Maand: juni 2019

Jezelf helen van trauma

Jezelf helen van trauma

Dit is de derde blog van een driedelige blogserie. Ik ben uit gegaan van de situatie dat er een activiteit is die dienend voor je is wanneer je hem doet, maar je ervaart weerstand om deze activiteit te doen. De activiteit ligt zogezegd buiten je comfort zone.

De eerste, meest snelle manier, om comfortabeler met iets te worden, is het maken van een lijst met comfortabele aspecten van hetgeen wat je wil doen, voordat je datgene gaat doen. Dit kan goed werken vlak voordat je de wc’s gaat poetsen indien je daar tegenop ziet. (Zie eerste blog).

De tweede manier is om consequent te focussen op de comfortabele aspecten van wat dienend voor je is, zodat je een nieuw dienend associatienetwerk aanlegt in je brein welke op den duur sneller kan worden opgeroepen dan het bestaande associatienetwerk in je brein waarbij je de dienende activiteit had gekoppeld aan ongemak. (Zie tweede blog).

In deze blog bespreek ik een derde strategie om intern een shift te maken die je zal dienen.

Een associatienetwerk beïnvloeden waar een intense pijn of niet welkome intense emotie aan gekoppeld zit, kan lastig zijn door enkel te focussen op comfortabele aspecten van een activiteit. Het komt heel vaak voor dat wanneer we weerstand voor iets voelen dat dit samenhangt met een trauma uit het verleden. En let op: dit hoeft helemaal niet te gaan om wereldschokkende dingen. Het gaat vaak om situaties waarin er niet tegemoet werd gekomen aan een kernbehoefte die je had. Zo kan een keer uitgelachen worden vanwege je fel gekleurde kleding traumatisch zijn, wanneer je op dat moment hunkerde naar verbinding of erkenning.

Je kan een trauma opvatten als een oude wond die ontstaan is door een ervaring die op dat moment zo intens voor je was, dat je in een keer een mega stevige verbinding in je brein hebt gevormd tussen de ervaring die je had, alles wat je daarmee associeert en een (intense) pijn die je voelde. De desbetreffende pijn heb je op dat moment niet volledig doorvoelt, bijvoorbeeld omdat je (sociaal) moest overleven, vond dat je ‘flink’ moest zijn of vanuit een automatisme veroorzaakt door een kernovertuiging als: ‘Huilen is zwak.’ De associaties die je brein gemaakt heeft met de pijn, zijn je triggers in het heden die erop wijzen dat er nog een wond ‘te helen’ is.

Het kan dus zomaar zijn dat bij een pijnlijke ervaring iemand betrokken was met lang blond haar en dat je jezelf op ‘een of andere manier’ geïntimideerd voel door een collega met lang blond haar. Simpelweg omdat nog ergens in je brein de verbinding bestaat tussen uitgelachen – meisjes met lang blond haar – pijn – school – gekleurde kleding.

Voordat je begint met herprogrammeren van jezelf door je focus te veranderen, is het daarom zinvol om na te gaan in hoeverre de weerstand die je voelt om iets te doen, samenhangt met een trauma.

Stap 1 Invoelen op de weerstand voor de activiteit

Voel de weerstand die je voelt bij de activiteit die je wil gaan doen. Je wil bijvoorbeeld een Facebook live opnemen en je voelt de weerstand. Ga zitten of liggen en voel het gevoel.

Stap 2 Vraag aan jezelf wanneer je dit gevoel nog meer gevoeld hebt

Omdat er sowieso een sterk associatienetwerk is tussen wat je voelt en het eventuele trauma, zullen er vrij gemakkelijk situaties in je gedachten op ploppen. Misschien komt er een situatie in je op. Misschien meerdere. Bij meerdere: ga dan uit van de vroegste keer in je leven dat je dit gevoel ervaren hebt.

Voorbeeld Facebook live doen
Dat is dus iets waar ik weerstand voor voel.

Zo kan het dus zijn dat ik nooit letterlijk een traumatische ervaring heb opgedaan met het doen van een Facebook live, maar als ik invoel op die weerstand dan komt bijvoorbeeld de spreekbeurt in mij op die ik gaf in 3 vwo.

Ik zat in een klas waarin ik mij niet veilig voelde. Had weinig aansluiting en ik zat in een ontzettend moeilijke tijd. Ik was zo ontzettend zenuwachtig voor die spreekbeurt maar durfde dit aan niemand te uiten als ‘stoer geklede puber zijnde’. Vooraf ging ik in mijn eentje blowen.

Tijdens de les hield ik de spreekbeurt. Ik weet het niet meer precies, maar er staat me iets bij dat twee jongens voorin de klas mij na praatten en een beetje lacherig deden. Het voelde alsof ik geen bestaansrecht had in die klas. Ik miste support. Aanmoediging. Terwijl dit op dat moment was waar mijn behoefte lag.

Niet alleen op het moment van de spreekbeurt, maar in de hele desbetreffende fase van mijn leven. Ik voelde mij miskend. Deed (onbewust) alles om ‘gezien’ te worden. Mijn haar verven, opvallende kleding aan, ruzie maken, onderpresteren. Het enige wat er gebeurde was dat ik juist nog verder verwijderd raakte van mijn ouders en zus.

Dus wow. Wanneer ik ‘het doen van een Facebook’ live blijkbaar koppel aan een hele intense periode waarin ik afgescheidenheid ervaarde, dan werpt dat direct meer licht op de weerstand die ik ervaar voor het doen van een Facebook live.

Stap 3 Invoelen

Je ziet in mijn voorbeeld dat al invoelende een groter associatienetwerk naar boven kwam. Eerst is het alleen de spreekbeurt. Dan is het de periode van toen, waarin er meer speelde.

Ik vind het zelf echt tof als zoiets voorbij komt, want het betekent voor mij dat een doorbraak binnen handbereik ligt. Ik besef dat ik destijds niet werkelijk gevoeld heb wat er te voelen viel en ik weet dat wanneer ik dat nu wel doe dat er weer een ‘energieknoopje’ in mijn lijf kan oplossen waardoor er energie vrij komt.

Het lijkt misschien vreselijk om een pijnlijke herinnering op te halen om de pijn bewust te doorvoelen, maar wanneer je het een aantal keren gedaan hebt, is de kans groot dat je het net als mij alles mee vindt vallen. Pijn is een sensatie in het lichaam. Trauma-pijn zit vaak ergens opgeslagen aan de voorkant van het lichaam. Bij mij zit het meestal in mijn buik ergens.

Ik tap altijd met mijn volle aandacht in op de lichamelijke sensatie die ik bij de herinnering voel. Door met mijn aandacht bij de sensatie te blijven merk ik vaak dat er beweging in komt. Ik blijf er over het algemeen met gefocuste aandacht bij tot ik de sensatie niet meer in mijn lichaam voel. Tot hij als het ware oplost. Je merkt het zodra je wat energie vrij voelt komen. Alsof iets wat geblokkeerd zat weer vrij kan stromen. Sommige sensaties lossen echter niet direct op. Dat is oké, dat kan later alsnog gebeuren. Wat ik dan doe is er bijvoorbeeld na een nacht slaap er weer een keer op intappen om te voelen hoe het ermee staat.

Door je aandacht naar binnen te richten op dat ene pijnpunt kan het ook zijn dat je plotseling iets doorziet, bijvoorbeeld het verband tussen de activiteit die je nu zou willen doen en iets pijnlijks uit het verleden. Hier kunnen allerlei emoties bij vrij komen. Het kan zijn dat het alleen al pijnlijk is om weer terug te denken aan die situatie van toen. Het kan ook zijn dat je verontwaardigd bent en denkt: ‘Het kan toch niet waar zijn dat dit nu nog invloed op mij heeft.’ Het kan ook zijn dat je opeens de onrechtvaardigheid ziet van iets wat gebeurd is en dat dit je boos maakt. Zelf denk ik: ‘Laat maar komen. Het is oké. Huilen betekent een oplossing van weerstand. Boosheid is ook een stap richting de heling. Kom maar.’

Je hoeft in ieder geval nooit bang te zijn dat er op een moment meer los komt dan je op dat moment aan kunt.

Stap 4 De breinassociatie tussen twee situaties erkennen, het zien voor wat het is

Laat ik dus eerst erkennen dat het een gegeven is dat ik een koppeling heb in mijn brein tussen een Facebook live en het ongemak wat ik ooit voelde tijdens een specifieke spreekbeurt. Dat dit zo is, daar kan ik niks aan doen. Ik ga daar dus niet over oordelen.

