Auteur: Suus

Hoe een andere ijssmaak kiezen mijn leven verrijkte

Hoe een andere ijssmaak kiezen mijn leven verrijkte

Afgelopen zomer deed ik een experiment. Wanneer ik schepijs ging eten, koos ik steeds voor een smaak die ik tot dan toe nog nooit gehad had. Na een leven lang voor mijn standaard ijssmaken chocola en citroen ter zijn gegaan, was dit nogal buiten mijn comfort zone. Deze persoonlijke uitdaging heeft behoorlijk wat teweeg gebracht. In deze blog deel ik mijn bevindingen.

Adrenaline door mijn lijf

Ik weet nog dat ik met mijn vriend bij de Intermezzo, dé ijssalon in Tilburg, stond te kijken naar alle ijssmaken. Het was tijd om een keuze te maken en ik wist het gewoon niet. Er waren zat smaken die ik nog nooit gehad had, maar zouden ze ook lekker zijn? Wat nou als ik iets zou kiezen wat heel vies was? De adrenaline gierde door mijn lijf toen ik uiteindelijk ‘Raffaello-smaak’ koos. Iets waarvan ik geen idee had wat het was. Tot ik het proefde.

‘Ohneeee, dat zijn van die chocolade bonbons met kokos erom heen die ik zo vies vind!’ Maar toen nam ik nog een likje. ‘Hm, valt eigenlijk wel mee. Nee, volgens mij vind ik dit eigenlijk niet vies.’ Dit bleek keer op keer het geval. Wanner iets niet fantastisch lekker was, was het ook nog niet meteen verschrikkelijk vies. Daarnaast kwam ik door te experimenteren regelmatig met ijssmaken in aanraking die fantastisch lekker bleken! Misschien nog wel lekkerder dan chocola en citroen. Stroopwafel, butterscotch en ‘oma’s appeltaart’.

Meer verrassende keuzes

Niet alleen als het op ijs aankwam maakte ik vaak dezelfde keuze. Ook qua pizza maakte ik altijd dezelfde keuze. TOTDAT ik dus bezig was met mijn ijsexperiment. Ik dacht ‘wat kan mij het schelen’, en bestelde pizza’s met smaken die ik nog niet eerder gekozen had. Ook hierbij gold: de ene keer deed ik een ware ontdekking (zeevruchten pizza!) en de andere keer was het niet fantastisch maar ook niet slecht.

Toen ik voor mijn verjaardag een plek mocht uitkiezen om uit eten te gaan, wilde ik zelfs ergens eten waar ik niet bij voorbaat al kon voorspellen wat ik zou eten en hoe dat zou smaken. Dus niet ergens waar ik waarschijnlijk uit zou komen op de geitenkaassalade of de zalmfilet, maar waar ik iets ‘spannenders’ zou kunnen beleven. Ik koos ervoor te eten bij een Turks restaurant wat ik nog niet eerder bezocht had. Aan de kaart te zien kon ik daar in ieder geval ‘wat anders dan anders’ treffen.

Verder heb ik deze zomer nog kennis gemaakt met mosselen, chocolaatjes met een spannende vulling en bestelde ik bij een bakker wat er lekker uit zag zonder na te gaan wat het was.

Het bekende: zoooo saai!

Er was een moment dat ik toch een bolletje citroenijs uitkoos. Het leek mij gewoon het lekkerst. Maar toen ik het proefde, was mijn ervaring: ‘Zoooo saai, deze bekende smaak heb ik al 1000 keer geproefd!’, en ik voelde mij dan ook alles behalve gedreven om nog een keer terug te vallen in mijn oude vertrouwde smaken. Ik kon inmiddels wel vier smaken bedenken die ik lekkerder vond dan dat.

Nieuwe favorieten en nieuwe patronen

Ondanks dat ik nu in ieder geval van mijn chocola en citroen af was, slopen er toch weer langzaam nieuwe favorieten in die ik meer dan een keer koos. Zoals de stroopwafelsmaak en grootmoeders appeltaart. Ik voelde mij een beetje zwak wanneer ik toch iets bestelde wat ik inmiddels al kende ondanks mijn experiment. Toch is het misschien niet helemaal mijn schuld, maar meer ‘de schuld’ van het brein. Het brein houdt er namelijk niet van energie te verspillen. Elke keer nadenken over welke ijssmaak je gaat kiezen, vind het brein helemaal niet leuk. Het vraagt veel mentale energie. Dus maakt hij graag ‘een veilige’ keuze.

Nog steeds bepaalde smaken uit de weg gegaan

Ik heb voor mijn verjaardag nog een tegoed om twaalf keer een ijsje te eten met iemand. Wat mij is opgevallen is dat ik tot nu toe nog steeds ijssmaken uit de weg ben gegaan die mij helemaal niks lijken, zoals de smaken mint, kokos en smurf. Om mijn comfort zone op te blijven rekken, denk ik dat mijn laatste ijsjes van dit jaar voornamelijk in deze categorie zullen vallen. Ondanks dat het misschien niet erg lekker gaat zijn, kijk ik wel uit naar de spanning die zo’n ‘living on the edge’ ervaring met zich meebrengt.

 

Misschien ook interessant voor je
Ik hou van experimentjes met mijzelf. Experimenten waarbij ik bijvoorbeeld uit mijn comfort zone ga
Vrijwel dagelijks kom ik tot meer helderheid over mijzelf. Vaak gaat het dan om het
Uit je comfort zone gaan om te groeien: dat is de manier de we allemaal
Twee jaar geleden was ik op het OpenUp festival en ik ving op dat er
Ik kom terug van de markt. Overprikkeld. Tijd om te ontspannen op de bank. Een
Hoe ziet mijn schrijfritueel voor het slapengaan eruit?

Hoe ziet mijn schrijfritueel voor het slapengaan eruit?

Iedere liefde waar ik sinds de middelbare school het bed mee heb gedeeld, weet dat ik eerst schrijf en daarna pas beschikbaar ben om nog wat te knuffelen voor het slapen. In deze blog deel ik wat ik momenteel doe in mijn opschrijfboek voor ik richting dromenland vertrek.

1. Heb ik mijn planning voor morgen op orde?

Mijn planning voor de volgende dag maak ik al eerder op de avond, maar toch check ik nog even of alles in mijn boekje staat. Het kan zijn dat ik ’s avonds onder de douche nog een ingeving gekregen heb en dat ik op basis daarvan een aanvulling wil doen. Het kan dat ik in de avond nog een berichtje heb binnen gekregen van een klant en dat ik aanvul dat ik deze moet beantwoorden. Het kan ook zijn dat ik in de avond een filmpje heb gekeken en dat ik de volgende dag nog even het tweede deel wil kijken of mijn aantekeningen wil doornemen.

2. Het uiten van mijn dankbaarheid/waardering

Ik heb jarenlang aan het einde van de dag geuit waar ik dankbaar voor was voor het slapengaan. Het gevoel waarmee je in slaap valt, is hetzelfde gevoel als waarmee je wakker wordt, dus het leek mij een goed plan om standaard ‘dankbaar’ in slaap te vallen.

Sinds kort heb ik een subtiele draai gegeven aan het uiten van mijn dankbaarheid. Ik heb het veranderd naar uit uiten van mijn waardering. Het is namelijk zo dat er aan het uiten van dankbaarheid toch nog een licht negatieve connotatie kan hangen, in de zin van: ‘Ik voelde mij overweldigd, maar ik ben dankbaar dat ik toch nog wat van mijn dag gemaakt heb.’ Dankbaarheid kan dus soms gepaard gaan met iets wat niet optimaal is/was en dat je dan toch dankbaar bent voor iets wat wel gelukt is. Het is subtiel, maar opeens had ik hem door.

Dit ‘probleem’ zal minder voorkomen wanneer je opschrijft wat je waardeert. Iets waarderen heeft vaker een volledig positieve connotatie en er zijn dingen die je kan waarderen waar je misschien minder snel aan zou denken dan wanneer je nagaat waar je dankbaar voor bent. Het waarderen zit makkelijker in de kleinere dingen:

– Ik waardeer mijn fijne dekbed
– Ik waardeer dat ik naast mijn lief lig
– Ik waardeer de warme douche die ik gehad heb

Daarnaast is er ook al ruimte voor de ‘grotere’ dingen

– Ik waardeer dat het mij steeds beter lukt om…
– Ik waardeer de hulp en support die ik in mijn leven ontvang
– Ik waardeer dat ik in zie hoe rijk ik ben

3. Het aansturen van mijn onderbewuste voor de nacht

Wanneer ik slaap, gaat mijn onderbewuste door. Sterker nog, mijn onderbewuste kan nog veel beter zijn werk doen wanneer ik slaap omdat ik er dan niet tussen zit met mijn ‘beperkte denkgeest’. Het aansturen van mijn onderbewuste doe ik op basis van mijn behoeften en doelen. De aansturingen kunnen betrekking hebben op het eigen maken van nieuwe gewoontes en het krijgen van helderheid over bepaalde onderwerpen. Enkele voorbeelden van wat ik zou kunnen schrijven:

‘Help mij gewoonte X te internaliseren’
‘Geef mij een droom waarin ik helderheid krijg over…’
‘Laat mij zien wat mij nog in de weg staat wat betreft…’
‘Laat mij zien wie ik ben als ik gewoonte X helemaal eigen heb gemaakt’

4. Vragen stellen

Deze hangt deels samen met het aansturen van mijn onderbewuste. Ik stel een vraag of enkele samenhangende vragen waar ik een antwoord op wil. Wanneer ik de volgende ochtend nog een keer naar de vraag kijk, dan weet ik heel vaak met mijn heldere ochtendgeest een antwoord te formuleren waar ik blij mee ben.

5. Intenties zetten

Als ik niet al in slaap gevallen ben inmiddels dan zet ik nog wat intenties voor de nacht en volgende ochtend. Bijvoorbeeld:

‘Ik slaap diep en word uit mijzelf uitgerust wakker’
‘Ik word wakker met energie en zin in de dag’
‘Ik word wakker met een heldere geest en een verbonden gevoel’
‘Ik heb mijn dromen onthouden als ik wakker word’

En zo ziet het er de volgende ochtend uit wanneer ik tijdens mijn schrijfritueel in slaap ben gevallen…
Misschien ook interessant voor je
Naast alle dingen die ik wel doe, zijn er ook een aantal dingen die ik
In deel I van deze blogserie beschrijf ik mijn huidige ochtendritueel van twee uur. Ik
Het maakt niet uit waar je staat. Het is altijd mogelijk je ochtendritueel (nog) meer
Een andere weg naar een dienender ochtendritueel is door of het tijd is voor nieuwe
Vrijwel dagelijks kom ik tot meer helderheid over mijzelf. Vaak gaat het dan om het
Hoe ik mijn innerlijk kind blij hou

Hoe ik mijn innerlijk kind blij hou

Twee jaar geleden was ik op het OpenUp festival en ik ving op dat er iemand was die eens in de zoveel tijd speelgoed voor zichzelf kocht om haar innerlijk kind te eren. Dat idee sprak mij heel erg aan. Ik eer mijn innerlijk kind steeds bewuster. Niet zozeer door speelgoed te kopen, maar wel door bewust mijn zorgeloze manier van spelen als kind een plek te geven in mijn leven als volwassene. Wat ik dan zoal doe om mijn innerlijk kind blij te houden, beschrijf ik in deze blog.

