Maand: juli 2019

Vier ervaringen met ‘eenzijn’

Vier ervaringen met ‘eenzijn’

Vanavond om 20.00 uur ben ik te gast in de broadcast van de ‘School voor Eenzijn’ (hier kun je het kijken/terugkijken). Voor mij aanleiding om eens te bezinnen op de vraag wat eenzijn eigenlijk voor mij betekent. Al bij de eerste gedachten hierover werd het mij duidelijk dat ik verschillende ervaringen heb waar het concept ‘eenzijn’ bij past. Ik bespreek er in dit artikel vier:

1.Eenzijn door in alle openheid en dus kwetsbaarheid de verbinding met anderen aan te gaan.
2. Eenzijn door ‘het zelf’ op te vatten als bewustzijn en niet als alles waarmee je jezelf identificeert op basis van bijvoorbeeld lichaam, persoonlijkheid en gedachten.
3. Eenzijn door te stellen dat iedereen deel is van hetzelfde bewustzijn
4. Eenzijn door identiteit, intenties, denken, woorden en gedrag met elkaar in overeenstemming te laten zijn.

Van afsluiten naar verbonden met anderen door openheid

Als kind heb ik heel vroeg de beslissing gemaakt mij niet te laten kennen en mij flink voor te doen. Ik huilde nooit en als ik moet huilen dan vocht ik tegen mijn tranen. Als ik ongelukkig was in de klas en er buikpijn van had dan gaf ik alleen aan dat ik ‘ziek’ was, maar vertelde niet over het waarom van mijn buikpijn. Wanneer ik onder de mensen was observeerde ik de boel maar hield zelf mijn mond. Slechts enkelingen kregen meer van mijn ‘ware aard’ te zien. De rest ‘mocht niet weten’ dat ik kwetsbaar was, onzeker en dat ik bang was om door de mand te vallen als ‘raar’.

Hoe eenzaam deze manier van in het leven staan was, voelde ik pas echt toen ik ervaarde hoe het was om te openen naar anderen. Door heel lang mensen te observeren en veel vragen te stellen, kreeg ik door dat veel mensen in zekere zin een masker op hebben naar de buitenwereld toe en dat er in ieder persoon diezelfde kwetsbare kanten blijken te zitten als die ik van mijzelf kende.

Toen ik door had dat zo’n beetje iedereen op zijn of haar manier worstelt met onzekerheden en angsten, dat iedereen problemen heeft en dingen heeft meegemaakt die iemand gevormd hebben, durfde ik te openen. Durfde ik aan steeds meer mensen mijzelf te laten zien.

Het moment dat ik hier een aantal stappen in zette, merkte ik al een enorme transformatie van mijn leven. Het was echt het verschil tussen met enige angst voor anderen de wereld tegemoet treden en met vertrouwen. Er was opeens niemand meer om bang voor te zijn en het gevoel om zelf door de mand te vallen was weg. Ik zag in dat we gelijk waren. Weliswaar met verschillende verhalen/issues maar in de diepste kern toch allemaal met dezelfde angsten en behoeften.

Dit had een groots effect op mijn welbevinden. Ik had veel meer diepe en openhartige gesprekken met mensen. Mensen op straat waren opeens veel meer in voor een praatje. En dit gaf mij enorm veel energie, want het was echt zo compleet anders dan ik tot nu toe gewend was. Ik voelde mij niet meer alleen, maar verbonden met anderen.

Het openen van mijzelf is iets wat nog steeds doorloopt. Het lijkt alsof er steeds een volgend level te bereiken is van open zijn. Ik heb namelijk nog lang de neiging gehad om slechts bepaalde stukken van mijzelf te delen met andere mensen en dan vooral de stukken waarvan ik wist dat die mensen daar sowieso voor open stonden.

Het delen van relatieperikelen of mijn angsten was bijvoorbeeld niet iets waarvan ik ooit gedacht had dat ik het met mijn vader zou delen. Ik heb altijd een gewoonte gehad om te laten zien dat alles goed ging om te voorkomen dat mijn ouders zich zorgen zouden maken.

Het delen van mijn enthousiasme voor spiritualiteit zou ook niet iets zijn wat ik normaal gesproken met mijn zus zou delen. Maar ik heb na het overlijden van mijn moeder een switch gemaakt naar steeds bewuster volledig eenduidig mijzelf zijn en laten zien. In de praktijk betekent het meer openheid over alles richting alle mensen met wie ik het gesprek aan ga, dus ik hou mijn manier van in het leven staan niet achter wanneer ik weet dat de ander er anders in staat.

Tijdens een netwerkgesprek ben ik bijvoorbeeld ook niet meer zo dat ik terughoudend ben in het laten zien hoe het echt met mijn onderneming en mijn ondernemerschap gaat. Als ik tegen dingen aanloop of twijfels heb dan ben ik daar nu open over. Dit maakt gesprekken echter. Mensen voelen op een bepaalde manier toch wel als iets niet helemaal zuiver is en dat kan een blokkade vormen voor de ander om zich wel volledig te openen. Wanneer twee mensen zich openen, heb je een prachtige verbinding en dat voelt super. Dus daarom zet ik deze koers door.

Eenzijn: ‘Ik ben zuiver bewustzijn’

Ik had dus op een gegeven moment door dat we allemaal mensen waren met gelijksoortige mensenproblemen. Dit zorgde voor verbinding. In mijn spirituele zoektocht leerde ik op nog een ander niveau naar mijzelf te kijken. Buiten mijn lichaam, buiten mijn persoonlijkheid, buiten mijn overtuigingen, buiten mijn gedachten, buiten mijn gedrag is er ‘bewustzijn’. 

Ik zag in dat dat bewustzijn een soort basis was. Iets wat is nog voordat er iets gedacht of benoemd wordt. Waarbij ik dus in zag dat ik mijzelf in essentie op zou kunnen vatten als dat basis-iets wat volledig neutraal is en dat alles wat ik denk of benoem op of in die basis verschijnt, waarbij ik zelf dus niet ben wat ik denk of hoe ik mijzelf benoem.

Hierdoor zag ik ook in dat ik ‘bovenop’ die basis als het ware al die andere laagjes van mijzelf kan creëren door bijvoorbeeld de gedachten te kiezen die ik over mijzelf denk. Want als toch alles een creatie is bovenop die basis, dan denk ik liever over mijzelf: ‘Ik ben mooi’ in plaats van: ‘Ik ben lelijk’.

Wat ik ook een tijdje gedaan heb, is zoveel mogelijk te trainen om niet te creëren bovenop die basis, dus door eerder in neutrale termen te denken als: ‘Ik ben’, zonder het verder in te vullen. Te denken: ‘Het is’, bij omstandigheden zonder het verder te duiden als iets goeds of slechts. Daarnaast zoveel mogelijk mindful te zijn en zoveel mogelijk te gaan voor de directe ervaring van het leven via de zintuigen. Dus geen hele gedachten tijdens het lopen naar de tuin om iets weg te gooien in de prullenbak, maar het geritsel van je voetstappen te horen op de bladeren, de druppelende regen te voelen op je huid, de geur te ruiken van de container.

Die insteek van het leven voelde heerlijk zen alleen voelde het wel weer in zekere mate afgescheiden van het leven. Ik voelde me in zekere zin ‘uitgepraat’ en ik leefde dusdanig in mijn comfort zone dat het niet echt meer als leven voelde.

Ik heb het besef van ‘ik ben bewustzijn en de rest is gecreëerd’, meegenomen een leven in, waarin ik ervoor gekozen heb om wel van alles te zijn en dus bewust invulling te geven aan ‘wie ik ben’ buiten dat ‘aanwezige bewustzijn’. Ik noem dat bewuste levenscreatie.

