven, gunnen anderen diezelfde ervaring en gaan dan bijvoorbeeld: blogs schrijven, cursussen geven, workshops organiseren, spreken, vloggen, coachen, boeken schrijven, films maken. Vaak ter inspiratie waardoor iemand via hen op een eigen ‘levensinsteek’ komt  die meer voldoening/vreugde/geluk geeft. Of als hulpmiddel zodat de ander weerstanden tegenkomt die zo doorvoeld en opgelost kunnen worden en zo dichter bij zichzelf komt.

Mocht er sprake zijn van meerdere dimensies, reïncarnatie, zielsmissies etc. dan kan het betekenen dat ‘het leven’ er ook nog op een andere manier bij gebaat is. Maar dat zou dan op een heel ander niveau zijn waardoor we het nu eigenlijk niet werkelijk kunnen bevatten. Daarom hoef je daar ook niet noodzakelijk alles vanaf te weten om hier een aangenaam leven te ervaren.

Hellooo world

Spiritueel ontwaken: hoe doe je dat?

Toen ik ervoor koos om in vrijheid te leven, in de betekenis dat ik mij iedere dag zou laten leiden door creatie, inspiratie en behoeften, had ik verwacht dat ik daarmee een succesvolle ondernemer zou worden. In de zin dat ik dan zoveel zou creëren en zo erg precies zou doen wat mijn hart mij ingaf dat het wel zou leiden tot succes. Want je hart volgen en ‘je passie leven’ en ‘doen wat je leuk vindt’ dat zijn toch allemaal concepten die geassocieerd worden met ondernemerssucces. Als je ondernemers hoort vertellen over succes, dan blijken ze altijd hun hart te volgen, hun roeping of hun passie te leven. Dus ik ging er een beetje vanuit dat als ik een KvK-inschrijving had + zou doen wat mijn hart mij ingaf dat mijn onderneming een succes zou worden, met een beeld van betalende klanten en  (ruime) maandelijkse inkomsten.

Wat er echt gebeurde door in zo’n 15 maanden op te staan zonder ondernemersplan, was dat ik stap voor stap afstevende op spirituele ontwaking in plaats van op ondernemerssucces. Mijn indruk is dan ook dat dit gebeurt wanneer je leeft zonder plan met als enige verlangen ‘een leven in vrijheid’. In de maanden dat ik zo leefde kan ik herleiden wat eraan bijgedragen heeft dat ik uiteindelijk ontwaakte.

Wat is spirituele ontwaking/ wat versta ik eronder?

[ik denk bij nader inzien niet dat hier iets van klopt, maar dit is hoe het voor mij op een moment leek te zijn]

Het is de doordrongenheid, het bewustzijn, van het gegeven dat je niets bent. Dat klinkt supervaag, het hele probleem is eigenlijk dat het niet werkelijk uit te drukken is. Je beseft juist dat jij iets onbenoembaars bent. Wat dus NIET al het benoembare is. Dus alles wat je kan benoemen is het niet. Maar als je een poging doet om het toch te benoemen en anderen een beeld erbij te geven dan zou ik zeggen dat je een bewustzijnstoestand bent zonder gedachten. Als je jezelf even een vel wit papier voorstelt, dan mag je je voorstellen dat iedere gedachte die in je hoofd opkomt, iets is wat op dat witte papier verschijnt. Je zou een gedachte erop kunnen schrijven om het helemaal beeldend te maken. Wie jij werkelijk bent, is dan het witte papier. De ‘blancoheid’ waarin gedachten, impulsen, behoeften, ingevingen verschijnen. Dit is de essentie van ontwaken, MAAR er is wel iets bijzonders aan de hand. Er lijkt nog iets nodig te zijn om dit besef daadwerkelijk te kunnen bevatten of toe te eigenen. Een soort spirituele rijpheid.

Dus het ontwaken zelf is eigenlijk als een flits. Dat gebeurt met een seconde en dat kan dus gebeuren als je werkelijk doordrongen raakt van het gegeven dat jij dus eigenlijk als een velletje wit papier bent waarop al het andere verschijnt.

Het rijp worden is een proces en dat proces heb ik doorlopen door te gaan voor ‘een leven in vrijheid’, waarbij ik dus de verwachting had succesvol te worden als ondernemer maar het werd dus spirituele ontwaking. Wat bleken achteraf belangrijke sleutels die mij rijp maakten waardoor het besef ‘van het lege blad’ werkelijk door kon dringen?

Samengevat zou ik kunnen zeggen dat mijn denken zich begon te ontdoen van allerlei onwaarheden en dat ik in plaats daarvan vanuit nieuwe concepten ben gaan denken. Concepten die ik, op goed vertrouwen, aan ben gaan nemen als waarheid.

1 Het bestaan van universele wetten omarmen

Ik heb mij verdiept in de universele wetten en ik heb aangenomen dat ze waar zijn. Willem Glaudemans heeft hier een superhelder boek over geschreven. Dus als je wil weten hoe het zit met universele wetten dan zou ik zijn boek aanraden.

2 Wat ik wil trilt hoog en wat ik niet wil trilt laag

Ik heb mij verdiept in het idee van de trillingsfrequentie. Het is overigens een aspect van de universele wetten, maar het was voor mij nog wel iets wat mijn zelfbeeld daadwerkelijk veranderd heeft. In-the-end ben je, met je lichaam, materie die hoger of lager trilt. Wat in mijn ogen wenselijk was, dat wordt geassocieerd met een hoge trillingsfrequentie, zoals: vreugde, overvloed, liefde. Wat in mijn ogen onwenselijk was, wordt geassocieerd met een lage trillingsfrequentie, zoals: boosheid, angst, tekort. Dus eigenlijk de tegenpolen van wat je wel wil.

Je trillingsfrequentie wordt verder beïnvloed door wat je eet, door wat je denkt, door de conditie van je lichaam.

Ik heb het idee van de trillingsfrequentie aanvaard en ben gaan leven vanuit de intentie: ik wil wel hoog en ik wil niet laag. Het boek wat mij daar enorm goed bij geholpen heeft en nog altijd helpt, is: Verhoog je trillingsfrequentie van Penny Peirce.

3. Wij beschikken over een hogere zelf en een innerlijke criticus

Ik heb mij verdiept in het volgen van mijn hart en mijn intuïtie. Ik wilde mijn intuïtie volgen want dat lag in lijn met mijn definitie van vrijheid en ‘in vrijheid leven’ was mijn doel/verlangen. Wat ik wilde achterhalen, was hoe ik mijn intuïtie dan kon verstaan. Want in mijn hoofd gebeurde destijds nog zoveel. Waarbij ik wel vaak wist dat ‘iets’ een ingeving was, maar dan daarna kwam er ook weer iets overheen wat heel krachtig was. Ik zag het aan voor ‘sterke intuïtie’ maar nu weet ik dat dit weerstand was in de vorm van angstgedachten van mijn innerlijke criticus of ego. Bij het onderscheid maken tussen intuïtie en een innerlijke criticus heb ik baat gehad van de Volg je hart specialist, Margaretha Schokker.

Daarbij heb ik dan de keuze gemaakt: ik wil mij WEL door intuïtie laten leiden en niet door ego/mijn innerlijke criticus. Wat in de praktijk vaak betekende kiezen voor vertrouwen, angst voelen maar het toch doen en ‘de angst weg willen werken’ als deze hardnekkig was en mij belemmerde in wat ik werkelijk wilde (vrijheid).

4 Je kunt jezelf ontdoen van blokkades en angsten

Als je iets intuïtief graag wil, maar je kan dat niet tot realisatie brengen dan zitten er blokkades tussen. Blokkades zou je gelijk kunnen stellen aan angst. En angst zou je gelijk kunnen stellen aan overtuigingen over hoe de werkelijkeid in elkaar zit + lichamelijke sensaties voortkomend uit een overlevingsstrategie die je op jonge leeftijd eigen hebt gemaakt.

Van Maartje Koper leerde ik mijn gedachten over hoe de werkelijkheid in elkaar zit om te buigen naar nieuwe overtuigingen. Veel later leerde ik een manier van zelfonderzoek doen, waarbij ik ook daadwerkelijk stukjes overlevingsstrategie kon loslaten uit mijn lichaam. Dit proces gaat overigens door na spirituele ontwaking en leidt tot spirituele verlichting. Hoe je zo’n zelfonderzoek uitvoert, heb ik uitgebreid beschreven in een eerdere blog. Wie je daarover ook meer kunnen vertellen zijn: Ferry Maidman en je kan er ook heel veel over lezen op de blog van Bark Berendsen.

De regel waar ik in ieder geval naar ben gaan leven is: ik wil mij ontdoen van alles wat mij niet dient en mijn intuïtie volgen. Dus ik wil mij bevrijden van angsten en blokkades die mij in de weg zitten. Als ik eerlijk ben, is hier de meeste tijd in gaan zitten. Dit vormde misschien wel mijn belangrijkste dagbesteding de afgelopen maanden.

Je moet je namelijk voorstellen dat je iedere overtuiging die je hebt in twijfel trekt en onderzoekt of deze overtuiging jou dient of in de weg staat. Daarnaast dat iedere niet-geuite impuls zoals boos zijn, verdriet een mini-blokkade vormt in je lichaam. Het is een energie die ontladen moet worden en dat doe je door aandachtig te voelen. Voor veel mensen is dit nogal een pijnlijk iets, want je komt alles tegen wat je ooit hebt weg gestopt.

Je hebt een innerlijke drive/motivatie nodig om dit aan te gaan. Dit kan zijn WILLEN wat je NIET hebt. Voor veel mensen die eraan beginnen zijn dat dan ook ziektes, overspannenheid of faillissement. Maar het kan ook een inwendig verlangen zijn naar ‘bereiken’ van je eigen associaties bij concepten als: innerlijke vrijheid, zelfrealisatie, zelfverwezenlijking. Voor sommige mensen is dat zo aantrekkelijk, dat er ‘iets’ ontastbaars is wat op een bepaalde manier staat aangeschreven dat je gewoon wil weten HOE dat dan is. Hoe je het bereikt. Hoe je er komt.

Voor mij hing er altijd een magie om het concept van zelfverwezenlijking, waaraan ik gedachten gekoppeld had: als ik dat bereik DAN ben ik volledig tot mijn recht gekomen. Waarbij ik tot mijn recht komen dan weer voor mij zag als ‘in vrijheid leven’, ‘doen wat ik leuk vind/wat mijn hart mij ingeeft’ en daar ook nog eens overvloedig mee verdienen.

5 Wij zijn onsterfelijke spirituele wezens in een sterfelijk mensenlichaam

Ook dit is een concept om te omarmen om tot ontwaking te komen. Het staat gelijk aan het concept omarmen van reïncarnatie, tenminste dat maakt er deel van uit. We worden natuurlijk (tenminste de meeste van ons) niet groot gebracht met het idee dat dit waarheid is. Zelf ben ik meer groot gebracht met een atheïstische kijk op het leven: op een gegeven moment ga je dood en dan is het afgelopen. Vervolgens heb ik mij nog wel verdiept in het Christelijke geloof, om te onderzoeken of ik dat beeld misschien waar kon zijn. Ik voelde echter een afkeer tegen de uitspraken over ‘goed’ en ‘slecht’.

Daarnaast heb ik het spirituele nooit afgedaan als onzin. Dus Char, Dereck Ogilvy: ik heb nooit verondersteld dat het onzin is. Ook niet dat het zeker waar is. Maar via een open mind aangaande spiritualiteit, ontdekte ik een wereldbeeld waarin ik een waarheid vond die ik mij daadwerkelijk ben gaan toe-eigenen. Volgens mij ligt het in lijn met ‘gnostiek’ alleen ben ik zelf nooit bewust met die term bezig geweest. Een boek wat heel expliciet is in hoe die onsterfelijkheid er dan precies uitziet, is Het boek van het eeuwige leven van Willem Glaudemans. Er is volgens mij extreme openheid voor nodig om de inhoud van dit boek aan te kunnen. Een lichtere variant is het boek: ‘Het zieltje en de dood’ (ofzoiets – ik schrijf dit even snel). Maar je kan jezelf ook voor deze state of mind openen vanuit een belangstelling voor gidsen, engelen, healing en reading. Dan zijn ingangen: Doreen Virtue, Lorna Byrne (Engelen in mijn haar) maar ook een medium als Char.