Elke dag buiten spelen

Als 34-jarige speel ik weer elke dag buiten. Mijn buiten spelen is aan een kant volledig dienend voor mijn kickstart van de dag en voor mijn persoonlijke effectiviteit. Aan de andere kant is het een moment waarop ik echt als een kind aan het spelen ben op de manier zoals ik dat vroeger ook deed.

Als kind was ik altijd bezig met het bedenken van uitdagingen voor mijzelf. Als ik de radslag kon, vroeg ik mij af of ik hem ook met een hand zou kunnen. Als dat lukte, dan wilde ik weten of ik hem op mijn andere hand zou kunnen. En zo vermaakte ik mij eindeloos met allerlei variaties van ‘op mijn kop staan’.

Heden ten dage ben ik ook op die manier bezig in de tuin. Bijvoorbeeld op de trampoline. Kan ik een hele draai? Kan ik anderhalve draai? Kan ik een salto? Ook hangt er in de tuin een touw waar ik ook op allerlei manieren aan probeer te koppeltje duikelen.

Net als toen ik kind was, heb een heel variatiepakket aan buitenspeelactiviteiten: hoepelen, met mijn twirlstok draaien en gooien, handstand doen, radslag doen, touwtje springen, skaten.

‘Kind uitlaten in het bos’

Ik ga minimaal een keer per week naar het bos, waarbij het uitstapje echt draait om het ‘innerlijk kind’.  De afspraak is dan dat ik niet met werk bezig ben en dat ik de impulsen van ‘het kind’ volg. Dit betekent dat ik bijvoorbeeld in de speeltuin dingen doe die ik als kind ook zou doen. Over een balk heen lopen. Vooruit, achteruit. Schommelen. Klimmen.

Het betekent dat ik al wandelend van de gebaande paden ga en door de bosjes ‘op avontuur’ ga. Waarbij ik juist met nieuwsgierigheid kijk als ik bepaalde spullen in de bosjes zie liggen in plaats van te oordelen: ‘Oh straks ligt daar een dakloze, gauw doorlopen!’

Ik kan ook gaan kijken bij dieren. Dennenappels oprapen. Een kastanje zover mogelijk gooien. En in bomen klimmen natuurlijk.

Vragen wat het kind wil

Wanneer ik in het bos ben ingetapt op mijn kindenergie, vraag ik wat het kind wil. Welke behoeftes het heeft. Het kan bijvoorbeeld zijn dat ik eerder een creatief idee had met tekeningen maken waar ik niet op heb doorgepakt en dat dit iets is waar ‘het kind’ mee verder wil.

In zijn voor ‘speelse’ activiteiten

Ik hou van minigolfen, bowlen en speel graag skeeball op de kermis. Ik vind het leuk om naar een pretpark te gaan of naar iets waar te klimmen en klauteren valt. Gelukkig vinden de mensen waar ik graag mee om ga dat ook leuk, en zo niet dan zijn er soms mogelijkheden om mij aan te sluiten bij de kinderen van die mensen 😊 Dus als we met mijn vader, zus en neefjes naar de speeltuin gaan, dan gaat ‘tante Suus’ ook van de glijbaan.

Soms een kinderlijk cadeautje

Ik hou niet van overbodige spullen in huis dus ik geef niet zo vaak geld uit aan cadeautjes voor het kind. Toch kan ik soms kinderlijk enthousiast zijn over bepaald speelgoed maar dan koop ik het niet zelf. Wel krijg ik het dan soms cadeau, zo kreeg ik bijvoorbeeld twee jaar gelden een Furby. Iets waar ik het al jaren over had. Ook weten geliefden op een of andere manier dat ze mij blij kunnen maken met een Kindersurprise ei. Op dit moment staat een fietsbel van Calimero op mijn verlanglijstje.

Als ik zelf iets koop om mijn innerlijke kind blij te maken dan zorg ik dat ik daarbij niet over de grenzen ga van de minimalist in mij. Ik koop iets met een functie maar dan bijvoorbeeld naar de smaak van het innerlijk kind. Bijvoorbeeld pennen om mee te tekenen, dik papier, een lounge legging of sokken met vrolijke kleurtjes, badslippers met glitters… In die richting. Wanneer ik samen ga wonen dan nemen we een abonnement op de Donald Duck.

Dansen

Eigenlijk maak ik wel een onderscheid tussen het kind in mij en de danser in mij omdat dansen ook voor ‘de volwassen ik’ valt te beschouwen als een hobby en interesse. Niet alleen het zelf doen, maar ook het kijken naar dans en het volgen van de wereld van dans via film en video.

Wel moet ik opmerken dat vrij dansen mij net zo’n gevoel geeft als spelen. Ik dans soms vrij in mijn kamer. Ook vind ik dat fijne speelse gevoel tijdens Biodanza.

Tot slot

Het eren van mijn innerlijk kind zorgt voor een mooie balans in mijn leven. Ik ben ambitieus, ben prestatiegericht en heb workaholic potentie in me. Volledig opgaan in werk is toch een soort valkuil waarbij je de verbinding met de totaliteit van het leven verliest. Het is dus echt een algehele bijdrage aan mijn leven wanneer ‘het kind’ in mijzelf ook op structurele basis gevoed wordt. Het gevoel wat dit geeft, is zeer aangenaam!

Reflectievragen

1. Hoe speelde jij als kind? Op welke manieren komt die vorm van spelen nog terug in je huidige leven?
2. Wat betekent ‘spelen’ nu voor jou? Vind je spelen belangrijk? Creëer jij bewust ruimte in je leven om te spelen?
3. Zijn er vormen van spelen die je weer zou willen ervaren in je leven? Hoe zou je dit je leven in kunnen krijgen?

Misschien ook interessant voor je
Ik kom terug van de markt. Overprikkeld. Tijd om te ontspannen op de bank. Een
Vanavond om 20.00 uur ben ik te gast in de broadcast van de ‘School voor
Met een mentale workout heb ik het over mediteren. Veel mensen weten dat een fysieke
Dit is een bewering om simpelweg eens op te bezinnen. Ik zeg niet dat het
Om te beginnen wil ik deze vraag nog even aanscherpen, want ik kan me voorstellen
Hoe ik groei door introspectie

Hoe ik groei door introspectie

Vrijwel dagelijks kom ik tot meer helderheid over mijzelf. Vaak gaat het dan om het doorzien van mijn eigen patronen, bewustwording van trauma’s (wat heftiger klinkt dan het is) en het expliciet krijgen van bepaalde aannames waar ik mijn eigen (automatische) gedrag op baseer.

Na het doorzien, herzie ik mijn perspectief en dan begint er een trainingsperiode waarin ik bewust ander gedrag tot uiting breng. Dit kan weer leiden tot nieuwe gewoontes en daarmee tot een ‘vernieuwde’ versie van mijzelf. In deze blog deel ik via welke wegen ik zoal tot bewustwording kom.

1. Wat maakt dat ik mij sociaal ongemakkelijk voelde?

Als het om 1-1 interactie gaat zit ik bijvoorbeeld in een fase waarin ik mijzelf train om ook mijn ‘mindere’ of meer uitgesproken kanten te bekennen aan anderen. Kanten die weleens helemaal niet kunnen matchen met de uitgesproken of onuitgesproken kanten van de ander. Iets wat een van de meest voorkomende menselijke angsten in werking kan zetten: de angst om afgewezen te worden.

De ene keer breng ik mijn kleuren met aardig wat zelfvertrouwen voor de dag en ontstaat er van daaruit connectie of een interessant gesprek. De andere keer breng ik mijn kleur dusdanig voorzichtig voor de dag waarna ik merk dat mijn punt niet is aangekomen. Ga ik hem dan alsnog maken of laat ik het erbij zitten? Op zo’n moment kan er een gevoel van sociaal ongemak ontstaan. Iets wat later interessant is om nog even over te reflecteren. Hoe heb ik gehandeld? Hoe voelde dat? Waarom durfde ik mijn punt niet met zelfvertrouwen te maken of te herhalen?

Als het gaat om mijn interactie in groepen, zit het meer in de kleine momentjes waarop ik misschien een impuls heb om iets te zeggen, iets aan te kaarten of om ergens op door te vragen maar het vervolgens niet doe. Er ontstaat een moment van onzekerheid, twijfel of een lichte angst waarna ik mij inhoud. Vanbinnen voelt dat dan vaak sociaal ongemakkelijk. Het kan ook zijn dat ik mij inhoud wanneer ik eigenlijk even met een gek stemmetje wil praten, zingen of mij wil uiten met veel beweging erbij.

Als ik mij heb ingehouden dan knaagt iets in me. Het is een gevoel wat ik kan negeren door mijzelf af te leiden met media, maar als ik dat doe dan is de kans groot dat ik tegen dat zelfde ongemak aan blijf lopen. Ik kies er dus vaak voor om even stil te staan bij situaties die sociaal ongemakkelijk voelden. Wat gebeurde er nou eigenlijk met mij? Wat hield ik in? Wat hield ik achter? Waarom eigenlijk? Wat had ik willen doen? Wat is het wat ik mag beseffen om het een volgende keer anders te doen?

Ik krijg dan bijvoorbeeld helder dat er een gevoel voor afwijzing blijkt te spelen en dat een bepaalde situatie mij deed denken aan een vroegere situatie waarin ik mij niet inhield en een standje kreeg. Dan kan ik met mijn hedendaagse ogen naar die vroegere situatie kijken en bijvoorbeeld zien dat ‘het standje’ nergens op sloeg waardoor ik nu bewust kan kiezen om mij niet meer in een vergelijkbare situatie op die manier in te houden.