Stap 5 De conclusie vinden die je (onbewust) getrokken hebt

Nou is het zo dat we vaak onbewust een conclusie trekken waarmee we voorkomen dat we nog een keer in dezelfde pijnlijke situatie terecht komen. Een conclusie kan zijn: ‘Spreken is onveilig.’ Wanneer je dit gelooft, zal je niet snel geneigd zijn om nog een keer te spreken. De conclusie beschermt je voor meer pijn. Om je getrokken conclusie te vinden, kun je jezelf de vraag stellen: ‘Wat ben ik gaan geloven om soortgelijke pijn in de toekomst te voorkomen?’

Stap 6 Is leven naar deze conclusie in jouw heden nog dienend?

Als je beseft welke conclusie je getrokken hebt, besef je vaak ook dat dit een conclusie is die je rationeel gezien helemaal niet als waarheid ziet of waarvan je rationeel kan zeggen dat je die conclusie niet als jouw waarheid wil hebben. Je beseft nu bewust dat onbewust blijven leven naar die conclusie niet dienend voor je is.

Stap 7 Het gebeurde erkennen

Wat ik vaak doe terwijl ik met mijn gevoel bij de pijnsensatie in mijn lichaam blijf, is erkennen wat er gebeurd is.

– Ik was een puber ‘in pijn’, gevoelsmatig afgescheiden van de rest
– Voor, tijdens en na mijn spreekbeurt had ik behoefte aan support maar ik stond er alleen voor
– In plaats van support te krijgen, werd ik voor mijn gevoel afgewezen
– Het was mijn automatisme om te handelen naar: ‘Ik ben sterk’, daarmee voorkwam ik dat mijn zwakte zichtbaar zou worden voor de mensen bij wie ik mij niet veilig voelde
– Ik hield mij dan ook niet bezig met de pijn/emoties toelaten en te voelen
– Ik wist ook niet hoe dat moest
– Ik wist ook niet dat dit belangrijk was
– Ik kan er dus niks aan doen hoe het gegaan is
– Ik heb gedaan wat destijds binnen mijn vermogens lag
– Ik begrijp dat de pijn nu alsnog gevoeld mag worden
– Ik begrijp ook dat ik associaties gemaakt heb met een pijnlijk gevoel en presentatie-achtige dingen
– Ik begrijp dat de weerstand die ik voel om een Facebook-live te doen te maken kan hebben met die pijnlijke associaties
– Ik begrijp dat dit mechanisme zijn werk heeft gedaan om mij te beschermen tegen pijn
– Ik begrijp ook dat ik waarschijnlijk onbewust naar een aanname ben gaan leven dat ‘presenteren risicovol’ is

Stap 8 Bewust uitspreken van je huidige waarheden

Wat ik besef, is dat het geen zin heeft om mij in het nu te laten leiden door het trauma van een 14-jarige en wat ik destijds heb aangenomen over het geven van presentaties. Ik vertel een nieuw verhaal aan mijzelf met de waarheid hoe deze nu voor mij is.

Ik zeg bijvoorbeeld tegen mijzelf terwijl ik nog steeds met mijn aandacht bij de pijnsensatie in mijn lijf ben:

‘Je bent veilig. Je mag er zijn met je verhaal. Met je openheid. Je eerlijkheid en je kwetsbaarheid. Je bent compleet en waardevol. Je mag je ruimte innemen en je verhaal delen zonder vrees. Dit zag je toen nog niet in, maar je bent onschuldig. Je kan er niks aan doen dat je destijds de vaardigheden, kennis, inzichten en de gedachten nog niet had die je konden helpen een lichtere tijd te hebben thuis en op school. Om in verbinding te zijn met jezelf en met anderen. Je koos toen wat binnen je vermogen lag en dat was jezelf afsluiten en terug trekken in het contact met anderen. Je binnenwereld verdoven met wiet.

Inmiddels heb je jezelf ontwikkeld. Je hebt van jezelf leren houden. Je bent in verbinding. Je weet dat je waardevol bent. Je weet dat je onafhankelijk bent van de goedkeuring van anderen. Je weet dat het goed genoeg is als jij je impuls volgt om te delen. Het maakt niet uit wat het resultaat daarvan is.

Ongemak durf je nu toe te laten. Je verdooft jezelf niet meer om niet te voelen. Je WIL juist voelen. Je weet je gevoel nu juist in te zetten als informatiebron en je gebruikt het om door het leven te navigeren.

Je bent daarnaast vaardig in het bespreekbaar maken met anderen wat je voelt. Je hebt ontdekt dat de mensen om je heen op hun diepste niveau het beste met je voorhebben. Misschien oordelen ze wel, maar je weet dat dit voor jou persoonlijk niet van belang is. Je bent oké met jezelf en je hoeft verder alleen maar voor jezelf te kijken waar dat nog niet zo is.

Als er al oordelen bij je komen, en die raken je, dan weet je waar je voor jezelf nog wat werk te doen hebt in je zelfacceptatie. Dus zelfs datgene waarvoor je eventuele vrees is, is helpend voor het proces van heelwording wat jij zelf zo belangrijk vindt. Het ziet er dus naar uit dat  “live gaan” in wezen alleen maar goed voor je uit kan pakken.’

Wanneer ik eenmaal in deze fase ben, kan het eigenlijk niet anders dat ik steeds meer gevoelens van opluchting voel. Ik heb gevoeld. Ik heb mijzelf erkend. Ik heb mijzelf onschuldig verklaard. Ik heb doorzien. Ik heb omgedacht. Ik heb verhelderd waar ik sta.

Stap 9 Doorbraak vieren & vreugdevolle verwachtingen uitspreken

Je weet het wanneer je een doorbraak hebt gemaakt in een proces als dit. Nog steeds met mijn aandacht bij mijn buikgevoelens hou ik in gedachten een vreugdevolle redevoering: ‘OMG ik ben hier de hele tijd onbewust vanuit gegaan in mijn leven, maar nu zie ik eindelijk in waar het vandaan komt. Nu ben ik bevrijd van alle beperkingen die dit met zich mee brengt.  Nu ik anders gekozen heb, gaat dit mij zoveel brengen! Ik kijk zo erg uit naar de ontwikkelingen die dit met zich mee gaat brengen. Ik ben zo dankbaar dat ik het nu inzie.’

Uiteraard gaan deze vreugdevolle gedachten samen met aangename gevoelens van ‘excitement’ en zie ik daar ook beelden bij. Ik zie mijzelf voor me die zich vrij aan het uiten is tijdens een Facebook live en die met gemak even tussendoor een video opneemt.

Stap 10 Bewust in de nieuwe jij stappen

Het is nu tijd om bewust het leven te creëren waarbij jij daadwerkelijk leeft naar je nieuwe ontdekkingen over jezelf. Ik kan ingezien hebben dat ik een Facebook live doen vreesde vanwege bepaalde associaties en dat het daarnaast in ging tegen een eerder getrokken conclusie ‘presenteren is onveilig’. Dat is een mega belangrijke stap geweest, maar daarmee ben je nog niet het ‘nieuwe’ aan het leven. Ik ‘weet’ nu dat een live doen gepaard moet kunnen gaan met veel meer comfortabele gevoelens, maar ik heb het nog niet ervaren. Het gaat mij helpen als ik die ervaring nu herhaaldelijk op ga doen, waarbij ik mijn focus leg op alle comfortabele aspecten.

Om in die nieuwe jij te stappen kan het helpen wanneer je de strategie hanteert van consequente focusverlegging. Hiermee kun je jouw nieuwe conclusies over het leven verankeren.

Herhalen van dit hele proces

De angels die eruit zijn, zijn er over het algemeen uit na zo’n proces. Alleen soms heb je meerdere pijnlijke ervaringen en leef je naar meerdere ‘conclusies’ die niet meer dienend voor je zijn. Door een proces als dit steeds weer aan te gaan, bevrijd je jezelf van steeds meer beperkingen in het heden veroorzaakt door pijn, associaties en getrokken conclusies in het verleden.

Misschien ook interessant voor je
Uit je comfort zone gaan om te groeien: dat is de manier de we allemaal
In een vorige blog beschreef ik hoe ik via focusverlegging de dingen die ik als
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je
Het ‘juiste’ doen, roept bij veel mensen weerstand op. Want ja, je weet wel dat
Je brein via focusverlegging herprogrammeren

Je brein via focusverlegging herprogrammeren

In een vorige blog beschreef ik hoe ik via focusverlegging de dingen die ik als oncomfortabel kan ervaren mijn comfort zone binnen probeerde te halen door het standpunt in te nemen:

… is comfortabel

gevolgd door een lijstje met beweringen die voor mij echt waar zijn en die deze stelling onderbouwen.

Met een keer zo’n lijstje maken, kun je misschien zorgen dat je jezelf weet aan te zetten tot een activiteit waar je in eerste instantie tegen opziet. Dat is al heel wat, maar daarmee heb je nog geen blijvende verandering.