Wat ik doe, is als een soort spel waarbij ik mijzelf en mijn leven steeds meer in lijn breng met hoe ik dat verlang zonder daarbij de gedachte meer te hebben: ‘Ik kan pas gelukkig zijn als ik dat of dat bereikt heb.’

Eenzijn: ‘We zijn allemaal hetzelfde bewustzijn’

Aan de basis van ieder mens ligt dat bewustzijn dat ik eerder beschreef als de soort blanco basis van waaruit al het andere wordt gecreëerd. Het is mijn aanname dat dit bewustzijn als een energie is die altijd blijft bestaan. Dat er als het ware één ‘stofje’ bewustzijn is waarvan ieder mens een stukje in zijn/haar lichaam heeft en dat dit stofje zich weer bij het grotere geheel van bewustzijn voegt wanneer het mensenlichaam sterft. Mensen hebben dus een ‘fysiek’ deel en een ‘niet fysiek’ deel en dat ‘niet fysieke’ deel van ons is dus eigenlijk deel van een groter geheel. Alsof we in onze lichamen afzonderlijke golfjes kunnen zijn, maar in z’n geheel deel uitmaken van dezelfde oceaan.

Qua theorie is het eigenlijk niet relevant, maar wat ik wel relevant en interessant vind, is om te leven vanuit deze aanname. Want wat betekent het wanneer we allemaal eenzijn? Wanneer ik op het diepste niveau jou ben en jij mij? Hoe gaan we dan met elkaar om? Het voeren van een oorlog is wanneer we ‘eenzijn’ een oorlog tegen jezelf. Een ander buitensluiten, is jezelf buitensluiten. Een ander veroordelen, is jezelf veroordelen.

Vanuit dit perspectief bekijk ik regelmatig de wereld om mij heen. Als iemand ‘iets geks’ doet, dan zeg ik in mijzelf ‘Here I go again’, in lijn met een eenzijnsoefening van Neale Donald Walsch, schrijver van ‘Conversations with God’. Ik zie bijvoorbeeld een persoon dronken rondlopen op straat. Door te zeggen: ‘Here I go again’, zie ik op dat moment wie ik in potentie ook kan zijn en niet ‘een dronken gek’. Dat geeft een andere houding en gevoel in het voorbijgaan en wanneer die persoon bijvoorbeeld struikelt, zul je als het goed is eerder te hulp schieten.

Ik was als mens altijd erg ingesteld op ‘van betekenis zijn’ voor anderen. Maar wat ik steeds meer inzie is hoe ontzettend belangrijk het is om werkelijk goed voor mijzelf te zorgen. Niet alleen voor mijzelf dus, maar ook voor de wereld. Wanneer ik mij bijvoorbeeld helemaal zou overwerken en zou stoppen met voor mijzelf zorgen om een prestatie voor een ander te leveren dan kan ik misschien eenmalig iets van gemiddelde kwaliteit opleveren. Daarna ben ik uitgeput. Terwijl als ik zorg dat ik qua energie en stemming in orde ben en vanuit die energie doorgeef wat ik ook werkelijk in overvloed te geven heb dan ontstaat er alleen maar meer wenselijks. Anderen profiteren ervan en wat ik geef komt ook weer bij mij terug.

Dit hele verhaal typ ik nu in zo’n dertig minuten. Het stroomt vanzelf, want schrijven over dit soort onderwerpen gaat bij mij vanzelf. Het in flow bezig zijn geeft mij een goed gevoel en dat geeft mij direct weer meer energie om door te gaan met creëren. Sterker nog: ik ben dit stuk gaan schrijven OM energie te krijgen om wat werk te doen waar ik tegen op zie.

Alignment

Een andere praktische vorm van eenzijn wat ik aan het internaliseren ben, is om mijn identiteit, intenties, denken, woorden en gedrag met elkaar in overeenstemming te laten zijn.

Ik heb beseft dat ‘interne en externe consistentie’ een sleutel is voor een authentiek leven waarin je je goed voelt, waarin dingen lukken, waarin je makkelijk pure verbindingen maakt, waarin de juiste mensen ‘je leuk’ vinden, waarbij je passende opdrachten naar je toe trekt.

Eigenlijk komt hier ook al het bovenstaande in terug. In ‘consistente alignment’ laat je zien wie je werkelijk bent. Je bekent aan iedereen dezelfde kleur en bent dusdanig trouw aan jouw alignment dat je dus geen concessies doet in ‘jezelf zijn’ om door iemand aardig gevonden te worden of om afwijzing van die persoon te voorkomen.

Via alignment creëer je bewust je leven. Ik kies er bijvoorbeeld voor een sportief persoon te zijn en wanneer ik dit consistent uit via:

Identiteit: ‘Ik ben een sportief persoon.’
Intenties: ‘Ik sport iedere maandag, woensdag en vrijdag’
Denken: ‘Ik ben sportief.’
Woorden: ‘Ik ben sportief.’
Gedrag: Daadwerkelijk drie keer sporten.

Als ik hierop ingesteld blijf en weg blijf van andere, tegengestelde beweringen en gedragingen dan kan ik niet anders dan een sportief persoon zijn. Terwijl je dus een ‘sportief persoon’ kunt creëren van een ‘niet sportief persoon’ in eerste instantie door je alignment op orde te brengen. Dat om te beginnen door in ieder geval niet anders meer te denken en te beweren dan je wil zijn. Daarnaast door herhaaldelijk levendig voor te stellen wat je wel wil zijn. Het kan niet anders dat daar dan uiteindelijk ook passend gedrag uit voortvloeit.

Wanneer je als mens op deze manier lekker in ontwikkeling bent dan kan het goed zijn dat andere mensen jouw voorbeeld volgen. Want wat je aan jezelf geeft, geef je ook aan anderen. Wanneer ik bijvoorbeeld ernaar leef dat ik sportief ben, gezond, sociaal vaardig als voormalig stijve hark zijnde en een verstokte roker met een sociale fobie, dan zijn er als vanzelf mensen die zien wat er mogelijk moet zijn voor hen. Je kan het bewijs worden dat iets wat schijnbaar onmogelijk lijkt toch kan en dat heeft al een groot effect op anderen.

Het is als wanneer een schijnbaar onmogelijk record verbroken wordt, dat er in een keer veel meer mensen diezelfde tijd/hoogte/snelheid halen terwijl het voorheen lange tijd onmogelijk leek en dat dus alleen omdat mensen na het verbreken simpelweg hebben kunnen zien dat het mogelijk is.

Een manier om anderen te upliften naar hun volgende level dus en dat zonder dat je echt je heel concreet hebt ingespannen voor anderen. Het enige wat je gedaan hebt is je interne en externe wereld in lijn gebracht met je eigen verlangens. Wat nu heel simpel klinkt, maar als je het mij vraagt is het een soort topsport in het ‘eenzijn’. Sterker nog, misschien is dit zelfs wel wat mens-zijn behelst.

 

Foto door Bart Blewanus

Misschien ook interessant voor je
Ik moet mijzelf even proberen voor te stellen hoe het zou zijn als iemand dit
Manifesteren kan op twee manieren. Een meer zuivere manier en een meer 'onzuivere' manier. Vaak
Vandaag bezocht ik op vakantie een rommelmarkt. We liepen zo’n drie uur rond, en bekeken
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Waarom je wel of niet ‘scoort’ op een rommelmarkt

Waarom je wel of niet ‘scoort’ op een rommelmarkt

Op vakantie bezocht ik een rommelmarkt. Een van de drijfveren om ervoor uit bed te komen was toch wel de kans ‘te scoren’. Je kent het wel, toch?