De openheid voor al deze werken, maken uiteindelijk dat je kunt bevatten dat het ‘witte blaadje’ wat je bent blijvend en constant is en dat het onafhankelijk is van je lichaam en je gedachten. En als je die onafhankelijkheid dus echt inziet en doorvoelt dan veranker je met spirituele ontwaking ook een enorm ‘vrijheidsgewaarzijn’ in je lichaam en denkgeest. Het betekent einde van identificatie met gedachten en lichaam. Daarnaast een einde voor angst voor de dood. Het werpt een nieuw perspectief op het leven en dat maakt alles eigenlijk anders dan voorheen in je gedachten.

6 Er is alleen maar liefde en liefde is al wat is: eenheid

Als er oorlog is, criminaliteit en de wereld langzaam vergaat en JIJ ben in staat om enkel liefde te zien, dan heb je een hele grote stap gemaakt. Spirituele ontwaking valt dan eigenlijk minder rauw op je dak. Het is een soort vangnet waarmee je de realiteit die je beseft op kunt vangen. Want zoals ik in een eerdere blog schreef, gaat ontwaking niet gepaard met toeters, bellen, engelenkoren en een applaus. Het is een heel rauw en kaal besef. Je ontdekt dat je slechts een ‘wit papiertje’ bent en bent daarmee een oneindigheid aan illusies armer. Maar het (dagelijks) leven is niet veranderd, alleen je zelf-bewustzijn. Wat dan enorm helpt, is dat je innerlijk vredig bent. Dat kan je worden door jezelf te trainen door alleen nog maar liefde te zien.

Essentieel aan dat zien van liefde, is dat je eigenlijk uitgaat van eenheid. Wat wordt daarmee bedoeld? Dat we in wezen allemaal ‘dezelfde materie’ zijn. De essentie van ieder zelf, is dat witte papiertje. Alle problemen worden veroorzaakt omdat mensen niet weten dat ze dit witte papiertje zijn. Het witte papiertje schijnt sterrenstof te zijn, eeuwig en allemaal samen zijn we in essentie ook ‘stof’ wat niet los van elkaar kan bestaan. Het is een grote hoop. Een andere metafoor die vaak gebruikt wordt, is dat we samen een oceaan vormen en vaak denken dat we individuele golfjes (kunnen) zijn.

Alleen door ons lichamelijk omhulsel zien we verschillen of afgescheidenheid van elkaar. Alsof er een ‘jij’ en een ‘zij’ en een ‘hij’ is. Door alle onze overtuigingen die we niet grondig onderzocht hebben op waarheid, ons opgebouwde overlevingsmechanisme en talloze energieknopen voor alles wat we niet geuit en gevoeld hebben, gedragen we ons op een bepaalde manier. Hierin zit de kern van oorlog, criminaliteit en alles wat we bestempelen als ‘gemeen’ en ‘niet lief’. Dus dat kan net zo goed een sneer van je werkgever zijn.

Zodra je de oorsprong kent van al ‘het slechte’ wat je voorheen zag, dan is het mogelijk om met compassie naar precies hetzelfde te kijken. Dan zie je niet langer gemene mensen, maar dan zie je zielen die niet weten wie ze werkelijk zijn. Dit maakt dat je onschuld ziet. Dat zijn allemaal aspecten van liefde (compassie, onschuld).

Wanneer je zo naar het leven kijkt, kan je zeggen dat je innerlijk vredig bent. Deze blik van liefde of eenheid heb ik mij eigen gemaakt met behulp van Een Cursus In Wonderen (ECIW). Waarbij ik dagelijks trainde om de wereld op een liefdevolle/onafgescheiden manier te bezien.

7 Wat ik aan mijzelf geef, geef ik een ander toepassen in de praktijk

Zien dat alles liefde en eenheid is, is een ding. Maar je bent dan nog altijd toeschouwer. Er daadwerkelijk naar gaan leven, is een volgende stap. Het behelst leven volgens de regel: wat ik een ander geef, geef ik mijzelf of wat ik mijzelf geef, geef ik een ander.

Overigens hoef je dit niet al volledig te leven om te kunnen ontwaken. Het is misschien wel meer de ‘gouden regel’ voor daarna. Want nogmaals: na ontwaken zit je met lege handen. Een wit vel papier en verder helemaal niets. Deze gouden regel, zal je helpen als richtlijn om je leven mee te vervolgen.

Wat behelst dit? Het betekent eigenlijk een einde aan zelfverloochening, zelfopoffering en pleasen. Het betekent daarnaast volop verantwoordelijkheid nemen voor jezelf. Je zou ook kunnen zeggen dat je trouw bent aan je impulsen. Je weet bijvoorbeeld dat als jij jezelf inhoudt voor een ander, dat dit jou een energieblokkade geeft. En omdat we allemaal een zijn en dus verbonden zijn, geef je niet alleen jezelf een energieblokkade maar ook de ander. Het ‘doen en laten’ van iemand in liefde is heel mooi verwoord in het boek van Licht en Liefde van Willem Glaudemans.

Leven volgens dit principe gaat vaak gepaard met doorlopend zelfonderzoek. Want wat je bijvoorbeeld tegenkomt, is dat je de impuls voelt om weg te lopen van iemand die met een bepaalde energie een verhaal vertelt maar dat er intern vanalles gaat stijgeren van ‘dit is onbeleefd’. Een ego-beschermingsgedachte om afwijzing/uitsluiting te voorkomen. Want afwijzing/uitsluiting voorkomen, heb je heel lang in je leven nodig gehad om simpelweg te overleven. Maar nu ben je in een fase terecht gekomen waarin je weet dat je jezelf en de ander op zielsniveau niet dient als je vast blijft houden aan je (beperkende) overtuigingen over ‘hoe het hoort’ en ‘wat veilig is’.

Op zielsniveau staat je leven na ontwaking eigenlijk in dienst van dit hele verdere ‘ontdoen’-proces. Dit kan doorlopen tot je werkelijk iedere gedachte ontdaan hebt van waarheid. Of hechting. Dus zelfs zo erg dat je zelfs al het bovenstaande, al die concepten over liefde, eenheid, universele wetten, engelen, gidsen, reïncarnatie, een ego in-the-end kunt laten varen. Want gedachten zijn gedachten. Concepten zijn concepten. En dat ben jij niet. Jij bent in werkelijkheid op zielsniveau onuitdrukbaar en wat ik hier schrijf kan ook meteen weer ontkend worden. Het is een zijnstoestand die voorbij gaat aan woorden en concepten.

Ontwaken betekent het einde van de problemen
Verlichting betekent zelf oplossen in ‘de eeuwigheid’

Zoals je misschien begrijpt is de weg naar ontwaken een hele dagbesteding en kun je daarna ook nog aan de gang blijven met ‘het leven volgens de gouden regel’ en jezelf ontdoen van alles wat het leven volgens die gouden regel in de weg staat. Het is een weg richting verlichting. Een koers die je sowieso aan het varen bent of je er nou bewust je fulltime dagbesteding van maakt of niet.

Na ontwaking kan de vraag ontstaan: En nu? Wil ik nog ergens voor gaan in dit leven? Welke keuzes ga ik maken? Het enige wat zich moeiteloos ontvouwt na ontwaking zijn situaties die je uitnodigen om nog vast zittende energieknopen op te laten lossen. Dat is de onvermijdelijke koers van het leven op spiritueel niveau.

Waar je mee kunt worstelen na spiritueel wakker worden

Er komen nieuwe vragen. Want is er nog wel een ‘ik’ die iets te kiezen heeft? Is het vervolg eigenlijk mee (proberen) te varen op de koers van je intuïtie/lichaam? Is het je taak om dusdanig te luisteren dat zich kan ontvouwen wat ‘iets hogers’ lijkt te willen? Of ben je dat witte papiertje en is er meer niet te zeggen? En als er niet meer te zeggen is, is er dan wel meer te voelen?

Het is dat je niet meer kijkt met ogen van ‘problemen en moeilijkheden’, maar anders zou je kunnen zeggen dat je in een soort nieuwe essentiële zijnscrisis belandt. Van: Wie ben ik? Naar:  Is er nog iets om aan vast te houden nu ik het onuitdrukbare blijk te zijn. Mijn illusies zijn komen te vervallen in mijn geloofssysteem. Terwijl ik ondertussen toch nog over een ‘ik’ met ‘een geloofssysteem’ kan spreken.

Is dat de onvermijdelijke dualiteit waar je het op aarde mee te doen hebt ondanks dat je beseft dat je in wezen non-dualistisch (een) bent? En als dat dan zo is, wat is dan verder de bedoeling met het aardse leven? Is er geen bedoeling of is het de bedoeling dat ik oplos, verlicht raak en werkelijk alles loslaat? Maar nog steeds ben ik dan op aarde, dus wat doe ik dan? Trouw zijn aan mijzelf? Als in ‘mijn hogere zelf’? Wat dan weer niet met woorden te benoemen is, maar wel te voelen en te begrijpen door je lichaam als instrument te gebruiken. Dit zijn zoekvragen, terwijl ik ondertussen ook besef dat zoeken zinloos is, op deze manier. Met gedachten. Met mijn denkgeest.

Is het gewoon wat het is en meer niet? Valt dat erover te zeggen? En is het dan niet de aanváárding dat dit het dan is? Maar het léven. Simpelweg aanwezigheid. Zonder alles wat met woorden benoembaar is? Komt dat dan neer op leven in een soort meditatieve toestand?

Het lijkt voor een deel al wat je als ‘ontwaakte’ kan ervaren, maar als ontwaakte schiet je dan toch nog vaak ‘de verhalen’ in. Dus alles waarvoor je woorden nodig hebt of denkt te hebben. Verlichting lijkt een soort volgend energetisch level waarin je in een nog ‘hogere zijnstoestand’ bent waar je niet om de haverklap uitschiet. De situatie van ‘oplossing’ of verlichting.

Maar is dat dan het uiteindelijke antwoord op alles wat ik mij af kan vragen? Is mijn enige ‘keus’ vast blijven houden aan verhalen of verlichting? Dus creëer ik een nieuw verhaal vanuit mijn ontwaking en ga ik dat verhaal leven? Wetende dat ik het zo groots en meeslepend kan maken als ik maar kan bedenken. Of ga ik verder op de koers van het mijzelf verder ontdoen van verhalen wat mij dan naar een andere bewustzijnsstaat brengt? Wat is de winst van het een en wat is de winst van het ander? Tegelijkertijd wetende dat met een denkgeest nooit valt uit te drukken wat verlichting is.

Het soort van frustrerende vind ik dat je er pas bent als je alle vragen loslaat. Maar dan ben je er en dan is er vervolgens niets. Tenminste niet iets om in aards opzicht van te profiteren. Terwijl je via ‘de verhalen’ tot andersoortige ervaringen kan komen dan verlichting die misschien ook wel de moeite waard zijn.

Ik merk dat ik in dit artikel graag tot een besluit wil komen, maar het lijkt er niet te zijn. Hooguit wat ik er zelf met mijn beperkte denkgeest van maak wat het al per definitie onecht maakt.

Er lijkt sprake van een ik die in de illusie is dat er een keuze valt te maken tussen ‘afstevenen op verlichting’ en iets anders. Terwijl die ik tegelijkertijd beseft dat het een illusie is. En ondertussen toch ook denkt dat de koers onvermijdelijk verlichting is wat er ook gekozen wordt, waardoor er helemaal geen sprake is van een keuze. Wat dan toch weer wijst op een visie of overtuiging dat er WEL een waarheid is.