Je hebt jezelf misschien jaren gefocust op de oncomfortabele aspecten van iets en vaak is dat ook nog eens verankerd in je hele zijn omdat je ook echt in je leven ook echt steeds oncomfortabele gevoelens hebt ervaren tijdens dat ene ding.

Wil je iets blijvends binnen je comfort zone krijgen, zul je jezelf dus bewust moeten herprogrammeren en dat kan door bewuste focusverlegging.

Jezelf herprogammeren door bewuste focusverlegging

Terwijl ik dit schrijf ga ik er vanuit dat er dus een activiteit is die je als oncomfortabel ervaart en waarvan je graag zou willen dat je die als comfortabel ervaart.

Jezelf herprogrammeren betekent dat je steeds opnieuw de focus legt op de comfortabele aspecten van die activiteit die je binnen je comfort zone wil krijgen.

Herhaaldelijk een lijstje maken met comfortabele aspecten

Je kunt bijvoorbeeld vaker een lijstje maken met comfortabele aspecten van die activiteit. Dat lijstje hoeft niet steeds hetzelfde lijstje te zijn. Je zult merken dat je steeds meer comfortabele aspecten van iets kunt ontdekken wanneer je daarop focust.

Bewust zoeken naar bewijs voor de comfortabele aspecten

Tijdens de bezigheid kun je op zoek gaan naar bewijs van dat het inderdaad comfortabel is. Dus dat je bij jezelf denkt: ‘Dit is mij makkelijk aan het afgaan.’ ‘Ik merk dat ik mij ontspannen voel.’ ‘Ik merk dat het best snel gaat.’ Uiteraard merk alleen dingen op die ook echt waar zijn voor je. Merk je bijvoorbeeld wel oncomfortabele gevoelens, dan kan het ook iets zijn als: ‘Ik merk dat ik vooruit kom.’  ‘Ik merk dat ik functioneer.‘ Ik geloof dat ik dit wel ga overleven.’ ‘Ik weet zeker dat het goed komt.’

Je oefent dus te focussen op de aspecten die jouw nieuwe (gewenste) overtuiging ondersteunen. Dus de overtuiging dat X comfortabel is of aan het worden is.

Wees consistent in je denken, je praten en je handelen

Je zult het snelst transformeren als je consequent denkt, praat en handelt in lijn met wat jij wil wat de waarheid is voor jou. Dus als ik wil dat een ‘Facebook live’ doen comfortabel voor mij is, dan is het voor mij geen zinnige bezigheid meer om:

– Een interne dialoog te houden over wat maakt dat het zo eng is om live te gaan
– Met anderen erover te praten welke ongemakken ik allemaal ervaar wanneer ik live ga
– Consequent niet live gaan

Het gaat mij wel helpen als:
– Ik in mijzelf blijf herhalen wat de comfortabele aspecten van live gaan zijn
– Ik met andere praat over de ontwikkelingen die ik doormaak in het live gaan
– Consequent een live doe

Wanneer ik mijn focus consequent blijf richten op de aspecten die mij helpen te geloven dat wat ik wil comfortabel is, dan zal het steeds makkelijker zijn dat te beginnen wat ik voorheen oncomfortabel achtte.

Waarom dit herprogrammeren werkt

Het vaker doen + de focus op de comfortabele aspecten maakt dat je letterlijk de bedrading in je brein beïnvloedt.

In eerste instantie is het voor je brein het makkelijkst de oncomfortabele associaties op te halen bij een bepaalde activiteit. Maar door die bewuste focusverandering creëer je een nieuw associatienetwerk in je brein van de handeling + comfortabele associaties.

Wanneer je vaker een vaker een beroep doet op dat nieuwe netwerk (handeling + comfortabele associaties) dan wordt dat netwerk sterker. Wanneer je dat oude netwerk steeds langer niet gebruikt (handeling + oncomfortabele associaties) dan zwakt dat netwerkt af.

Wanneer je nieuwe netwerk sterk genoeg is, zul je merken dat de ‘automatische pilootfunctie’ dat nieuw aangelegde netwerk met comfortabele associaties gebruikt. Dat betekent dat je brein er automatisch vanuit gaat dat een bepaalde handeling comfortabel is.

Waarom enkel uit je comfort zone gaan niet werkt

Een keer iets buiten je comfort zone doen, voelt stoer maar verandert niks wezenlijks. Denk aan het nemen van een ijsbad. Dat is vaak iets eenmaligs wat je dan tijdens een workshop doet.

Wanneer je herhaaldelijk uit je comfort zone gaat zonder je focus te verleggen dan gaat het op een gegeven moment wel iets makkelijker door je toegenomen ervaring, maar wanneer je ondertussen nog steeds je focus op de oncomfortabele aspecten houdt door deze steeds opnieuw blijft erkennen en benoemen, dan werk je jezelf tegen in steeds meer toenemend gemak ervaren omdat je de brein netwerkassociaties qua discomfort actief houdt.

Iets wat eerst buiten je comfort zone lag, kan door bewuste consequentie focusverlegging op den duur uitgroeien tot iets waarbij de aspecten niet eens meer als vanzelf in je hoofd opkomen.

Nog meer next level gaan

Via deze strategie kun je over de tijd niet-dienende overtuigingen vervangen voor dienende overtuigingen. Deze strategie kan echter vertraagd worden, wanneer je te maken hebt met een heel sterk negatief associatienetwerk dat tot stand is gekomen door een trauma. Wanneer je dat associatienetwerk op deze manier gaat hervormen ben je stukken langer bezig dan wanneer je het trauma eens een keer goed in de ogen aankijkt.

Hoe dat precies gaat en werkt deel ik in de volgende blog.

Misschien ook interessant voor je
Uit je comfort zone gaan om te groeien: dat is de manier de we allemaal
Ik hou van experimentjes met mijzelf. Experimenten waarbij ik bijvoorbeeld uit mijn comfort zone ga
- Wekker. Meehhh. Dacht het niet. Snooze x 3. Minstens. - Oké, oké, ik word
Het ‘juiste’ doen, roept bij veel mensen weerstand op. Want ja, je weet wel dat
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Oncomfortabele activiteiten je comfort zone binnen halen

Oncomfortabele activiteiten je comfort zone binnen halen

Uit je comfort zone gaan om te groeien: dat is de manier de we allemaal wel kennen. We voelen de angst. We doen het toch. Daarna beseffen we dat we nog steeds leven en zijn we trots op ons zelf dat we gedaan hebben wat we gedaan hebben. We zullen vaak zelfs de neiging hebben om aan velen anderen te vertellen over wat we gedaan hebben, waarna we van anderen horen hoe dapper we geweest zijn. We voelen ons zo nog eens extra goed over ons zelf.

Misschien kan je je wat voorbeelden voor de geest halen die ongeveer zo’n verloop hadden. Een eigen voorbeeld van mij is het nemen van een ijsbad, je weet wel in een bad zitten gevuld met water en ijsklontjes. Dat was zeker uit mijn comfort zone. Daarna was ik trots. Heb ik verteld wat ik gedaan heb en kreeg ik complimenten. MAAR in een bad met ijsklontjes gaan zitten, is daarmee nog steeds buiten mijn comfort zone.

Live gaan op Facebook, is ook iets wat buiten mijn comfort zone ligt en ondanks dat ik het in mijn besloten groep met regelmaat gedaan heb, voel ik telkens een weerstand om het te doen. Mijn indruk is dan ook dat je comfort zone niet bepaald snel oprekt door vaker te doen wat oncomfortabel voelt.

Deze week ontving ik de inspiratie voor een alternatieve benadering: oncomfortabele dingen je comfort zone in DENKEN. Je mag het zo zien: in principe zijn alle bezigheden neutrale bezigheden. Het zijn de bijbehorende gedachten die we bij iets hebben, dat we het uit de weg willen gaan.

Er zijn hele groepen mensen die het nemen van een ijsbad heerlijk vinden. Die bijvoorbeeld ook in zwembroek of bikini gaan wandelen in de vrieskou. Er zijn ook mensen die een ijsbad vrezen. Sterker nog: er zijn mensen die het koude dompelbad in de sauna overslaan vanwege hun koudwatervrees. Dan zijn er nog heel veel mensen die er tussen in zitten. Maar zonder persoonlijke voorkeuren, ervaringen en overtuigingen is het nemen van een koud bad als activiteit neutraal. Het plezier of het ongemak hangt af van de mens zelf die de ervaring aan gaat.

Het experiment

Wat je als mens wel en niet aan durft heeft voor een belangrijk deel te maken met je overtuigingen. Overtuigingen die voortkomen uit wat je tot nu toe altijd hebt aangenomen. Die voortkomen uit je ervaringen. Die voortkomen uit wat binnen een cultuur of subcultuur als normaal of abnormaal wordt gezien.