Echter drong er op de markt iets tot mij door:

Zonder ‘bewustzijnswerk’ altijd dezelfde resultaten

Je trekt aan waar je qua bewustzijn op bent afgestemd en wanneer je iets anders wil aantrekken, zul je eerst in bewustzijn moeten shiften. Opeens zag ik het.

De meeste tijd op een markt besteed ik normaal aan het neuzen tussen de boeken. In de eerste plaats om de boeken uit mijn favoriete genre te vinden. Vervolgens om daar weer een boek tussen te vinden wat ik ook daadwerkelijk zou willen lezen. Op deze markt hield ik tijd over aangezien de aanwezige boeken Franstalig waren, maar het drong daardoor wel tot mij door dat uitgerekend ik iemand ben die met een zelfhulpboek thuiskomt van een rommelmarkt of Kringloop.

Mijn oog viel verder op diverse kleine boekjes die er van de buitenkant uitzagen als een mooi opschrijfboekje. Ik en mijn opschrijfboeken zijn onafscheidelijk, en omdat ik eerder ideeën had ontwikkeld om een Instagramaccount bij te houden met als rode draad ‘het opschrijfboek’, waren die mooie boekjes een trigger van mijn aandacht.

De enige echte potentiële vondst die echt als ‘scoren’ zou voelen, was de zijden rok van designermerk Escada die ik tegen kwam. Een merk dat in mijn systeem kwam nadat ik een jas van Escada gescoord had, waarna ik online vaker naar dat merk gezocht heb.

Het is dus dat ik mij inmiddels ietwat in mode heb verdiept, dat er interessante modevondsten door mij gedaan kunnen worden op een markt. Maar wanneer ik de opbrengst van tien uitstapjes naar kringloopwinkels en dan deze markt bekijk, dan zijn het enkel boeken die ik uit al het potentieel heb weten te filteren.

Ik kan nog tien markten en kringloops bezoeken, maar als de kans het grootst is dat ik enkel met een boek terug kom: hoeveel is het de tijd en energie dan waard?

Kijk ook eens zelf waar jij nou typisch mee terug komt van een markt of kringloop? Is het altijd hetzelfde? En is het eigenlijk niet zoveel soeps? Dan weet je eigenlijk ook al wat je van een volgende keer kunt verwachten. Je hebt werkelijk oog ontwikkeld voor pareltjes die de tijd en moeite waard zijn of je hebt het niet.

Ik heb er meer aan om de specifieke boeken die ik ook daadwerkelijk op mijn verlanglijstje heb staan direct te kopen en thuis te laten bezorgen. En wat kleding betreft? Al die duizenden prikkels doorstaan om misschien iets tegen te komen? Of gewoon naar de webwinkel van mijn favoriete merk gaan en uitkiezen wat ik wil hebben en waarvan ik het idee heb dat het ook nodig is/mijn garderobe werkelijk aanvult? Dan betaal ik misschien geen 5 euro voor een merkitem, maar daar tegenover staat wel een halve dag vrij en energie die niet verloren is gegaan, waarin ik dus prima geld zou kunnen verdienen.

Mijn vriend is kansrijker. Hij weet alles over fotocamera’s en hij ziet razendsnel wanneer een goedkoop uitziende camera waarde heeft. Hij heeft uren zitten in het bestuderen van horloges en hij haalt een goede er zo uit. Daarnaast scoort hij altijd wel een dvd op de manier waarop ik boeken scoor, maar ik kan mij voorstellen dat wanneer het hem allen om dvd’s zou gaan dat het een stuk minder interessant zou zijn om tijd te besteden aan markten en kringlopen.

Wat is er nodig om wel te scoren op een markt?

Indien ik een switch zou willen maken en echt op een markt wil kunnen scoren, dan is het zaak dat ik mijn bewustzijn aanpas, zodat ik anders ga kijken en andere dingen kan aantrekken. Ik zou kunnen nagaan wat ik van waarde wil hebben. Dan of dat ook op een markt te vinden is. Vervolgens zou ik mij moeten verdiepen in de kenmerken.

Ik zou mij kunnen verdiepen in klassieke sieraden, achterhalen wat voor kunst ik prefereer of mij nog wat verder verdiepen in de stijl waarin ik mijn wooninrichting zou willen hebben. Daarnaast zou het dan slim zijn als ik mijn tijd en cognitieve ruimte op de markt dan niet besteed aan het beoordelen van honderden boeken. De energie die daarin gaat zitten, verhoudt zich namelijk niet tot de potentiële opbrengst.

Zomaar naar een markt gaan en ‘hopen’ dat je scoort, slaat eigenlijk nergens op tenzij je al exact weet wat voor jou scoren is en je de vaardigheid hebt om datgene te herkennen en op waarde te schatten. Uiteraard is het ook zaak dat je beschikt op de vaardigheid te focussen en je jezelf niet laat afleiden door alles wat er voor jou niet werkelijk toe zou moeten doen.

Maar Suus, naar de markt gaan, is toch gewoon ‘leuk en gezellig’?
Nou, ik moet voor mijzelf echt zeggen dat het een vergissing geweest is om tijd te besteden aan kringlopen en markten met mijn huidige bewustzijn. Al die prikkels om vervolgens terug te komen met het zoveelste boek… Wat mij tot nu toe dreef om ernaar toe te gaan, is toch de potentiële kick van een vondst. Als ik namelijk zelf bewust een activiteit zou uitkiezen puur voor ‘leuk en gezellig’ dan zou ik liever gaan minigolfen, een taartje eten of een picknick doen in het bos.

Blinde vlek

Nu ik het opschrijf schaam ik mij zelf een beetje voor mijn blinde vlek. Ik weet echter dat ik niet de enige ben die kostbare tijd besteed aan ‘hoopvol’ neuzen op markten, in kringloops, op Marktplaats maar ook in gewone winkels en websites. In de hoop ‘iets’ te vinden, zonder dat dit ‘iets’ bij voorbaat geduid en herkend kan worden. Zonder dat er is nagedacht of de bezigheid eigenlijk wel passend is bij de werkelijke verlangens. Zonder oog voor de potentiële winst en de investering die daar tegenover staat in tijd en energie. Wellicht dat deze blog jou ook de ogen opent.

Misschien ook interessant voor je
Vandaag bezocht ik op vakantie een rommelmarkt. We liepen zo’n drie uur rond, en bekeken
Manifesteren kan op twee manieren. Een meer zuivere manier en een meer 'onzuivere' manier. Vaak
In een vorige blog beschreef ik hoe ik via focusverlegging de dingen die ik als
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
Terwijl ik mij ziek voel, ben ik toch naar de markt gegaan om boodschappen te
Van overprikkeld naar helderheid en creativiteit binnen een uur

Van overprikkeld naar helderheid en creativiteit binnen een uur

Vandaag bezocht ik op vakantie een rommelmarkt. We liepen zo’n drie uur rond, en bekeken heel veel rommel 😊 De grootste opbrengst was inspiratie voor een nieuw artikel. Maar thuis aangekomen voelde ik mij overprikkeld. Het was een gehaast gevoel. Veel tegelijkertijd willen. Dus was het eerst tijd om te ontprikkelen om daarna alsnog vanuit een innerlijke kalmte te kunnen schrijven.

Schrijven doe ik namelijk niet met mijn hoofd. Het is pure inspiratie wat door mij heen stroomt en ik schrijf dus niet op de ‘denkmanier’. Dus niet: ‘Wat is het onderwerp en welke drie punten ga ik maken?’, etc.

Kortom: doel was van overprikkeld naar die staat te gaan waarin de inspiratie stroomt om in te creëren. Dit is hoe ik het aanpakte.