Misschien is de term ‘denken’ in deze zinnen verwarrend. Want wat de ik kan denken is sowieso een illusie, maar wat ‘onkenbaar, onbenoembaar wit papiertje’ (de echte ik) lijkt te weten/voelen, is waarheid. Die waarheid geduid door ‘ikje’(Suus/persoonlijkheid) wordt weergegeven in dit soort woorden. Een wolk van woorden en concepten die allemaal proberen te verwijzen naar het onbenoembare. Iets was dus al bij voorbaat onsuccesvol uitpakt.

Waarom doe ik dit? Waarom de poging? Ik voelde wakker geworden een impuls om te schrijven. Besloot deze op te volgen. Dit ontstaat er vervolgens. Plus impulsen om dit nog eens te delen/openbaren ook.

Terwijl mijn ‘ikje’ toch echt andere plannen had, zoals opstaan, ontbijten en een bedrijf opbouwen. Dus waarom doe ik dit? En hebben plannen dan wel zin? Wat gebeurt er qua energieknopen als ik geen gehoor geef aan dit soort impulsen/neigingen? Niet schrijf. Niet deel. Maar mijzelf een schop onder de kont geef om mijn aandacht aan mijn nieuwe business te besteden?

Laat dit nou precies zijn wat mij op dit moment zorgen baart. Want kan ik een commitment voor het bouwen van een business aangaan als ik ondertussen geleid wordt (en mij meestal ook laat leiden) door dit soort ingevingen/impulsen neigingen? Of is die onderneming die ik op wil zetten gewoon ook een van de ingevingen/impulsen en komt alles zoals het komt en gaat? En hoef ik alleen maar de (beperkende) gedachte los te laten dat focus en kiezen nodig zijn?

Wil je een succesvolle business of wil je overgave/verlichting?

Dan hebben we hier weer de schijnkeuze. Want ongeacht wat ‘ikje wil’, lijkt ‘ikje’ al overgeleverd aan een koers die verlichting vaart.

Willen wat je hebt/krijgt, is nou weer een van de sleutels van verlichting. Maar misschien is het een misstand dat verlichting iets is wat je kunt willen of krijgen. Als ontwaakt ‘ikje’ lijkt het legitiem om een succesvolle business als stip op de horizon te zetten, als bezigheid voor het ‘ikje’ terwijl deze gaandeweg door het leven richting verlichting geleid wordt. Dus die verlichtingswens mag worden opgegeven. Dat is onwensbaar, want dat gebeurt gewoon (of niet). Daar kan je niet iets voor doen.

Is de keuze dan: ‘een onderneming opbouwen’ of ‘steeds mijn ingevingen opvolgen’ (ook wanneer het activiteiten zijn die dus niet bijdragen aan het opbouwen van die onderneming? Vanuit ‘de gouden regel’, doet ‘steeds mijn ingevingen opvolgen’ recht aan het grotere geheel. Maar terwijl ik het opschrijf, besef ik ook dat ik dit verkeerd zie. Want ‘ingevingen’ zijn ook maar lichtflitsen die verschijnen. Je vangt ze op of niet, maar er is geen verplichting om er wat mee te doen. Doe jij het niet, doet een ander het. Juist omdat je een groot geheel bent. Dus ingevingen opvolgen, lijkt geen aspect van liefde. Verplichting iets te doen, kan sowieso geen ware liefde zijn. Een zinvolle vergissing is dit dus (mij geeft het opheldering).

Ik merk dat er bij mij blijkbaar nog iets van een aanname zit dat er iets als ‘juist’ en ‘onjuist’ is. Een goede en een minder goede keus. Terwijl ik mij 100% bewust ben dat er in werkelijk geen goed en fout is, maar toch wil ik ‘het goede’ doen. Daarbij heb ik het ‘voldoend aan de “wetten van liefde” tot het goede gemaakt en daarvan afwijkend het “foute”’.

Ik besef echter dat er slechts een onderscheid te maken valt in frequentie. In plaats van in termen van goed en fout. Keuzes moeten wel een frequentie hebben. Daarbij kun je dus kiezen voor een hogere frequentie en voor een lagere frequentie.

Stel je voor. Als goed en fout niet bestaat: dan is kiezen voor een rol als leerkracht een keuze met een hogere frequentie dan een keuze voor oorlogsvoering. Tenminste, dit klinkt aannemelijk. Maar tegelijkertijd plopt er ook een andere gedachte op. Want kan iemand die voor oorlog kiest op hoger niveau niet juist een bijdrage leveren aan de vergroting van het bewustzijn? Want er zijn altijd twee kanten van de medaille. Is er aan de ene kant oorlog, dan moet er aan de andere kant ook vrede zijn. Daarnaast lijkt iedere persoon oorlog onwenselijk te vinden, dus kan het starten van een oorlog een grote tegenbeweging oproepen van mensen die voor vrede gaan staan. Als je door een oorlog te beginnen tegelijkertijd een beweging voor vrede begint, dan zet je misschien nog wel meer in beweging dan dat je voor de klas gaat staan.

Dus zou het dan zo zijn dat je toch een bepaalde zielsrol hebt? Dat keuzeopties richting die rol zich steeds maar weer aandienen en dat daarvoor kiezen ook een goed, ‘juist’ gevoel geeft? Je trekt als het goed is naar je toe, wat van een gelijke (trillings)frequentie is. Mijn indruk is dat je bij spiritueel ontwaken ook gaat trillen op je eigen kernfrequentie. Dat is een stabiele trilling van een bepaalde hoogte, waarmee je ook simpelweg aantrekt wat daarmee overeenstemt. En omdat het overeenstemt voelt het goed.

Wat voor rollen trek ik dan aan? Dit reikt verder dan beroep. Maar nu komt de inhoud van Willem Glaudemans talentenspel om de hoek kijken. In je leven heb je meerdere rollen die je vervult. Steeds weer. Je zou die rollen ook talenten kunnen noemen.

Ja, dan kom ik weer tot de basis van wie ik ben/wat ik doe als ik ‘niets’ doe. In de context van ‘alleen thuis’ is dat wat ik nu aan het doen ben. Al schrijvend bezinnen of lezen en mij al voelend bezinnen op wat ik gelezen heb. Maar wat is dat in de context van ‘met andere mensen niets doen’, dan neem ik rollen aan als ‘duider’, ‘onderzoeker’, ‘observator’, ‘flirter’, ‘luisteraar’, ‘deler’.

Als ik ‘niets’ doe dan doe ik dingen die worden toegekend aan een filosoof, schrijver of psychotherapeut. ‘Bezinner’, dat is ook een term die mijn gedrag/rol wel heel passend uitdrukt. Maar dat is dan het dominante ding, wanneer ik ‘niets doe’.

Tegelijkertijd neem ik talloze gedaanten aan, vaak zonder dat ik mij er bewust van ben. Mijn huisgenoten zeggen weleens: ‘Jij brengt rust’, nou daar was ik al helemaal nooit bewust mee bezig. Anderen kennen mij helderheid toe. Ook dat is niet iets wat ik doe. Wel weet ik door het boek van licht en liefde van Glaudemans dat dit een aspect is van liefde.

Een zelf, ‘het witte blaadje’ is de potentie tot alles. Alles kan in het zelf verschijnen. Wat verschijnt is potentie verpakt in licht. Persoonlijkheid kan het vervolgens uitpakken door licht om te zetten in materie. Dat is het bijzondere kunstje wat je als ziel met een lichaam wel kan en wat je als ziel zonder lichaam niet kunt.

Vanuit het lichaam met een spiritueel bewustzijn, is het dan ook nog niet zo gek gevraagd: moet ik alles wat ik ontvang uitpakken? Is dat de bedoeling? Het is de bedoeling niet. Pak jij het niet uit dan ontvangt een ander het. EN soms ontvangen heel veel mensen tegelijkertijd het en hoeft ook niet iedereen het uit te pakken. Je pakt uit wat je uitpakt. Dat doe je dan. Terwijl je dat doet, kun je geen andere dingen uitpakken terwijl je die wel ontvangt.

Het venijnige is de gedachte dat alles uitgepakt moet worden. Of dat het meest recente licht pakketje een vervanger is van het vorige. Meer up to date.

Want je kan weliswaar maar een pakje tegelijkertijd uitpakken als mens met je brein, maar je hebt ondertussen als mens ook de mogelijkheid om het ene half uitgepakte pakje weg te leggen en het volgende te openen.

Ik moet bekennen dat dit scenario een weerspiegeling vormt van mijn gedrag. Gestoeld op overtuigingen dat intuïtie veranderlijk is en dat het de bedoeling is dat ik meebeweeg als mens met mijn ingevingen. Dus dat dit rechtvaardigt om dingen steeds net niet af te maken omdat er alweer wat nieuws is wat zich aandient.

Misschien is het tijd om eens wel een pakketje volledig uit te pakken en andere ook supercoole lichtpakketjes aan mij voorbij te laten gaan of door te geven als inspiratie aan anderen.

Als ik de vele pakketjes bekijk die ik ontvangen heb dan zou ik al 112 ondernemingen hebben en 76 boeken hebben uitgebracht, talloze initiatieven ontplooit hebben om mensen dichter bij zichzelf te brengen en te inspireren tot persoonlijke groei/spirituele ontwikkeling. Daarnaast had ik zeker 612 interviews gedaan. Heel veel mensen aangesproken om iets te achterhalen. Vele presentaties gegeven. De wetenschap vernieuwd. Het schoolsysteem vernieuwd. De journalistiek vernieuwd. De manier waarop we hulpverlening bieden aan mensen vernieuwd. Het rechtssysteem vernieuwd.

Het is wel tof, want als ik die pakketjes ontvangen heb, dan hebben anderen dat ook. Aan de andere kant is het misschien een beetje pijnlijk want wat heb ik nou werkelijk tot een goed einde gebracht? Waar ben ik werkelijk voor gegaan?

Nou weiger ik mijzelf een schuldgevoel aan te praten. Er is alleen nu en in het nu is deze helderheid voor mij aan het ontstaan. Ik hoef niet ieder pakketje uit te pakken. Het is ook geen must om ‘het grootst’ mogelijke te doen, want als mens kan je niet inschatten wat de precieze impact van wat dan maar ook zal zijn en wanneer dat dan zo is.

Wat je kan doen in werk-gerelateerde zin, is een pakketje uitpakken met een houding van liefde. Ik vermoed dat je daarmee dan automatisch je grotere bijdrage levert aan de missie van je zielegroep (ja, die is er ook nog..).

Dus als ik een recent idee voor een onderneming tot uitvoer breng dan is dat ‘welbestede tijd’. Maar waarom ben ik dan toch dit artikel gaan schrijven? Waarom liet ik dit pakketje niet aan mij voorbij gaan? En gaat dit dan niet de hele tijd zo zijn, dat ik mijn ‘ondernemingspakketje’ verder wil uitpakken maar dat ik dan toch mijn ingevingen om te schrijven over dit soort dingen opvolg?

Het is niet te voorspellen. Dit is wat nu is. Verder kom ik niet.

Het leven is natuurlijk op spiritueel ook helemaal niet lineair, zoals ingeving -> actie -> manifestatie. Zonder lichaam en aardse context is manifestatie direct. Er bestaat in ieder geval geen tijd. Hier werkt het anders. Trager. De manier om hiermee om te gaan, is voor mij nog niet helder.

Zou een ayahuasca-ervaring meer inzicht kunnen geven in dit alles?

Nog een persoonlijke ontboezeming. Ik ben mij bewust dat ik veel geleerd heb over spiritueel ontwaken. Dat ik iets te betekenen heb voor mensen die dat ook willen. ‘Stiekem’ denk ik dan: ‘Zou ik daar dan niet mijn brood mee kunnen verdienen? En zou dat dan ‘makkelijker’ zijn/minder energie en moeite kosten/plezieriger zijn dan het bouwen van een scriptiebureau?’