2. Wat probeer ik te beschermen?

Waar ik ook bij mijzelf op let zijn de momenten dat ik mijzelf verdedig of neig te verdedigen. Zodra ik begin met mijzelf te verdedigen dan weet ik al bij voorbaat dat ik een kwetsbaar stukje in mijzelf aan het beschermen ben. Het heeft grote waarde voor mij om die kwetsbare stukjes al reflecterend aan het daglicht te brengen. Het kan bijvoorbeeld zijn dat ik een deel in mijzelf afwijs en verwacht dat een ander dat deel ook in mij zal afwijzen wanneer ik het laat zien.

Het kan ook een emotie zijn die (vanuit mijn ego) ‘het daglicht niet mag zien’. Dus verdedig ik me. Ik hou daarmee iemand op afstand en dan kan diegene mooi niet dat stukje van mij zien waar ik onzeker over ben of mij voor schaam.

Het kan bijvoorbeeld zijn dat ik liever niet wil vertellen wat een bepaalde aankoop mij gekost heeft omdat ik weet dat ik mij die aankoop niet echt kon veroorloven. Dit kan maken dat ik mij ga verdedigen wanneer iemand bijvoorbeeld iets zegt als: ‘Dat moet behoorlijk prijzig geweest zijn?’ Dan kan ik allemaal dingen zeggen om te rechtvaardigen waarom ik tot de aankoopbeslissing gekomen ben. Wat ik achter houd, is dat ik het eigenlijk ook heel prijzig vond en dat ik mijzelf een beetje onverstandig vind dat ik het ding gekocht heb. Dat ik zit met gevoelens van twijfel en onzekerheid over die aankoop. De meest kwetsbare waarheid hou ik voor me terwijl in de praktijk iedereen de situatie wel herkent dat je iets ‘te duurs’ gekocht hebt en nadien twijfelt.

Prima om geen totale kwetsbaarheid (openheid) te tonen aan iedereen waarmee je interactie hebt, maar ik vind het wel van belang dat ik minimaal zelf door heb wat ik aan het beschermen ben. Ik bescherm bijvoorbeeld mijn schaamte over mijn onverantwoorde koopgedrag. Ik weet dat wanneer ik het stukje van mij of mijn emotie wel erkenning geef dat dit kan leiden tot een enorm gevoel van opluchting of bevrijding. Vooral wanneer ik merk dat het niet tot afwijzing leidt.

Het herkennen en erkennen van je kwetsbaarheid kan een startpunt zijn voor gedragsverandering. Ook weet ik dat het delen van het meest kwetsbare een belangrijke sleutel is voor het ontwikkelen van authenticiteit en het ervaren van diepe verbinding binnen relaties.

3. Wat heb ik ‘nog niet op orde’ en welk verhaal vertel ik mij daarover?

Een andere mooie aanleiding voor zelfreflectie is voor mij een beschouwing van in hoeverre mijn realiteit overeen komt met wat ik verlang.

Hoe staat het met mijn huishouden? Is het een zooitje, heb ik geen schone onderbroeken meer, is mijn rolgordijn al dagen niet omhoog geweest? Of is mijn bed opgemaakt, zijn alle oppervlakken vrij van rommel en staat er een mooie bos bloemen op tafel? Hoe is het met mijn relaties, mijn eetgedrag, mijn energie?

Het verraad allemaal iets over mij en zeker als ik opmerk dat iets niet op rolletjes loopt, is het tijd voor een reflectie. Een reflectie over de stand van mijn bankrekening kan leiden tot fantastische inzichten in de gewoontes en patronen ik ontwikkeld heb rondom het verdienen en uitgeven van geld en welke verhalen ik mijzelf vertel om bepaald gedrag te rechtvaardigen.

Het is verbazingwekkend hoe goed je eigenlijk voor jezelf kunt benoemen welke gewoonten/patronen maken dat de dingen zijn zoals ze zijn. Maar je moet er wel even voor stil staan. Een stap achteruit doen om daarna door een vicieuze cirkel van gewoonten heen te kunnen breken.

4. Wat heb ik gedroomd?

Zodra ik wakker word, loop ik mijn dromen na. Soms dan ben ik zelf ‘de hoofdpersoon’ en deal ik op een bepaalde manier met de omstandigheden. Soms ben ik meer de observant en hang ik boven een situatie. Soms ben ik mijzelf maar dan vertegenwoordigt een ‘andere speler’ mijn situatie en heb ik wat in mijn leven speelt toch weer vanuit een ander perspectief kunnen bekijken.

In de nabeschouwing van mijn dromen kom ik zeer interessante dingen op het spoor. In het dagelijks leven liep ik bijvoorbeeld rond met het gevoel dat mijn onderneming niet liep. In mijn droom had mijn zus een onderneming en die liep niet. Ze trok daar conclusies over die niet terecht waren gezien de feiten. Het was voor mij in die droom overduidelijk wat haar blinde vlek was. Toen ik naging of de situatie van mijn zus eigenlijk over mij ging, zag ik meteen dat dit zo was en had ik mijn eigen blinde vlek doorzien. Hierdoor werd het mij duidelijk op welke manier ik mijn onderneming een boost kon geven.

Ik kijk dus zeer vaak welke lessen er voor mij in mijn dromen zitten, puur door mijn gedrag en gevoelens in de droom te evalueren. Ik ga na wat ik gezien heb en hoe wat ik gezien heb representatief is voor mijn huidige leven. Ook ga ik na welke les er dan voor mijn huidige leven in zit.

Vaak word ik mij ervan bewust dat ik mij in bepaalde situaties flinker voor deed dan dat ik mij in werkelijkheid voelde. Een vervolgstap is dan weer om na te gaan waarom ik dat zo doe. Dan kom ik vaak een angst op het spoor of een pijnlijke eerdere ervaring (een trauma).

Na die helderheid kan ik bewust een keuze maken voor ander gedrag in vergelijkbare situaties. Ik ga voor mijzelf na wat bijvoorbeeld een authentieke effectieve manier van reageren in een bepaalde situatie zou zijn. Dit kan ik dan uitproberen wanneer een soortgelijke situatie zich weer in mijn leven voordoet.

5. Wat raakt mij in een ander?

Er is een overvloed van mensen die hun verworven wijsheden en perspectieven delen. Mensen die ik ontmoet in mijn dagelijks leven. Via boeken, blogs, video’s, in films, in quotes. Ik let er altijd op wanneer iets mij raakt. Dan ga ik na wat het precies is wat mij raakt in wat de ander tot uiting brengt.

Het is een goede manier om verlangens op het spoor te komen, bijvoorbeeld wanneer ik tot tranen geroerd ben als iemand het roer omgooit en voor een leven in de natuur gaat. Waarom raakt mij dat? Het kan ook een manier zijn om onzekerheden op het spoor te komen, bijvoorbeeld wanneer ik mij erg geraakt voel wanneer iemand zegt dat alleen mensen met bepaalde kenmerken succesvol kunnen worden. Hoezo trek ik mij daar iets van aan?

Op ieder levensgebied kom ik op die manier tot (zelf)inzichten. Vervolgens bezin ik dan nog wat verder over wat voor betekenis ik een nieuw inzicht in mijn leven wil geven. ‘Wat ga ik daar .dan nu concreet mee doen?’, is zeker een vraag die ik mij stel wanneer ik tot een besef gekomen ben.

Suus, hoe kom je aan zoveel tijd om op alles te reflecteren?

Ik kan me voorstellen dat je je iets als dit afvraagt. Wie heeft er nou tijd om bij ieder gevoel en iedere droom stil te staan en op zoek te gaan naar inzichten?

Het is voor mij een gewoonte geworden omdat ik dit gedrag langdurig prioriteit heb gegeven in mijn leven. Prioriteit omdat het mij iets brengt waar ik gek op ben: zelfinzicht en persoonlijke groei!

Het pakken van mijn opschrijfboek is het eerste wat ik doe zodra ik wakker word. Anderen pakken misschien hun telefoon. Voordat ik in bed in slaap val of mij in de armen van mijn liefde begeef: doe ik eerst mijn voor-het-slapen-gaan-schrijfroutine.

Verder is het reflecterend schrijven voor mij als een hobby of passie. Waar een ander misschien gitaar speelt, ga ik al schrijvend bezinnen. Ik krijg er energie van. Ook is het schrijven een stukje van mijn werk, want mijn blogs komen ook voort uit mijn reflectiewerk.

Reflectievragen voor jou

Hieronder zijn wat vragen voor jou om een beeld te krijgen op welke vlakken je introspectie/reflectie al inzet en om vervolgens vanbinnen te voelen of je er misschien wat (meer) mee zou willen

1. Reflecteer jij met regelmaat over jezelf? Wanneer doe jij dat? Hoe pak jij dat reflecteren aan?
2. Is het ‘ontmantelen van gedragspatronen’ iets wat aan de orde is in jouw dagelijks leven? Wat brengt het jou? Wat zou het je kunnen brengen?
3. Stel je regelmatig je eigen aannames/overtuigingen bij omdat je doorzien hebt waar ze op gebaseerd zijn? Wat brengt het jou? Wat zou het je kunnen brengen?
4. Ben je jezelf bewust van gevoelens van ongemak in sociale situaties? Schenk jij daar nadien nog aandacht aan? Wat brengt dat jou? Wat zou het je kunnen brengen?
5. Ben jij jezelf er bewust van wanneer je jezelf aan het beschermen/verdedigen bent? Kun je jezelf een situatie herinneren waarbij je jezelf verdedigde? Wat was je toen eigenlijk aan het beschermen?
6. Ken je het gevoel van dat je niet helemaal tot je recht bent gekomen in een sociale setting? Hoe ga je daar mee om?
7. Op welke gebieden heb je het gevoel dat je een enorme groei hebt doorgemaakt? Welke rol speelde reflectie bij die groei?

Misschien ook interessant voor je
Soms maken we ons heel erg druk om de oordelen van anderen en houden we
Vannacht vroeg ik mijzelf nog even af hoe zinvol gesprekken eigenlijk zijn en of het
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Vanavond om 20.00 uur ben ik te gast in de broadcast van de ‘School voor
In dit moment ligt verlichting

In dit moment ligt verlichting

Ik kom terug van de markt. Overprikkeld. Tijd om te ontspannen op de bank. Een belegd stukje Turks brood met een lekker smeersel heb ik meegenomen. Automatisch pak ik mijn telefoon en tik ‘YouTube’ in. Nog voordat mijn YouYube tijdlijn geopend is, leg ik mijn mobiele telefoon weg. In dít moment ligt verlichting.

Niet in het moment waarop ik een vol hoofd nog verder vul met informatie. Wel in het moment dat ik ondanks mijn volle hoofd mijn aandacht richt op de eerste hap van mijn broodje. De smaak van het smeersel daadwerkelijk proef. Ik een pecannootje pak, hem in mijn hand houd en met mijn vingers de structuur voel, ik hem van alle kanten bekijk en hem daarna op mijn tong leg om te ervaren hoe hij smaakt.

