Maand: mei 2019

Je hebt geen ADD, je bent onderscheidend van de rest

Je hebt geen ADD, je bent onderscheidend van de rest

Wat is ADD nou eigenlijk? Ik heb weleens gelezen dat ADD niet bestaat of dat ADD geen stoornis is. In de theorie daarachter kan ik mij goed vinden. Alleen nu nog iets genuanceerder in mijn woorden.

ADD is een van de kaders om naar mensen te kijken
Stel je wil mensen indelen op afwijkingen dan heb je in de eerste plaats een norm. Die norm zal iets zijn van mensen die ‘normaal’ functioneren in de maatschappij. Ze voldoen, lopen niet tegen problemen op en andere mensen hebben geen last van ze.

In plaats van een ‘normaal’ te definiëren, kun je ook een verzameling maken van alles wat afwijkt. Dat is vaak makkelijker. Dus je maakt een verzamelbak van gedragingen die allemaal als abnormaal te beschouwen zijn. Je moet het tenslotte vaak in eerste instantie hebben van wat aan de buitenkant opvalt aan gedragingen voordat je kunt starten met onderzoeken of er iets lichamelijks of iets psychisch aan de hand is.

Dus er ontstaat een hele groep van mensen waar iets mee is. Ze hebben kenmerken die op een bepaalde manier opvallen omdat ze voor de meeste anderen niet gelden.

Vervolgens is het mogelijk om categorieën te maken.

De eerste hoofdindeling is: er is op het eerste gezicht iets fysieks aan de hand of niet
Dus de mensen die zich afwijkend gedroegen en bijvoorbeeld een botbreuk blijken te hebben komen in deze categorie. Deze categorie is verder te categoriseren naar allerlei subcategorieën van lichamelijke aandoeningen, maar daar ga ik niet aan beginnen.

Lijkt er lichamelijk niks aan de hand, dan kom je in de categorie ‘psychisch’

Dan is er een hele lange lijst met gedragingen en een lijst met oorzaken van het vertonen van kenmerken.

Dan heb je:

Gedrag:
– Ik drink dagelijks vijf glazen alcohol of meer
– Ik voel mij vermoeid
– Ik kan mij niet goed concentreren
– Ik hou mijn huishouden niet bij
– Ik stel mij niet meer open voor mijn familie
– Ik lieg veel

Van die gedragingen bij elkaar, zouden we een categorie verslaving kunnen maken en een subcategorie alcoholverslaving.

Dus allemaal losse gedragingen worden geclusterd en er wordt getracht er een label aan te hangen. Aan ieder label is namelijk weer een behandeling gehangen. Dus als het label goed is, en er wordt dan zus of zo behandeld dan heeft dit bij veel mensen een gunstig effect laten zien op de gedragingen, wat betekent dat zij na behandeling minder opvielen met hun gedragingen binnen het grotere geheel van mensen.

Er zijn vanuit afwijkende gedragingen heel wat clusters gemaakt die samen een categorie en of subcategorie vormen.

ADD is pas redelijk laat ‘gecreëerd’ uit een combinatie van gedragingen die onder mensen voorkomt, maar die in eerste instantie niet mega erg opviel als abnormaal. Dat kwam pas toen er een strakker schoolsysteem ontstond waarbij het de bedoeling was dat:

– mensen precies op tijd komen
– mensen lang stil kunnen zitten
– mensen lang auditief informatie kunnen verwerken
– mensen zich kunnen zetten tot dingen waarvan ze het nut niet inzien
– mensen na een dag informatie verwerken en prikkels, nog enkele uren uit zichtzelf cognitief bezig kunnen zijn (huiswerk)
– mensen aanvaarden dat een ander bepaalt wat hij of zij doet
– mensen aanvaarden dat iemand over jou vrijheid mag beslissen

Een grotere groep deed hetzelfde en dat werd de norm. Er was een groep die anders functioneerde. Die werd eerst verdeeld onder de indeling: is er iets lichamelijks of niet, bijvoorbeeld iets met de ogen of oren?
Bij niet lichamelijk werd er vermoedelijk gezocht onder allerlei eerder gevonden categorieën: zoals licht verstandelijk beperkt zijn, autisme.

Daar kwam men niet helemaal uit. Er bestond een groep mensen die gedragingen vertoonden die afwijkend waren in de context van het schoolsysteem maar waar niks mis mee was op het gebied van intelligentie en sociale vaardigheden.

Toen werd er gedacht, in wat voor categorie zou je dan die groep mensen in kunnen delen, zodat we ze kunnen gaan behandelen waardoor ze beter in het systeem gaan functioneren.

Wat toen opviel was:

  1. Kenmerkend is dat ze hun aandacht er niet bij lijken te hebben en te houden
  2. Een deel van deze groep vertoont drukker gedrag dan de rest
  3. Een deel van deze groep vertoont impulsiever gedrag dan de rest
  4. En dan is er nog een soort rest-groep die zich niet druk of impulsief gedraagt, maar toch de aandacht er niet bij heeft

Het proces van indelen in hokjes, is een typisch wetenschappelijk proces. Je hebt een verzameling van afwijkende gedragingen. Het is een grote database. Je kunt er helemaal niks mee, voordat je de hoeveelheid data behapbaar maakt. Daarom begin je met categoriseren. Eerst op hoofdsoorten (zoals fysiek en niet-fysiek), dan in categorieën en dan in subcategorieën.

Vervolgens is het mogelijk om de subcategorieën te onderzoeken. Je kunt bijvoorbeeld nagaan of:

– Een bepaalde reeks gedragingen wel echt onder die ene subcategorie zou moeten vallen, of toch onder een ander
– Of een specifieke gedraging uit een reeks van gedragingen wel echt thuis hoort in de reeks

Maar ook:

– Hebben mensen met een bepaalde reeks gedragingen iets met elkaar gemeen qua stofjes in hun lichaam?
– Zo ja, hoe kunnen deze stofjes beïnvloed worden?
– Leidt beïnvloeding via een middel, tot een andere reeks gedragingen?
– Welke bijwerkingen treden er op bij gebruik van dat middel?
– Hoe is het gedrag te beïnvloeden zonder middelen?
– Hoe snel is er welk effect op gedrag te behalen met of zonder middelen?

Er zijn oneindig veel onderzoeken mogelijk binnen een categorie van afwijkende gedragingen en voor het aantal vragen, zijn er relatief gezien weinig wetenschappers. Dus kennis en inzichten ontwikkelen zich wat dat betreft vrij langzaam.

Daarbij is een andere factor dat het doen van onderzoek tijd en geld kost. Het belang moet relatief groot zijn wil de overheid ervoor kiezen om daar overheidsgeld naar toe te laten gaan. Er zijn grotere problemen dan ‘niet goed functioneren op school’, dus het kan dat het budget voor de categorie aandachtstekort stoornissen beperkt is.