Ik voel op dit moment de behoefte niet meer om van ‘ontwaking’ een business te maken of een leven als schrijver van spirituele stukken te  bewerkstelligen. Maar toch had ik altijd in mijn hoofd dat dat mijn leven zou zijn.

Al weet ik ook al dat wat ik straks aan de studenten ga geven, geen pure scriptiebegeleiding is. Het zal ook gaan om studenten terug in hun eigen kracht te zetten. Mindset werk. Energiemanagent. Leren functioneren in een situatie met veel vrijheid.

Liefde trekt een ander jasje aan en mag zo haar werk doen. Ssst. Niet verder vertellen.

En ondertussen schrijft ze een stuk als dit.

Je doet gewoon wat je hier te doen hebt. Denken lijkt niet eens nodig. En wie de uiteindelijke beslissingen neemt weet ik dus ook niet.

Wie besloot voor het ondernemen te gaan?
Wie besloot dit stuk te schrijven?

Beiden zijn als lichtpakjes bezorgd. Neergezet op het lege vel papier dat ik ben. Wie heeft het vervolgens uitgepakt? Dan toch mijn persoonlijkheid? Dat moet wel. Het witte vel kan niks doen, die kan alleen maar ‘zijn’.

Dus ‘het witte vel’ en het stoffelijk omhulsel hebben elkaar eigenlijk nodig. Het stoffelijk omhulsel hoeft zich geen zorgen meer te maken over stoffelijkheid omdat het weet een omhulsel te zijn van een eeuwig iets. Als het stoffelijk omhulsel dat beseft kan het zich in dienst stellen van het eeuwige iets. Dat is precies wat het eeuwige iets nodig heeft, want zonder stoffelijk omhulsel kan het lichtpakjes niet omzetten naar materie (materialiseren).

In dienst leven van ‘het eeuwige’ betekent dan ook lichtpakjes omzetten naar materie. Half werk leveren is dan niet optimaal in dienst staan, maar er is niet iets hogers wat daar daadwerkelijk een oordeel over velt. Dat kan alleen het stoffelijk omhulsel zelf doen (en dat is weer niet dienend, want het vertroebelt het witte papiertje waardoor de lichtpakketjes minder helder zijn).

Dus intentie: ik pak pakketjes volledig uit, stuk voor stuk. Doe ik het anders, dan doe ik het anders.

Verder lezen? Blog over hoe je zelfonderzoek uitvoert (het is een drieluik met een luchtige insteek, maar ik laat je wel stap voor stap zien hoe je een zelfonderzoek uitvoert waarbij je ook het voelen betrekt en zo opgeslagen energie los kan maken.

Blog speciaal voor spirituele zoekers die bezig zijn hun dromen na te jagen en willen duiden waar ze nu staan ten opzichte van het grotere plaatje.

Blog ‘Een leven in vrijheid gaat niet over rozen’.  Over hoe het voor mij in de praktijk was om vrijheid na te streven en hoe het dan mogelijk was qua geld enzo. Belangrijke inzichten!

Zuivering - witte roos

Leven in vrijheid gaat ook niet over rozen

Hoe had ik mij ‘leven in vrijheid’ voorgesteld? Ik bepaal iedere dag hoe mijn dag eruit ziet. Heb altijd de mogelijkheid om ingevingen op te volgen. Kan mij volledig overgeven aan creatie. En vanuit flow en moeiteloosheid ontstaat er een onderneming. Een onderneming wat een verlengde is van mijzelf. Waarmee ik geld verdien door mijzelf te zijn en te delen met mensen.

Een leven in vrijheid zag ik voor me als een leven waarin ik het voor elkaar had. Voor elkaar in de betekenis van in lijn met mijn verlangens. Ik ben in februari 2016 begonnen met ‘achter deze verlangens’ aangaan. Van februari tot nu, dus in 15 maanden, ben ik 12 maanden volledig vrij geweest. Drie maanden (half september tot half december 2016) heb ik in loondienst gewerkt. Maar is het leven zoals ik dat in vrijheid heb mogen ervaren nou echt bevredigend? In dit artikel wil ik wat ervaringen en inzichten delen.

Het grootste obstakel wat ik ben tegen gekomen is het verweven van voldoende inkomen om mijn lasten te betalen in dat leven van vrijheid. Een leven waarin ik mij laat leiden door flow en inspiratie dus.

Aan de ene kant heb ik ontdekt dat je het als mens overleefd. Sterker nog, ik heb op talloze manieren mogen genieten van luxe, overvloed, ben op vakantie geweest, heb coaching gehad, cursussen gedaan, 40 rijlessen gehad, elke dag gegeten en geslapen in een fijn bedje.

Het is waar dat alles steeds weer op een of andere wonderbaarlijke manier goed komt of nog beter dan dat.

Aan de andere kant heb ik ontdekt dat het geld niet ‘als vanzelf’ uit een onderneming komt, wanneer je jezelf laat leiden door de flow van de dag.

Veel van mijn tijd in vrijheid ben ik dan ook met geld bezig geweest. Hoe kan ik mijn rekeningen betalen? Maar dan wel (het liefst) op een manier zonder afbreuk te doen aan mijn vrije bestaan?

Het resultaat? Veel ‘moeilijke’ momenten. Veel tegen eigen blokkades oplopen. Maar ook tegen allerlei essentiële vragen. Want geld gaat niet over geld, toch? En als je ‘tekort’ hebt dan is er iets mis met je ‘geldmindset’. Je voelt je bijvoorbeeld ergens schuldig over. Of je kan niet ontvangen.

Nou heb ik mijn geldmindset met een jaar coaching van Maartje Koper echt wel aangepakt. Mijn kijk op geld en mijn houding naar geld is werkelijk veranderd. Ook echt mijn automatische gedachten, gevoelens en overtuigingen richting geld.

Niet meer standaard denken in tekorten, niet meer krampachtig denken en doen als het over geld gaat. Ook neem ik regelmatig beslissingen van ‘waaruit ik wil zijn’ zoals dat heet. Het komt er op neer dat ik ‘ja’ zeg tegen dat wat 100% goed en juist voelt ondanks dat het geld ervoor niet ergens op een plank ligt te wachten.

Toch heeft deze verbeterde geldmindset niet tot gevolg gehad dat ik ook daadwerkelijk geld ben gaan verdienen via de onderneming die het verlengstuk was van mijzelf en die ‘in flow’ gerund werd. Geld kwam via andere kanalen. Maar niet in overvloed en ook niet altijd even ‘op tijd’ (ten opzichte van de factuurdatum).

Verder werd het mij gaandeweg duidelijk dat ‘geld verdienen vanuit een onderneming’ en ‘leven in vrijheid’ zoals ik mij dat voorstelde twee verschillende levensstijlen zijn.

Het is mogelijk om serieus te ondernemen en dan OOK veel vanuit inspiratie en flow te doen, maar er komt ook een stuk strategie, planning, een agenda/afspraken, een administratie, sales en marketing bij kijken. Waarbij je eigenlijk ondanks ‘oneindige Goddelijke inspiratie’ selectief bent in wat je wel en niet doet. Waarbij je steeds strategisch nadenkt over de waarde voor je doelgroep, de relevantie en de kosten en baten.

Serieus ondernemen betekent in-the-end dat je een strategisch plan hebt en dat je deze in grote lijnen uitvoert, waarbij je dit doet met zowel je strategie/hoofd en je ingevingen/hart.

Het leven in vrijheid waar ik voor gegaan ben, was eigenlijk zonder strategisch plan en eigenlijk ook zonder de werkelijke ambitie om serieus te ondernemen. Ik zag meer een leven voor me als een vrij kunstenaar, waarbij mijn ‘kunst’ dan het schrijven van teksten was. Ik heb achterhaald dat je dit ook als lifestyle kan hebben, maar wat ik ervaren heb en om mij heen zie, is dat het geld vervolgens niet zozeer binnenstroomt via de verkoop van je creaties.

Veel kunstenaars kunnen ook niet volledig van hun kunst leven en doen er dan andere dingen bij om naast om mee te verdienen. De vraag is: is de geldmindset van de kunstenaar hier de belangrijkste oorzaak van? Of is het eerder het ontbreken van een strategisch plan/ondernemerskwaliteiten en een gebrek aan actie, marketing en sales?

Een belangrijke bevinding is voor mij is dat het allemaal keuzes zijn.

Je kan een serieuze onderneming opbouwen met ruimte voor je ingevingen en het volgen van je hart. Dan komen er dus ook gewoon een aantal strategische zaken bij kijken. Je gaat commitments aan. Maakt keuzes. Daarnaast heb je aan marketing en sales te doen. Doe je dit een beetje consequent en redelijk dan kan je daar je inkomen uithalen en hoef je niet actief op zoek naar alternatieve manieren voor het verwerven van inkomen of het betalen van je rekeningen.

Het levert een stuk financiële onafhankelijkheid op, maar je bent niet volledig vrij om dag in dag uit te gaan met de flow. Je bent niet dag in dag uit volledig vrij om enkel te creëren.

Je kan een hobby-matige onderneming opbouwen waarin je vrij willekeurig wat doet op basis van je inspiratie, motivatie en je energie. Wat ontstaat is dan eigenlijk net zo toevallig als wat er binnenkomt aan klanten en omzet. Het is spannend. Vaak komt het uiteindelijk net wel weer allemaal goed, maar dan toch vaak door klussen aan te nemen die je niet geweldig vindt om te doen. Of door toch een baan in loondienst erbij te nemen.

In deze situatie ben je de meeste dagen wel vrij in je ding doen, creëren en je flow volgen. Maar vlak voordat er betalingen gedaan moeten worden, begint het te knagen. In je rust en vrijheid ontstaan dan wel weer vaak mogelijke oplossingen, maar dat zijn dan weer wel oplossingen waarbij er alsnog ‘gewerkt’ moet worden.

Je kan gaan voor een leven als kunstenaar waarbij je ook verantwoordelijkheid neemt voor de commerciële strategische kant. Ook dan komt er dus meer bij kijken dan alleen maar creëren. Weet je het commerciële goed aan te pakken, dan moet het mogelijk zijn om alleen je ambacht uit te voeren en hoef je niet allerlei klusjes erbij te doen.

Je kan gaan voor een leven als kunstenaar waarbij je weinig aandacht besteedt aan de commerciële kant. In dat geval zul je als het erop aan komt toch ook vaak bepaalde klusjes aannemen die anders zijn dan je ambacht om het financieel te redden.

Bestaat leven in vrijheid dan helemaal niet? Is het dan echt een droom om gewoon dag in dag uit te doen wat je hart je ingeeft zonder daarbij strategisch te hoeven denken of allerlei klusjes aan te nemen voor het geld? Ik weet het niet.

Ik heb ook ontdekt dat er zoiets bestaat als volledige spirituele verlichting, waarbij je zelf volledig oplost in het moment. Je bestaat dan eigenlijk niet meer als persoon in de zin dat je geen enkele binding meer hebt met je persoonlijkheid, je verhaal, je spullen, je familie, je bezigheden. Dan schijn je wel volledig geleid te worden. Ik weet niet tot welke financiën dat vervolgens leidt. Of het juist overvloedig is of ‘net genoeg’. Daarbij heb je in ieder geval ook geen enkele garantie over de manier waarop je in je levensonderhoud voorziet. Je krijgt inspiratie om te doen en dat doe je (of je wordt eigenlijk gedaan zelfs).

Hoe zit het dan als je spiritueel wakker bent? Als je spiritueel wakker bent dan zit je in ieder geval niet langer gevangen in allerlei concepten en beperkende overtuigingen van jezelf en van anderen. Je voelt je vrij omdat je grotendeels bevrijd bent van de innerlijke criticus in jezelf en als je wel ‘moeilijke dingen’ tegenkomt dan zie je ‘bevrijdingskansen’ in plaats van obstakels. Je bekijkt daarnaast de wereld met ogen van liefde en ‘het kwaad’ is daarmee verdwenen. Innerlijk heerst er op een diep niveau vrede met wat is. Echter: ook dat leidt niet op een magische manier tot inkomen. Het is slechts een bewustzijnsstaat.