Niet dat dit mindful bezig zijn automatisch en altijd leidt tot een moment van verlichting, een moment waarop er zonder gedachten direct ervaren wordt. Nog steeds zijn er gedachten die in mij opkomen bij mijn mindfulle bezigheden. “Welke smaken kan ik ontcijferen uit het smeersel?” “Is dit nou zuur?” “Vind ik het eigenlijk wel lekker?” “Best veel knoflook.”

MAAR als ik op deze manier schakel van de drukte op de markt naar mijn lunch eten dan is de kans in ieder geval aanwezig dat het qua gedachten op een gegeven moment stil valt in mijn hoofd. Wanneer ik in plaats van mindful eten kies om bij het eten informatie te verwerken via een filmpje op YouTube, een podcast, iets op tv, een artikel, een boek, appjes, mailtjes: dan weet ik sowieso zeker dat het niet stil valt in mijn hoofd.

Ik moet bekennen dat ik het best moeilijk vind om mijn mediaconsumptie in te perken ten behoeve van mijn innerlijke rust. Ik heb vaak het gevoel dat ik net wat zinvollers maak van bepaalde ‘breinloze’ bezigheden wanneer ik ondertussen een podcast luister met inhoud die bijdraagt aan mijn persoonlijke ontwikkeling. Bijvoorbeeld tijdens het lunchen, tijdens het sporten en tijdens het schoonmaken van de wc’s.

Het begon echter steeds meer tot mij door te dringen dat het ‘hoogst haalbare’ waar de meeste spirituele content naar verwijst ‘de directe ervaring’ is van het leven zonder daar verder woorden aan te geven en oordelen aan te hangen. Dit is uiteraard onmogelijk wanneer je met je gedachten überhaupt ergens anders bent dan bij dit moment.

Als toch wel een ‘content-junkie’ kies ik tegenwoordig bewust om veel meer tijd zonder ‘spirituele teachings’ in mijn oren door te brengen. In het kader van ‘in dít moment ligt verlichting’, ben ik aan het single tasken geslagen. Als ik eet dan ben ik met mijn aandacht bij het eten. Als ik sport dan ben ik met mijn aandacht bij het sporten. Als ik schoonmaak ben ik met mijn aandacht bij het schoonmaken.

Aanvankelijk voelde het als ‘minder nuttig’ bezig zijn en ‘mijn tijd niet optimaal benutten’. Nu kom ik daarop terug. Ik heb de volgende bevindingen gedaan:

1. De kwaliteit van mijn work-out is verbeterd

Ik voel beter wat ik doe. Ik ben bewuster bezig met mijn ademhaling. Ik ben aandachtiger mijn sets aan het tellen. En omdat ik alleen met mijn aandacht bij het sporten ben, ben ik ook bewuster bezig om mijn complete work-out te doen en niet een setje of een apparaat over te slaan.

2. Van de tijd die ik in de sportschool doorbreng, besteed ik meer minuten aan sporten

Ik begin gelijk voluit met de opwarming en ben niet eerst een paar minuten bezig met het zoeken naar het juiste YouTube-filmpje of de juiste audio. Ik hoef niet tussendoor een aantekening op mijn mobiel te maken van een interessant inzicht. Ik hoeft niet te klungelen met het organiseren van mijn mobiel (hoe zit hij mij niet in de weg) en mediaspeler die soms afslaat als ik mijn mobiel per ongeluk aanraak.

3. Ik maak beter schoon

Met mijn aandacht bij het schoonmaken merk ik toch dat ik bewuster ben in het signaleren van vuil. Net als in de sportschool merk ik ook een zekere gedrevenheid om net een stapje meer te doen in plaats van het minimale. Er is meer ruimte voor nieuwsgierigheid: ‘Hey, zou ik deze aanslag eigenlijk weg kunnen krijgen wanneer ik een staalsponsje gebruik’, in plaats van de schoonmaakroutine simpelweg te doorlopen met enkel een geel doekje.

4. Mijn eventuele volle hoofd krijgt de kans om ‘uit te pruttelen’

Ik ben mij bewuster van de overgang van innerlijke onrust naar de staat van innerlijke rust. Ik neem mijn gedachten nauwkeuriger waar. Ik merk op waar ik blijkbaar over in zit en ik heb de kans om daar bewust op te reageren met een van mijn ‘rust in je hoofd technieken’. Zo maak ik heel bewust de overgang mee van een ‘pruttelend’ hoofd naar een hoofd met ruimte.

5. Ik voel minder druk qua ‘nog iets moeten’ met de gehoorde informatie

Tsja, na een uur lang te horen hoe je een bepaalde angst kunt transformeren dan wil je er daarna eigenlijk ook iets mee doen. Maar omdat ik tijdens het luisteren bezig ben met andere dingen, kom ik thuis met het idee van: ‘Ik heb een hele goede tip of stappenplan gehoord, maar ik moet eigenlijk nog even terugluisteren wat het precies was’, omdat ik natuurlijk niet in de gelegenheid was uitgebreid aantekeningen te maken. Dus dan staat er na het afronden van de ene taak: het sporten of schoonmaken weer een extra taakje op mijn takenlijst: de audio terugluisteren.

6. Ik sta meer in verbinding met mijn intuïtie

Met de affirmatie: ‘In dit moment ligt verlichting’, richt ik mijn aandacht op mijn sportoefening en ademhaling in plaats van op mijn gedachtegangen. Ik geef mijzelf daarmee de mogelijkheid dat wat in mijn hoofd speelt los te laten. Tegelijkertijd zorgt mijn aandacht in het moment ervoor dat ik ontvankelijk ben voor ingevingen en deze ook als zodanig herken. In plaats van aha-erlebnissen via audio ontstaan er aha-erlebnissen vanuit de ingevingen die ik spontaan ontvang.

7. Een algehele toename van mijn innerlijke rust

Ik moet zeggen dat ik ‘het lekker’ ben gaan vinden om te ‘single tasken’. Ik kijk uit naar mijn momenten in relatieve stilte. En het is ook zo lekker duidelijk. Ik heb een stuk minder afwegingen te maken. Niet meer op het moment dat ik lunch, sport, schoonmaak: Ga ik iets kijken/luisteren? Wat ga ik kijken/luisteren? Ga ik daarna nog iets kijken/luisteren? Het kijken/luisteren is nu alleen wanneer ik er met mijn volle aandacht naar kan luisteren, de mediaplayer kan bedienen en aantekeningen kan maken. Hierdoor merk ik ook veel sneller wanneer ik ‘vol’ zit. Het niet meer overconsumeren van informatie blijkt dus echt ten goede te komen aan mijn innerlijk rust.

De hierboven beschreven bevindingen zijn mijn ervaren korte termijn effecten. Wie weet wat het me op de langere termijn nog brengt.

Reflectievragen voor jou

  1. Hoe ga jij om met het consumeren van informatie?
  2. In hoeverre is het voor jou iets wat je op de automatische piloot aanzet?
  3. Wat verwacht je dat het verwerken van informatie je brengt? (Ontspanning, inzicht, persoonlijke groei, een goed gevoel, anders…)
  4. In hoeverre zijn die dingen die je verlangt ook ervaringen die single tasken je zou kunnen geven?
Misschien ook interessant voor je
Het is ’s avonds na het eten. Lamlendige modus aan. Ik heb een motiverende YouTube-video
Vanavond om 20.00 uur ben ik te gast in de broadcast van de ‘School voor
In dit blogartikel wil ik je inzicht geven in wat je op je pad tegen
Naast alle dingen die ik wel doe, zijn er ook een aantal dingen die ik
In deel I van deze blogserie beschrijf ik mijn huidige ochtendritueel van twee uur. Ik
Binnen 30 minuten een lamlendige modus doorbreken

Binnen 30 minuten een lamlendige modus doorbreken

Het is ’s avonds na het eten. Lamlendige modus aan. Ik heb een motiverende YouTube-video gekeken en ondanks dat ik besefte van: ‘Ja, ik moet dingen echt anders doen’, scroll nu door het chocolade assortiment van Albert Heijn, beseffend dat ik dingen al veel eerder anders had moeten doen.

Er komt een app binnen van mijn vriend. Ik bel hem en tijdens het gesprek geef ik uiting aan mijn lamlendigheid.

‘Ik voel me overweldigd. Er is zoveel te doen. Er is zoveel aan te pakken. En ik loop achter. Waren we maar weer terug op vakantie. Toen we veel buiten waren. Ik elke ochtend werkte aan een boek. We met aandacht aten. Goede gesprekken hadden. Niet de hele tijd media consumeerden en op tijd naar bed gingen.’

‘Wat wil je het liefst?’

‘Ik wil mij weer verbonden voelen. Ik wil lachen. Plezier ervaren. Mij verbonden voelen met de natuur.’

We beëindigen het gesprek waarin ik zeg: ‘Ik denk dat ik even moet gaan fietsen ofzo’, maar dusdanig lamlendig dat we allebei lijken te weten dat het niet gaat gebeuren.

Toch ben ik binnen een half uur na het gesprek volledig uit mijn lamlendige modus. Hoe heb ik dat aangepakt?

1. Mediteren (15 min)

Mediteren is een prima eerste actie in een lamlendige modus. Je hoeft er je bed niet voor uit, de bank niet voor af en grote kans dat je je mobiel toch al bij de hand had waardoor het een kleine stap is om een timer aan te zetten op 15 minuten.

Tijdens het mediteren is het niet meteen stil in mijn hoofd, maar er komen wel gedachten op van een meer dienende aard. Zo plopt het idee op om bloemen te kopen in plaats van chocolade. Ook komt het idee op om een lijstje te maken van positieve aspecten in mijn leven. Om te dansen. Daarnaast ploppen er nog wat eerdere ideeën op van dingen die ik nog wil doen, gewoon voor mij zelf en wat meer nog verplichte dingen zijn die ik te doen heb.

2. Lijstje maken (2 min)

Na het mediteren maak ik een lijstje met wat er in mij is opgekomen. Het is dus eigenlijk een lijstje met ideeën met wat ik voor mijzelf kan doen en wat verder zinnige taken zijn om te doen. Het is niet een lijstje met dingen die ik allemaal kan doen vandaag, maar het is wel een lijstje wat richting geeft.

3. Positieve aspecten voor de geest halen (2 min)

Ik vergeet weleens hoe groen mijn gras is. In gedachten ga ik een aantal positieve aspecten in mijn leven na. Fijne ontwikkelingen, wat goed gaat, wat lukt, wat ik al weet en wat er al aan potentieel is wat ik weet te benutten.