Er is echter een groep die er belang bij heeft om een middel te vinden dat een dusdanige uitwerking heeft dat de gedragingen van een persoon veranderen zodat iemand daardoor beter functioneert (in het systeem). Dat zijn de mensen die willen leven van het maken en verkopen van middelen. Waaronder de farmaceutische industrie.

De onderzoeken waar zij in investeren zullen onderzoeken zijn naar het effect van middelen. Dat is logisch gezien hun belang. Omdat daar meer in geïnvesteerd wordt is er relatief gezien meer onderzoek naar behandeling van aandachtstekort via medicijnen dan naar andere type onderzoeksvragen. Dit verklaart dat we inmiddels een hele reeks middelen beschikbaar hebben die effect hebben laten zien op de gedragingen van mensen en dat we bijvoorbeeld veel minder weten over hoe mensen met die breinkenmerken van nature het beste leren en hoe het onderwijs daarop in kan spelen. Het levert de farmaceutische industrie namelijk geen geld op als er oplossingen gevonden worden die uiteindelijk niet leiden tot verkoop van middelen. Dus gaan ze überhaupt niet zoeken naar mogelijkheden waarbij de kracht van het individu wordt aangeboord om resultaat te bereiken. Voor dat soort onderzoeken is veel minder geld beschikbaar en ze worden dan ook zelden gedaan. Een voorbeeld hiervan zou bijvoorbeeld het effect van mindfulness zijn op ADD.

Omdat de wereld in elkaar zit zoals hij in elkaar zit, is ADD dus iets waar middelen voor gevonden zijn die een effect laten zien op het gedrag van mensen. Wanneer je ‘iets hebt’ dat met medicijnen behandeld kan worden of kan veranderen, dan denk je dus al snel dat je inderdaad iets van een ziekte hebt of dat er in ieder geval iets lichamelijks met je aan de hand is. Hierdoor kan je jezelf ook gaan zien als iemand ‘die iets heeft’ wat niet in orde is. Hierdoor kan je je misschien ook afwijkend of zelfs niet helemaal ‘volwaardig’ voelen. 

Maar besef je waar de hele diagnose op gebaseerd is. Wat er aan de hand is, is dat dus de groep mensen die afwijkende gedragingen vertoont in het schoolsysteem blijkbaar iets met elkaar gemeen hadden qua stofjes en vervolgens zijn met name mensen met een bepaald economisch belang gaan onderzoeken hoe die stofjes te beïnvloeden zijn en wat voor effect dat heeft op de mate van afwijking in gedragingen.

Dus
-> Aanleiding: je toont opvallend gedrag in het (school)systeem
-> Mensen met dat gedrag hebben iets gemeen met elkaar qua stofjes in het brein
-> Mensen onderzoeken hoe de stofjes in brein beïnvloed kunnen worden met effect dat er minder opvallend gedrag vertoond wordt zodat er een middel door hen verkocht kan worden

Het is echter in de eerste plaats niet raar dat je opvallend gedrag vertoont binnen het schoolsysteem. 
Een mega grote beperking is namelijk de inrichting van het schoolsysteem, waarbij bij aanvang nog helemaal niet zo goed onderzoek is gedaan hoe mensen zich nou echt kennis en vaardigheden eigen maken. En of er bijvoorbeeld verschillende leerstijlen zijn. Welke manieren van informatieverweking er zijn en hoe die manieren geoptimaliseerd kunnen worden door de manier van aanbieden van informatie. Ik noem maar wat dingen.

Nee, men ging ervan uit: een leraar die informatie vertelt, een groep die luistert. Daarbij ging men ervan uit schrijven doet ertoe, (hoofd)rekenen en de geschiedenis.

In dit hele concept, het hele systeem, zitten dus sowieso megaveel beperkingen. Heel langzaam komt er meer kennis uit onderzoek en is er steeds meer ontwikkeling. Toch is het in grote lijnen nog heel erg hetzelfde als bijvoorbeeld 50 jaar geleden waarin er veel minder kennis was. Het systeem verandert mega traag.

Een ander ding waar men ook vanuit ging bij het inrichten van schoolsysteem, is het idee van: Welk resultaat willen we hebben? Als iemand binnen komt dan is het speels, fantasierijk, moeilijk te controleren. Als het de school verlaat, kan het stilzitten, gehoorzamen, opdrachten begrijpen in woord en geschrift, schrijven en rekenen. Nou als dat gelukt is, dan is het kind daarna in staat om werk in loondienst te verrichten, kan het zichzelf daarmee onderhouden en draait de maatschappij. En dat is wenselijk voor het grotere geheel.

Iets als dat, toch?

Wanneer je dus opvalt met je gedragingen in een systeem dat niet geoptimaliseerd is voor verschillende menstypes dan kunnen de meer zeldzame menstypes een stempel krijgen + behandeling voor hun STOORNIS (een aanduiding waar ik mij echt niet in kan vinden).

Maar wie zei dat het ideaal is als de meeste mensen zich zoveel mogelijk hetzelfde gedragen, dezelfde aard hebben?

Want er MOETEN ook een aantal mensen in een maatschappij anders zijn? Zo is het van belang dat er:

– Leiderstypes zijn: willen leiderstypes in potentie zich kunnen ontwikkelen, moeten ze de ruimte krijgen om te spelen met autoriteit.
– Creatieven: willen creatieven in potentie zich kunnen (door)ontwikkelen, moeten ze de ruimte krijgen om grenzen te onderzoeken en te verleggen.
– Visionairs: willen zij hun potentie kunnen (door)ontwikkelen, moet er aandacht zijn voor het ontwikkelen en beheersen van intuïtie.

Kortom, er zijn ook types die een andere context nodig hebben om zich te ontplooien en waarvan het uiteindelijk van belang is dat zij zich NIET exact gedragen als de meeste anderen. In hun POTENTIE is namelijk iets anders aanwezig.

Als je het aan mij vraagt, zijn de mensen die in een schoolsysteem gedragingen laten zien die in te delen zijn in de categorie ‘aandachtstekort stoornissen’ mensen die in potentie erg geschikt zijn voor een rol als leider, creatief of visionair.

Het is daarom zonde dat wanneer gevonden is dat je onder die categorie van aandachtstekortstoornissen valt dat er wordt doorgepakt met het veranderen van de gedragingen door het toevoegen van stofjes die ‘de normale huishouding’ van een persoon beïnvloeden. 