Het experiment waar ik afgelopen week mee bezig ben geweest, is het herzien van mijn overtuigingen, om dingen waarvan ik overtuigt was dat ze oncomfortabel zijn in mijn comfort zone te denken. Om vervolgens uit te testen of dit mijn weerstand wegnamen om die voorheen oncomfortabele dingen te gaan doen.

Mijn aanpak was als volgt:

  1. Ik zette in mijn opschrijfboek een stelling neer, die ik wilde geloven met daar omheen een cirkel. Stellingen die ik heb opgeschreven waren:

Investeren is comfortabel
Facebook live doen is comfortabel
Vroeg uit bed komen is comfortabel
Vroeg naar bed gaan is comfortabel
Een eigen business runnen is comfortabel
Een administratie bijhouden is comfortabel
Seks hebben is comfortabel
Iemand om hulp vragen is comfortabel
Uitspreken wat mijn grens is comfortabel
Geld vragen voor wat ik aanbied is comfortabel
Mijn kamer opruimen is comfortabel
Naar een feestje gaan is comfortabel
Zingen is comfortabel
Toiletten schoonmaken is comfortabel

Als ‘….. is comfortabel’ een ENORME weerstand oproept omdat je het echt absoluut niet voor kan stellen, maak er dan iets van in een richting die je wel voor kan stellen, zoals:

…. kan comfortabel worden
— kan comfortabeler worden

Allerlei dingen waarbij ik weleens in meer of mindere mate weerstand bij voel, stonden dus op mijn lijstje. Ervan uitgaande, dat wanneer ik al deze dingen werkelijk als comfortabel zou zien dat ik dan niet eerst door een weerstand heen hoef te breken (uit mijn comfort zone te stappen) om datgene te doen waar ik belang bij heb.

  1. Om te testen of ik de dingen van mijn lijstje als comfortabel kon zien, heb ik om iedere bewering een aantal beweringen gezet die voor mij waar zijn èn die de bewering in het midden onderbouwt.

Ik zal wat uitgewerkte voorbeelden delen:

Facebook live doen is comfortabel
– Ik ben in staat om te praten
– Ik zit in mijn eigen ruimte en druk op een knopje op het moment dat ik vanbinnen voel dat ik iets wil delen
– k krijg de impuls om te delen van binnen uit
– Daarbij druk ik op een knopje en de mensen die willen, kunnen luisteren. De rest niet.
– Ik hoef niemand op te bellen
– Ik hoef niemand tijd en aandacht nadrukkelijk te vragen
– Mensen hoeven niet te reageren
– Ik deel iets binnen mijn comfort zone setting (in mijn eigen kamer) op het moment dat ik iets kwijt wil
– Het is uitspreken wat ik wil delen en het verschilt qua activiteit niet heel erg ervan wanneer ik iets uitspreek in een audio om iets voor mijzelf te onthouden

Uitspreken wat mijn grens is comfortabel
– Het is een makkelijke weg om spanning weg te nemen
– Het is een makkelijke weg om mijzelf te laten kennen door anderen
– Het is een makkelijke weg om te krijgen wat ik wil
– Het is in enkele seconden te doen
– En het heeft direct effect

Wat je ziet, is dat ik hiermee focus op de in mijn ogen comfortabele aspecten van de activiteit waar het omgaat. Het viel mij op hoe makkelijk het was om onderbouwingen te vinden voor de stellingen en dat ik op dingen uitkwam waar ik nog niet eerder bij had stil gestaan. Ik kon intern voelen dat er weerstand verdween ten opzichte van de bezigheid.

Bevindingen bij en na toepassing

De manier waarop ik hier nu mee werk, is dat ik vlak voor een activiteit bij mijzelf incheck of er weerstand zit. Ik deed dat bijvoorbeeld afgelopen zondag toen het de bedoeling was de wc’s schoon te maken. Ik voelde weerstand, maar door vooraf een lijstje te maken van de comfortabele aspecten merkte ik dat ik in de juiste actiemodus schoot en het deed.

Mijn indruk is dat deze strategie in eerste instantie helpend is om snel wat weerstand weg te nemen. Waardoor het belangrijkste merkbare verschil is met uit je comfort zone gaan:

‘Ik geef mijzelf een schop onder mijn kont voorafgaand aan het schoonmaken van de wc’s en ik doe het maar met tegenzin.’

Versus

‘Ik focus mijn gedachten op de comfortabele aspecten van wat ik te doen heb en ik ga makkelijker, met minder tegenzin aan de slag dan bij het eerste scenario.’

Het tweede scenario voelt beter en liever naar mijzelf.

Next level gaan

Om iets blijvends mijn comfort zone binnen te halen, is meer nodig.

In de volgende blog deel ik een strategie om dat te doen door je brein via consequente focusverlegging te herprogrammeren.

In de blog daarna deel ik hoe je de grootste weerstand in de kern wegneemt door een innerlijke helingsstrategie. Hierna zal het herprogrammeren nog makkelijker verlopen, maar je moet wel bereid zijn om de kern van je weerstand in de ogen te kijken.

Misschien ook interessant voor je
Tijdens live video op Facebook van mijn coach Maartje Koper had ze het over de
Een andere weg naar een dienender ochtendritueel is door of het tijd is voor nieuwe
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Stel je zelf voor Vrij van hunkering voor erkenning Vrij van zoekend naar bevestiging Vrij
Ik hou van experimentjes met mijzelf. Experimenten waarbij ik bijvoorbeeld uit mijn comfort zone ga
Meer zelfcompassie? Hoe werkt dat?

Meer zelfcompassie? Hoe werkt dat?

Je hoort dat je te hard bent voor jezelf. Je zou meer zelfcompassie moeten hebben. Hoe werkt dat?

Ten eerste: ben jij het ermee eens?
Misschien ben je hard voor jezelf maar pluk je daar ook de vruchten van. Waarom zou je dit willen veranderen? Misschien omdat je last hebt van stress? Moeite hebt om te genieten? Altijd maar van hot naar her rent en je jezelf geen tijd gunt om je op te laden? Of omdat je misschien wel het idee hebt dat je ook prima resultaten kunt behalen met minder inspanning

Vragen om te testen hoe het gesteld is met je zelfcompassie

1. Wat verwacht je van jezelf aan prestaties?

2. Wat zeg je tegen jezelf als je niet voldoet aan je verwachtingen?

3. Wat zou je tegen je eigen kind zeggen als het zou falen?

4. In hoeverre verschilt dit met wat je tegen jezelf zegt?

5. Is er reden om aan te nemen dat jij harder beoordeeld moet worden dan je eigen kind?

6. Is er iemand anders die vindt dat jij harder beoordeeld moet worden dan een ander?

Als het goed is ben jij de enige die zo hard is voor jezelf en ben je tegen niemand anders zo streng. Zelfs als je kunt verklaren waarom dat zo is, ben je niet genoodzaakt om hetzelfde te blijven handelen.

Experimenteer met zelfcompassie

Experiment 1
Stel jezelf voor dat niet jijzelf een bepaalde prestatie heeft geleverd, maar dat iemand anders waar je van houdt deze prestatie heeft geleverd. Wat zou je dan zeggen? Weet dat je jezelf een dienst bewijst door hetzelfde tegen jezelf te zeggen.

Experiment 2
Wanneer je een prestatie evalueert, hou je dan eens volledig bij de feiten.

Bekijk het verschil tussen:

– Ik was niet goed voorbereid
– Ik stond voor lul
– Ik ben echt een kneus

En:

– Ik heb 15 minuten gesproken
– Er waren 20 mensen aanwezig
– Ik heb drie van de vier vragen kunnen beantwoorden

(Uit mijn grote ongepubliceerde blogarchief, geschreven op 13-1-2014)

Misschien ook interessant voor je
Twee jaar geleden was ik op het OpenUp festival en ik ving op dat er
Het is ’s avonds na het eten. Lamlendige modus aan. Ik heb een motiverende YouTube-video
Met een mentale workout heb ik het over mediteren. Veel mensen weten dat een fysieke
Wat brengt het ? Je voelt je rijk en gezegend. Je waardering voor het leven
Niet zo veel. Het leven is. Maar was als je toch wat wil zeggen? Denk
De meeste dromen zijn realistische dromen

De meeste dromen zijn realistische dromen

Als in: ze zijn te verwezenlijken door mensen in deze wereld in deze tijd. De meeste mensen dromen helemaal niet van het hebben van superkrachten of het verrichten van heldendaden. We dromen veel vaker over het verwezenlijken van dingen die door ons te verwezenlijken zijn.