  1. Aarden
    Het ‘beoordelen’ van alles op de markt (wel interessant/niet interessant) maakte dat de energie behoorlijk in mijn hoofd is komen te zitten. Het doel, is dat de energie weer door heel mijn lichaam stroomt. Iets wat helpt om de energie te laten zakken, is aarden. Ik deed dit door op mijn blote voeten het gras op te gaan. Ik combineerde dit met hoepelen, maar dat is niet noodzakelijk voor het aarden. De duur was tussen de 5 en 10 minuten.

    2. Aandacht mindful
    Mijn aandacht hield ik ‘mindful’, ik focuste op wat er waar te nemen viel. Hoe mijn voeten in het gras stonden, hoe het natte gras voelde aan mijn voeten, de blauwe lucht, de dansende blaadjes aan de boom. Ik ging niet mee in gedachten over zaken die niet over ‘nu’ gingen. Indien er toch wat in mij opkwam, dan telde ik af 3-2-1-0 en focuste ik weer op het waarnemen van mijn omgeving.

    3. Powernap van 12 minuten
    Ondanks dat ik best zin had om al aan de slag te gaan, gunde ik mijzelf een powernap. Ik weet dat ik namelijk in een tijdbestek van 12 minuten de ervaring kan hebben alsof ik uren geslapen heb. Ideaal dus om mijzelf op te laden.

Ik maakte het donker in de slaapkamer en zette een timer. Toen ik in de stilte lag, voelde ik pas echt hoe zwaar ik overprikkeld was. Mijn oren suisden en er piepten hoge tonen. Echter was ik binnen no-time vertrokken en toen mijn timer ging, had ik het gevoel dat ik uitgeslapen was en waren mijn oren weer rustig.

Nu voelde ik ook aan mijn lijf dat ik trek had.

  1. Voedzaam eten eten
    Overprikkeld is het heel aantrekkelijk jezelf vol te stoppen met iets maar na een powernap of meditatie is het makkelijker om iets voedzaams te kiezen. Ik koos voor mijn powerontbijt, waar het vanochtend nog niet van gekomen was: havermout, fruit, pitten, zaden.

5. Bewust single tasken

Je eten eten, kan je combineren met van alles en nog wat. Voor mij was het in zekere zin aantrekkelijk om een podcast op te zetten die ik in een internetzone had kunnen downloaden onderweg, maar ik deed het bewust niet. Ik wist dat het mij niet zou helpen om nu, enigszins, ontprikkeld weer nieuwe informatie in mijn hoofd toe te laten. Zeker omdat het mijn ambitie was om te creëren. Daarom koos ik ervoor om het eten mindful buiten op te eten in de zon en mijn aandacht te richten op wat er waar te nemen was in de tuin. Bloemetjes. Insecten.

Inmiddels heb ik alweer een blog geschreven. Ik kan daarom zeggen: missie geslaagd.

Misschien ook interessant voor je
Naast alle dingen die ik wel doe, zijn er ook een aantal dingen die ik
In deel I van deze blogserie beschrijf ik mijn huidige ochtendritueel van twee uur. Ik
Het maakt niet uit waar je staat. Het is altijd mogelijk je ochtendritueel (nog) meer
Een andere weg naar een dienender ochtendritueel is door of het tijd is voor nieuwe
Met een mentale workout heb ik het over mediteren. Veel mensen weten dat een fysieke
Je creëert je eigen realiteit

Je creëert je eigen realiteit

Ik moet mijzelf even proberen voor te stellen hoe het zou zijn als iemand dit gezegd zou hebben tegen de Suus die een paniekaanval had gehad, angst had om op straat te komen omdat ze mogelijk weer zomaar flauw zou kunnen vallen zoals eerder daadwerkelijk gebeurd was op de Grote Markt, en aan de Suus aan het daten was met een figuur die haar op het ene moment geweldig vond en haar het andere moment keihard afwees.

Ik weet niet of ik die boodschap had kunnen horen. Ondanks dat ik destijds wel op zoek ging naar oplossingen voor de paniekaanvallen. Want mijn zomerstage afzeggen vanwege overspannenheid? Ik schaamde mij dood!

De boodschap ‘je creëert je eigen realiteit’ kwam in de zoektocht naar herstel nog niet op mijn pad. Dit zou jaren later pas gebeuren.

Het moment dat ik het kon horen, was het voor mij een boodschap van hoop. Want als ik zelf mijn realiteit creëer dan ben ik dus niet afhankelijk van de wereld om in een situatie te kunnen komen in lijn met wat ik graag wil.

Voor mij was het tevens een boodschap van: ‘Alles is dus mogelijk.’ Als ik het zelf voor het kiezen heb, dan KAN ik dus internationaal bestseller auteur worden, geïnterviewd worden, op het podium staan en vooral elke dag schrijven over persoonlijke ontwikkeling.

De boodschap ‘je creëert zelf je realiteit’ haalde een drive in mij naar boven. ‘Het slachtoffer-denken’ liet ik achter me en ik durfde nog groter te dromen dan ik al deed.

Zelfs toen ik laatst nog in Napels beroofd werd, wist ik dat ik dit zelf zo gecreëerd had. Het leek van de buitenkant alsof ik ‘een slachtoffer’ was, maar zo ervaarde ik het niet. In een manifestatieproces komen altijd een aantal van elkaar te onderscheiden punten voor (zie ook deze blog) en deze had ik allemaal niet-intentioneel doorlopen voorafgaand aan de beroving. Ik zal illustreren hoe ik na de beroving in zag hoe ik dit stap voor stap zelf gecreëerd had.