Ik heb zelf ervaren hoe die stofjes mijn creativiteit en intuïtie afstompten.  Geweldig, je lijkt weer meer op de rest maar je leert je gaven en intuïtie niet doorontwikkelen terwijl daar nou net je potentie en meerwaarde zit voor de samenleving. De vraag is zelfs of je met de weg van medicijnen ooit nog op het pad zult komen waar je werkelijke potentie ligt. 

Ga je stoppen met medicatie als eenmaal in het systeem past? Dit doe je niet zomaar, want:

  1. Je zit volgens de meeste mensen op het goede pad
  2. Mensen zijn gewend geraakt aan een ‘tamme’ versie van jezelf en je kan angst hebben mensen kwijt te raken als je weer je anders-dan-anderen zelf wordt
  3. Als je stopt heb je eerst ontwenningsverschijnselen
  4. Als je stopt haal je je energie niet meer uit de speed-achtige stofjes in de medicijnen en zul je zelf actief aan sport en energiemanagement moeten en het kost wat tijd en moeite tot je weet wat werkt en je de juiste gewoontes er ook echt in hebt zitten
  5. Als je stopt, sta je nog helemaal aan het begin van het proces van het doorontwikkelen van je gaven, je hebt ze tenslotte een lange tijd niet meer getraind. Het kan ook zijn dat je even helemaal niet meer weet wie je bent, wat je kunt en waar je talenten liggen. Je moet jezelf als het ware opnieuw uitvinden en daarbij bijvoorbeeld moeten investeren in hulp die niet vergoed wordt. 
  6. Daarnaast moet je nog achterhalen hoe je met jouw kenmerken van creatieve aard toch ook kunt functioneren in de maatschappij zoals hij is. Hier moet je dus nog helemaal een eigen weg in vinden, als dan niet met hulp (dit zou eigenlijk de enige en de juiste ‘behandeling’ van ADD moeten zijn).
  7. Vervolgens heb je nog op een niveau van functioneren te komen waarmee jij zelf in staat bent waarde aan andere mensen te bieden op jouw manier en daarvoor beloond te worden zodat je ‘als jezelf’ zelfredzaam bent. Ook dit vraagt investeringen in tijd, energie, geld en daarbij moet je vaak bestaande zekerheden durven los te laten. 

Eigenlijk heb je de dingen die specifiek jij had moeten leren niet geleerd in je hele weg langs school en studie. Je zult dus bereid moeten zijn om alsnog de weg af te leggen om je natuurlijke potentie eruit te krijgen waarbij je helemaal als jezelf (dus zonder middelen) prima functioneert.

Enkele opstekers uit eigen ervaring (op mijn 29e gestopt met medicatie):

– Als jij mag onderzoeken en leren op helemaal je eigen manier dan ga je echt razendsnel, dus je zit niet vast aan het trage schooltempo en wat andere mensen voorschrijven. Je mag helemaal intuïtief de informatie kiezen die je aanspreekt, ergens een paar dingen uitpikken en weer aan de kant leggen, je mag experimenteren, al doende leren, jezelf uitdagen op de manier hoe je dat zelf verzint. Het is dus een hele LEUKE weg waarbij je jezelf RAZENDSNEL weet te ontwikkelen.

– Ben je op dit pad, ontdek je een hele wereld van gelijkgestemden die precies begrijpen waar jij allemaal tegenaan bent gelopen, loopt en wat je verlangens zijn omdat zij veelal hetzelfde ervaren. Dus er ontstaat ook al snel een nieuw sociaal netwerk van gelijkgestemden.

– Je zelfbeeld draait drastisch bij. Enerzijds door je snelle ontwikkeling. Je ontdekt dat je wel prima kan leren. Helemaal niet dom bent. Anderzijds door je nieuwe netwerk. Je ontdekt dat je helemaal niet afwijkend was, want heel veel mensen hadden dus hetzelfde. Je ziet mensen zoals jij die er een leven op nahouden dat je aanspreekt en je beseft dat dit dus ook voor jou weggelegd moet zijn.

Zelf heb ik na mijn school- en studies in drie jaar kunnen transformeren van een situatie van:

Leven bij mijn ouders thuis, een bijstandsuitkering, geen werk kunnen vinden ONDANKS drie diploma’s hbo, wo, wo-master.

Naar een situatie naar:

Een eigen woonruimte en inkomen uit een eigen locatieonafhankelijke onderneming.

Waarbij het transformatieproces mij ook o.a. heeft gebracht:

– Zelfvertrouwen
– Zelfwaardering/zelfliefde
– Precies weten wat ik nodig heb om optimaal te functioneren
– Mijzelf kunnen geven wat ik nodig heb om optimaal te functioneren
–  Ondernemerskennis en -vaardigheden
– Een groot netwerk van gelijkgestemden
– Mijn intuïtie begrijpen en bewust inzetten in mijn leven
– Zichtbaarheid
– Rust in mijn hoofd
– Vele sociale aangename ervaringen
– Levensenergie
– Gezondheid (een leven 99% vrij van stress, geen noemenswaardige gezondheidsklachten en zelfs geen dingen als verkoudheid)
– Psychische gezondheid (geen angstklachten, somberheid, minderwaardigheid etc.)

En de wereld heeft daarbij nog eens:

– Allerlei waardevolle teksten die ik geschreven heb die bijdragen aan het welbevinden van de lezers
– Iemand die al bijna 100 mensen heeft helpen afstuderen van een hbo of wo studie 
– Iemand die 100+ mensen effectief heeft leren werken 
– Iemand die nog vele mensen gaat ondersteunen bij het vinden van rust in hun hoofd en het behalen van resultaat in werk en studie ZONDER uitgeput te raken 
– Een zelfredzame en ook een gezonde burger die de overheid ‘weinig kost’: geen beroep op uitkering, dokters, artsen, psychologen etc. 

Het is dus wel mogelijk om de ADD-kenmerken te hebben en beter dan ooit te functioneren zonder medicijnen. 

De stempel ADD is simpelweg gecreëerd als een kader om naar gedrag te kunnen kijken. De stempel ADD mag voor jou een indicatie zijn dat je perfect bent zoals je bent en dat je een leerweg mag bewandelen die niet wordt aangeboden vanuit de maatschappij in het klassieke onderwijssysteem.

Wanneer je je dan afvraagt: maar ik MOET verplicht naar school dus hoe red ik het dan?

Weet dan dat 1. Jij niet het probleem bent, dat er niks mis met je is en dat het dus aan de inrichting van het systeem ligt.

2. Zoek uit of er al ergens scholen zijn waar je heen zou kunnen die een minder-klassiek systeem hebben

3. Leer jezelf kennen (met hulp) en ontdek hoe jij op een meer creatieve manier wel zou kunnen functioneren binnen het systeem. Informeer anderen over wat voor jouw functioneren werkt en leer hoe je grenzen stelt/voor jezelf opkomt.