4. Mijn favoriete outfit aantrekken (2 min)

Ik loop al de hele dag rond in een trainingsbroek en een trui. Een kloffie dat precies weerspiegelt hoe het gesteld is. Ik haal mijn favoriete zomerrokje en t-shirt van het wasrek en kleed mij om.

Op dit moment ben ik dus opgestaan uit bed en mijn instelling is reeds veranderd. Ik ben nu al voor zo’n 70% uit mijn lamlendigheid.

5. Muziek op en dansen (6 minuten)

Vanuit een lamlendige modus gaan dansen is nogal een grote stap, maar blijkbaar heb ik genoeg ‘voorwerk’ gedaan om tot dansen over te gaan. Ik zoek een vrolijk muziekje uit. Maak een beweging, zie mijn rokje zwieren en waan mijzelf in een videoclip. Ik zie mijn twirlstok in de hoek van de kamer staan en verwerk hem in mijn geïmproviseerde choreografie 😊 Als het eerste nummer af is gelopen zet ik nog een nummertje aan.

Na de muziek voel ik mij qua energie weer een ander mens en ik voel gelijk zin om een nieuwe blog te schrijven, een beetje vergelijkbaar met de blog hoe ik vanuit overweldiging weer creatief-productief werd binnen een uur.

Eerst koop ik een bosje bloemen voor mijzelf. Ik loop de Albert Heijn nog even in om misschien toch iets van chocola te kopen, maar ik blijk er geen trek in te hebben. Sta nog met een doosje bonbons in mijn handen die ik pas ook had en lekker vond, maar ik voel van binnen zo erg dat ik er geen zin in heb dat ik het terug zet.

Inmiddels is het twee uur nadat ik lamlendig in mijn bed lag. Een mooie bos bloemen staat op mijn tafel. Er is bijna een blog gepubliceerd. En er is goede moed aanwezig om nog een paar goede dingen van mijn lijstje te doen voordat ik ga slapen.

Misschien ook interessant voor je
Vandaag bezocht ik op vakantie een rommelmarkt. We liepen zo’n drie uur rond, en bekeken
Uit je comfort zone gaan om te groeien: dat is de manier de we allemaal
In een vorige blog beschreef ik hoe ik via focusverlegging de dingen die ik als
Vanavond om 20.00 uur ben ik te gast in de broadcast van de ‘School voor
Manifesteren kan op twee manieren. Een meer zuivere manier en een meer 'onzuivere' manier. Vaak
Vier ervaringen met ‘eenzijn’

Vier ervaringen met ‘eenzijn’

Vanavond om 20.00 uur ben ik te gast in de broadcast van de ‘School voor Eenzijn’ (hier kun je het kijken/terugkijken). Voor mij aanleiding om eens te bezinnen op de vraag wat eenzijn eigenlijk voor mij betekent. Al bij de eerste gedachten hierover werd het mij duidelijk dat ik verschillende ervaringen heb waar het concept ‘eenzijn’ bij past. Ik bespreek er in dit artikel vier:

1.Eenzijn door in alle openheid en dus kwetsbaarheid de verbinding met anderen aan te gaan.
2. Eenzijn door ‘het zelf’ op te vatten als bewustzijn en niet als alles waarmee je jezelf identificeert op basis van bijvoorbeeld lichaam, persoonlijkheid en gedachten.
3. Eenzijn door te stellen dat iedereen deel is van hetzelfde bewustzijn
4. Eenzijn door identiteit, intenties, denken, woorden en gedrag met elkaar in overeenstemming te laten zijn.

Van afsluiten naar verbonden met anderen door openheid

Als kind heb ik heel vroeg de beslissing gemaakt mij niet te laten kennen en mij flink voor te doen. Ik huilde nooit en als ik moet huilen dan vocht ik tegen mijn tranen. Als ik ongelukkig was in de klas en er buikpijn van had dan gaf ik alleen aan dat ik ‘ziek’ was, maar vertelde niet over het waarom van mijn buikpijn. Wanneer ik onder de mensen was observeerde ik de boel maar hield zelf mijn mond. Slechts enkelingen kregen meer van mijn ‘ware aard’ te zien. De rest ‘mocht niet weten’ dat ik kwetsbaar was, onzeker en dat ik bang was om door de mand te vallen als ‘raar’.

Hoe eenzaam deze manier van in het leven staan was, voelde ik pas echt toen ik ervaarde hoe het was om te openen naar anderen. Door heel lang mensen te observeren en veel vragen te stellen, kreeg ik door dat veel mensen in zekere zin een masker op hebben naar de buitenwereld toe en dat er in ieder persoon diezelfde kwetsbare kanten blijken te zitten als die ik van mijzelf kende.

Toen ik door had dat zo’n beetje iedereen op zijn of haar manier worstelt met onzekerheden en angsten, dat iedereen problemen heeft en dingen heeft meegemaakt die iemand gevormd hebben, durfde ik te openen. Durfde ik aan steeds meer mensen mijzelf te laten zien.

Het moment dat ik hier een aantal stappen in zette, merkte ik al een enorme transformatie van mijn leven. Het was echt het verschil tussen met enige angst voor anderen de wereld tegemoet treden en met vertrouwen. Er was opeens niemand meer om bang voor te zijn en het gevoel om zelf door de mand te vallen was weg. Ik zag in dat we gelijk waren. Weliswaar met verschillende verhalen/issues maar in de diepste kern toch allemaal met dezelfde angsten en behoeften.

Dit had een groots effect op mijn welbevinden. Ik had veel meer diepe en openhartige gesprekken met mensen. Mensen op straat waren opeens veel meer in voor een praatje. En dit gaf mij enorm veel energie, want het was echt zo compleet anders dan ik tot nu toe gewend was. Ik voelde mij niet meer alleen, maar verbonden met anderen.

Het openen van mijzelf is iets wat nog steeds doorloopt. Het lijkt alsof er steeds een volgend level te bereiken is van open zijn. Ik heb namelijk nog lang de neiging gehad om slechts bepaalde stukken van mijzelf te delen met andere mensen en dan vooral de stukken waarvan ik wist dat die mensen daar sowieso voor open stonden.

Het delen van relatieperikelen of mijn angsten was bijvoorbeeld niet iets waarvan ik ooit gedacht had dat ik het met mijn vader zou delen. Ik heb altijd een gewoonte gehad om te laten zien dat alles goed ging om te voorkomen dat mijn ouders zich zorgen zouden maken.

Het delen van mijn enthousiasme voor spiritualiteit zou ook niet iets zijn wat ik normaal gesproken met mijn zus zou delen. Maar ik heb na het overlijden van mijn moeder een switch gemaakt naar steeds bewuster volledig eenduidig mijzelf zijn en laten zien. In de praktijk betekent het meer openheid over alles richting alle mensen met wie ik het gesprek aan ga, dus ik hou mijn manier van in het leven staan niet achter wanneer ik weet dat de ander er anders in staat.

Tijdens een netwerkgesprek ben ik bijvoorbeeld ook niet meer zo dat ik terughoudend ben in het laten zien hoe het echt met mijn onderneming en mijn ondernemerschap gaat. Als ik tegen dingen aanloop of twijfels heb dan ben ik daar nu open over. Dit maakt gesprekken echter. Mensen voelen op een bepaalde manier toch wel als iets niet helemaal zuiver is en dat kan een blokkade vormen voor de ander om zich wel volledig te openen. Wanneer twee mensen zich openen, heb je een prachtige verbinding en dat voelt super. Dus daarom zet ik deze koers door.

Eenzijn: ‘Ik ben zuiver bewustzijn’

Ik had dus op een gegeven moment door dat we allemaal mensen waren met gelijksoortige mensenproblemen. Dit zorgde voor verbinding. In mijn spirituele zoektocht leerde ik op nog een ander niveau naar mijzelf te kijken. Buiten mijn lichaam, buiten mijn persoonlijkheid, buiten mijn overtuigingen, buiten mijn gedachten, buiten mijn gedrag is er ‘bewustzijn’. 

Ik zag in dat dat bewustzijn een soort basis was. Iets wat is nog voordat er iets gedacht of benoemd wordt. Waarbij ik dus in zag dat ik mijzelf in essentie op zou kunnen vatten als dat basis-iets wat volledig neutraal is en dat alles wat ik denk of benoem op of in die basis verschijnt, waarbij ik zelf dus niet ben wat ik denk of hoe ik mijzelf benoem.

Hierdoor zag ik ook in dat ik ‘bovenop’ die basis als het ware al die andere laagjes van mijzelf kan creëren door bijvoorbeeld de gedachten te kiezen die ik over mijzelf denk. Want als toch alles een creatie is bovenop die basis, dan denk ik liever over mijzelf: ‘Ik ben mooi’ in plaats van: ‘Ik ben lelijk’.

Wat ik ook een tijdje gedaan heb, is zoveel mogelijk te trainen om niet te creëren bovenop die basis, dus door eerder in neutrale termen te denken als: ‘Ik ben’, zonder het verder in te vullen. Te denken: ‘Het is’, bij omstandigheden zonder het verder te duiden als iets goeds of slechts. Daarnaast zoveel mogelijk mindful te zijn en zoveel mogelijk te gaan voor de directe ervaring van het leven via de zintuigen. Dus geen hele gedachten tijdens het lopen naar de tuin om iets weg te gooien in de prullenbak, maar het geritsel van je voetstappen te horen op de bladeren, de druppelende regen te voelen op je huid, de geur te ruiken van de container.

Die insteek van het leven voelde heerlijk zen alleen voelde het wel weer in zekere mate afgescheiden van het leven. Ik voelde me in zekere zin ‘uitgepraat’ en ik leefde dusdanig in mijn comfort zone dat het niet echt meer als leven voelde.

Ik heb het besef van ‘ik ben bewustzijn en de rest is gecreëerd’, meegenomen een leven in, waarin ik ervoor gekozen heb om wel van alles te zijn en dus bewust invulling te geven aan ‘wie ik ben’ buiten dat ‘aanwezige bewustzijn’. Ik noem dat bewuste levenscreatie.

Wat ik doe, is als een soort spel waarbij ik mijzelf en mijn leven steeds meer in lijn breng met hoe ik dat verlang zonder daarbij de gedachte meer te hebben: ‘Ik kan pas gelukkig zijn als ik dat of dat bereikt heb.’