  1. Zijn: Je bent in een ontspannen staat aanwezig
  2. In de aanloop naar Napels was ik sowieso wel het grootste deel van de tijd ontspannen aan het leven. Het ging lekker: ik had net een prachtige jas gemanifesteerd.
  3. In jezelf plopt een verlangen op of een idee wat een verlangen oproept.
    In mij ontstond er een gevoel van: ik wil goed voor mijn nieuwe jas zorgen. Ik wil niet dat er wat mee gebeurt op reis.
  4. Je kiest bewust wat het is wat je graag wil ervaren
    Ik koos ervoor om uit te zoeken wat ik kon doen om mijzelf te beschermen tegen eventueel ‘gevaar’. Het bewustzijn ken het woordje ‘niet’ niet. Dus als ik aandacht hebt voor ‘gevaar’ ook al is dat wat ik niet wil, dan is toch ‘gevaar’ waar ik aan denk en is dat actief in mijn brein aanwezig.
  5. Je neemt acties die in lijn zijn met dat wat je graag wil ervaren.
    Ik wilde dus ‘geen gevaar’ ervaren.
    – Ik hield mij bezig met het bekijken en vergelijken van reisverzekeringen.
    – Ik dacht er zou wat kunnen gebeuren met mijn jas of met mijn mobiel en ik zette de voorwaarden tegen elkaar af en qua jas was verzekering sowieso niet mogelijk en qua telefoon was mijn indruk dat ik met eigen risico en een maximale vergoeding niet zo ver zou komen als mijn telefoon gestolen zou worden.
    – Ik twijfelde een beetje tussen iets afsluiten en vertrouwen dat het wel goed zou komen en sloot geen verzekering af.
    – Het twijfelachtige gevoel bleef, en dacht: ‘Dan moet ik in ieder geval voor de zekerheid backups maken van mijn telefoon.
  6. Door de acties groei je in bewustzijn.
    Door te denken en acties te nemen in lijn met een mogelijk gevaar voor diefstal, raakte mijn bewustzijn nog meer afgestemd op ‘gevaar iets kwijt te raken’.
  7. In je nieuwe bewustzijn ploppen ingevingen op die leiden naar de manifestatie van wat je verlangt
    – De avond voor vertrek ontving ik van mijn vader een appje met dat er een programma van Napels op tv was ondanks dat hij weet dat ik geen tv kijk. Al hangend op de bank besloot ik de avond voor vertrek op mijn mobiel live te kijken. Wat aan bod kwam, waren de ‘baby gangs’ van Napels. Jonge arme mensen die een gewelddadige beroving niet schuwden. De beelden die ik zag waren dus goed in lijn met mijn angst voor gevaar.
    – Toen ging ik voor de eerste keer googelen: ‘Is Napels onveilig’? Uiteraard kwamen er verhalen naar boven.
    – Eenmaal aangekomen in Napels stapten we wat gedesoriënteerd uit de bus in de buurt van het station. Met onze telefoon probeerden we ons te oriënteren. Mijn vriendin liep en toen ik stil stond, was er ondertussen een man voor me komen staan die zich leek te oriënteren op het stelen van mijn telefoon. Ik deed mijn telefoon snel in mijn tas en liep met stevige passen naar mijn vriendin. Ik voelde mij gespannen. Bij aankomst had ik dus eigenlijk meteen een pre-manifestatie van wat ik niet wilde. Een pre-manifestatie is dat je aandacht valt, waar je met je aandacht en afstemming op gericht bent. Het is zoals de zwangere die overal zwangeren ziet. Het zien rijden van de auto die je graag wil hebben. Ook een dreiging van het gevaar wat je niet wil, maar waar je wel met je aandacht bent, is een premanifestatie.
    – Met mijn vriendin besprak ik zoekend naar de airbnb het gevoel van onveiligheid wat ik op dat moment had en zij vertrouwde de situatie van zojuist ook niet. Door erover te praten, gaf ik nog meer aandacht en focus aan wat ik niet wilde.
    – Al lopend door Napels zag ik veel armoede en mensen die op straat leefden/rondhingen. Kortom: nog meer focus op mogelijk gevaar.
    – Bij de airbnb vroeg ik naar de veiligheid in Napels (iets waar ik tot nu toe nog nooit in mijn leven bij een stedentrip naar gevraagd had). Door het antwoord voelde ik mij niet gerust gesteld.
    – Op straat verkeerde ik in angst. Een energie van angst is de allerlaagste energie die je kan hebben, en dat trekt mensen aan die ook op een lage frequentie vibreren.
    – Er waren meerdere situaties op straat die mij onveilig deden voelen en waarbij de spanning door mijn lijf gierde.
    – Ook in de airbnb verborg ik mijn laptop steeds voor een vertrek naar buiten.
    – Bij een van de keren dat we buiten liepen, voelde ik mij redelijk ontspannen. Uit het niets kwam er in een keer een scoorter voorbij, met iemand erop die met een harde ruk mijn handtas van mijn lijf rukte. Vervolgens reed hij zo een drukke weg op. Qua timing was het divined te noemen. Hij had mijn tas, kon precies invoegen op een weg die normaal heel druk was.

Dat waar ik voor vreesde was gebeurd. Ik was niet verbaasd. Niet in shock. Het was zo in lijn met waar ik vanbinnen op afgestemd was. Ik voelde mij zelfs in zekere zin opgelucht. Ik had het gehad.

Op basis van de wetten van bewuste creatie is dit een perfect manifestatieproces geweest. Het had alleen niet de uitkomst die ik met mijn verstand graag zou willen hebben.

Precies daarom was het de ultieme wake-up call voor mij om echt verantwoordelijkheid te nemen voor: mijn gedachten, mijn aandacht, mijn woorden, mijn acties en mijn intenties.

Want ik creëer mijn eigen realiteit.

En misschien heb je nu zoiets van: Suus, ben je niet een beetje hard voor jezelf? Zoiets kan toch gewoon gebeuren en daar kan je toch niks aan doen?

Er zijn echter maar twee opties waarvoor ik kan staan in het leven.

1. Ik creëer niet mijn eigen realiteit
Het leven overkomt mij daarmee en ik ben ofwel een onschuldig slachtoffer bij vervelende situaties en een geluksvogel bij gewenste situaties.

2. Ik creëer wel mijn eigen realiteit
Ik heb zelf controle over mijn ervaringen door er bewust op te letten wat ik denk en voel. Daarbij is het mijn verantwoordelijkheid om op basis daarvan steeds bewust bij te sturen in de door mij gewenste richting. Als ik de resultaten heb die ik wil, dan zie ik het als iets wat ik zo gecreëerd heb. Wanneer ik onwenselijke resultaten heb, dan ga ik er ook vanuit dat ik dit zelf gecreëerd heb.

Ik kies voor de tweede optie. Omdat ik mij daarom ook geen slachtoffer voelde, lukte het goed om te dealen met wat er gebeurd was in Napels. Ik wist dat het geen zin had om Napels te vervloeken en mijzelf zielig te vinden. Ik wist wel dat het zin had om acties te nemen om mijn vibratie te verhogen. Ik had namelijk veel momenten op de lage vibratie van angst gezeten. Nu koos ik er bewust voor om acties te ondernemen die tot een hogere vibratie zouden leiden, zoals mindsetwerk, dansen, ontspannen een film kijken.

Ik wist ook dat ik er met die paar acties niet definitief uit de angst komen, want ik had al behoorlijk wat momentum gegeven aan angstgevoelens. Ik durfde nu eindelijk te erkennen dat het onverstandig was om in een staat van angst de straat op te gaan. Nu koos ik er daarom voor om met de taxi van A naar B te gaan.

Je kan tenslotte beter erkennen dat angst aanwezig is en hierop inspelen door jezelf te beschermen dan het proberen te ontkennen en ‘het gevaar’ tegemoet te treden.

Uiteraard is het niet zo dat ik voor altijd door had moeten gaan met mijzelf op deze manier te beschermen voor de buitenwereld. Echter kan het soms enkele dagen, weken of maanden duren tot je genoeg momentum hebt opgebouwd in de vibe van vertrouwen. In die vibe zou ik niet meer zo ontvankelijk zijn voor de gevaren waar ik eerder voor vreesde.

Hoe kan je op de hoogte zijn van hoe bewuste creatie werkt en toch creëren wat je niet wil?

Laat ik kort zeggen: bewust creëren is een leerproces. Eerst heb je het inzicht. Dan is het uitzoeken hoe je het toe kunt passen en dan is het oefenen met vallen en opstaan. De grootste uitdaging waar je als ‘bewuste creator’ mee te maken hebt, zijn je eigen ingeprente opvattingen over je eigen identiteit, over wat er mogelijk is, wat er niet mogelijk is, hoe de wereld in elkaar zit, hoe de wereld niet in elkaar zit, wat goed is en wat slecht, wat normaal is en wat raar, wat gevaarlijk is en wat veilig is, wat waardering oplevert en wat straf etc. etc.

We krijgen in de eerste plaats al ontzettend veel mee wanneer we nog in de baarmoeder zitten. Daarna krijgen we van alles ingeprent in de eerste maanden en jaren van ons leven. Dan worden we jarenlang gevormd door een buiten wereld waarin (over het algemeen) niemand uitgaat van het uitgangspunt dat je zelf je realiteit creëert.

Je hebt jezelf ontzettend veel eigengemaakt op een onbewust niveau. Je dagelijkse ‘aansturing’ gebeurt grotendeels via het onbewuste. ‘95% van je beslissingen maak je op de automatische piloot’, is een bewering die ik regelmatig terug zie komen.

Om bewust te creëren heb je eigenlijk bewust het onbewuste niveau te herzien om bewust nieuwe ervaringen te scheppen en daarmee heb je dus ook nog eens vaak af te wijken van je omgeving.