Dat nu mensen met ADHD/ADD stempel opvallen als buitensporig, komt vaak meer voort uit een gebrek aan zelfkennis, zelfwaardering, begrip, onduidelijkheid en een hoop frustratie dan dat je met de breinkenmerken van ADHD/ADD niet goed zou kunnen functioneren in een systeem.

Medicatie is een even goede oplossing dan je volvreten met chocola omdat je ongelukkig bent. Het is niet duurzaam. Het lost niks in de kern op.

ONDANKS dat het medicijn een fijn gevoel geeft en een docent en ouders meer rust. ONDANKS dat het  wanneer het goed gedoseerd is de cognitieve prestaties in sommige gevallen verbetert. En ONDANKS dat het de fysieke prestaties verbetert.

Het onderdrukt de creativiteit en intuïtie en daarmee hou je de potentie tegen om tot bloei te komen. Het is een must om de lessen te leren die horen bij het hebben en managen van een creatief brein en een intuïtieve gave. Medicatie is alleen uitstellen van wat er echt geleerd moet worden om werkelijk te functioneren vanuit je eigen natuurlijke kracht.

Maakt dit je boos omdat je nu veel baat hebt bij medicatie? Dan zit je mogelijk in een andere fase of je hebt andere ambities in het leven. Ik ben in het verleden ook blij geweest met medicatie en het hielp mij wel bij mijn praktische bijbaantjes maar niet bij mijn verlangen een schrijver en ondernemer te zijn. Het niet (meer) makkelijk kunnen schrijven maakte dat ik vastliep in mijn studie en werk.

Alles bleek weer te stromen toen ik stopte met de medicatie en daarbij werkelijk ging leren hoe ik kon functioneren in het leven als mijn ‘nuchtere’, ‘natuurlijke’ zelf. Deze blog is geschreven vanuit de ontdekking hoe geweldig mijn leven bleek te kunnen zijn toen ik begon te vatten hoe mijn brein in elkaar zat en hoe ik daarop in kon spelen zonder medicatie zodat het leven echt goed voor mij begon te werken.

Misschien ook interessant voor je
Iedere liefde waar ik sinds de middelbare school het bed mee heb gedeeld, weet dat
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
Dit is een bewering om simpelweg eens op te bezinnen. Ik zeg niet dat het
Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je
Je bent ontzettend goed in uitstellen maar nu je jezelf eindelijk ergens toe hebt kunnen
Als het integreren goede gewoontes weerstand oproept

Als het integreren goede gewoontes weerstand oproept

Ik merk dat ik best veel tips geef over wat je allemaal zou kunnen inbouwen aan gewoontes om je bijvoorbeeld meestal goed te voelen, meer gedaan te krijgen of meer rust in je hoofd te ervaren (dit doe ik onder andere in mijn besloten Facebook-groep waar ik gratis trainingen en support geef). Ik kan mij voorstellen dat je denkt van: ‘Ja, ik geloof allemaal wel dat het werkt maar het is niet reëel om dat allemaal consequent te doen.’ En misschien wil je dat zelfs niet eens. Krijg je er een beeld bij alsof je een robot zou moeten worden die vast zit in een structuur waarin allerlei lijstjes afgewerkt moeten worden. Dat het je naar een situatie brengt waarin je de vrijheid mist die jij juist zo verlangt. 

Vandaag wil ik even terug gaan naar de basis en mijn inzichten delen over de voor- en nadelen van het inbouwen van routines met goede gewoonten en hoe de balans twee kanten uit kan slaan (het werkt wel of het werkt niet) en hoe je die balans kunt beïnvloeden.

Ik ga ervan uit dat je altijd wel twee dingen verlangt in je leven:

1. Je wil je van moment tot moment goed voelen
2. Je bent er altijd wel op uit een langer termijn doel te realiseren

Wanneer je het idee hebt dat deze twee elkaar tegenwerken dan ontstaat er ‘gedoe’. Het voelt vaak alsof je doelen realiseren ten koste gaat van je goed voelen. Want er zijn vaak acties nodig waar je geen zin in hebt. Herkenbaar?

Mijn indruk is dat je in een maand zo’n 6 dagen hebt dat je werkelijk zin hebt om te knallen. Er is geen conflict tussen je goed voelen en je doelen realiseren. Op die dagen ervaar je flow. Je zit goed in je vel. Dit zijn je piekdagen.

Mijn indruk is dat je in een maand zo’n 21 dagen welwillend bent om aan je doelen te werken maar waarop je je niet zo geweldig in je vel voelt en waarop je heel makkelijk af te leiden bent of te verleiden bent om niet aan je doelen te werken. Dit zijn je gemiddelde dagen.

Mijn indruk is dat je in een maand zo’n 2-3 dagen hebt waarop er helemaal geen land met je te bezeilen is. Dit zijn je ‘loslaatdagen’(Ik wilde schrijven ‘dipdagen’ maar loslaatdagen is neutraler en ook passend)

Het hele doel van het implementeren van routines met goede gewoonten is om op die 21 gemiddelde dagen je van moment tot moment zo goed mogelijk te voelen en wat gedaan te krijgen in lijn met je doelen. Die 6 goede dagen lukt het sowieso wel. Die andere 2-3 dagen kan je maar beter meegaan in het achterliggende verlangen achter megaweerstand: loslaten.

De routines zorgen ervoor dat je je dus op de meeste dagen goed voelt en vooruit blijft komen. Ook daar voel je je goed bij. Maar wat misschien nog wel belangrijker is: op die gemiddelde dagen ben je eigenlijk zo makkelijk te beïnvloeden en af te leiden waardoor het heel vaak onnodig ‘dipdagen’ worden. Dagen waarop je aan het begin de welwillendheid voelt om te doen wat moet gebeuren, waarop je je dus af laat leiden en waarna je je vervolgens heel negatief en ontevreden voelt.

Zo erg, dat er een spiraal met momentum ontstaat in een richting die je eigenlijk helemaal niet wil op je gemiddelde dagen. Als je een paar dagen loopt uit te stellen terwijl je eigenlijk welwillend was om iets te doen, dan geeft dat opeens een enorme kans op:

– Negatieve zelfpraat
– Negatieve gevoelens als teleurstelling, het niet meer aan kunnen, overweldigd zijn, de boel niet meer overzien, gefaald hebben
– Nog vatbaarder zijn voor afleidingen en verleidingen (en zo ontstaat dus echt die spiraal)

Omdat er altijd piekdagen als vanzelf verschijnen, ontstaat er soms de illusie dat we altijd in staat zouden moeten zijn om piekdagen te hebben. We doen dan ook vaak de aanname dat al die goede gewoonten integreren nodig zijn om (bijna) altijd piekdagen te kunnen hebben. Waardoor we zodra we een negatieve spiraal echt zat zijn, opeens radicaal kunnen besluiten om ons nu echt goed aan alles te houden met de verwachting dat het ons piekdagen oplevert.