We willen gewoon ‘iets anders’. Iets anders dan ons huidige bestaan. Een bestaan met wat meer sjeu. Een bestaan meer in overeenstemming met onze diepste verlangens. Een leven waar we optimaal tot ons recht komen.

Een bestaan wat sommige mensen al wel hebben. Talenten die anderen al wel ontplooid hebben. Slapende potentie. Die wacht om ontwaakt te worden.

We weten dat het mogelijk is. Overal om ons heen zien we hoe andere mensen hun dromen realiseren. We weten dat het kan. Toch doen we niks.

Wat ontbreekt? Lef. Maar vooral ook stimulatie. Dromen worden vaak weggewuifd. Door de dromer of door de omgeving.

Wanneer vraagt er iemand naar je dromen? En hoe vaak komt het dan voor dat iemand je een stap vooruit helpt? Waarom is de wereld er niet op uit om dromen verwezenlijken te stimuleren? Terwijl we elkaar wel helpen met andere dingen.

We helpen elkaar in noodsituaties. Met luisterende oren. Een kaartje. Een maaltijd. We helpen elkaar met een verhuizing. We helpen elkaar in het verlichten van onontkoombare lasten. Zonder nood aan de man, kan je de hulp vaak wel vergeten.

Waarom checken ouders niet bij hun kinderen of ze hun dromen nog wel najagen en of ze niet teveel door de ‘maatschappelijke droom’ worden opgeslokt? Waarom komen vrienden niet terug op de dromen die je met elkaar gedeeld hebt? Waarom accepteren ze jouw acceptatie van het niet waar maken? Die soms enkel geveinsd is.

Dromen worden niet serieus genomen. Niet door de dromer. Niet door de naasten van de dromer. Niet door de maatschappij.

Het resultaat? Er gebeurt niks. Geen verwezenlijking van goede ideeën. Geen impact. Geen groei. Hoe kan het dat we dit massaal acceptabel vinden?

Ik vind het niet acceptabel. Ik wil dat we onze eigen dromen en die van anderen serieus nemen. Dat we onszelf en anderen stimuleren om iets met onze dromen te doen.

(Uit mijn grote ongepubliceerde blogarchief, geschreven op 19-12-2014)

Misschien ook interessant voor je
Opgeven, afzeggen, stoppen… veel mensen hebben hier moeite mee. Ze willen een doorzetter zijn en
De natuur kent geen schuld. De natuur is vrede. Er zijn geen blaadjes die schuld
  Onderstaande had ik best graag willen weten toen ik nog op middelbare school zat.
  Ik zag twee jongens in het park. De een zat op een bankje. De
Het leven gaat om steeds dichterbij jezelf te komen. Je kan dit ook je hogere
Aankondigen dat je vertrekt: wat je kunt leren van de reacties

Aankondigen dat je vertrekt: wat je kunt leren van de reacties

Opgeven, afzeggen, stoppen… veel mensen hebben hier moeite mee. Ze willen een doorzetter zijn en zich misschien ook consistent blijven gedragen naar hun eerdere uitspraken. Want ooit ben je begonnen, met een reden. Misschien heb je er wel heel veel moeite voor gedaan om ergens bij te mogen.

Op een dag wil je niet meer door met hetgeen je begonnen bent. Niet van de een op de andere dag. Je hebt het nog heel lang aangezien, je hebt je best gedaan er iets van te maken voor jezelf, voor anderen. Langzaam maar zeker, begin je het zeker te weten: je wil vertrekken. Maar tegelijkertijd wil je dat jou niks kwalijk genomen wordt.

Of je wil mensen die je een kans hebben gegeven, die op je rekenen simpelweg niet teleur stellen. Toch besluit je voor jezelf te kiezen. Hoe erg je er ook tegenop ziet om het te vertellen. Dit zijn enkele reacties die ik kreeg toen ik aankondigde te stoppen met het demoteam van paaldansen.

“Wat knap dat je voor jezelf durft te kiezen”

“Wat mooi dat je je open stelt en het bij jezelf houdt”

“Het is goed om te zien dat je hier heel goed over hebt nagedacht”

“Ik had het eigenlijk al verwacht”

“Ik vind het jammer en zal je missen”

“De thee staat altijd voor je klaar, met iets lekkers erbij”

Ongelofelijk. Hoe erg ik hier tegenop had gezien. Ik wilde loyaal blijven. Mijn team niet in de steek laten en ik kreeg niet alleen begrip maar ook nog eens allerlei lieve woorden en complimenten. Een groepsknuffel.

Kortom, als jij zeker weet dat iets het niet meer is voor jou dan kun je dit aangeven en hoef je eigenlijk helemaal niets te vrezen. Hoe eerder je de stap durft te zetten hoe korter je in een situatie blijft hangen die je niet gelukkig maakt.

(Uit mijn grote ongepubliceerde blogarchief, geschreven op 19-12-2014)

Misschien ook interessant voor je
Als in: ze zijn te verwezenlijken door mensen in deze wereld in deze tijd. De
De natuur kent geen schuld. De natuur is vrede. Er zijn geen blaadjes die schuld
  Onderstaande had ik best graag willen weten toen ik nog op middelbare school zat.
  Ik zag twee jongens in het park. De een zat op een bankje. De
Het leven gaat om steeds dichterbij jezelf te komen. Je kan dit ook je hogere
Hoe stel ik mijn prioriteiten bij?

Hoe stel ik mijn prioriteiten bij?

Je beseft dat je nergens echt op focust en je behaalt daarmee geen wenselijke resultaten. Je eigen zaak loopt niet. Je studie vertraagt. Je gezondheid gaat achteruit. Noem maar op. Tijd om de lat voor jezelf te verlagen.

Zet de huidige verwachtingen van jezelf op een rijtje

Denk eens even aan wat je in een gemiddelde week van jezelf verwacht op verschillende gebieden. Je lijstje zou er bijvoorbeeld als volgt uit kunnen zien:

  • Ik werk vier dagen
  • Ik sport drie keer per week 1,5 uur
  • Ik studeer twee avonden per week
  • Ieder weekend doe ik iets leuks met vrienden
  • Elke week doe ik twee wassen
  • Elke week doe ik grote boodschappen
  • Elke avond kook ik
  • Ik werk wekelijks mijn administratie bij
  • Ik heb twee avonden quality-time met mijn partner

Bedenk dat er daarnaast nog allemaal dingen zijn die je wel van jezelf verwacht, maar te vanzelfsprekend vindt om ze als doel te stellen. Denk bijvoorbeeld aan: douchen, aankleden, je haar doen, jezelf opmaken, nagels knippen, maaltijden maken en opeten etc. Ook dat soort zaken beperken de tijd die je voor je belangrijkste doelen over houdt.

Zet op een rijtje hoe je gemiddelde week eruit ziet

Ik ga ervan uit dat je meer verwacht dan je waar kunt maken. Zet eens op een rijtje wat je in een gemiddelde week daadwerkelijk voor elkaar krijgt.

  • Ik werk vier dagen
  • Ik sport een keer per week 1,5 uur
  • Ik studeer niet structureel, alleen om deadlines te halen
  • Ik doe om het weekend iets leuks met vrienden
  • Ik doe elke week twee wassen
  • Ik doe meerdere malen per week kleine boodschappen
  • Ik kook drie keer per week
  • Ik werk wekelijks mijn administratie bij
  • Ik heb een keer per week quality-time met mijn partner

Zet de verwachtingen die je van jezelf hebt af tegen je gemiddelde week in de praktijk. Wat valt je op?

Welke dingen doe je die je niet van jezelf verlangt?

Naast alles wat je graag wil doen, zijn er zat dingen die je doet zonder dat je ze eerst ten doel stelt. Breng voor jezelf in kaart welke dingen je niet van jezelf verwacht maar die je toch doet. Ter inspiratie:

  • Ik kijk tv
  • Ik kijk allemaal filmpjes op YouTube en op uitzending gemist
  • Ik kijk meerdere keren per dag op Facebook
  • Ik kijk meerdere keren per dag in mijn mail
  • Ik kijk elke dag op Groupon en bekijk de deals van meerdere steden
  • Ik kijk elke dag op mijn NOS-app en lees de nieuwsberichten
  • Ik kijk elke dag op meerdere blogs en lees artikelen
  • Ik verstuur app-berichtjes met meerdere mensen
  • Ik neem binnengekomen reclamefolders en krantjes door

Nooit meer op Facebook?

Je zou denken dat je moet beginnen met het aanpakken van je mediagebruik. Maar eigenlijk is dat niet verstandig. Het kost veel moeite om je mediagebruik te veranderen en Facebook en andere media helemaal elimineren, lijkt me voor de meeste mensen ondenkbaar. Dus levert het verminderen van je mediagebruik je nooit de twee dagen op die je nodig hebt om te studeren.