Je ervaart bijvoorbeeld geld tekort in je realiteit en je wil bewust overvloed creëren. Dan heb je daarvoor heel je geld-identiteit te veranderen. Want een diepe opvatting als: ‘Ik kan altijd maar net rondkomen’, hoort niet bij de gewenste identiteit van een overvloedig persoon. Je hebt ontzettend veel te herzien, je hebt je aandacht af te halen van wat je niet wil en te zorgen dat je denkt en voelt in lijn met wat je wel wil.

Het betekent min of meer 24/7 bewust zijn van je gedachten, gevoelens, woorden en gedrag plus een hoop innerlijk werk en zelfreflectie. Het betekent niet opgaan in de realiteit die je waarneemt en tegelijkertijd ook weer niet je kop in het zand steken wanneer je bepaalde gevoelens hebt bij de realiteit die je waarneemt.

Dit laatste had ik teveel gedaan met Napels. Ik voelde de angst en in plaats van te erkennen: ‘Ik ben angstig’, en actief passende maatregelen te nemen, hield ik toch voor me hoe angstig ik was en liep ik gewoon op straat rond zonder dat mijn waardevolle spullen goed weggestopt waren. Het enige wat ik deed was zoveel mogelijk positieve gedachten te denken over de mensen op straat en mijn vibratie hoog te houden door dagelijks af te stemmen en te mediteren. Maar dat was niet genoeg.

Zie jij nu ook in dat het helemaal niet vreemd was dat ik beroofd werd? Als dit voorbeeld je helpt te vatten dat je zelf je realiteit creëert dan was het de beroving zeker waard 😊

Misschien ook interessant voor je
Manifesteren kan op twee manieren. Een meer zuivere manier en een meer 'onzuivere' manier. Vaak
Uit je comfort zone gaan om te groeien: dat is de manier de we allemaal
Op vakantie bezocht ik een rommelmarkt. Een van de drijfveren om ervoor uit bed te
Bewust manifesteren: hoe werkt dat?

Bewust manifesteren: hoe werkt dat?

Manifesteren kan op twee manieren. Een meer zuivere manier en een meer ‘onzuivere’ manier. Vaak stoppen we als mensen veel moeite in de ‘onzuivere’ manier  en onbewust manifesteren we op de ‘zuivere’ manier. In deze blog zorg ik dat je de manieren van manifesteren kunt herkennen en onderscheiden. Ook laat ik je zien hoe je bewust op de zuivere manier kunt manifesteren, zodat je meer op een moeiteloze manier krijgt wat je werkelijk verlangt.

Onzuiver manifesteren

Stel je voor dat je in moeilijke omstandigheden zit. Je bent bijvoorbeeld vastgelopen met je scriptie. Je ervaart angst en stress. Vanuit deze energie wil je ‘een scriptieschrijver’ manifesteren want je verwacht dan dat het goed komt en op die manier raak je van je angst en stress af.

Je komt dus in actie van uit de verwachting dat je via die actie van je ‘pijn’, ‘angst’ of ‘ongemak’ afkomt. Het is een manifestatieproces welke dus gedreven is vanuit een angstige energie en het de resultaten van de acties zullen een vergelijkbare energie opleveren. Bijvoorbeeld een scriptieschrijver waarbij je je alsnog onzeker voelt of die persoon het wel goed doet en later weer de angst en stress of je betrapt gaat worden op fraude.

Veel mensen komen in actie vanuit een gevoel van pijn, angst of ongemak.

Vanuit die gevoelens zullen manifestaties niet leiden tot een werkelijke bevrijding van die gevoelens waar je via de manifestatie van af wil komen.

Opdracht

Probeer eens wat voorbeelden te bedenken waarbij je niet vanuit een ontspannen heldere staat achter ‘iets’ aan ging. Hoe verliep het proces van krijgen wat je wilde? Wat je werkelijk tevreden toen je eenmaal had wat je wilde?

Een eigen voorbeeld: De tas

Ik had een handbagagetas nodig voor een vliegvakantie en zag via Zalando Lounge aanbiedingen. Ik had alle tassen bekeken en zag er eentje die mij wel wat leek maar ik keek nog even verder. Toen ik later weer terugzocht naar die tas was hij weg. Ik wilde toch heel graag een tas kopen, dus ik bleef doorzoeken en doorzoeken.

Uiteindelijk zag ik er wel eentje, maar ik had er ook mijn twijfels bij. Het was misschien meer een tas voor mannen. Na veel twijfelen, hakte ik geen knoop door.

De volgende dag ging ik toch nog even kijken, de actie zou namelijk alweer bijna verlopen. Na veel getwijfel, besloot ik hem toch maar te bestellen, de maat leek mij namelijk wel goed en dat was het belangrijkste. Onverwacht schoof de bezorgdatum op, waardoor ik alsnog een andere tas moest regelen zodat ik zeker iets had om mee op reis te kunnen gaan. Het was met een appje geregeld. Ik had spijt dat ik mijn tijd had verspild aan kijken op die site en later moest ik weer moeite doen om de tas terug te sturen.

Zuiver manifesteren

Een meer zuiver manifestatieproces verloopt anders. Op basis van eigen ervaring, zie ik dit als de kenmerken van het proces (na de beschrijving volgt nog een uitgewerkt voorbeeld):

1. Zijn
Je bent in een ontspannen staat aanwezig.

2. In jezelf plopt een verlangen op of een idee wat een verlangen oproept.

3. Je kiest bewust wat het is wat je graag wil ervaren

Je kijkt dus niet zozeer naar het ding wat je wil hebben of naar het ding of gevoel waar je vanaf wil. Je maakt de ervaring die je wel wil expliciet.

4. Je neemt acties die in lijn zijn met dat wat je graag wil ervaren.

5. Door de acties groei je in bewustzijn.

6. In je nieuwe bewustzijn ploppen ingevingen op die leiden naar de manifestatie van wat je verlangt

Voorbeeld puur manifestatieproces

1. Zijn
Ik keek gezellig bij mijn vriend op de bank een film: ‘The devil wears Prada’. Ik vermaakte me en was ontspannen.

2. In jezelf plopt een verlangen op of een idee wat een verlangen oproept.
De hoofdpersoon transformeerde qua uiterlijk gedurende de film. Ik was destijds ook bezig met mijn uiterlijk wat meer in lijn brengen met wat ik mooi vond en na de film riep ik uit: ‘Ik wil ook designer kleding!’

3. Je kiest bewust wat het is wat je graag wil ervaren
Na de film was ik helemaal niet met designer kleding meer bezig. Ik was wel bezig met wat ik verlangde: mijn kledingstijl meer in lijn brengen met mijn lichaamsvorm en huidskleur. Na zoveel innerlijk werk had ik namelijk het verlangen om met mijn buitenkant recht te doen aan mijn binnenkant.

4. Je neemt acties die in lijn zijn met dat wat je graag wil ervaren.
Ik had op Pinterest verschillende boards gemaakt en wist inmiddels wat mijn kleurenpalet was. Ik wist ook wat voor ‘vormen’ kleding bij mijn figuur stonden. Daarnaast minimaliseerde ik mijn kledingkast door de items die niet pasten bij mijn nieuwe inzichten qua kleuren en vorm weg te doen.

5. Door de acties groei je in bewustzijn.
Ik kon merken dat ik in bewustzijn gegroeid was. Er was namelijk een hele wereld voor mij open gegaan waar ik eerder nog nooit serieus mee bezig was geweest. Ik begon op straat als vanzelf te analyseren of iemand passende kleuren en vormen kleding droeg.

6. In je nieuwe bewustzijn ploppen ingevingen op die leiden naar de manifestatie van wat je verlangt
Op een woensdagmiddag ging ik met mijn vriend even lunchen en wandelen. Onderweg kwamen we langs een winkel Labels4All. Ik stelde voor om even te kijken. Er was een super sale gaande.