Ten eerste merken we dan dat het helemaal niet leidt tot de piekdagen die we verlangen. Dus we denken: ‘Het werkt niet’.

Ten tweede kan het zijn dat we de lat zo hoog leggen, dat we ook bang zijn te gaan falen, waardoor afleiding en verleidingen moeilijk te weerstaan zijn.

Dus zo kan het dat we vol goede voornemens het roer rigoureus omgooien en ons dezelfde dag of twee dagen later alsnog betrappen met Netflix en een zak chips in bed.

Wanneer we hier oordelen aan gaan hangen, ontstaat voor we er erg in hebben een negatieve spiraal, waarin we allerlei overtuigingen en gedachten ontwikkelen als:

– Ik kan ook helemaal niks
– Wat ben ik voor iemand?!
– Waarom lukt het anderen wel?
– Waarom hou ik alles altijd maar zo kort vol?
– Ik deed echt mijn best, maar toch lukt het niet.
– Ik ben een faler, een uitsteller

Nou, daar word je natuurlijk niet vrolijk van. En ook dit is dus een van de scenario’s die je juist wil voorkomen op de dagen dat je eigenlijk gewoon welwillend bent om voor jou het juiste te doen.

Wat ik je al met al mee wil geven over het integreren van goede gewoonten:

  1. Het waarom erachter is enerzijds omdat ze in lijn liggen met je werkelijke dagelijkse verlangens ‘je goed voelen’ en bepaalde (langere termijn) doelen te behalen. Het zijn allemaal tips die echt helpend zijn voor deze doelen.
  2. Het waarom erachter is anderzijds om op je gemiddelde dagen te functioneren terwijl afleiding en verleiding op de loer ligt.
  3. Waardoor je voorkomt dat je niet functioneert, daarover ook nog eens oordeelt en in een negatieve spiraal terecht komt.
  4. Goede gewoontes integreren mag echt worden opgevat als een training, waarbij je vooral voor ogen moet houden dat het al heel wat is als je op de meeste (gemiddelde) dagen dus iets gedaan krijgt en je redelijk tevreden voelt ipv dat je op die dagen opgaat in afleiding, verleiding en negatieve zelfpraat.
  5. Het is dus van belang een wedstrijd voor jezelf te creëren die je kunt winnen. Je gaat op gemiddelde dagen voor gemiddelde resultaten. Je gaat dus niet proberen om van al je gemiddelde dagen piekdagen te maken, want dan stuit je op teleurstelling.
  6. Het spelen van die wedstrijd om te winnen speelt zich dus ook altijd af op het niveau waarop je hem kan winnen.
  7. Je gaat uit van je gemiddelde dag op dit moment, dus niet van je piekdag. Je kijkt, welke routine/gewoonte zou mij op dit moment kunnen helpen zodat ik: 1 uur iets gedaan krijg, nog 1 uur iets gedaan krijg, de dag positiever begin of eindig? In ieder geval ga je uit van waar jij staat en niet van het hoogst haalbare gezien de meest productieve/succesvolle mensen op aarde.
  8. Als jij de meeste dagen een spel speelt dat je kan winnen, heb jij een goede tijd, krijg je iets gedaan en ontstaan er als het goed is veel meer gemiddelde dagen die ook echt gemiddeld zijn in plaats van dat ze uitgroeien naar ‘dipdagen’ omdat je in een soort alles-of-niet modus zit waarbij het een piekdag moet worden (of anders niets).
  9. Tot slot, een paar echte dipdagen, die ik dus eigenlijk liever loslaatdagen noem, zijn altijd geoorloofd en horen er gewoon bij. Wel is het zo dat als je op je gemiddelde dagen bezig bent met kleine haalbare routines te ontwikkelen en gewoonten te integreren dat het dan zelfs op loslaatdagen nog mogelijk is dat je toch mediteert/buiten komt/iets gezonds eet terwijl je de rest zoals je dat dan het meest verlangt onder een dekentje doorbrengt samen met al je afleidingen en verleidingen.

Ik ben heel benieuwd of er in dit verhaal eye-openers voor je zitten. Ik zou het leuk vinden om hieronder terug te lezen wat je hier uithaalt.  

Misschien ook interessant voor je
Je beseft dat je nergens echt op focust en je behaalt daarmee geen wenselijke resultaten.
- Wekker. Meehhh. Dacht het niet. Snooze x 3. Minstens. - Oké, oké, ik word
ADD bestaat alleen waar cognitief presteren bepalend is voor je sociale status

ADD bestaat alleen waar cognitief presteren bepalend is voor je sociale status

Dit is een bewering om simpelweg eens op te bezinnen. Ik zeg niet dat het waar is, maar ik heb wel een sterk gevoel dat het kan verklaren waarom in sommige landen ADD echt iets is wat massaal gediagnosticeerd wordt en waar behandelingen voor zijn. Dat men daarnaast weleens beweert van in … [land] bestaat ADD niet.

In Nederland geeft hoogopgeleid zijn sociale status. Ik wilde ook mijn masterpapiertje hebben, omdat ik dan voor mijn gevoel volwaardiger academisch geschoold zou zijn dan wanneer ik het bij mijn bachelor had gelaten.

Van vrienden die lesgeven op het MBO hoor ik regelmatig dat de leerlingen zichzelf naar beneden halen en zich op een bepaalde manier minder voelen dan de scholieren op havo of vwo.

Van vrienden uit het basisonderwijs hoor ik regelmatig dat ouders hun zoon of dochter na groep 8 liever een niveautje hoger laten instromen dan het gegeven advies.

Het is ook wel begrijpelijk. Heel grof gezegd is het standaard leven van de Nederlander naar school, al dan niet studeren, werken in lijn met de genoten scholing en het salaris wordt vervolgens sterk beïnvloed door de genoten scholing. Met als gevolg dat hbo’ers en wo’ers gemiddeld gezien meer verdienen wanneer zij starten dan bijvoorbeeld mbo’ers. Wat meteen weer invloed heeft op de koopkracht en de sociale status.

Let wel, dit hele stramien is als je het mij vraagt aan het verschuiven. Diploma’s stellen minder voor. Uitbesteden van studieopdrachten wordt steeds populairder onder studenten. Daarnaast zijn er veel studies die hbo’ers en wo’ers opleveren die uiteindelijk in de praktijk nog moeten gaan leren hoe ze van waarde kunnen zijn voor een bedrijf of organisatie omdat ze het op school niet hebben meegekregen.  