Nou ben ik wel zo iemand die dan super nieuwsgierig is naar die spirituele staat van verlichting waarbij je volledig oplost. Alleen zoiets kun je niet afdwingen. Je ‘valt erin’ zodra het gebeurt en dat is waarschijnlijk op een moment waarop je zo goed als onthecht bent van vrijwel alles. Wanneer je zo’n beetje alles doorvoelt hebt wat er nog in je lichaam opgeslagen zit en wat doorvoelt moet worden, voordat het op kan lossen. Gewoon alles wat je ooit in je leven onderdrukt hebt, door het niet te uiten of niet met aandacht te voelen, komt nog een keertje langs in je leven totdat je energetisch helemaal uit de knoop bent. Zoiets kan jaren duren.

Omdat ik ‘volledige overgave niet kan doen’, ben ik mij nog eens gaan heroriënteren op mijn levensinvulling. Of misschien zijn mijn verlangens simpelweg veranderd en heb ik ervaren wat ik ervaren moest hebben. ‘Het zomaar wat doen’ met mijn onderneming ben ik in ieder geval zat. Net als de steeds maar weer herhalende vraag hoe ik het deze keer weer financieel ga bolwerken allemaal. Het is wel veel leven in het moment en veel vrijheid, maar het is ook een hoop brandjes blussen in het nu zonder zicht dat het naar iets toe leidt waar ik op kan bouwen.

Zal ik in loondienst gaan? Kan ik mij aansluiten bij andere (spirituele) ondernemers? Zal ik serieus gaan worden in het ondernemerschap? En wat voor onderneming mag het dan worden? En kan ik daar de commitment voor aangaan? Een commitment zo groot dat ik daar mijn focus in leg? Hoe zit het dan met mijn vrijheid? Met mijn schrijverschap?

Dit zijn allemaal vragen waarmee ik mij de afgelopen bezig heb gehouden. Op de meest intuïtieve manier. Waarbij ik heel goed heb geluisterd naar mijn ingevingen. Waarbij ik heel goed geluisterd heb naar mijn lichaam (die ik inmiddels kan ‘lezen’ door het onderscheid te voelen tussen verkramping en expansie). Op die manier kan ik ook allerlei vragen en keuzemogelijkheden voorleggen aan de wijsheid van mijn lichaam.

Al heel snel ontstond bij mij het idee om een ‘echte’ onderneming op te bouwen en dan weer te gaan voor scriptiecoaching. Het concept ‘Gelukkig afstuderen’ werd geboren. En terwijl ik in een grote worsteling was met mijzelf over:

– of ik nou wel weer kon veranderen
– of ik dit wel vol zou houden
– of ik hierop commitment aan kon gaan
– wat de mensen wel niet zouden denken
– of ik dan niet daarmee mijn droom als schrijver op zal geven
– of ik daarmee een ‘verlicht leven’ in het nu niet zou belemmeren

Diende zich uit het niets een eerste klant aan voor scriptiebegeleiding. Via een oude website die ik zo goed als vergeten was. Diende zich echt onder een hele opmerkelijke samenloop van omstandigheden een business partner aan. Iemand die in het concept geloofde en die een bedrijfskundige achtergrond heeft. Via een nog bijzonderdere loop van omstandigheden diende zich een tweede klant aan voor scriptiebegeleiding.

Het is gaan rollen nog zonder dat ik een echte keuze gemaakt had. Maar m’n lichaam geeft een ‘ja’ en qua ingevingen en inspiratie stroomt alles. Dus ik heb besloten er ook ‘zelf’ helemaal achter te gaan staan. Deze keer niet volledig op de bonnefooi te ondernemen, maar ook daadwerkelijk te werken met een strategisch plan en ook consequent aan marketing en sales te doen.

I’m very excited! Want wat is er mogelijk met focus? Wat is er mogelijk wanneer ik een dienst aanbied voor een hele specifieke doelgroep met een hele specifieke pijn waarvoor ik de pleister heb? Wat is er mogelijk als ik kijk naar mijn onderscheidende aanpak ten opzichte van bestaande scriptiebureaus? Wat is er mogelijk als ik kijk naar de mate waarin ik zichtbaar en open durf te zijn?

Wat is er mogelijk als ik kijk naar wat er online nog allemaal mogelijk is in deze markt? Wat is er mogelijk als ik kijk naar hoe mijn gevoel en intuïtie meewerken? Wat is er mogelijk als ik geen verlengstuk bouw van mijzelf maar een business die onafhankelijk van mij kan bestaan en groeien? Wat is er mogelijk als ik het deze keer niet allemaal zelf ga proberen te doen? Wat is er mogelijk als ik durf te vragen?

Ben ik ertoe in staat? Kan ik de discipline opbrengen? Ik weet zeker dat ik mijzelf op allerlei vlakken tegen ga komen en ik weet zeker dat dat nou net de bedoeling is. Verder kan ik de toekomst ook niet voorspellen.

Het aanbod op deze site zal komen te vervallen. De nieuwe blogs die op deze site komen, worden 100% persoonlijk, in lijn met mij zonder enige poging om een bepaalde doelgroep te behagen. Of niet in lijn met mij maar rechtstreeks ingegeven.

Wellicht dat ik nog besluit om vele ongepubliceerde blogs te uploaden die ik schreef in de afgelopen 10 jaar, maar niet durfde te publiceren. Of misschien gebeurt er even helemaal niks op deze site. Ik laat dat voor nu even los.

Ondertussen werk ik aan gelukkigafstuderen.nl Sensitieve HBO en WO studenten die zijn vastgelopen met hun scriptie mag je mijn kant op sturen. Ik help ze graag!

Van ‘Je kunt het!’ naar ‘Je bent er al’. Waar sta jij in je zoektocht?

In dit blogartikel wil ik je inzicht geven in wat je op je pad tegen kunt komen zodra je met jezelf aan de slag gaat.  Dit verhaal gaat van ‘Je kunt het!’ in motiverende toespraken tot en met ‘Je bent er al’ van de ware zelfontdekking. Het helpt je om te duiden waar jij je nu bevindt in je proces en het geeft inzicht in het grotere geheel. Waar het uiteindelijk allemaal heen gaat. 

Mogelijk kom je door dit artikel tot het besef dat je al heel lang tevergeefs in een zelfde kringetje aan het ronddraaien bent. Misschien is dat pijnlijk en confronterend. Je kunt echter nu besluiten daarmee te stoppen en je koers te wijzigen. Dat kan je zo een paar jaar zoeken schelen.

1 ‘Je kunt het!’ Motiverende toespraken en boeken

Heerlijk. Iemand die vertelt dat je vanbinnen superkrachtig bent. Dat wat je ook wenst mogelijk is. Je wordt erop gewezen dat een positieve instelling belangrijk is, dat je vertrouwen mag hebben in jezelf en dat als je ideeën en dromen hebt ze zeker te realiseren zijn.

Welke groei maak je ermee door?

Van een eventuele negatieve instelling (doemdenken, klagen, slachtofferschap) ontwikkel je een positieve instelling. Je begint echt te geloven dat wat jij (stiekem) verlangt daadwerkelijk mogelijk voor je is.

Wat levert je het op?

  • Een positieve energie: je doet bijvoorbeeld meer positieve uitspraken en denkt ook meer positieve gedachten
  • Een gezonde allergie voor negativisme, doemdenken, klagen
  • Meer positieve mensen op je pad
  • Een positiever oordeel over jezelf: je gelooft dat je meer in je mars hebt dan waar je je eerder naar gedragen hebt
  • Oude dromen/verlangens dienen zich aan.

Waar ga je naar verlangen als je bovenstaande tot je genomen hebt?

  • Een praktische handleiding die je antwoord geeft op de vraag hoe je dan daadwerkelijk je droom kunt realiseren.
  • Behoefte aan het ondernemen van actie en een oplossing voor je gebrek aan zelfdiscipline.

2 ‘Zo doe je het!’ Stappenplannen en coaching

Wat fijn. Je wil iets en iemand of een boek claimt voor jou het stappenplan te hebben. In tien stappen naar succes. In tien stappen naar een succesvolle onderneming. Om te krijgen wat je wilt, gebruik je een stappenplan of coach om te komen waar je wilt zijn.

Welke groei maak je ermee door?

Je doet ervaring op met het ondernemen van actie. Je ontdekt dat je wel degelijk iets in beweging kunt zetten, maar ondertussen merk je ook dat het niet zo makkelijk gaat. Je loopt tegen blokkades aan die je ervan weerhouden de stappen te zetten die je worden uitgeraakt. Wat betekent dat je inzicht verwerft in je blokkades.

Wat levert het op?

  • Kennis over wat de (globale) stappen zijn naar een bepaald resultaat.
  • Je leert meer over een specifiek onderwerp, zoals het ondernemerschap of het starten van een project en wat daarbij komt kijken.
  • Je vergroot je zelfinzicht: ontdekt dat je bepaalde stappen niet uitvoert en dat er iets is wat je in de weg staat.

Waar ga je naar verlangen als je bovenstaande doorlopen hebt?

  • Dat het je gaat lukken om te bereiken wat je wil en dat de blokkades waar je tegenaan loopt je niet langer in de weg staan.
  • Het oplossen van een specifieke angst waar je tegen aanloopt.
  • De wens om te weten waarom je jezelf saboteert en hoe je het kunt oplossen.

3 ‘Zo lukt het wel’ Aan de slag met je blokkades

Gelukkig. Er zijn remedies. Jij kunt je blokkades oplossen waarna de kans enorm toeneemt dat het je wel gaat lukken om volgende stappen te zetten bij het realiseren van je droom. Op dit vlak lopen de mogelijkheden in coachingsland enorm uiteen.

Welke groei maak je ermee door?

Enerzijds ontdek je dat je ondanks je positieve instelling nog een persoon bent vol (diepe) angsten en zorgen. Anderzijds ontdek je dat je bij machte bent om nieuwe overtuigingen te ontwikkelen waardoor je minder last hebt van je angsten en er een gevoel ontstaat dat je controle hebt over jezelf.

Wat levert het op?

  • Je ontwikkelt een nog dieper zelfinzicht. Je ontdekt je angsten, je pijnen en (beperkende) overtuigingen.
  • Door je angsten etc. te leren kennen, herken je sneller dat je gedrag of gemoed door een angst beïnvloed wordt.
  • Je hebt je vaak een methode eigen gemaakt waarmee je de angst die je tegenkomt aan kunt pakken, waardoor je je in ieder geval niet door een angst laat meeslepen of je er volledig door laat blokkeren.
  • Je doet vaak kennis op over hoe het brein werkt, over de invloed die anderen onbewust op jou hebben gehad, je kan ontdekken dat er sprake is van meerdere levens en dat er ook onbewuste angsten zijn die heel heel diep zitten verweven in heel de maatschappij.
  • Je maakt kennis met concepten als: het ego, het universum, universele wetten, wet van aantrekking.
  • Je leert een of meerdere tactieken kennen waarmee je als het ware tools in handen hebt om je eigen blokkades mee op te lossen.

Waar ga je naar verlangen?

  • Naar een grote doorbraak, dat je er ‘eindelijk bent’
  • Naar succes

4 Doorzoeken, aanmodderen, ronddraaien in cirkeltjes

Shit. Ik doe zo hard mijn best en toch lukt het niet. Ik heb al een ander stappenplan geprobeerd. Een andere coach. Ik heb al in meerdere programma’s geïnvesteerd om door mijn blokkades heen te komen en het lukt maar niet.

Welke groei maak je ermee door?

Je wordt zo langzaam aan expert op zelfhulpgebied. Je hebt alles gezien, gehoord en geprobeerd. Je kent het hele zelfhulp en spirituele begrippenkader. Je weet allemaal precies te duiden wat er aan de hand is en wat je in de weg zit en je blijft doorzoeken naar een oplossing.