Elimineer iets groters

Het is net zo als met het schrijven van teksten. Als je maar 200 woorden mag schrijven en je hebt 250 woorden op papier staan, dan kun je beter een hele alinea schrappen dan per zin ieder overbodig woordje te schrappen. Zonder adjectieven, krijg je als snel een kleurloos verhaal. Het kan daarom beter zijn om tijdelijk iets groters uit je leven te elimineren.

Bepaal wat je doelen zijn en handel daarnaar

Als je carrière wil maken dan kan je ook heus wel een paar goede vriendschappen onderhouden en aan sport doen. Maar je komt in de knoei als je ondertussen ook nog wil uitblinken in een sport. Alles is belangrijk, maar je kunt niet aan alles de hoogste prioriteit geven.

Keuzes zijn niet definitief

Het is altijd mogelijk om hobby’s, een studie of verwaterde vriendschap weer op te pakken. Kijk waar nu het grootste probleem ligt. Pak dat aan en laat alles en iedereen links liggen (natuurlijk kondig je aan dat je even op een ding gaat focussen). Dan ben je een korte tijd ‘niet beschikbaar’maar daarna ben je er weer wel. Anders ben je er een langere tijd maar half en dat komt helemaal nergens ten goede aan.

(Uit mijn grote ongepubliceerde blogarchief, geschreven op 19-8-2015)

Misschien ook interessant voor je
Je bent ontzettend goed in uitstellen maar nu je jezelf eindelijk ergens toe hebt kunnen
Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je
- Wekker. Meehhh. Dacht het niet. Snooze x 3. Minstens. - Oké, oké, ik word
Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen
Mediteren: een mentale workout is net zo belangrijk als een fysieke workout

Mediteren: een mentale workout is net zo belangrijk als een fysieke workout

Met een mentale workout heb ik het over mediteren. Veel mensen weten dat een fysieke workout belangrijk is of ze dat nou regelmatig aan hun lichaam geven of niet. Qua mediteren is het nog helemaal niet zo algemeen bekend en aanvaard hoe belangrijk het is. Er zijn dus een hoop mensen die niet mediteren. Waarvan een deel van de mensen niet weet wat het is, een deel van de mensen er een oordeel over heeft en een deel van de mensen er wel van weet maar er niet aan toe komt.

Ergens niet aan toekomen betekent over het algemeen dat het geen prioriteit heeft. Iets krijgt geen prioriteit als niet bekend hoe de verhouding van de kosten en baten eruit ziet. Hier ga ik wat over vertellen in deze blog.

De baten van mediteren

Ik bespreek in deze blog de baten die ik door het mediteren ervaar en die voor mij ook daadwerkelijk belangrijk zijn. Er zijn buiten dit nog heel veel andere baten. Baten die ook wetenschappelijk bewezen zijn en die door zat andere mensen die mediteren genoemd en beschreven worden in presentaties en blogs. Dit zijn voor mij de redenen dat ik aan het mediteren gecommitteerd ben.  

1. Je traint je mentale krachtspier

We hebben allemaal wel een ideaal beeld van hoe we eigenlijk willen leven. Vaak betekent dit dat we de ‘verstandigere’ keuzes willen maken. We willen eigenlijk geen vreetbuien, uren Netflixen en ons werk uitstellen. Om de juiste keuzes te maken, heb je mentale kracht nodig.

Dagelijks heb je een portie mentale kracht. Met iedere beslissing die je maakt, wordt dat portie een beetje kleiner. Dit betekent vaak dat je portie in de avond zo goed als leeg is. Een van de consequenties daarvan is dat het ’s avonds extra lastig is je los te wurmen van de verleidingen van tv, het internet en je mobiel waardoor je vaak te laat naar bed gaat.

Met mediteren heb je de mogelijkheid om je potje mentale kracht aan te vullen. Hierdoor kun je net wat meer goede beslissingen aan op de dag.

2. Je kan beter voelen wat je nu verlangt 

Er zijn op dit moment meerdere dingen die je zou kunnen doen, maar je weet even niet wat prioriteit heeft en je weet eigenlijk ook niet waar je zin in hebt. De oplossing? Even mediteren. Daarna kun je veel helderder voelen waar je nu eigenlijk echt zin in hebt. Dus voordat je allemaal beloftes maakt zoals dat je meegaat naar die verjaardag en voordat je het nemen van een beslissing uitstelt door even op je mobiel te gaan internetten, kun je het beste even mediteren.

Als je vaker mediteert dan merk je echt dat de drukte of onrust die je vooraf in je hoofd ervaarde verdwenen is en dat maakt dat je kan luisteren wat je gevoel je te melden heeft. Op basis daarvan maak je betere beslissingen en beland je niet met een grote slaapbehoefte op een feestje.

3. Je bent kalmer vanbinnen

Je weet ongetwijfeld hoe het voelt om met haast te vertrekken. Vaak zitten er dan ook nog allemaal extra dingen tegen. In je hoofd ben je aan het mopperen terwijl er adrenaline door je lijf gaat.

Je hebt ongetwijfeld ook wel eens ervaren hoe het is als je ruim op tijd vertrekt en in rust je ding doet. Opeens is er nog tijd om die mooie wolken te zien en te glimlachen terwijl je langs de mensen loopt. Mediteren geeft je vanbinnen de rust van dat kwartiertje eerder vertrekken terwijl je helemaal niet een kwartier eerder vertrokken bent.

Ik ga bijvoorbeeld wekelijks naar de markt op woensdag. De markt is er tot 12.00 uur ’s middags. Soms heb ik tot 11 uur een afspraak gehad. Ik moet nog de keuken door en een boodschappenlijstje maken op basis van wat er nodig is. Ik besef dat ik ook nog mijn vriend moet bellen over onze afspraak om 12.15 uur. Wat doe ik dan? Mediteren.

Het kost tijd en ik had al zo’n haast, dus het lijkt op het eerste gezicht geen goed idee. Toch blijkt het in de praktijk goed te werken. Daarna heb ik namelijk de innerlijke kalmte om mijn vriend met een vriendelijke toon te bellen en in een minuut onze afspraak af te stemmen. Ik heb de kalmte en de heldere blik als ik de keuken doorloop en mijn lijstje maak. Ik vergeet mijn portemonnee niet mee te nemen en op de markt doe ik mijn rondje op efficiënte wijze waardoor ik het haal.

Ondertussen heb ik vriendelijk contact met de mensen bij de kramen, erger ik mij niet als er mensen voor mij aan de beurt zijn of wanneer er mensen langzaam voor m’n voeten lopen.

Je kunt zelf vast wel bedenken hoe het scenario eruit zou zijn wanneer ik met een gevoel van haast vertrokken was. Als ik m’n portemonnee niet vergeten zou zijn, zou ik wel benodigde spullen vergeten zijn te halen.

Bij elkaar maakt dat mediteren een van de gewoonten is met de grootste invloed op andere aspecten van je leven.

Tot slot als we het over kosten en baten hebben, wat kost het je wanneer je het NIET doet?

Wat kost het je wanneer je jezelf niet weet te stoppen wanneer je eenmaal ’s avonds media/entertainment aan het consumeren bent? Denk dan al aan de kwaliteit van je slaap, de lengte van je slaap, je uitgerustheid, je humeur en je energie op een dag. Dat heeft weer invloed op je productiviteit en je relaties.

Wat is daarnaast de prijs van de adrenaline die door je lijf raast, wanneer je aan het rennen en vliegen bent? Wanneer je een dag van hot een naar her rent zonder momenten van even in te checken bij je gevoel om te voelen wat je nodig hebt? Het levert stress op. De consequenties daarvan zijn er zoveel dat ik het hier niet ga beschrijven.

De kosten van mediteren

Er zijn een aantal kosten die ik ervaren heb bij het proces van mediteren eigen maken.

1. De prijs is een stukje tijd van je dag

Tien minuten is genoeg om de baten ervan te ervaren. Zelf ben ik een tijdlang voor de 12 minuten gegaan waarbij ik mijzelf twee extra minuten gunde om in te komen. Op moment van schrijven ben ik aan het testen hoe ik 20 minuten mediteren ervaar. En tijdens het redigeren van dit artikel, ben ik uitgekomen op een vaste 15 minuten per dag in de ochtend 😊 In de praktijk betekent het dat ik iets later begin met werk dan dat ik niet zou mediteren. Gezien de voordelen, is het een prijs die zich terug betaalt in productiviteit en meer.