Daarnaast is het tegenwoordig niet meer per definitie super aantrekkelijk om als afgestudeerde aan het werk te mogen voor een bedrijf waarbij tijd voor geld geruild wordt. Voor steeds meer mensen wordt duidelijk dat dit een beetje een achterhaald concept is.

Zekerheid is niet meer het grootste verlangen van de huidige generatie afstudeerders, maar vrijheid. Als je autonoom bezig kunt zijn in lijn met je eigen waarden dan is dat als toch wat voor veel mensen als aantrekkelijker beschouwd wordt dan op werktijden taken uitvoeren voor een werkgever om daarmee resultaten te realiseren die jezelf misschien helemaal niet zo waardevol of belangrijk vindt.

Ik voorzie dat straks de persoon die de meeste vrije tijd heeft, op een zinnige manier bijdraagt aan de wereld in lijn met de eigen definitie van ‘zinnig’ en daarmee prima rond kan komen, straks de persoon is met de meeste status.

De vaardigheden voor zo’n soort leven worden nog niet tot nauwelijks bijgebracht via het onderwijs. Het goede nieuws voor de ADD’er is dat deze van nature geknipt is om het leven veel meer zelf vorm te geven. Grote dromen, originaliteit, een drang om bij te dragen, heel veel verschillende soorten vaardigheden, een hang naar vrijheid, creatief in het oplossen van problemen, opgewassen tegen verandering, intelligent, invoelden, intuïtief, bereid risico te nemen, vaak geen natuurlijke hang naar status maar juist naar zinvolheid.

Maar goed, anno NU (2019) houdt het merendeel van de samenleving nog vast aan een systeem waar cognitief presteren binnen vastgestelde kaders bepalend is voor hoe het er uiteindelijk na de eerste 25 jaar van je leven voor staat. Dus na acht jaar basisschool, vijf-zes jaar middelbaren en een studie van een jaar of vier (en een beetje vertraging onderweg). 

In deze vormgeving van de samenleving, is ‘het creatieve genie’ nog weg te zetten als de persoon met de stoornis met alle gevolgen van dien.

PS Een grappig weetje waar mijn vader mee kwam. In India is vruchtbaarheid het statusbepalende ding. Wist je dat je daar super veel soorten ‘sperma-aandoeningen’ kan hebben met bijbehorende specialisten en behandeling? Dit gaf mij de inspiratie voor deze blog.

Misschien ook interessant voor je
Iedere liefde waar ik sinds de middelbare school het bed mee heb gedeeld, weet dat
Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat
Wat is ADD nou eigenlijk? Ik heb weleens gelezen dat ADD niet bestaat of dat
Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je
Je bent ontzettend goed in uitstellen maar nu je jezelf eindelijk ergens toe hebt kunnen
Met één goede gewoonte je dagelijkse productiviteit verbeteren

Met één goede gewoonte je dagelijkse productiviteit verbeteren

Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je eraan toe om je leven te verbeteren. Misschien zijn er wel dertig dingen die je wil veranderen. Het werkt alleen niet om je leven in een keer drastisch om te gooien. Je houdt het misschien een paar dagen vol en daarna verval je weer in je oude gedrag. Met je eigen checklist voor productiviteit integreer je met één nieuwe gewoonte meerdere wenselijke gedragingen geleidelijk in je leven.

Hoe werkt het?

Neem eenmalig de tijd om een persoonlijke checklist met wenselijke gedragingen samen te stellen. Kruis vervolgens aan het einde van iedere werkdag aan welk gedrag je die dag vertoond hebt. Het maakt niet uit wat je score is, zolang je het maar opbrengt om je checklist dagelijks even na te lopen.

Voorbeeld van een checklist voor productiviteit

Hieronder de checklist die ik zelf gebruikt heb om mijn productiviteit te verbeteren. Ik werkte vanuit huis als freelancer en schreef daarnaast een scriptie. In mijn checklist zette ik de gedragingen die ik wilde vertonen. Aan het einde van de werkdag kruiste ik aan wat mij die dag gelukt was.

 
Voldaan aan het volgende?

Vorige nacht 7,5 uur geslapen.  
Mijzelf na het douchen volledig aangekleed, opgemaakt en haar gedaan voordat ik iets anders ging doen.  
15-30 minuten naar buiten geweest en eventueel actief bewogen voordat ik begon aan mijn werktaken.  
Bureau schoongemaakt en netjes voordat ik eraan ging zitten.  
Realistische takenlijst gemaakt voor de dag alvorens ik met taken begonnen ben.  

Welke van de volgende dingen heb ik toegepast om mijn productiviteit te bevorderen?

Gradaties aangebracht in mijn takenlijst: wat moet ik echt doen en wat zou ik daarnaast graag doen.  
Bij het opstellen van mijn takenlijst vastgesteld of deze dag scriptie, werk of regeldingen centraal staan en mij hieraan gehouden.  
Binnen een half uur na het opstellen takenlijst, 10 minuten gewerkt aan hoofdtaak (scriptie/werk/regeldingen).  
Minimaal 3 uur gewerkt aan scriptie, werk of regeldingen.  
Geen eigen initiatief genomen in het onderhouden van sociale contacten (mail, bellen, appen, sms,  Facebook) tussen 9.00-17.00 uur.  

Heb ik onderstaande toegepast, als de desbetreffende situatie zich voordeed?

Ingevingen parkeren door middel van een notitie en daarna door met taak.  
Ingegrepen zodra ik besefte dat ik ergens in vastliep (overslaan, eerst een andere taak doen).  
Ingegrepen zodra ik besefte dat ik te lang blijf hangen in een zoekactie op het internet? Bijvoorbeeld door een later tijdstip te bepalen waarop ik mag heroverwegen of ik alsnog door wil gaan.  
Heb ik plotselinge zakelijke verzoeken adequaat afgehandeld als mijn dag in het teken stond van scriptie of regeldingen? Bijvoorbeeld door aan te geven wanneer ik wel beschikbaar ben (in plaats van alles laten vallen voor een werkopdracht).  
Tien minuten geschreven over mijn ambities en hoe ik ze kan verwezenlijken, als ik merkte dat ik bijzonder veel moeite had om te beginnen aan mijn taken.  