Wat levert het op?

  • Je zelfinzicht vergroot nog meer.
  • Veel nieuwe vrienden die in hetzelfde circuit rondlopen.
  • Expertise: je voelt je in staat om anderen die aan het begin van hun zoektocht staan te coachen, begeleiden of adviseren.
  • Frustratie en teleurstelling dat het maar niet lukt om die doorbraak te bereiken waar je zo naar verlangt.
  • Wantrouwen: je hebt al zoveel geïnvesteerd in jezelf en je begint je af te vragen wanneer en hoe het zich nou eens gaat terugbetalen.

5 ‘Je zoekt op de verkeerde plek’ Op naar liefde en innerlijke vrede

Hey, een nieuw geluid. Ik sta ervoor open, want ik heb alles al geprobeerd. Het is dus niet de bedoeling dat ik aan de slag ga met mijzelf zodat ik mijn dromen kan realiseren. Het is de bedoeling dat ik de liefde en vrede in mijzelf vind opdat ik geluk ervaar.

Welke groei maak je ermee door?

Je begint te ontdekken dat het leven niet om jou draait en dat je deel uitmaakt van iets wat veel groter is dan jijzelf. Je gaat inzien dat je een deeltje bent van een groter bewustzijn en dat eigenlijk alles in dienst staat van jouw bewustwordingsproces en dat van anderen. Zonder dat de meesten van ons dit doorhebben.

Wat levert het op?

  • Je inzicht in het leven neemt toe.
  • Je voelt dat je onderweg bent naar een soort ‘echte waarheid’, iets wezenlijkers dan al het andere.
  • Je gaat doorzien wat je de afgelopen periode gedaan hebt: je hebt ingezet op het verwezenlijken van verlangens waarvan jij dacht dat ze je gelukkig zouden maken.
  • Je gaat ondervinden dat geluk niet in iets zit wat je buiten jezelf kan bereiken, maar in een nieuw perspectief van naar buiten kijken.
  • Je begint eindelijk iets van vervulling te ervaren zonder dat je prestaties levert of iets zichtbaars in de buitenwereld bereikt.
  • Je gaat met veel meer liefde en compassie naar jezelf en andere mensen kijken.
  • Je laat je niet meer gek maken door gebeurtenissen in het dagelijks leven.
  • Je neemt meer een observatorsrol aan, die aanschouwt wat er gebeurt en die verwacht dat het wel een reden zal hebben/ergens goed voor is.
  • Je ziet in dat het leven je aan alle kanten lessen aanreikt zonder dat je daar iets voor hoeft te doen.
  • Je gaat nog meer licht uitstralen en er hangt een energie om je heen waardoor je merkt dat mensen graag bij je in de buurt willen zijn.
  • Je zegt vaker ‘ware’ dingen en je merkt dat anderen zich hierdoor gesteund voelen. 

Waar ga je naar verlangen?

  • Leiding/sturing ervaren door iets hogers dan jezelf
  • Overgave aan het grotere
  • Een blijvende ervaring van innerlijke vrede/liefde
  • Praktische oplossingen/antwoorden op praktische vragen: Want hoe ga je dan nu je leven verder vorm geven? Oftewel een antwoord op de vraag: ‘En nu?’

6 ‘Je bent er al’ zelfrealisatie en verlichting

Serieus? Dit ga je niet menen! Ik dacht dat ik nog iets moest doen of bereiken, maar nu blijkt dat ik juist niets hoef te doen. Dat het al goed is en ook altijd al goed is geweest.

Welke groei maak je ermee door?

Plots doorzie je dat hetgeen jij als jezelf beschouwde niet je werkelijke zelf is. Je ziet in dat je gedachten hebt, emoties, patronen, reacties, hele verhalen maar dat niets van dat alles de ware jij is. Ook in de observatorsrol ben je nog niet boven je gedachten uitgestegen. Er blijkt nog iets te zijn. Een stabiel, neutraal iets wat altijd ‘is’. Wat niet kan denken, interpreteren, duiden, veranderen. Dat ‘iets’, dat ben jij werkelijk.

Het dringt door dat het leven zich afspeelt van moment tot moment en je ervaart een compleet oké zijn met ‘wat is’. Ervaringen die je in het verleden als onwenselijk zou beschouwen, zijn nu signalen van leiding en je plakt er geen oordeel meer op. Je bent gestopt je te verzetten. Het is. Wat ontstaat ontstaat. Mogelijk ben je nieuwsgierig naar wat mag ontstaan.

Wat levert het op?

  • Een gevoel van verlichting/bevrijding/verlossing/helderheid/overvallend geluk/weten en tegelijkertijd een aanvaarding van het niet-weten
  • Een gevoel van verbijstering als je stilstaat bij het pad wat je doorlopen hebt en dat je zo verwonderd bent dat je ‘niet eerder zag’. Dat je zo hard je best hebt gedaan en dat het werkelijke zo eenvoudig was en al die tijd al tot je beschikking.
  • Een gevoel van verwondering over hoe erg de wereld op aan het gaan is in allerlei illusies. Je doorziet ergens de humor ervan in maar je voelt ook tegelijkertijd een soort mededogen voor al die mensen die zo hard hun best aan het doen zijn.
  • Je gaat nog scherper inzien hoe het ego werkt en deze staat nu in dienst van jou.
  • Je krijgt besef van een werkelijk veld vol oneindige mogelijkheden die allemaal tegelijkertijd in het nu aanwezig zijn.
  • Je beseft volledig dat jij je eigen realiteit creëert en gecreëerd hebt en dat alles daarin een eigen keuze is.
  • Je beseft ook dat je niet zelf actief hoeft te zijn in het creëren van je realiteit maar dat je ook voor echte overgave kunt gaan, waarbij je slechts de ontvanger hoeft te zijn van verlangens/impulsen/acties die tot je komen. Jij kiest niet langer, maar jij wordt gekozen en als je daarin meegaat dan ontvouwt zich alles in een moeiteloze flow. Doe je dat niet, dan loop je weer tegen blokkades aan en stroomt het niet. Opnieuw kiezen voor overgave brengt de stroom weer op gang.
  • Je straalt nog meer helderheid uit.
  • Je stapt nu echt het leven in en zoeken, je eigen problemen oplossen en proberen te veranderen zijn niet langer je grootste (vrije)tijdsbesteding.
  • Je doorziet het grotere geheel van zelfhulp/coaching etcetera en ziet dat in alles ook belangrijke kernen van waarheid zaten die je eerder nog niet zo zag/interpreteerde.

Waar ga je naar verlangen?

Je verlangt ernaar om expressie te geven aan je ziel. Deze keer hoef je er niet voor te zoeken. Je verlangens kiezen jouw uit en je ervaart leiding.

Ben jij vastgelopen bij de vierde fase en verlang je ernaar om de voordelen van fase 5 (innerlijke vrede) en 6 (zelfrealisatie) te ervaren? Hier kan ik jou als geen ander in begeleiden. In mijn gelukscoaching werken we hiernaar toe in 7 sessies.

Er ligt geen pot goud aan de andere kant van de regenboog

Wat zocht ik? De baan die mij gelukkig kon maken. Vrijheid. Geld. Ik bewandelde een pad van persoonlijke groei en spirituele ontwikkeling. Steeds werd er iets beloofd wat ik verlangde. Dus ik ging door en door en door. Hopende dat het vroeg of laat tot zo’n geweldig leven zou leiden waarin ik helemaal tot mijn recht kwam.

Ik heb mij vastgebeten als een pitbull, want ik vond het ‘gewone leven’ zo onbevredigend dat ik heel graag wilde aannemen dat er iets te vinden zou zijn.

Er was ook zeker iets te vinden hoor, maar echt absoluut niet wat ik had verwacht. Weet je wat ik vond? ‘Gevonden’ op een manier dat ik wist dat het zo was, maar zonder dat ik het werkelijk als trofee mee naar huis kon nemen.

Het was enkel een weten. Het had ook een woord op een blanco papiertje kunnen zijn, want het was een heel ‘kaal besef’, dus zonder iets extra’s. Geen geld, geen baan, geen engelen, geen applaus… Helemaal niks.

Kon ik nóg mijn leven zelf vanaf de grond opbouwen. Een illusie armer, maar ik hoefde nu in ieder geval niet meer te zoeken. En laat dat nou net het verschil maken: want in een leven waarin niet meer gezocht hoeft te worden, waarin alles goed is zoals het is, daar is alle ruimte voor…

leven!

Zo versla je jouw innerlijke criticus

Ken je het gevoel van chronisch tekort schieten? Falen? Mislukken? Vind je jezelf iemand die een schop onder zijn/haar kont nodig heeft? Baal je regelmatig van jezelf? Lukt het steeds maar niet om aan je eigen verwachtingen te voldoen?

Zeker op momenten waarop je NIET simpelweg geleefd wordt door afspraken en deadlines komen je prestaties helemaal op jezelf aan. Je hebt geen stok achter de deur. Je wil van alles, maar belandt uiteindelijk toch op YouTube of in bed. Of een combinatie van beide.

Vervolgens baal je van jezelf want eigenlijk had je zooooo veel willen doen. En je had nog wel van die leuke ideeën. Goede voornemens. ‘Nu ben ik WEER mislukt’, denk je bij jezelf.

Herken je iets in dit scenario? Het is ieder geval een scenario wat zich heeeeeel vaak in mijn leven heeft afgespeeld.

Dit is wat het je oplevert:

• De overtuiging dat je steeds weer tekort schiet

• De overtuiging dat niks lukt

• De overtuiging dat je een uitsteller bent

• De overtuiging dat je lui bent

• De overtuiging dat je onbetrouwbaar bent

• De overtuiging dat je faalt

• De overtuiging dat je dingen niet zelf kan

• De overtuiging dat je deadlines nodig hebt

Het hoeft natuurlijk niet allemaal van toepassing te zijn, maar herken je hier iets in? Of heb je andere uitspraken die je over jezelf doet als je weer eens de hele dag niks gedaan hebt ondanks je plannen? Ga het maar even na bij jezelf.

Als gevolg van deze overtuigingen kun je te maken hebben met:

Minder zelfvertrouwen
Want je weet nooit zeker of je wel van jezelf op aan kunt en durft een ander ook geen garanties te bieden over wat je kan presteren. Je hebt de neiging een slag om de arm te houden.

Terughoudend zijn met goede voornemens/ambities
Je bent als je een idee krijgt bij voorbaat al bang dat je het niet waar gaat maken. Dus als je een ingeving krijgt om iets te doen, denk je al snel: ‘Laat maar, mijzelf kennende begin ik eraan en maak ik het toch niet af.’

Een negatieve spiraal
Wat als je een hele dag hebt uitgesteld en er ook nog eens flink van baalt? Heb je dan zin om lekker gezond voor jezelf te gaan koken of kan je dan net zo goed wat snacks in de frituur gooien? En heb je na een dag uitstellen zin om die declaraties te doen bij je verzekering of die afspraak met de tandarts te verzetten?

Als je een dag totaal niet gedaan hebt wat je eigenlijk had willen doen, dan voelen al die andere kleinere dingen ook niet meer de moeite waard. Soms kan je dan in een negatieve spiraal komen, waarbij er steeds meer moet gebeuren en waarbij je in steeds meer tekort schiet. Waarna je eigenlijk liever helemaal niet meer je bed uitkomt.

Misschien gaat het bij jou niet zover. Maar bij mij is het zeker in bepaalde periodes wel zover gekomen.

Belangrijk inzicht

Voor je psychisch welbevinden is het niet van belang wat voor resultaten jij precies boekt op een dag. Voor je psychisch welbevinden is het van belang wat jij over jezelf denkt en wat jij over jezelf gelooft.

Met deze oefening wil ik je uitnodigen om je gedachten over jezelf te onderzoeken op de momenten waarop jij je ontevreden voelt over je gedrag. De oefening biedt een goede basis om te experimenteren met het denken van nieuwe gedachten bij dezelfde situaties. Zo kun je een einde maken aan het ondervinden van allerlei nadelen die gepaard gaan met het denken van al die zelf-verwijtende gedachten.