Ik maakte rustig een rondje door de winkel. Was eigenlijk wel klaar, maar toen zag ik opeens een stapel kleding van iemand die aan het passen was. Ik wist niet of ik daar tussen kon kijken, maar ik had wel het gevoel dat ik even moest checken of het kon.

Het bleek een stapel die ze al gepast had en die het niet ging worden. Daartussen zag ik twee jassen in een lichte kleur en met een taille en de onderkant wijd uitlopend. Ik wist: die kleur zit in mijn palet en de vorm voldoet ook aan de eisen voor mijn figuur.

Een van de jassen was duidelijk van een hogere kwaliteit en die besloot ik even te passen. Toen ik mijzelf in de spiegel zag, voelde ik mij ontspannen en zeker. Hij paste perfect. De kleur was perfect. De kwaliteit was uitzonderlijk.

De jas was al aantrekkelijk geprijsd omdat hij tweedehands was. Daarnaast ook nog eens ontzettend afgeprijsd, 60% vanwege de sale. De eigenaar van de winkel zei: ‘Deze jas is door iedereen gepast, maar bij niemand zat hij goed qua maat of de kleur stond niet.’

Thuis aangekomen, zochten we het merk op en de oorspronkelijke prijs. Het bleek een designer jas te zijn die ook door ‘de sterren’ gedragen werd met een nieuwprijs van zo’n 2000 euro. Ik had er zo’n 100 euro voor betaald.

De verschillen tussen ‘zuiver’ manifesteren en niet zuiver manifesteren zijn:

Zuiver
Het verlangen komt op in een ontspannen staat
Het gaat je er niet zozeer om iets ‘exacts’ te krijgen, maar je bent wel vastberaden in de richting te bewegen van iets wat je wil ervaren
Je maakt het in de richting van het gewenste kunnen bewegen niet voorwaardelijk aan de manifestatie van iets materieels: je beweegt al die kant op met wat je nu wel kan doen/ tot je beschikking hebt.
Je krijgt ingevingen en impulsen die je laten zien dat de manifestatie eraan komt: je ziet bijvoorbeeld vaker om je heen wat je wil of je hoort iemand over datgene praten
Je geniet van die ‘aanwijzingen’ dat het eraan komt en je voelt op geen moment een absolute noodzaak om hetgeen wat je wil NU te krijgen omdat je je anders ontevreden voelt.
Het manifestatieproces leidt tot een verruiming van je bewustzijn
Nadat je iets gemanifesteerd hebt plopt als vanzelf weer een nieuw verlangen in je op, vaak weer voortbordurend op je laatste manifestatie.

Even over de laatste twee punten. Dat is waar het uiteindelijk omgaat. Die verruiming. Bij mijn jas was het bijvoorbeeld zo dat ik na aanschaf wist: ‘Dit is het begin van de rest van mijn leven.’ Ik wist dat ik niet zomaar meer genoegen zou nemen met fast fashion en dat ik daadwerkelijk zou groeien naar meer stijlvolheid met een bijbehorend gevoel.

Niet zuiver
Het verlangen komt voort uit discomfort
Het gaat je erom het discomfort op te lossen
Het moet het liefst NU en anders zo snel mogelijk gebeuren
Pas daarna kun jij jezelf namelijk pas weer ontspannen voelen
Je gebruikt heel veel denkwerk om wat je wil te realiseren
Je ervaart discomfort in het proces om tot de manifestatie te komen
Daarna dient het volgende gevoel van ongemak zich aan en denk je weer wat anders nodig te hebben
Je blijft in hetzelfde kringetje ronddraaien

Bij deze vorm van manifesteren ben je dus veel moeite aan het doen om iets te krijgen, zonder dat het je oplevert wat je werkelijk verlangt. Ook leidt het niet tot innerlijke groei. Denk bijvoorbeeld aan de student die uiteindelijk iemand anders een scriptie heeft laten schrijven. Die persoon heeft hiermee niet de groei doorgemaakt van ‘zichzelf overwinnen’, maar heeft een groei doorgemaakt in fraude plegen. Iets wat nu makkelijker voor die persoon is om nog een keer te doen of datgene uit te dragen naar anderen. Je bent als het ware een vertegenwoordiger van je manifestaties.

Hoe kan je iets van dit verhaal je leven mee innemen?

1. Heb oog waar je verlangens vandaan komen
2. Onderzoek het verlangen achter het verlangen
Als je verlangen naar iets materieels komt vanuit een onaangenaam gevoel, kijk dan wat je dus werkelijk verlangt. Je verlangt altijd naar een aangenamer gevoel.
3. Zet je intentie om te doen wat binnen je bereik ligt om dat aangenamere gevoel te krijgen
Als je bijvoorbeeld denkt dat je op vakantie moet om rust en ruimte te ervaren, kijk dan wat er nu al mogelijk is. Kan je de natuur in? Heb je losse eindjes weg te werken?
4. Weet dat het gevoel wat je wenst altijd op een manier te verkrijgen is: je hoeft er nooit specifiek een ding voor te manifesteren.
5. Wees niet impulsief maar heb aandacht voor wat er werkelijk voor verlangens er in jezelf huizen. (Het helpt als je tijd neemt om naar binnen te keren, in stilte te zijn, te mediteren, ontspannen bent)

Vind je dit een leuk onderwerp waar je meer mee wil? Kom dan in de groep op Facebook. 

Foto header door Bart Blewanus

Misschien ook interessant voor je
‘Vraag en het wordt gegeven’, zo werkt het met bestellingen doen bij het universum. Alleen
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
  Onderstaande had ik best graag willen weten toen ik nog op middelbare school zat.
In dit blogartikel wil ik je inzicht geven in wat je op je pad tegen
Terwijl ik mij ziek voel, ben ik toch naar de markt gegaan om boodschappen te
Wake-up call: dat dingen niet lukken is niet door ADD

Wake-up call: dat dingen niet lukken is niet door ADD

Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat graag zou willen. Wat dacht je van elke dag hier een blog plaatsen. Het huishouden keurig op zaterdag doen. Netjes op tijd komen. En dan hebben we hier nog maar het topje van de ijsberg.

Op Facebook zit ik in meerdere groepen waar mensen met ADD en ADHD met elkaar delen. Daarin zie ik ook vaak berichten dat bepaalde dingen niet lukken met vaak impliciet de vraag: is dit nou typisch iets van mij of is het iets wat typisch ADD/ADHD is? Hoe meer mensen aangeven zich te herkennen, hoe opgeluchter de persoon die de vraag stelt zich voelt.

Of iets wat niet lukt wel of niet samenhangt met ADD lijkt mij een irrelevante vraag om te stellen. Want stel dat je het weet? Is het dan opgelost? Heb je dan de nieuwe verwachting gekweekt dat als je medicijnen voor ADD gaat gebruiken dat je dan dat probleem niet meer zult hebben?

Dit is hoe ik ernaar kijk: je hebt als persoon met ADD-kenmerken of de INFP -persoonlijkheid een aantal vaardigheden die je als vanzelf lijkt te hebben. Ik noem even kort een paar dingen: inzicht in onderlinge verhoudingen tussen mensen, creatieve manieren bedenken om een probleem op te lossen, empathie tonen bijvoorbeeld bij het leed van andere mensen, dieren en het milieu. Daar heb je niet heel veel voor hoeven doen, toch?

Tegelijkertijd zijn er vaardigheden die in de samenleving gevraagd worden, die andere personen meer van nature hebben. De maatschappij bestaat grotendeels uit persoonlijkheidstypen met een praktische inslag. Denk bijvoorbeeld aan de: ISFJ, ISTJ, ESFJ, ESTJ. Planmatig bezig zijn, zich aan de regels/afspraken houden, goed functioneren onder een hiërarchie: dat zit bij de meeste praktische mensen er veel meer van nature ingebakken.