 

Tips bij het maken van je checklist

  • Focus op het positieve. Zorg dat je kruisjes kunt zetten wanneer je iets goeds gedaan hebt en maak dus geen checklist voor het monitoren van onwenselijk gedrag. Zo kun je letterlijk scoren en dat geeft een goed gevoel.
  • Zorg voor genoeg ‘kleine wenselijke gedragingen’ op je checklist. Drie uur productief werken, is niet altijd haalbaar. Door ook veel kleine wenselijke gedragingen op je checklist te zetten, maak je het voor jezelf makkelijker om te scoren en dat is wel zo prettig.
  • Voorkom het woord ‘niet’ in je checklist. Je onbewuste kent geen ontkenningen. Je hebt er daarom meer aan om dagelijks terug te lezen: ‘Eerst een uur gewerkt en daarna pas mijn e-mail gecontroleerd’, in plaats van: ‘Niet mijn e-mail gecontroleerd voor tien uur ‘s ochtends’. De informatie die onbewust blijft hangen is dan: ‘E-mail gecontroleerd voor tien uur ’s ochtends’. Je hebt er meer aan als onbewust het gedrag blijft hangen wat je juist wel wil vertonen.
  • Wees persoonlijk en zo specifiek mogelijk. De checklist is er om jou te helpen en hoe meer je voor maatwerk gaat hoe beter. Durf je zwaktes te onderkennen door de remedie expliciet te maken. Je doet het voor jezelf. Mocht iemand je checklist onverhoopt toch lezen, besef dan dat je waarschijnlijk een inspiratie bent voor die ander. Iedereen heeft zo z’n zwaktes en jij pakt ze klaarblijkelijk aan.

 

Waarom de checklist werkt

Waarom is een dagelijkse checklist genoeg om verandering te bewerkstelligen? Omdat je dagelijks stilstaat bij de gedragingen die je wil vertonen, word je met weinig moeite ‘bewust onbekwaam’. Je wordt je er steeds meer van bewust wanneer je ‘het onwenselijke’ gedrag vertoont en dat kan een onprettig gevoel geven. Bijvoorbeeld wanneer je de dag begint met het openen van je mailbox terwijl je voornemen was om eerst een uur te werken. Om van dat gevoel af te komen, kun je besluiten je inbox alsnog weg te klikken en het bekijken van je e-mail een uurtje uit te stellen. Je groeit daarmee van ‘bewust onbekwaam’ naar ‘bewust bekwaam’. Dat is een cruciale stap bij het realiseren van duurzame gedragsverandering.

Ervaringen met de dagelijkse checklist voor productiviteit

De moeilijkheidsgraad is het opbrengen van de discipline om dagelijks (of op werkdagen) de checklist te gebruiken. Omdat ik de checklist als een hulpmiddel gebruikte naast coaching, had ik een stok achter de deur omdat ik wekelijks verslag uit wilde brengen van mijn ontwikkelingen. Door de checklist zijn een aantal nieuwe gewoonten echt doorgedrongen in mijn systeem. Door de winst die ik ermee behaald heb, kan ik zeker aanraden om met een dagelijkse checklist te werken bij het integreren van nieuwe gewoonten in je leven.

Naast deze blog heb ik ook een besloten Facebook-groep waarin ik wekelijks waarde bied, bijvoorbeeld in de vorm van trainingen en exclusieve blogartikelen. Ook kan je mij in deze groep bereiken voor vragen en kun je verzoekjes indienen voor nieuwe content.

De groep is gericht op mensen met  ADD of het persoonlijkheidstype INFP die hun leven bewust willen creëren in lijn met wat werkt voor hen zodat alles beter wordt. Dingen die zoal voorbij zijn gekomen in de afgelopen weken zijn:

  • Training rust in je hoofd
  • Tips om eerder uit bed te komen zonder te snoozen
  • Deze denkfout maakt het verschil tussen een zwaar en een licht leven
  • Over problemen oplossen door aandacht te geven aan zelfwaardering
  • Als het integreren van al die goede gewoontes weerstand oproept

Je vindt de gratis groep hier: https://www.facebook.com/groups/add.infp/ 

Misschien ook interessant voor je
Iedere liefde waar ik sinds de middelbare school het bed mee heb gedeeld, weet dat

Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat

Wat is ADD nou eigenlijk? Ik heb weleens gelezen dat ADD niet bestaat of dat

Dit is een bewering om simpelweg eens op te bezinnen. Ik zeg niet dat het

Je bent ontzettend goed in uitstellen maar nu je jezelf eindelijk ergens toe hebt kunnen

Help, hyperfocus! Tips om je werk los te laten

Help, hyperfocus! Tips om je werk los te laten

Je bent ontzettend goed in uitstellen maar nu je jezelf eindelijk ergens toe hebt kunnen zetten, zit je er helemaal in. Je ervaart flow en nu wil je door. Je laat de lunch aan je voorbij gaan en ondanks dat je best toe bent aan een pauze, lukt het niet je werk te onderbreken. Wat nu?


Signalen dat je niet meer productief bent

Om te voorkomen dat je superproductiviteit omslaat naar improductiviteit, is het zaak om je werk (tijdelijk) los te laten zodra je improductief dreigt te worden. Let op de volgende signalen:

  • Je hebt geen gevoel meer voor verwijswoorden of je taalgevoel laat je op een andere manier in de steek.
  • Je blijft maar hangen in het herschrijven van een zin of alinea.
  • Je hebt de neiging om ‘vervelende’ dingetjes over te slaan of te laten zitten. Je wil wel doorwerken maar kan het bijvoorbeeld niet opbrengen om de bron waar je het over hebt er even bij te pakken.

Ook kans dat je niet meer productief bent, als:

  • Je werkt al meer dan twee uur aan een stuk door.
  • Je schuift het eten van een ontbijt, lunch of diner voor je uit.
  • Je hebt de hele dag nog geen daglicht gezien.
  • Je hebt de hele dag nauwelijks bewogen.
  • Het is ‘normale-mensen-bedtijd’ (geweest).
  • Je dag duurt al langer dan 16 uur.

 

Hoe laat je je werk tijdelijk los?
Soms is het alleen zaak dat je even een pauze inlast. Hoe doe je dat?

  • Noteer waar je of markeer waar je op dat moment gebleven bent.
  • Schrijf op wat de eerst volgende vijf stappen zijn die je gaat zetten zodra je weer verder gaat.
  • Zet je computer op sluimerstand en verlaat je bureau. Krijg je direct ingevingen zodra je wegloopt (of misschien zelfs al daarvoor)? Maak dan een korte notitie op papier en laat je computer doorsluimeren.

Grote kans dat je straks na je pauze met nieuwe energie de draad snel weer oppakt en terug in de flow komt.

 
Hoe laat je je helemaal werk los?
Soms is het mooi geweest voor vandaag. Tijd om naar huis te gaan, tijd om boodschappen te gaan doen en eten te maken of de hoogste tijd om te gaan slapen. Hoe sluit je de werkdag af als je eigenlijk door wil gaan?