Eenzijn: ‘We zijn allemaal hetzelfde bewustzijn’

Aan de basis van ieder mens ligt dat bewustzijn dat ik eerder beschreef als de soort blanco basis van waaruit al het andere wordt gecreëerd. Het is mijn aanname dat dit bewustzijn als een energie is die altijd blijft bestaan. Dat er als het ware één ‘stofje’ bewustzijn is waarvan ieder mens een stukje in zijn/haar lichaam heeft en dat dit stofje zich weer bij het grotere geheel van bewustzijn voegt wanneer het mensenlichaam sterft. Mensen hebben dus een ‘fysiek’ deel en een ‘niet fysiek’ deel en dat ‘niet fysieke’ deel van ons is dus eigenlijk deel van een groter geheel. Alsof we in onze lichamen afzonderlijke golfjes kunnen zijn, maar in z’n geheel deel uitmaken van dezelfde oceaan.

Qua theorie is het eigenlijk niet relevant, maar wat ik wel relevant en interessant vind, is om te leven vanuit deze aanname. Want wat betekent het wanneer we allemaal eenzijn? Wanneer ik op het diepste niveau jou ben en jij mij? Hoe gaan we dan met elkaar om? Het voeren van een oorlog is wanneer we ‘eenzijn’ een oorlog tegen jezelf. Een ander buitensluiten, is jezelf buitensluiten. Een ander veroordelen, is jezelf veroordelen.

Vanuit dit perspectief bekijk ik regelmatig de wereld om mij heen. Als iemand ‘iets geks’ doet, dan zeg ik in mijzelf ‘Here I go again’, in lijn met een eenzijnsoefening van Neale Donald Walsch, schrijver van ‘Conversations with God’. Ik zie bijvoorbeeld een persoon dronken rondlopen op straat. Door te zeggen: ‘Here I go again’, zie ik op dat moment wie ik in potentie ook kan zijn en niet ‘een dronken gek’. Dat geeft een andere houding en gevoel in het voorbijgaan en wanneer die persoon bijvoorbeeld struikelt, zul je als het goed is eerder te hulp schieten.

Ik was als mens altijd erg ingesteld op ‘van betekenis zijn’ voor anderen. Maar wat ik steeds meer inzie is hoe ontzettend belangrijk het is om werkelijk goed voor mijzelf te zorgen. Niet alleen voor mijzelf dus, maar ook voor de wereld. Wanneer ik mij bijvoorbeeld helemaal zou overwerken en zou stoppen met voor mijzelf zorgen om een prestatie voor een ander te leveren dan kan ik misschien eenmalig iets van gemiddelde kwaliteit opleveren. Daarna ben ik uitgeput. Terwijl als ik zorg dat ik qua energie en stemming in orde ben en vanuit die energie doorgeef wat ik ook werkelijk in overvloed te geven heb dan ontstaat er alleen maar meer wenselijks. Anderen profiteren ervan en wat ik geef komt ook weer bij mij terug.

Dit hele verhaal typ ik nu in zo’n dertig minuten. Het stroomt vanzelf, want schrijven over dit soort onderwerpen gaat bij mij vanzelf. Het in flow bezig zijn geeft mij een goed gevoel en dat geeft mij direct weer meer energie om door te gaan met creëren. Sterker nog: ik ben dit stuk gaan schrijven OM energie te krijgen om wat werk te doen waar ik tegen op zie.

Alignment

Een andere praktische vorm van eenzijn wat ik aan het internaliseren ben, is om mijn identiteit, intenties, denken, woorden en gedrag met elkaar in overeenstemming te laten zijn.

Ik heb beseft dat ‘interne en externe consistentie’ een sleutel is voor een authentiek leven waarin je je goed voelt, waarin dingen lukken, waarin je makkelijk pure verbindingen maakt, waarin de juiste mensen ‘je leuk’ vinden, waarbij je passende opdrachten naar je toe trekt.

Eigenlijk komt hier ook al het bovenstaande in terug. In ‘consistente alignment’ laat je zien wie je werkelijk bent. Je bekent aan iedereen dezelfde kleur en bent dusdanig trouw aan jouw alignment dat je dus geen concessies doet in ‘jezelf zijn’ om door iemand aardig gevonden te worden of om afwijzing van die persoon te voorkomen.

Via alignment creëer je bewust je leven. Ik kies er bijvoorbeeld voor een sportief persoon te zijn en wanneer ik dit consistent uit via:

Identiteit: ‘Ik ben een sportief persoon.’
Intenties: ‘Ik sport iedere maandag, woensdag en vrijdag’
Denken: ‘Ik ben sportief.’
Woorden: ‘Ik ben sportief.’
Gedrag: Daadwerkelijk drie keer sporten.

Als ik hierop ingesteld blijf en weg blijf van andere, tegengestelde beweringen en gedragingen dan kan ik niet anders dan een sportief persoon zijn. Terwijl je dus een ‘sportief persoon’ kunt creëren van een ‘niet sportief persoon’ in eerste instantie door je alignment op orde te brengen. Dat om te beginnen door in ieder geval niet anders meer te denken en te beweren dan je wil zijn. Daarnaast door herhaaldelijk levendig voor te stellen wat je wel wil zijn. Het kan niet anders dat daar dan uiteindelijk ook passend gedrag uit voortvloeit.

Wanneer je als mens op deze manier lekker in ontwikkeling bent dan kan het goed zijn dat andere mensen jouw voorbeeld volgen. Want wat je aan jezelf geeft, geef je ook aan anderen. Wanneer ik bijvoorbeeld ernaar leef dat ik sportief ben, gezond, sociaal vaardig als voormalig stijve hark zijnde en een verstokte roker met een sociale fobie, dan zijn er als vanzelf mensen die zien wat er mogelijk moet zijn voor hen. Je kan het bewijs worden dat iets wat schijnbaar onmogelijk lijkt toch kan en dat heeft al een groot effect op anderen.

Het is als wanneer een schijnbaar onmogelijk record verbroken wordt, dat er in een keer veel meer mensen diezelfde tijd/hoogte/snelheid halen terwijl het voorheen lange tijd onmogelijk leek en dat dus alleen omdat mensen na het verbreken simpelweg hebben kunnen zien dat het mogelijk is.

Een manier om anderen te upliften naar hun volgende level dus en dat zonder dat je echt je heel concreet hebt ingespannen voor anderen. Het enige wat je gedaan hebt is je interne en externe wereld in lijn gebracht met je eigen verlangens. Wat nu heel simpel klinkt, maar als je het mij vraagt is het een soort topsport in het ‘eenzijn’. Sterker nog, misschien is dit zelfs wel wat mens-zijn behelst.

 

Foto door Bart Blewanus

Misschien ook interessant voor je
Ik moet mijzelf even proberen voor te stellen hoe het zou zijn als iemand dit
Manifesteren kan op twee manieren. Een meer zuivere manier en een meer 'onzuivere' manier. Vaak
Vandaag bezocht ik op vakantie een rommelmarkt. We liepen zo’n drie uur rond, en bekeken
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Waarom je wel of niet ‘scoort’ op een rommelmarkt

Waarom je wel of niet ‘scoort’ op een rommelmarkt

Op vakantie bezocht ik een rommelmarkt. Een van de drijfveren om ervoor uit bed te komen was toch wel de kans ‘te scoren’. Je kent het wel, toch?

Echter drong er op de markt iets tot mij door:

Zonder ‘bewustzijnswerk’ altijd dezelfde resultaten

Je trekt aan waar je qua bewustzijn op bent afgestemd en wanneer je iets anders wil aantrekken, zul je eerst in bewustzijn moeten shiften. Opeens zag ik het.

De meeste tijd op een markt besteed ik normaal aan het neuzen tussen de boeken. In de eerste plaats om de boeken uit mijn favoriete genre te vinden. Vervolgens om daar weer een boek tussen te vinden wat ik ook daadwerkelijk zou willen lezen. Op deze markt hield ik tijd over aangezien de aanwezige boeken Franstalig waren, maar het drong daardoor wel tot mij door dat uitgerekend ik iemand ben die met een zelfhulpboek thuiskomt van een rommelmarkt of Kringloop.

Mijn oog viel verder op diverse kleine boekjes die er van de buitenkant uitzagen als een mooi opschrijfboekje. Ik en mijn opschrijfboeken zijn onafscheidelijk, en omdat ik eerder ideeën had ontwikkeld om een Instagramaccount bij te houden met als rode draad ‘het opschrijfboek’, waren die mooie boekjes een trigger van mijn aandacht.

De enige echte potentiële vondst die echt als ‘scoren’ zou voelen, was de zijden rok van designermerk Escada die ik tegen kwam. Een merk dat in mijn systeem kwam nadat ik een jas van Escada gescoord had, waarna ik online vaker naar dat merk gezocht heb.

Het is dus dat ik mij inmiddels ietwat in mode heb verdiept, dat er interessante modevondsten door mij gedaan kunnen worden op een markt. Maar wanneer ik de opbrengst van tien uitstapjes naar kringloopwinkels en dan deze markt bekijk, dan zijn het enkel boeken die ik uit al het potentieel heb weten te filteren.

Ik kan nog tien markten en kringloops bezoeken, maar als de kans het grootst is dat ik enkel met een boek terug kom: hoeveel is het de tijd en energie dan waard?

Kijk ook eens zelf waar jij nou typisch mee terug komt van een markt of kringloop? Is het altijd hetzelfde? En is het eigenlijk niet zoveel soeps? Dan weet je eigenlijk ook al wat je van een volgende keer kunt verwachten. Je hebt werkelijk oog ontwikkeld voor pareltjes die de tijd en moeite waard zijn of je hebt het niet.

Ik heb er meer aan om de specifieke boeken die ik ook daadwerkelijk op mijn verlanglijstje heb staan direct te kopen en thuis te laten bezorgen. En wat kleding betreft? Al die duizenden prikkels doorstaan om misschien iets tegen te komen? Of gewoon naar de webwinkel van mijn favoriete merk gaan en uitkiezen wat ik wil hebben en waarvan ik het idee heb dat het ook nodig is/mijn garderobe werkelijk aanvult? Dan betaal ik misschien geen 5 euro voor een merkitem, maar daar tegenover staat wel een halve dag vrij en energie die niet verloren is gegaan, waarin ik dus prima geld zou kunnen verdienen.

Mijn vriend is kansrijker. Hij weet alles over fotocamera’s en hij ziet razendsnel wanneer een goedkoop uitziende camera waarde heeft. Hij heeft uren zitten in het bestuderen van horloges en hij haalt een goede er zo uit. Daarnaast scoort hij altijd wel een dvd op de manier waarop ik boeken scoor, maar ik kan mij voorstellen dat wanneer het hem allen om dvd’s zou gaan dat het een stuk minder interessant zou zijn om tijd te besteden aan markten en kringlopen.