Oefening ‘ontdekken wat werkelijk waar is’

Je vindt deze oefening in mijn e-book die je gratis kunt downloaden. Samen met nog 5 andere oefeningen om meer geluk in je leven te ervaren.

Waarom Assepoester niet lang en gelukkig leefde

Ik heb nooit anders gedacht dan dat Assepoester aan het einde van het verhaal gelukkig was. Met haar prins. Bevrijd uit het strenge regime van haar stiefmoeder. De rijkdom en de luxe van het kasteel. Maar hoe waarschijnlijk is het eigenlijk dat Assepoester dit alles kon ontvangen en er ook nog eens met volle teugen van kon genieten?

Assepoester stond altijd als eerste op. Klaar om te zorgen voor iedereen. Haar stiefmoeder en haar zusters. Ze had haar eigen ochtendritueel in alle vroegte. De ramen open, haar haar doen wat liedjes zingen met haar dierlijk gezelschap.

Ze had het rijk alleen in de keuken. Ze kon precies in haar tempo op haar manier klaarmaken wat ze klaar wilde maken. Bezorgde het eten aan haar stiefmoeder en zusters en had er weer een taak van de lijst opzitten. Iets wat mogelijk best een goed gevoel gaf. Idem dito met het verzorgen van de dieren en het doen van allerlei klusjes in huis.

Ze miste weliswaar een stuk vrijheid en vooral een stuk liefde, maar goed, dat had toch uit haar zelf moeten komen. Of ze had het al wel, en dan had ze het ook in deze situatie. Of ze had het niet en dan dus ook niet in de nieuwe situatie met het kasteel, de prins en de lakeien die het werk voor haar deden.

We hebben geleerd er te makkelijk vanuit te gaan dat geluk in de omstandigheden zit. Dat als Assepoester niet liefdevol behandeld wordt en hard moet werken voor anderen die zelf geen vinger uitsteken, dat ze dan wel ongelukkig moet zijn. Daarnaast dat als Assepoester uit haar situatie bevrijd wordt door een rijke prins dat dit haar geluk ten goede komt.

Gek eigenlijk. Want je basis geluksniveau haal je vanbinnen. Als je vervolgens kijkt naar andere dingen die een goed gevoel geven, dan zullen dat dingen zijn als: autonoom zijn, vrijheid, ruimte hebben om te creëren en jezelf te ontplooien, het geeft een goed gevoel om taakjes af te ronden en het is bijvoorbeeld fijn om vaste rituelen te hebben waarbij je iets doet wat jezelf of anderen dient op een vrij moeiteloze manier.

Wat zien we hiervan terug bij Assepoester die trouwt met haar prins? Het sprookje eindigt natuurlijk met de wegrijdende koets dus zeker weten doen we het niet. Maar als we uitgaan van het standaardbeeld van een prins in een paleis dan is het best mogelijk een voorstelling te maken van een aantal situaties/uitdagingen waar Assepoester mee te maken krijgt.

Denk je dat Assepoester haar vermogen om andere mensen te verzorgen en te verwennen nog optimaal mag benutten in het paleis waar ze komt te wonen? Mag ze zelf de keuken nog in of zal ze zich zo goed als verplicht moeten laten verzorgen door koks of dienstmeisjes? Hoe zou dat dan voor Assepoester zijn? Zou ze kunnen ontspannen als haar eten geserveerd wordt? Als het na het eten niet de bedoeling is dat ze meehelpt met afruimen en afwassen maar dat ze het aan de mensen overlaat die daarvoor in dienst zijn?

Het lijkt vrij zeker dat Assepoester zich niet meer met het huishouden en het bedienen van mensen bezig moet houden. Dat betekent een zee van vrije tijd voor Assepoester. Zou ze zich raad weten met al die tijd en ruimte die ze dan zo plotsklaps heeft? Waar zou ze naar verlangen en hoe achterhaalt ze waar de werkelijk naar verlangt? Heeft ze eigenlijk nog wel een idee van wie ze is?

Wie kan haar helpen met al haar levensvragen? Zou ze iets aan haar prins hebben? Een prins die in de praktijk helemaal niet zo vrij is dan je geneigd bent in te vullen wanneer je het Assepoester sprookje bekijkt. Vermoedelijk is de vrijheid van de prins op een bepaalde manier net zo beperkt als de vrijheid van Assepoester toen ze nog voor haar stiefzussen en –moeder moest zorgen. Het was immers de prins die perse MOEST trouwen om vervolgens de boel over te nemen van zijn vader.

Ondanks dat Assepoester bevrijd is van haar taken in het huishouden, is ze bij haar prins ook weer niet zo vrij dat ze eens even goed aan haar zelf kan werken en kan ontdekken wie ze nou werkelijk is, wat ze kan en wat ze wil. Waarschijnlijk gaat ze een nieuw regime in waarbij ze functioneert als ‘de vrouw van’ en daarbij zal ze iets uit moeten stralen en uit moeten dragen wat ze niet is. Wat zou Assepoester weten van etiquette? Hoe weet Assepoester hoe ze om moet gaan met allerlei hotemetoten?

Zal het dan in het paleis de bedoeling zijn dat ze zich razendsnel een nieuwe rol eigen maakt zodat ze in het plaatje past? Zodat ze functioneert zoals een prinses dat betaamt? Zal dat haar makkelijk afgaan met haar achtergrond? Zal het vreugdevol voor haar zijn?

Het is de eerste keer dat ik erover nadenk en besef van: ‘Nee, het is helemaal niet logisch dat Assepoester nu gelukkig is. Die Assepoester gaat tegen 10.000 dingen aanlopen die heel goed zijn voor haar persoonlijke groei, maar instant geluk gaat hem niet worden.

Haar avontuur gaat verder en ze blijft net zo verantwoordelijk voor haar eigen geluk als toen dat was bij haar stiefmoeder en –zusters. Opvallend ook dat ze van de ene uiterste situatie naar de andere uiterste situatie gaat met als overeenkomst het gebrek aan onafhankelijkheid, vrijheid en autonomie. Ze zal waarschijnlijk nog steeds moeten leren om voor zichzelf op te komen, grenzen te stellen en te zorgen dat ze ruimte weet te scheppen voor haar eigen verlangens.

Wat zit ik nou serieus te doen over een sprookje? Het is een sprookje. Het is niet echt. Dat weet iedereen. Toch denk ik aan het gevoel dat ik als kind had. Ik hield van het Assepoester verhaal. Ik ging er automatisch vanuit dat het zielig was voor Assepoester toen ze zo hard moest werken en weinig waardering kreeg. Ik ging er automatisch vanuit dat Assepoester bevrijd was toen duidelijk werd dat zij het glazen muiltje paste en ze haar leven kon vervolgen met een prins in een paleis. Het moment van verlossing gaf mij altijd een goed gevoel. Een gevoel van opluchting, rechtvaardigheid. Ik voelde mij oprecht blij voor Assepoester.

Wat doet het er toe? Nou, ik hield van Assepoester en keek de video dus heel erg vaak. Door herhaling van boodschappen ontstaan er associatienetwerken in je brein. Dat is zoals het met reclame werkt. Zo kan je moeiteloos slogans afmaken omdat je ze vaak gehoord hebt. ‘Wasmachines leven langer met…..’ Of waar denk je allemaal aan bij de merknaam Zwitsal? Lichtgeel, een bepaalde geur, een baby etc.

Waarom denk ik NU pas voor de eerste keer dat het onwaarschijnlijk is dat Assepoester gelukkig werd nadat ze met de prins trouwde? Ten eerste heeft nog niemand in mijn leven dit ter discussie gesteld. Het hele onderwerp geluk is niet iets wat in mijn opvoeding of schooltijd besproken is. Dus kreeg ik een geluksbeeld mee wat gebaseerd werd op sprookjes die niet kritisch geëvalueerd werden. Mogelijk omdat ze zo onschuldig leken?

Wat voor beeld heb ik dan meegekregen van geluk? Ik weet het niet zo een, twee, drie in te vullen maar wat gedachten die in mij opkomen zijn: wanneer er sprake is van rechtvaardigheid, wanneer het ontbreekt aan mensen die gemeen doen, wanneer er bescherming is tegen het kwaad in de vorm van een prins. Iets in die trant?

Ik ben vast niet de enige die nooit uitleg gekregen heeft over werkelijk geluk. Ik ben vast niet de enige waarbij sprookjes op een niet-kritische wijze keer op keer op keer geconsumeerd konden worden. Gedurende basis- en middelbaar onderwijs is geluk  geen thema geweest en dat zal het voor vele kinderen niet geweest zijn. Dat is toch bizar eigenlijk?

Dus dan ben ik nu 31 en nu heb ik dan eindelijk pas door dat het geluk van Assepoester slechts een aanname was en ben ik in staat te onderbouwen dat dit geluk eigenlijk helemaal niet aannemelijk is.

Zo is er voor mij wel meer aan het afbrokkelen de laatste tijd. Want jeetje, wat hebben we ons gedurende ons leven ontzetten veel eigen gemaakt wat niet op iets kloppends gebaseerd is als je even wat kritischer kijkt. Wat zijn je normen? Wat zijn je overtuigingen? Hoe ben je eraan gekomen? Heb je er ooit zelf over beslist of heb je ze meegekregen? Van je ouders die je verteld hebben wat deugt en wat niet? Onbewust via sprookjes, film en televisie?

Want hoe normaal is wat we als normaal classificeren? Hoe abnormaal is wat we als abnormaal classificeren? Waar baseren we ons op en zijn dat bronnen die DE waarheid in pacht hebben? Of zijn het ook maar normen en waarden die bedacht zijn omdat ze voor een bepaalde groep mensen bleken te werken? Of zijn het zelfs normen en waarden die bedacht zijn omdat hiermee een bepaalde groep mensen zou gaan functioneren op een manier die gunstig is voor bepaalde mensen?

Nou heb ik zelf niet zoveel met complotdenken al geloof ik best dat er enorm veel onbewust beïnvloed en gestuurd wordt op allerlei manieren. Maar als ik gewoon even naar het concrete kijk, naar mijn meest directe beïnvloeders in mijn jeugd. Wat zie ik dan als het gaat om het onderwerp geluk?

Mijn ervaring is dat het als het op geluk aankwam dat er heel veel samenhing met het boeken van successen. Zichtbare prestaties. Schooldiploma’s, het verweven van een baan, een partner, samenwonen. Waarbij er vanuit werd gegaan dat ik dan wel de studies deed waar ik werkelijk blij van werd, de baan bemachtigde die ik leuk vond en dat ik in mijn vrije partnerkeuze ook echt iemand had uitgekozen waar ik het leuk mee had.

Geluk hing dus samen met keuzevrijheid hebben, de juiste keuzes maken en de aanname dat de consequenties van die juiste keuzes tot geluk leiden. Bracht het geen geluk, dan maakte je een andere keuze. Een andere opleiding, een andere baan, een andere partner. Daarbij werd ik altijd gesteund hoor, want ‘als ik maar gelukkig was’, daar ging het om. Dan waren mijn keuzes gerechtvaardigd en ik heb ook nooit oordelen gehad over dat soort keuzes. Tenminste, niet op een manier dat ik er last van had. In mijn beleving deed ik de meest logische dingen om geluk te vinden en mijn omgeving bevestigde mij hierin.

Het is niet zo dat iemand mij ooit bij zich geroepen heeft met de boodschap:

‘Suus, beste meid. Ik snap dat je naar een gevoel van vervulling verlangt en ik zie dat je hard je best doet om dat te bereiken. Ik zie dat je geen genoegen neemt met minder dan wat je werkelijk vervult. Ik zie dat je steeds maar weer doorgaat met zoeken. Alleen is er een geheim, iets wat eigenlijk nooit zo duidelijk wordt vertelt. Het is geen echt geheim hoor, want als je het weet dan zie je eigenlijk dat het overal om je heen gecommuniceerd wordt. Het is alleen iets waar niet zoveel nadruk op gelegd wordt in het dagelijks leven. Wil je weten wat het is, Suus?’