2. De moeite die het kost om een nieuwe gewoonte aan te leren

Voordat je in je leven kunt beginnen met mediteren, is er wat denkwerk nodig en zul je een paar dingen moeten beslissen. Dit kost wat mentale kracht. Zo zul je een vast moment van de dag uit moeten kiezen voor het mediteren en wellicht dat je andere mensen ervan op de hoogte moet brengen van je je nieuwe bezigheid, bijvoorbeeld als je huisgenoten hebt. Verder zul je wellicht meerdere momenten van de dag moeten uittesten voordat je jouw ideale mediteermoment gevonden hebt. Verder ervaar je niet meteen de eerste dagen al de grote voordelen en kun je het gevoel hebben dat het niets oplevert. Toch zul je dan door moeten zetten.

3. De moeite die het kost om je nieuwe gewoonte vol te houden

Het kan best een proces zijn voordat je jezelf (jouw gemoed) belangrijk genoeg maakt en jij dagelijks je 15 minuten mediteren claimt ongeacht je drukke bestaan, een grote hoeveelheid werk en de verwachtingen van anderen.

Toch is de gewoonte volhouden is bij mediteren relatief makkelijk, omdat wanneer je eenmaal de voordelen ervaren hebt, het vrij makkelijk is om mediteren prioriteit te geven. Je voelt je minder goed, minder helder, minder gefocust, wanneer je het niet doet. Je voelt je helder en kalm vanbinnen wanneer je het wel doen. Grote kans dat je dus op den duur niet anders meer wil.

In deze blog geef ik uitleg over hoe je het starten met mediteren aan kunt pakken.

Misschien ook interessant voor je
Mediteren is als je het kunstje doorhebt een van de meest simpele dingen die je
Een van de kenmerken van ADHD/ADD is het druk in je hoofd hebben. Het kan
Soms vergeet ik weleens even dat de wereld mijn speelveld is. Dan maak ik mij
Ik hou van experimentjes met mijzelf. Experimenten waarbij ik bijvoorbeeld uit mijn comfort zone ga
Wat brengt het ? Je voelt je rijk en gezegend. Je waardering voor het leven
Nooit meer onverantwoord leven??! & chipsverslaving

Nooit meer onverantwoord leven??! & chipsverslaving

Het ‘juiste’ doen, roept bij veel mensen weerstand op. Want ja, je weet wel dat die zak chips wegvreten geen goed idee is, maar je zou er niet aan moeten denken het niet meer te doen omdat het beter voor je is. Betekent bewust kiezen wat goed voelt automatisch dat je nooit meer onverantwoorde keuzes maakt? Dat is wel heel streng en saai, toch?

Laten we eerst even het begrip definiëren. Onverantwoord is bewust doen waarvan je weet: ‘dit is niet-dienend voor mij, dit is waar ik geen goed gevoel bij ervaar.’

Voordat je bewust kunt doen wat niet dienend voor je is, zul je je eerst bewust moeten worden van WAT niet dienend voor je is en dit ook daadwerkelijk erkennen.

De erkenning

Het heeft even geduurd voordat ik dingen erkende als:

  • Alcohol drinken is gezien hoe ik het steeds ervaar onverantwoord. Voelt niet goed, dus niet dienend voor mij.
  • De manier hoe ik met chips en chocola om ga, is onverantwoord. Voelt niet goed, dus niet dienend voor mij.
  • Zoveel tijd doorbrengen op internet, onverantwoord voor mij. Voelt niet goed. dus niet dienend voor mij.
  • Dusdanig laat naar bed gaan waardoor ik maar een bepaalde hoeveelheid slaap heb: voelt niet goed, dus niet dienend voor mij.

Als je dat weet en je er daarbij ook nog eens op gericht bent heel bewust de dingen te doen die je wel dienen en de dingen te laten die je niet dienen: betekent het dan NOOIT meer onverantwoord een zak chips en een reep choco wegwerken? Altijd op tijd naar bed gaan en dus NOOIT meer een feestje? WAT EEN VRESELIJK LEVEN!

Herken je dat je zo weleens denkt? Laat het extreme beeld je er niet van weerhouden om te beginnen met jezelf in ieder geval iets meer in lijn gedragen met wat dienend voor je voelt. Uitkomen op iets wat je nu als een ‘extreme’ ziet, volgt ofwel als een natuurlijk punt in je eigen groeiproces of je komt überhaupt niet uit bij dat extreme punt omdat bepaald gedrag behouden dienender voor jezelf voelt dan het te veranderen. Het oordeel van de rest van de wereld op dat specifieke gedrag is irrelevant.

Drie opstekers voor wanneer je naar dienender gedrag wil bewegen

Wat heel goed nieuws is, is dat je al veel voldoening in je leven gaan ervaren wanneer je een paar dingen net wat meer in lijn doet met wat goed voelt voor jou. Dit betekent een geweldig gevoel van vooruitgang omdat je bijvoorbeeld 1x per week bent gaan sporten. En dat gevoel ervaar je dan terwijl je ondertussen gewoon doorgaat met eten wat je wil, feesten en gamen. Je hoeft niet alle gebieden met groeipotentie in een keer aan te pakken om je goed te voelen.

Als een of andere enthousiasteling die je hoog  hebt zitten bijvoorbeeld pleit voor drie of vijf keer sporten per week of een extreme healthy life style: besef dat dit enkel de standaard is van die persoon en dat dit niets zegt over of dit voor jou wel of niet dienend is.

Ik ken de neiging om na twee dagen NIETS meer te doen van wat ik wil, wanneer ik in een keer mee wil komen met de standaarden van een persoon bij wil ik in de buurt wil komen qua succes, lifestyle, fitheid.

Dat is zonde, want als ik maar een hele kleine verbetering maak ten opzichte van mijzelf in de richting die ik op wil dan maak ik al aanspraak op hetzelfde gevoel van voldoening van de persoon die 85 goede gewoontes geïntegreerd heeft en nu ook goede gewoonte 86 heeft toegepast.

Het goede nieuws is ook dat jij je eigen lat bepaalt. Jij maakt de deals met jezelf en je voelt het van binnen: nooit meer drinken is geen optie voor mij, maar niet meer doordeweeks in de avond is voor nu iets wat ik wel zie zitten. JIJ, jouw gevoel, is de maatstaf. Niet de maatschappij, niet je vrienden, niet de personen waar je tegenop kijkt.

Het derde goede nieuwspuntje is dat als je consistent doorgaat met het bewust creëren van een leven met daarin steeds meer gedragingen die werkelijk goed voor je voelen, dat wat voorheen extreem leek, helemaal niet meer voelt als extreem omdat je zelf inmiddels een hele weg hebt afgelegd.

Zo zit ik na anderhalf jaar een sportgewoonte implementeren op een steady 3x per week. Dat lijkt heel wat voor sommigen. Maar omdat ik ook geëxperimenteerd heb met 6x per week, met 4x, met 2x en dat er ook weken waren dat ik helemaal niet ging, heb uiteindelijk kunnen achterhalen dat die 3x prima voor mij werkt. Het is geen big deal.

Ander voorbeeld, dat was toen ik een experiment aan ging met internet fasten. De tijd om voor mijn plezier online te zijn, stopte om 16.50 uur en mijn starttijd begon niet voor de lunch. Wow extreem, kan je zeggen. Maar toen ik hiermee begon, had ik al meer dan een jaar getraind in het internet fasten en had ik mij verschillende dingen eigen gemaakt als:

– Niet met mijn telefoon naar bed gaan

– Niet internetten als ik wakker wordt

– Na mijn eerste productieve uur werken, enkel mijn WhatsApp checken

– Altijd de Wifi uit als ik aan het werk ben

– Pas na mijn derde uur effectief werken informatie consumeren via internet

– Geen ‘leegte vullen’ door YouTube filmpjes te kijken en willekeurig te internetten

Toen ik hoorde over internet fasten via Eelco de Boer, zag ik het als een uitdaging om een tijdsvlak voor ‘vrij internetten’ te hanteren tussen 12.00 en 16.50 uur. Dat lijkt dan heel extreem voor de meeste buitenstaanders maar gezien de opgebouwde discipline die ik al had rondom internet was het een lat die uitdagend genoeg maar ook haalbaar voor mijzelf was.

Nu even over mijn chipsverlsaving

Want die geeft heel goed weer dat je het hebben van een goed gevoel eigenlijk heel lang kunt rekken door in kleine stapjes te gaan 🙂

De ontwikkeling van mijn chipsconsumptie is als volgt aan het verlopen:

– Eerst at ik elke dag chips, voelde op een gegeven moment niet meer goed.

– Toen beperkte ik mij met twee zakken per week, voelde al stukken beter.