Wat is er nodig om wel te scoren op een markt?

Indien ik een switch zou willen maken en echt op een markt wil kunnen scoren, dan is het zaak dat ik mijn bewustzijn aanpas, zodat ik anders ga kijken en andere dingen kan aantrekken. Ik zou kunnen nagaan wat ik van waarde wil hebben. Dan of dat ook op een markt te vinden is. Vervolgens zou ik mij moeten verdiepen in de kenmerken.

Ik zou mij kunnen verdiepen in klassieke sieraden, achterhalen wat voor kunst ik prefereer of mij nog wat verder verdiepen in de stijl waarin ik mijn wooninrichting zou willen hebben. Daarnaast zou het dan slim zijn als ik mijn tijd en cognitieve ruimte op de markt dan niet besteed aan het beoordelen van honderden boeken. De energie die daarin gaat zitten, verhoudt zich namelijk niet tot de potentiële opbrengst.

Zomaar naar een markt gaan en ‘hopen’ dat je scoort, slaat eigenlijk nergens op tenzij je al exact weet wat voor jou scoren is en je de vaardigheid hebt om datgene te herkennen en op waarde te schatten. Uiteraard is het ook zaak dat je beschikt op de vaardigheid te focussen en je jezelf niet laat afleiden door alles wat er voor jou niet werkelijk toe zou moeten doen.

Maar Suus, naar de markt gaan, is toch gewoon ‘leuk en gezellig’?
Nou, ik moet voor mijzelf echt zeggen dat het een vergissing geweest is om tijd te besteden aan kringlopen en markten met mijn huidige bewustzijn. Al die prikkels om vervolgens terug te komen met het zoveelste boek… Wat mij tot nu toe dreef om ernaar toe te gaan, is toch de potentiële kick van een vondst. Als ik namelijk zelf bewust een activiteit zou uitkiezen puur voor ‘leuk en gezellig’ dan zou ik liever gaan minigolfen, een taartje eten of een picknick doen in het bos.

Blinde vlek

Nu ik het opschrijf schaam ik mij zelf een beetje voor mijn blinde vlek. Ik weet echter dat ik niet de enige ben die kostbare tijd besteed aan ‘hoopvol’ neuzen op markten, in kringloops, op Marktplaats maar ook in gewone winkels en websites. In de hoop ‘iets’ te vinden, zonder dat dit ‘iets’ bij voorbaat geduid en herkend kan worden. Zonder dat er is nagedacht of de bezigheid eigenlijk wel passend is bij de werkelijke verlangens. Zonder oog voor de potentiële winst en de investering die daar tegenover staat in tijd en energie. Wellicht dat deze blog jou ook de ogen opent.

Misschien ook interessant voor je
Vandaag bezocht ik op vakantie een rommelmarkt. We liepen zo’n drie uur rond, en bekeken
Manifesteren kan op twee manieren. Een meer zuivere manier en een meer 'onzuivere' manier. Vaak
In een vorige blog beschreef ik hoe ik via focusverlegging de dingen die ik als
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
Terwijl ik mij ziek voel, ben ik toch naar de markt gegaan om boodschappen te
Van overprikkeld naar helderheid en creativiteit binnen een uur

Van overprikkeld naar helderheid en creativiteit binnen een uur

Vandaag bezocht ik op vakantie een rommelmarkt. We liepen zo’n drie uur rond, en bekeken heel veel rommel 😊 De grootste opbrengst was inspiratie voor een nieuw artikel. Maar thuis aangekomen voelde ik mij overprikkeld. Het was een gehaast gevoel. Veel tegelijkertijd willen. Dus was het eerst tijd om te ontprikkelen om daarna alsnog vanuit een innerlijke kalmte te kunnen schrijven.

Schrijven doe ik namelijk niet met mijn hoofd. Het is pure inspiratie wat door mij heen stroomt en ik schrijf dus niet op de ‘denkmanier’. Dus niet: ‘Wat is het onderwerp en welke drie punten ga ik maken?’, etc.

Kortom: doel was van overprikkeld naar die staat te gaan waarin de inspiratie stroomt om in te creëren. Dit is hoe ik het aanpakte.

  1. Aarden
    Het ‘beoordelen’ van alles op de markt (wel interessant/niet interessant) maakte dat de energie behoorlijk in mijn hoofd is komen te zitten. Het doel, is dat de energie weer door heel mijn lichaam stroomt. Iets wat helpt om de energie te laten zakken, is aarden. Ik deed dit door op mijn blote voeten het gras op te gaan. Ik combineerde dit met hoepelen, maar dat is niet noodzakelijk voor het aarden. De duur was tussen de 5 en 10 minuten.

    2. Aandacht mindful
    Mijn aandacht hield ik ‘mindful’, ik focuste op wat er waar te nemen viel. Hoe mijn voeten in het gras stonden, hoe het natte gras voelde aan mijn voeten, de blauwe lucht, de dansende blaadjes aan de boom. Ik ging niet mee in gedachten over zaken die niet over ‘nu’ gingen. Indien er toch wat in mij opkwam, dan telde ik af 3-2-1-0 en focuste ik weer op het waarnemen van mijn omgeving.

    3. Powernap van 12 minuten
    Ondanks dat ik best zin had om al aan de slag te gaan, gunde ik mijzelf een powernap. Ik weet dat ik namelijk in een tijdbestek van 12 minuten de ervaring kan hebben alsof ik uren geslapen heb. Ideaal dus om mijzelf op te laden.

Ik maakte het donker in de slaapkamer en zette een timer. Toen ik in de stilte lag, voelde ik pas echt hoe zwaar ik overprikkeld was. Mijn oren suisden en er piepten hoge tonen. Echter was ik binnen no-time vertrokken en toen mijn timer ging, had ik het gevoel dat ik uitgeslapen was en waren mijn oren weer rustig.

Nu voelde ik ook aan mijn lijf dat ik trek had.

  1. Voedzaam eten eten
    Overprikkeld is het heel aantrekkelijk jezelf vol te stoppen met iets maar na een powernap of meditatie is het makkelijker om iets voedzaams te kiezen. Ik koos voor mijn powerontbijt, waar het vanochtend nog niet van gekomen was: havermout, fruit, pitten, zaden.

5. Bewust single tasken

Je eten eten, kan je combineren met van alles en nog wat. Voor mij was het in zekere zin aantrekkelijk om een podcast op te zetten die ik in een internetzone had kunnen downloaden onderweg, maar ik deed het bewust niet. Ik wist dat het mij niet zou helpen om nu, enigszins, ontprikkeld weer nieuwe informatie in mijn hoofd toe te laten. Zeker omdat het mijn ambitie was om te creëren. Daarom koos ik ervoor om het eten mindful buiten op te eten in de zon en mijn aandacht te richten op wat er waar te nemen was in de tuin. Bloemetjes. Insecten.

Inmiddels heb ik alweer een blog geschreven. Ik kan daarom zeggen: missie geslaagd.

Misschien ook interessant voor je
Naast alle dingen die ik wel doe, zijn er ook een aantal dingen die ik
In deel I van deze blogserie beschrijf ik mijn huidige ochtendritueel van twee uur. Ik
Het maakt niet uit waar je staat. Het is altijd mogelijk je ochtendritueel (nog) meer
Een andere weg naar een dienender ochtendritueel is door of het tijd is voor nieuwe
Met een mentale workout heb ik het over mediteren. Veel mensen weten dat een fysieke
Je creëert je eigen realiteit

Je creëert je eigen realiteit

Ik moet mijzelf even proberen voor te stellen hoe het zou zijn als iemand dit gezegd zou hebben tegen de Suus die een paniekaanval had gehad, angst had om op straat te komen omdat ze mogelijk weer zomaar flauw zou kunnen vallen zoals eerder daadwerkelijk gebeurd was op de Grote Markt, en aan de Suus aan het daten was met een figuur die haar op het ene moment geweldig vond en haar het andere moment keihard afwees.

Ik weet niet of ik die boodschap had kunnen horen. Ondanks dat ik destijds wel op zoek ging naar oplossingen voor de paniekaanvallen. Want mijn zomerstage afzeggen vanwege overspannenheid? Ik schaamde mij dood!

De boodschap ‘je creëert je eigen realiteit’ kwam in de zoektocht naar herstel nog niet op mijn pad. Dit zou jaren later pas gebeuren.

Het moment dat ik het kon horen, was het voor mij een boodschap van hoop. Want als ik zelf mijn realiteit creëer dan ben ik dus niet afhankelijk van de wereld om in een situatie te kunnen komen in lijn met wat ik graag wil.

Voor mij was het tevens een boodschap van: ‘Alles is dus mogelijk.’ Als ik het zelf voor het kiezen heb, dan KAN ik dus internationaal bestseller auteur worden, geïnterviewd worden, op het podium staan en vooral elke dag schrijven over persoonlijke ontwikkeling.

De boodschap ‘je creëert zelf je realiteit’ haalde een drive in mij naar boven. ‘Het slachtoffer-denken’ liet ik achter me en ik durfde nog groter te dromen dan ik al deed.

Zelfs toen ik laatst nog in Napels beroofd werd, wist ik dat ik dit zelf zo gecreëerd had. Het leek van de buitenkant alsof ik ‘een slachtoffer’ was, maar zo ervaarde ik het niet. In een manifestatieproces komen altijd een aantal van elkaar te onderscheiden punten voor (zie ook deze blog) en deze had ik allemaal niet-intentioneel doorlopen voorafgaand aan de beroving. Ik zal illustreren hoe ik na de beroving in zag hoe ik dit stap voor stap zelf gecreëerd had.