‘Ja graag, je maakt me nieuwsgierig’, had ik gezegd.

‘Het geheim is dat een gevoel van geluk van binnen uit ontstaat. Dat ontstaat niet doordat je dingen in de buitenwereld bereikt zoals het halen van diploma’s of het hebben van toffe vrienden. Het geluksgevoel ontstaat als je inziet dat je in werkelijkheid voor je geluk volledig onafhankelijk bent van alles wat buiten jezelf plaatsvindt. Je hoeft alleen maar te leren zien dat alles precies goed is zoals het op dit moment is.’

Natuurlijk had ik dan gereageerd met iets als: ‘Huh, waar heb jij het nou weer over?’, en dan had ik nog een paar honderd ja-maars ingebracht. Maar ik weet wel dat mijn nieuwsgierigheid getriggerd zou zijn.

Ik weet in zo’n soort situatie een opening had gelegen naar het vinden van waar geluk. Het is nu iets wat veel mensen, inclusief me, na een enorme omweg ontdekken. Is dat nodig die omweg?

Kunnen er geen sprookjes komen die in lijn liggen met deze ‘gelukstheorie’? De Assepoester die tot de ontdekking komt dat wonen in een paleis net zo’n gevangenis is als wonen met haar stiefmoeder en –zusters. De Assepoester die de bibliotheek induikt. Wijze helpers op haar pad manifesteert. Een Assepoester die haar ware kracht en talenten vindt. Een Assepoester die haar prins een spiegel voorhoudt en hem uitdaagt te onderzoeken wat hij nou eigenlijk zelf met zijn leven wil. Een Assepoester die als een inspirerend voorbeeld kan dienen voor ieder die haar leert kennen? Een Assepoester die gelukkig leerde leven. Niet lang, maar in het moment?

ho'oponopono

Is het niet juist voor mij of is het stiekem faalangst?

Er is een vraag die je kan stellen als je niet weet waar de weerstand die je voelt op gebaseerd is. Er zijn de laatste tijd heel wat dingen op mijn pad gekomen. Mogelijke opdrachten en ik heb veel ideeën mogen ontvangen. Maar telkens voelde ik iets in mij wat ‘nee’ zei. Vaak behoorlijk duidelijk. Dat stemmetje heb ik aangezien voor sterke intuïtie. Iets om naar te luisteren.

Een paar weken geleden wilde ik weer eens voortijdig afhaken van iets omdat ik het gevoel had dat het niet mijn ‘echte ding’ was. Het ding wat ik behoor te doen. Omdat ik twijfelde over wat ik moest doen, stelde ik mijzelf de volgende vraag:

Hoe graag zou ik het doen als ik zeker wist dat het zou lukken?

Plots zag ik in dat ik dan open stond om van alles en nog wat te doen. Dat het er niet meer zo toe deed of iets ‘mijn ultieme’ ding was. Heel veel dingen leken mij leuk om te doen als ik zeker wist dat het zou lukken.

Twijfel aan of het misschien niet zou lukken, heeft mij vaak doen besluiten om ergens een punt achter te zetten.

Als ik iets niet lijk te willen, maar het wel zou willen als het me zeker zou lukken, dan zit er dus faalangst in de weg. En mag ik het juist gaan doen.

Dit ben ik sinds enkele weken gaan doen en het bevalt goed! De kansen die op mijn pad kwamen, blijken allemaal dingen waar ik energie van krijg als ik ermee bezig ben.

Als je ook weleens twijfelt wat je weerstand je wil vertellen: ga na of de weerstand er nog zit als je jezelf voorstelt dat wat je overweegt te doen al gelukt is. Wat voel je er dan bij? Als je het dan toch WEL leuk lijkt, is de kans groot dat het de bedoeling is dat je de kans die zich heeft aangediend grijpt!

Brief aan je ziel’, is een van mijn ideeën waar ik bijna ‘nee’ tegen had gezegd. Maar in het echt, is het geweldig om te horen wat een brief met iemand doet! Kan ik jou blij maken met een helende brief die aanzet tot transformatie?

soul writinghttp://suusvenings.nl/brief-aan-ziel/

Dit is waarom je moet stoppen met zelfcensuur

Soms maken we ons heel erg druk om de oordelen van anderen en houden we onszelf in. Bedenk dat het voor de meest relevante mensen voor jou waardevol is als jij je niet inhoudt!

Over het algemeen schrijf je [of wat jouw tak van sport ook moge zijn] niet voor je familie, vrienden en je ex-collega’s. Je doet het voor de mensen die met exact dezelfde dingen worstelen als waar jij meer worstelt of geworsteld hebt. Dat zijn de ‘lucky few’ die jij als mens kunt liften.

Het is alleen wel belangrijk dat je dan echt deelt hoe jij de wereld beleeft of in het verleden beleefde. Je hebt weleens de neiging om water bij de wijn te doen vanwege meelezende bekenden. Als je dat doet herkennen de mensen die in potentie écht iets aan je hebben zich niet meer exact in jouw verhaal.

De consequentie? Verlies-verlies. De bekenden waarvoor je je inhield halen hun schouders op of ze vinden iets van je omdat ze zich toch al niet in jouw wereldbeeld kunnen verplaatsen. Je doelgroep denkt ondertussen: ‘Mwaaaa, wel interessant maar ik voel hem nog niet helemaal.’

Wat als je all the way gaat? Deelt zonder zelfcensuur? Censuur gebaseerd op angst voor de potentiële mening van anderen?

Bekenden zullen nog steeds hun schouders ophalen of er iets van vinden. Je doelgroep treft eindelijk iemand die hen het gevoel geeft niet de enige te zijn.

Zonder zelfcensuur kun je simpelweg schrijven wat je wil zonder dat je een uitgekiende doelgroep hebt. Als jij simpelweg deelt wat er uit je wil komen op de manier dat het uit je komt dan trekt het als vanzelf precies de juiste mensen aan. Als een magneet!

Nadat ik dit artikel geschreven had, stelde ik mijzelf de vraag: Waarom is het zo spannend om kleur te bekennen? Hieruit ontstond een essentieel e-book. Ik moet hem nog even redigeren maar ik wil hem daarna graag naar je mailen. Laat HIER je e-mailadres achter als je hem wil ontvangen.

palmentuin Suus Venings Suriname

Waarom bestaat er geen ‘goed’ of ‘fout’?

Voor mij voelt het als een vanzelfsprekendheid dat er in wezen geen goed of fout bestaat. In een e-book dat ik nog niet gepubliceerd heb, ging ik er voor het gemak vanuit dat andere mensen dit moeiteloos zouden aannemen. Toen ik de inhoud van het e-book echter met mijn ouders deelde, merkte ik aan de reactie van mijn moeder dat het zinvol zou kunnen zijn om mijn visie op ‘goed’ en ‘fout’ eerst eens wat duidelijker toe te lichten.

laten we het eerst eens over bomen hebben

Als je door het bos tussen de bomen loopt, zul je niet snel de neiging hebben om bepaalde bomen als ‘goed’ en bepaalde bomen als ‘fout’ te bestempelen. De bomen zijn er gewoon.

Stel dat er twintig bomen zijn waarvan er vijf gekapt moeten worden. Jij moet kiezen welke er gekapt worden en je moet je keuze kunnen verantwoorden aan de boswachter. Op basis waarvan maak je je keuze?

Mogelijke strategieën

  • Je vergelijkt de bomen met elkaar en kiest ervoor de bomen met de slechtste conditie te kappen.
  • Je beoordeelt hoe de bomen de ruimte vullen en kiest ervoor vijf bomen te kappen zodat de vijftien resterende bomen mooi verspreid staan over de ruimte.
  • Je kiest ervoor de vijf bomen te kappen die jij het minst mooi vindt.

Ligt het aan de boom dat hij wel of niet gekapt wordt? Of ligt het aan jouw oordeel over de boom?

Je kan zeggen het ligt aan de boom. Want de boom was rot.

Je kan daar tegenin brengen dat het wel degelijk ligt aan jouw oordeel omdat jij bepaald hebt dat de rotte bomen gekapt moeten worden. De rotte boom zou namelijk niet gekapt worden als jij de bomen beoordeeld had op basis van hun spreiding over de ruimte. Het zou dan namelijk juist de rotte boom geweest kunnen zijn die in de compositie voor het evenwicht zorgde.

Dus ligt het aan de boom of ligt het aan jouw oordeel?

Nog niet overtuigd?

Stel dan dat rotte bomen jouw fascineren en je grote gezonde bomen lelijk vindt. Ligt het dan aan de vijf gezonde bomen dat ze gekapt worden of ligt het aan jouw oordeel?

Een boom is op zichzelf niet goed of fout. Ook niet als de boom rot is. Een oordeel over een boom zegt slechts iets over de beoordelaar of over de normering van de beoordelaar.

Dan nu de stap naar mensen.

Kan een mens goed of fout zijn zonder dat er een beoordelaar is?

Kan een mens goed of fout gevonden worden zonder dat er een norm is waar men volgens een (innerlijke) beoordelaar wel of niet aan voldoet?

Ik neem aan dat je op beide vragen ‘nee’ hebt beantwoord.

Op school krijgt Piet een onvoldoende voor wiskunde. Wat kun je nu met zekerheid over Piet zeggen?

A. Piet is slecht in wiskunde.
B. Piet heeft zich niet goed voorbereid op de wiskunde toets
C. De docent van Piet heeft Piet niet goed opgeleid.
D. Piet is waarschijnlijk goed in iets anders dan wiskunde.
E. Piet zal zijn dag niet gehad hebben.
F. De ouders van Piet zullen teleurgesteld zijn.
G. Piet zal inzien dat hij beter zijn best moet doen.
H. Piet heeft extra begeleiding nodig.
I. Piet zat blijkbaar in een situatie waarin hij beoordeeld werd.

Zeg eens eerlijk. Hoe vaak worden in het dagelijks leven gesprekken gevoerd over A t/m H wanneer iemand een onvoldoende scoort? Terwijl de enige zekerheid die je in dit scenario hebt, is dat Piet blijkbaar in een situatie zat waarin hij beoordeeld werd.

A. is wat Piet mogelijk zelf zal concluderen.
B. is wat de docent van Piet mogelijk zal concluderen.
C. is wat de ouders van Piet mogelijk concluderen.
D. is wat de beste vriend van Piet mogelijk zal concluderen.
E. is wat de oma van Piet mogelijk zal concluderen.
F. is wat de ouders van de beste vriend van Piet mogelijk zullen concluderen.
G. is wat misschien wel niemand zal concluderen.
H. is wat de mentor van Piet mogelijk zal concluderen.

I. Zal door weinig mensen worden opgemerkt. Er zit een zekere zinloosheid achter. Het lijkt zo nietszeggend. Het zegt alleen heel veel, omdat dit het enige is wat met zekerheid over de situatie te zeggen valt. De andere opties zijn oordelen die meer iets over de beoordelaar zeggen dan over Piet zelf.

Ik kan nog heel veel over dit onderwerp zeggen en ik heb de helft geschrapt van wat ik erover geschreven heb omdat dit gedichtje ontstond. Wat mij betreft zegt dit alles.

We zijn mensen

Soms oordelende mensen
Soms beoordeelde mensen
Soms-onszelf-van-alles-wijs-makende-mensen
Soms onszelf van-alles-wijs-laten-makende-mensen

Prik je door de oordelen en verhalen heen
Blijft er ‘mens’ over
Goed of fout?
Onmogelijk
Zonder oordeel
Zonder verhaal

In mijn e-book ga ik de diep in op een angst van veel mensen, namelijk de angst om kleur te bekennen. Ik vind het echt een must-reed! Wil je het e-boek als eerste ontvangen? Laat dat dan HIER even weten.