– Toen werd het niet meer standaard twee per week en waren het er maandelijks zeker minder dan acht. Kijk mij eens goed bezig zijn 🙂

– Toen werd het geen chips meer eten als ik voelde als het vanuit een gevoel kwam om iets van een onbestemd gevoel niet meer te ervaren. Oeps, en daarmee was ook meteen de functie van de zak chips ontmanteld..

En sinds ik geen chips meer eet met dat doel, komt het nog maar nauwelijks voor dat ik voor mijn plezier een hele zak chips wegvreet. Het is nu alleen wanneer ik de moed heb om naar mijzelf te erkennen dat ik heel veel zin heb in ‘die specifieke vreetsensatie’ en dat ik bereid ben het volle gevoel voor lief te nemen. Het handige van deze erkenning, is dat ik er rekening mee hou. Dit betekent dat ik dan bijvoorbeeld qua avondeten een andere keuze maak. Dus geen volledige avondmaaltijd en dan nog de zakchips.

De behoefte aan chips is er nog steeds relatief vaak, maar het is voor mij nu een signaal geworden dat ik iets te vervullen heb in mijzelf en ik weet inmiddels dat ik hier ook heel goed op een andere manier aan tegemoet kan komen. En kom ik toch tot het besluit voor een zak chips te gaan, dan is het in ieder geval een besluit en aanvaard ik het fijne eetgenot in het moment en aanvaard ik bij voorbaat al het eventuele minder prettige volle gevoel erna.

Ook heb ik ontdekt dat het wat chips betreft niet voor mij werkt om er maar een paar te nemen, een klein bakje of een klein zakje. Daar haal ik geen plezier uit. Het is of dat ‘vol’ er voor gaan of niet. Dus ik ben gestopt met mijzelf bezig te houden met begrenzen en bijvoorbeeld te pogen een zak chips over meerdere dagen uit te spreiden. Ik heb het wel geprobeerd en geëvalueerd hoe dit voor mij was. Ik haalde geen vreugde uit ‘weinig’ chips en ik haalde geen werkelijke vreugde in het mijzelf succesvol begrenst te hebben.

Het blijkt dat ik de meeste tevredenheid ervaar met af en toe een hele zak en dat het lukt om het bij ‘af en toe’ te laten.

Stop vergelijken en wees vrij

Zo zie je maar dat groei een individueel zoekproces is. Het gaat uiteindelijk om het vinden van de gedragingen waar jij je werkelijk goed bij voelt op een moment van je leven. Het is ook een kwestie van evalueren en bijsturen. Je mag van een vegan life style naar vlees eten gaan en van vlees eten naar vega gaan. Jij voelt vanbinnen vanzelf of iets nog wel of niet dienend voor je voelt.

Schrik dus niet van de extremen van anderen. En oordeel ook niet. Iedereen is op een pad van groei. Voor de een betekent groei twee zakken chips per week eten en voor de ander helemaal geen chips meer eten. Dat betekent dus niet dat die laatste persoon extreem is of hard is voor zichzelf. Ander mens. Andere verlangens. Andere gevoelens. Ander groeiproces.

Je zult vaak de neiging hebben om vooral het contrast te zien tussen wat jij juist wel of juist niet doet. Maar besef ook dat er zoveel levensgebieden zijn om je op te focussen. Misschien eet iemand zeven zakken chips per week, maar is deze persoon op dat moment niet meer aan het roken. Dan is een applaus nog steeds terecht 😉 Of misschien doet iemand in jouw ogen alles perfect, maar is dit alleen op het gebied van productiviteit en zijn er weer andere levensgebieden waarop ingeleverd wordt. Laat kijken naar een aspect van die ander dus geen reden zijn om jezelf hard te veroordelen over  je eigen productiviteit.

Het maakt al met al geen reet uit wat andere mensen doen. Ga uit van jezelf. Het punt waar jij nu staat. Jouw verlangen. Wat voor jou goed voelt. En laat dit de maatstaf zijn voor je eigen persoonlijke ontwikkeling. Niet anders dan dat.

Misschien ook interessant voor je
- Wekker. Meehhh. Dacht het niet. Snooze x 3. Minstens. - Oké, oké, ik word
Je hoort dat je te hard bent voor jezelf. Je zou meer zelfcompassie moeten hebben.
Uit ervaring weet ik dat veel ochtenden erom draaien jezelf toonbaar te maken voor de
Ik hou van experimentjes met mijzelf. Experimenten waarbij ik bijvoorbeeld uit mijn comfort zone ga
Stel je zelf voor Vrij van hunkering voor erkenning Vrij van zoekend naar bevestiging Vrij
Mijn huidige experimenten voor persoonlijke groei en ontwikkeling

Mijn huidige experimenten voor persoonlijke groei en ontwikkeling

Ik hou van experimentjes met mijzelf. Experimenten waarbij ik bijvoorbeeld uit mijn comfort zone ga en een periode een potentiële nieuwe gewoonte uitprobeer. Dit zijn de experimenten die nu spelen.

Experiment 1: Koud douchen in de ochtend

Ja, ik ben gek geworden 🙂 Haha. Bij mijn vriend was er blikseminslag waarna het warme water het niet meer deed. Om een beetje te supporten zocht ik op wat de voordelen waren van koud douchen. Toen ik die voordelen had gelezen, dacht ik: ‘Dit is interessant.’ En toen ben ik zelf koud gaan douchen. Op dag 2 besloot ik er een 21 dagen experiment van te maken.

  • Ik wil ervaren welk effect een koude douche heeft op mijn lichaam en geest
  • Ik wil ervaren of het iets doet voor mijn mentale kracht
  • Ik wil ervaren of het steeds makkelijker wordt

Experiment 2:  IJsjes kiezen met een smaak die ik nog nooit eerder op heb

Ik loop makkelijk vast in mijn keuzeproces bij een ijssalon. Daarom neem ik al jarenlang dezelfde twee smaken die mij goed bevallen: chocola en citroen. Van chocola maak ik weleens uitstapjes naar hazelnoot of Kinder Bueno. Bij hoge uitzondering maak ik van citroen weleens iets anders fruitigs. Deze zomer ga ik de uitdaging met mijzelf aan om elke keer een smaak te kiezen die ik nog nooit geproefd heb.

  • Ik wil nieuwe ontdekkingen doen
  • Ik wil oefenen met acceptatie als mijn keuze tegenvalt
  • Ik wil oefenen met sneller knopen doorhakken

Looptijd: het hele zomer-/ijsseizoen

Experiment 3: Eerst content creëren en delen, daarna de rest

Ik heb voor mijzelf uitgevonden waar ik het qua energie en mentale ruimte enorm goed op doe. Mijn ochtendritueel bevat dan ook allerlei elementen als mediteren, mindfulness en buiten bewegen. Verder zorg ik er zeker drie dagen per week voor dat ik sport. Door de hele week heen heb ik tijdsblokken gereserveerd waarin ik bepaalde fijne dingen doe, zoals naar de sauna gaan, wandelen met mijn vriend en een avondje film kijken op zondag.

Het schrijven en creëren is iets wat ik iedere dag tussendoor doe en dat lukt omdat simpelweg de inspiratie dagelijks stroomt en ik deze niet kan weerstaan. Alleen deel ik het gemaakte vaak niet omdat ik dit als een klusje zie waar ik geen tijd voor heb. Behalve op maandag, want dat is de dag die gereserveerd is om blogs in te plannen 🙂

In ieder geval: ik vind creëren en delen mega-belangrijk.  Het voelt namelijk in lijn met mijn missie en wat ik wil neerzetten in de wereld. Wat ik bij wil dragen.

Ik kan dus 100 dingen doen op een dag om mij goed te voelen, maar als ik delen van mijn creaties niet doe, dan voel ik mij waarschijnlijk helemaal niet zo goed als zou kunnen.

Daarom heb besloten dat mijn prioriteit en focus per direct ligt bij creëren en delen. Dat sowieso, iedere dag.

  • Ik wil ontdekken of ik (eindelijk) de switch kan maken naar consistent, dagelijks delen
  • Ik wil ontdekken hoe ik mij daarbij voel
  • Ik wil ontdekken wat het kiezen van dit focuspunt betekent voor mijn overige ‘goede gewoonten’.

Doe jij op dit moment ook een experiment met jezelf? Lijkt me leuk om van je te horen in de reacties.

Misschien ook interessant voor je
Uit ervaring weet ik dat veel ochtenden erom draaien jezelf toonbaar te maken voor de
Naast alle dingen die ik wel doe, zijn er ook een aantal dingen die ik
In deel I van deze blogserie beschrijf ik mijn huidige ochtendritueel van twee uur. Ik
Het maakt niet uit waar je staat. Het is altijd mogelijk je ochtendritueel (nog) meer
Een andere weg naar een dienender ochtendritueel is door of het tijd is voor nieuwe