  1. Zijn: Je bent in een ontspannen staat aanwezig
  2. In de aanloop naar Napels was ik sowieso wel het grootste deel van de tijd ontspannen aan het leven. Het ging lekker: ik had net een prachtige jas gemanifesteerd.
  3. In jezelf plopt een verlangen op of een idee wat een verlangen oproept.
    In mij ontstond er een gevoel van: ik wil goed voor mijn nieuwe jas zorgen. Ik wil niet dat er wat mee gebeurt op reis.
  4. Je kiest bewust wat het is wat je graag wil ervaren
    Ik koos ervoor om uit te zoeken wat ik kon doen om mijzelf te beschermen tegen eventueel ‘gevaar’. Het bewustzijn ken het woordje ‘niet’ niet. Dus als ik aandacht hebt voor ‘gevaar’ ook al is dat wat ik niet wil, dan is toch ‘gevaar’ waar ik aan denk en is dat actief in mijn brein aanwezig.
  5. Je neemt acties die in lijn zijn met dat wat je graag wil ervaren.
    Ik wilde dus ‘geen gevaar’ ervaren.
    – Ik hield mij bezig met het bekijken en vergelijken van reisverzekeringen.
    – Ik dacht er zou wat kunnen gebeuren met mijn jas of met mijn mobiel en ik zette de voorwaarden tegen elkaar af en qua jas was verzekering sowieso niet mogelijk en qua telefoon was mijn indruk dat ik met eigen risico en een maximale vergoeding niet zo ver zou komen als mijn telefoon gestolen zou worden.
    – Ik twijfelde een beetje tussen iets afsluiten en vertrouwen dat het wel goed zou komen en sloot geen verzekering af.
    – Het twijfelachtige gevoel bleef, en dacht: ‘Dan moet ik in ieder geval voor de zekerheid backups maken van mijn telefoon.
  6. Door de acties groei je in bewustzijn.
    Door te denken en acties te nemen in lijn met een mogelijk gevaar voor diefstal, raakte mijn bewustzijn nog meer afgestemd op ‘gevaar iets kwijt te raken’.
  7. In je nieuwe bewustzijn ploppen ingevingen op die leiden naar de manifestatie van wat je verlangt
    – De avond voor vertrek ontving ik van mijn vader een appje met dat er een programma van Napels op tv was ondanks dat hij weet dat ik geen tv kijk. Al hangend op de bank besloot ik de avond voor vertrek op mijn mobiel live te kijken. Wat aan bod kwam, waren de ‘baby gangs’ van Napels. Jonge arme mensen die een gewelddadige beroving niet schuwden. De beelden die ik zag waren dus goed in lijn met mijn angst voor gevaar.
    – Toen ging ik voor de eerste keer googelen: ‘Is Napels onveilig’? Uiteraard kwamen er verhalen naar boven.
    – Eenmaal aangekomen in Napels stapten we wat gedesoriënteerd uit de bus in de buurt van het station. Met onze telefoon probeerden we ons te oriënteren. Mijn vriendin liep en toen ik stil stond, was er ondertussen een man voor me komen staan die zich leek te oriënteren op het stelen van mijn telefoon. Ik deed mijn telefoon snel in mijn tas en liep met stevige passen naar mijn vriendin. Ik voelde mij gespannen. Bij aankomst had ik dus eigenlijk meteen een pre-manifestatie van wat ik niet wilde. Een pre-manifestatie is dat je aandacht valt, waar je met je aandacht en afstemming op gericht bent. Het is zoals de zwangere die overal zwangeren ziet. Het zien rijden van de auto die je graag wil hebben. Ook een dreiging van het gevaar wat je niet wil, maar waar je wel met je aandacht bent, is een premanifestatie.
    – Met mijn vriendin besprak ik zoekend naar de airbnb het gevoel van onveiligheid wat ik op dat moment had en zij vertrouwde de situatie van zojuist ook niet. Door erover te praten, gaf ik nog meer aandacht en focus aan wat ik niet wilde.
    – Al lopend door Napels zag ik veel armoede en mensen die op straat leefden/rondhingen. Kortom: nog meer focus op mogelijk gevaar.
    – Bij de airbnb vroeg ik naar de veiligheid in Napels (iets waar ik tot nu toe nog nooit in mijn leven bij een stedentrip naar gevraagd had). Door het antwoord voelde ik mij niet gerust gesteld.
    – Op straat verkeerde ik in angst. Een energie van angst is de allerlaagste energie die je kan hebben, en dat trekt mensen aan die ook op een lage frequentie vibreren.
    – Er waren meerdere situaties op straat die mij onveilig deden voelen en waarbij de spanning door mijn lijf gierde.
    – Ook in de airbnb verborg ik mijn laptop steeds voor een vertrek naar buiten.
    – Bij een van de keren dat we buiten liepen, voelde ik mij redelijk ontspannen. Uit het niets kwam er in een keer een scoorter voorbij, met iemand erop die met een harde ruk mijn handtas van mijn lijf rukte. Vervolgens reed hij zo een drukke weg op. Qua timing was het divined te noemen. Hij had mijn tas, kon precies invoegen op een weg die normaal heel druk was.

Dat waar ik voor vreesde was gebeurd. Ik was niet verbaasd. Niet in shock. Het was zo in lijn met waar ik vanbinnen op afgestemd was. Ik voelde mij zelfs in zekere zin opgelucht. Ik had het gehad.

Op basis van de wetten van bewuste creatie is dit een perfect manifestatieproces geweest. Het had alleen niet de uitkomst die ik met mijn verstand graag zou willen hebben.

Precies daarom was het de ultieme wake-up call voor mij om echt verantwoordelijkheid te nemen voor: mijn gedachten, mijn aandacht, mijn woorden, mijn acties en mijn intenties.

Want ik creëer mijn eigen realiteit.

En misschien heb je nu zoiets van: Suus, ben je niet een beetje hard voor jezelf? Zoiets kan toch gewoon gebeuren en daar kan je toch niks aan doen?

Er zijn echter maar twee opties waarvoor ik kan staan in het leven.

1. Ik creëer niet mijn eigen realiteit
Het leven overkomt mij daarmee en ik ben ofwel een onschuldig slachtoffer bij vervelende situaties en een geluksvogel bij gewenste situaties.

2. Ik creëer wel mijn eigen realiteit
Ik heb zelf controle over mijn ervaringen door er bewust op te letten wat ik denk en voel. Daarbij is het mijn verantwoordelijkheid om op basis daarvan steeds bewust bij te sturen in de door mij gewenste richting. Als ik de resultaten heb die ik wil, dan zie ik het als iets wat ik zo gecreëerd heb. Wanneer ik onwenselijke resultaten heb, dan ga ik er ook vanuit dat ik dit zelf gecreëerd heb.

Ik kies voor de tweede optie. Omdat ik mij daarom ook geen slachtoffer voelde, lukte het goed om te dealen met wat er gebeurd was in Napels. Ik wist dat het geen zin had om Napels te vervloeken en mijzelf zielig te vinden. Ik wist wel dat het zin had om acties te nemen om mijn vibratie te verhogen. Ik had namelijk veel momenten op de lage vibratie van angst gezeten. Nu koos ik er bewust voor om acties te ondernemen die tot een hogere vibratie zouden leiden, zoals mindsetwerk, dansen, ontspannen een film kijken.

Ik wist ook dat ik er met die paar acties niet definitief uit de angst komen, want ik had al behoorlijk wat momentum gegeven aan angstgevoelens. Ik durfde nu eindelijk te erkennen dat het onverstandig was om in een staat van angst de straat op te gaan. Nu koos ik er daarom voor om met de taxi van A naar B te gaan.

Je kan tenslotte beter erkennen dat angst aanwezig is en hierop inspelen door jezelf te beschermen dan het proberen te ontkennen en ‘het gevaar’ tegemoet te treden.

Uiteraard is het niet zo dat ik voor altijd door had moeten gaan met mijzelf op deze manier te beschermen voor de buitenwereld. Echter kan het soms enkele dagen, weken of maanden duren tot je genoeg momentum hebt opgebouwd in de vibe van vertrouwen. In die vibe zou ik niet meer zo ontvankelijk zijn voor de gevaren waar ik eerder voor vreesde.

Hoe kan je op de hoogte zijn van hoe bewuste creatie werkt en toch creëren wat je niet wil?

Laat ik kort zeggen: bewust creëren is een leerproces. Eerst heb je het inzicht. Dan is het uitzoeken hoe je het toe kunt passen en dan is het oefenen met vallen en opstaan. De grootste uitdaging waar je als ‘bewuste creator’ mee te maken hebt, zijn je eigen ingeprente opvattingen over je eigen identiteit, over wat er mogelijk is, wat er niet mogelijk is, hoe de wereld in elkaar zit, hoe de wereld niet in elkaar zit, wat goed is en wat slecht, wat normaal is en wat raar, wat gevaarlijk is en wat veilig is, wat waardering oplevert en wat straf etc. etc.

We krijgen in de eerste plaats al ontzettend veel mee wanneer we nog in de baarmoeder zitten. Daarna krijgen we van alles ingeprent in de eerste maanden en jaren van ons leven. Dan worden we jarenlang gevormd door een buiten wereld waarin (over het algemeen) niemand uitgaat van het uitgangspunt dat je zelf je realiteit creëert.

Je hebt jezelf ontzettend veel eigengemaakt op een onbewust niveau. Je dagelijkse ‘aansturing’ gebeurt grotendeels via het onbewuste. ‘95% van je beslissingen maak je op de automatische piloot’, is een bewering die ik regelmatig terug zie komen.

Om bewust te creëren heb je eigenlijk bewust het onbewuste niveau te herzien om bewust nieuwe ervaringen te scheppen en daarmee heb je dus ook nog eens vaak af te wijken van je omgeving.

Je ervaart bijvoorbeeld geld tekort in je realiteit en je wil bewust overvloed creëren. Dan heb je daarvoor heel je geld-identiteit te veranderen. Want een diepe opvatting als: ‘Ik kan altijd maar net rondkomen’, hoort niet bij de gewenste identiteit van een overvloedig persoon. Je hebt ontzettend veel te herzien, je hebt je aandacht af te halen van wat je niet wil en te zorgen dat je denkt en voelt in lijn met wat je wel wil.

Het betekent min of meer 24/7 bewust zijn van je gedachten, gevoelens, woorden en gedrag plus een hoop innerlijk werk en zelfreflectie. Het betekent niet opgaan in de realiteit die je waarneemt en tegelijkertijd ook weer niet je kop in het zand steken wanneer je bepaalde gevoelens hebt bij de realiteit die je waarneemt.

Dit laatste had ik teveel gedaan met Napels. Ik voelde de angst en in plaats van te erkennen: ‘Ik ben angstig’, en actief passende maatregelen te nemen, hield ik toch voor me hoe angstig ik was en liep ik gewoon op straat rond zonder dat mijn waardevolle spullen goed weggestopt waren. Het enige wat ik deed was zoveel mogelijk positieve gedachten te denken over de mensen op straat en mijn vibratie hoog te houden door dagelijks af te stemmen en te mediteren. Maar dat was niet genoeg.

Zie jij nu ook in dat het helemaal niet vreemd was dat ik beroofd werd? Als dit voorbeeld je helpt te vatten dat je zelf je realiteit creëert dan was het de beroving zeker waard 😊

Misschien ook interessant voor je
Manifesteren kan op twee manieren. Een meer zuivere manier en een meer 'onzuivere' manier. Vaak
Uit je comfort zone gaan om te groeien: dat is de manier de we allemaal
Op vakantie bezocht ik een rommelmarkt. Een van de drijfveren om ervoor uit bed te