Als INFP ben je sowieso gelijk en evenveel waard als andere typen. Echter maken we soms de vergissing dat er iets mis is met ons omdat allerlei praktische dingen waar we in de maatschappij op worden afgerekend niet goed lukken. Je kunt er op twee manieren mee omgaan:

  1. Je zegt: ‘Ik ben een INFP of ik heb ADD dus ik kan er niks aan doen. Al kan ik natuurlijk wel in behandeling gaan of medicijnen nemen.’
  2. Je zegt: ‘Ongeacht wat maakt dat ik tegen X, Y en Z aanloop, ik vind het belangrijk voor mijn functioneren dat ik groei op deze gebieden. Dus welke gewoonten zou ik eigen kunnen maken zodat ik meer functioneer in lijn met hoe ik dat graag zou willen?’

Het draait om gewoonten die vaardigheden maken

Je kan prima ADD hebben of een INFP zijn, en tegelijkertijd kun je iemand zijn die:

  • Rust in zijn hoofd ervaart (het is iets wat je kunt creëren door te oefenen door de mini-gewoonten die eraan bijdragen te ontdekken en toe te passen)
  • Focus heeft (het is iets wat je kunt ontwikkelen door uit te zoeken wat focus is, en welke kleine gewoonten erbij horen waarna je deze traint)
  • Met zelfvertrouwen netwerkt op grote events (het is een kwestie van onderzoeken hoe je dat zelfvertrouwen kunt opbouwen, welke kleine gewoonten erbij horen en deze trainen in de praktijk)

Dus voordat je ‘een probleem’ ziet als iets vaststaands waar jij niks aan kan doen omdat jij bent wie je bent/ADD hebt/het al heel je leven zo is: stel jezelf de vraag:

Hoeveel tijd en aandacht heb ik gegeven aan het trainen van kleine gewoonten die volgens boeken/experts/wetenschap/coaches/ervaringsdeskundigen leiden tot het resultaat wat ik eigenlijk voor mij zelf wil?

Als het antwoord op deze vraag: ‘niet zoveel is’ of ‘dat heb ik vroeger geprobeerd maar het lukte niet’ dan kan je stellen dat ‘het probleem’ wat je ervaart eerder komt omdat je jezelf niet getraind hebt in het eigen maken van de gewoonten die horen bij de gewenste vaardigheid dan dat het (je) ADD is.

Een voorbeeld ‘gebrek aan focus’

Iemand komt bij mij voor scriptiebegeleiding en zegt niet te kunnen focussen op haar scriptie. Wat blijkt is dat deze persoon: een chronisch slaaptekort heeft, het eerste uur van haar dag op haar mobiele telefoon doorbrengt (dat vreet cognitieve energie), geen overzicht heeft welke taakjes ze moet doen en ook niet weet wat de bedoeling is.

In zo’n situatie kan het helpen wanneer iemand mini-gewoonten oefent. Bijvoorbeeld de telefoon structureel ergens anders op te laden dan naast haar bed, het internet uit te zetten voor het naar bed gaan, het voor de eerste keer kijken op de mobiel pas na het ontbijt.

Het kan helpen wanneer ze ’s avonds er een gewoonte van maakt om het internet uit te zetten en een avondritueel ontwikkelt dat begint tussen een bepaald tijdsblok zodat ze eerder stopt met haar mediaconsumptie en zo eerder in bed ligt. Iets wat weer effect heeft op haar cognitieve ruimte, die ze nu dus ook niet meer verspilt aan het mobiele telefoon.

Het kan helpen wanneer ze voordat ze aan haar scriptie werkt, een opstartroutine volgt van kleine stapjes waarbij het een onderdeel is dat ze eerst concrete taakjes vast stelt en pas wanneer deze helder zijn aan de slag gaat.

Het is een kwestie van een aantal behapbare mini-gewoontes eigen gaan maken en het toepassen ervan trainen. Als het om ‘kunnen focussen op werktaken’ gaat, beweeg je op die manier langzaam maar zeker naar steeds meer focus.

Je ontwikkelt je vaardigheden. Daarmee kun je op den duur niet meer over jezelf zeggen: ‘Ik ben iemand die mij slecht kan focussen.’ Ondertussen doet het er ook niet meer toe of je ADD hebt of de INFP-persoonlijkheid. Jij hebt je door het eigen maken van mini-gewoonten, vaardigheden eigen gemaakt die jij verlangt om te zijn wie je wil zijn/te kunnen wat je wil kunnen/te bereiken wat je wil bereiken.

Ja, maar nieuwe gewoonten eigen maken is zoooo moeilijk!!

Klopt. Dat geldt voor alle persoonlijkheidstypen!! En voor ieder persoonlijkheidstype zijn er tactieken die beter werken. Voor de INFP is intrinsieke motivatie cruciaal en ‘sociale controle’ is voor de INFP nauwelijks ondersteunend. Dus stel dat je als INFP tegen de buitenwereld zegt dat je iets vanaf nu anders gaat doen, dan voel je jezelf eerder geblokkeerd door het risico te falen dan dat je het beste uit jezelf haalt. Terwijl dit hulpmiddel voor een ISTJ wel goed werkt, omdat deze het van nature mega mega belangrijk vindt om commitments naar anderen waar te maken (no mather what).

In het proces van het eigen maken van gewoonten, wat dus voor iedereen lastig is, is het van belang dat je het zo makkelijk mogelijk voor jezelf maakt op basis van wie jij bent als persoon. De INFP kan het beste op de ene manier iets nieuws eigen maken en de ISTJ op een andere manier. Al zijn er natuurlijk ook algemene principes die voor iedereen helpend zijn.

Ondersteunende dingen voor de INFP / iemand met ADD zijn bijvoorbeeld:

  • Visueel maken wat je van jezelf verwacht
  • Het opvatten als een persoonlijk experiment waarbij via introspectie ontdekkingen over jezelf doet waarmee je het gevoel hebt dat je jezelf beter leert kennen.
  • Voel regelmatig in op het gevoel dat je verlangt, dus waar je het allemaal voor doet. Je doet acties waarmee je bijvoorbeeld minder op internet zit. Dat is vaak lastig om te doen. Daarom is het zinvol dat je jezelf regelmatig inleeft in het gevoel van het achterliggende waarom. Denk aan het gevoel van uitgerust opstaan en met een helder hoofd aan de slag gaan en een gevoel van productiviteit.

 Er zijn ook ondersteunende dingen die voor iedereen een bijdrage zijn:

  • Pak ‘een thema’ tegelijkertijd aan (er zit een grens aan hoeveel nieuwe gedragingen je tegelijkertijd eigen kunt maken). Hoe meer je tegelijkertijd aanpakt, hoe groter de kans dat niks definitief in je systeem raakt.
  • Zie het stellen van concrete dagelijkse doelen, niet als een nieuwe mogelijkheid om jezelf dagelijks van kritiek te voorzien. Heb respect voor het geleidelijke proces van groei; vallen & opstaan is er deel van.
  • Visualiseer jezelf het nieuwe gedrag toepassen voordat je het daadwerkelijk doet
Misschien ook interessant voor je
Heb je het je het stempeltje ADD te pakken? Dan zou je bijna gaan geloven
Een van de kenmerken van ADHD/ADD is het druk in je hoofd hebben. Het kan
Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je
In deel I van deze blogserie beschrijf ik mijn huidige ochtendritueel van twee uur. Ik
Naast alle dingen die ik wel doe, zijn er ook een aantal dingen die ik