  • Noteer of markeer waar je op dat moment gebleven bent.
  • Schrijf op papier wat de eerst volgende vijf taakjes zijn waarmee je morgen aan de slag kunt.
  • Noteer of markeer de dingen in je werk waar nog even naar gekeken moet worden (passages die nog even gecontroleerd moeten worden op correctheid, bronnen die je nog moet toevoegen of overgeslagen delen).
  • Noteer de ideeën over het werk die nog in je hoofd rondspoken.
  • Sluit je documenten af.
  • Zet je computer uit.
  • Sla je boek(en) dicht.
  • Orden je bureau.
  • Ga weg van je bureau.
  • Ga doen wat je moet doen en noteer opborrelende ideeën/inzichten over je werk in een opschrijfboek of in je telefoon. Kruip in ieder geval niet opnieuw achter de computer!

Bonustip:

  • Wil je slapen maar zit je hoofd nog te vol? Doe dan een geleide ontspanningsoefening en volg de aanwijzingen van de spreker op (mp3’s kun je online downloaden en op je mobiel zetten).

Als je deze tips toepast, zijn de omstandigheden ideaal om morgen de draad snel weer snel op te pakken en opnieuw in de flow te komen.

Naast deze blog heb ik ook een besloten Facebook-groep waarin ik wekelijks waarde bied, bijvoorbeeld in de vorm van trainingen en exclusieve blogartikelen. Ook kan je mij in deze groep bereiken voor vragen en kun je verzoekjes indienen voor nieuwe content.

De groep is gericht op mensen met  ADD of het persoonlijkheidstype INFP die hun leven bewust willen creëren in lijn met wat werkt voor hen zodat alles beter wordt. Dingen die zoal voorbij zijn gekomen in de afgelopen weken zijn:

  • Training rust in je hoofd
  • Tips om eerder uit bed te komen zonder te snoozen
  • Deze denkfout maakt het verschil tussen een zwaar en een licht leven
  • Over problemen oplossen door aandacht te geven aan zelfwaardering
  • Als het integreren van al die goede gewoontes weerstand oproept

Je vindt de gratis groep hier: https://www.facebook.com/groups/add.infp/ 

Misschien ook interessant voor je
Iedere liefde waar ik sinds de middelbare school het bed mee heb gedeeld, weet dat

Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat

Wat is ADD nou eigenlijk? Ik heb weleens gelezen dat ADD niet bestaat of dat

Dit is een bewering om simpelweg eens op te bezinnen. Ik zeg niet dat het

Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je

ADHD / ADD uitdaging: focus in huishouden

ADHD / ADD uitdaging: focus in huishouden

Ik ben bezig met het poetsen van de keuken. Terwijl ik de vieze vaat naar het aanrecht breng om het af te spoelen voordat het in de vaatwasser kan, zie ik dat de GFT-bak vol zit. Ik doe de la open met de vuilniszakken en dan bedenk ik me. ‘Ohnee, eerst de vaat spoelen. Dan de vaatwasser inruimen.’

Vaak ben ik erg associatief te werk gegaan in het huishouden. Sowieso met taken. Ik doe het een. Zie dan dat iets anders hoog nodig moet gebeuren. Doe tussendoor het andere ding waarna het de vraag is of ik ooit nog terug kom bij het ding wat ik in eerste instantie aan het doen was. Grote kans namelijk dat ik al bezig zijnde met het ander ook nog iets anders zie wat moet gebeuren.

Herkenbaar?

Iets helemaal afmaken voor ik aan iets anders begin, ben ik meer en meer als een soort computerspelletje gaan zien. Zeker als het gaat om de uitvoering van praktische taken. Ik heb een missie om taak 1 van A tot Z uit te voeren. Tussendoor ploppen allemaal afleidingen op. De een nog erger dan de ander.

In level 1 kom ik tijdens het uitvoeren van taak 1 volle prullenbakken tegen, muren die een doekje kunnen gebruiken en kartonnetjes die in de papierbak moeten. In level 5 besef ik dat de container nog buiten staat terwijl ik tegelijkertijd besef dat ik ook die brief  vandaag nog af moet handelen. In level 8 word ik opeens in de armen gesloten van mijn lief, krijg ik kusjes en kan ik geen kant op.

Er komt een stroom van afleidingen op me af terwijl ik op mijn route ben van A naar Z. Laat ik mij afleiden dan gaat mijn energie een stukje naar beneden en heb ik minder energie over voor taak 1. Iedere keer dat ik een afleiding weersta, voel ik mij sterk en krijg ik een power boost. Mijn brein doet er nog een schepje bovenop als ik taak 1 tot Z haal en dus heb afgerond. Nieuwe energie komt vrij.

Het is een grote braingame

Nu ik dit zo schrijf, dringt tot mij door dat wel of niet laten afleiden een gewoonte is. Een automatisme. Over iedere losse afleiding beslissen, zou voor het brein te arbeidsintensief zijn. Die gaat echt geen beredeneerde afweging maken over ieder troepje dat ik op mijn weg van A tot Z tegenkom.

Het brein handelt het grootste deel van de tijd gewoon op de automatische piloot, waarschijnlijk aangedreven door een huidige overtuiging als: ‘Ik ben iemand die alles tegelijk doet’ of ‘Ik ben iemand die eerst het een doet en dan het ander’.

Die overtuiging is te veranderen door er eens bij stil te staan en te heroverwegen wat het meest dienend is. Dat is precies iets wat ik een jaar geleden deed toen ik mij afvroeg of ik nou eigenlijk goed bezig was door iets anders ‘goeds’ te doen dan ik eigenlijk van plan was om te doen. Mijn inzicht wat toen: ‘Nee’. Ik ben niet beter af. Het lijkt heel goed om meteen iets te doen als je eraan denkt, maar niet als je bezig bent met iets anders.

Je bent niet voor niets met dat ene ding van start gegaan. Je wil het af hebben. Wil je dat dan zo snel mogelijk af hebben? Of is het prima om te vertragen? Liever zo snel mogelijk? Oké, dan is de directe route beter. Ook al voelt het soms heel moeilijk om iets schijnbaars belangrijks wat je best even snel zou kunnen doen te laten liggen. Maar dat is de uitdaging. Dat is het spel.

En het voelt best goed om de verleiding te weerstaan. Op korte termijn beloont je brein je met beloningsstofjes en een gevoel van voldoening als je dingen afmaakt en op de langere termijn groeit je mentale kracht en besef je dat je sterker bent dan je chaotische (associatieve) neigingen.

[Geschreven op 27-12-2017]

Naast deze blog heb ik ook een besloten Facebook-groep waarin ik wekelijks waarde bied, bijvoorbeeld in de vorm van trainingen en exclusieve blogartikelen. Ook kan je mij in deze groep bereiken voor vragen en kun je verzoekjes indienen voor nieuwe content.

De groep is gericht op mensen met  ADD of het persoonlijkheidstype INFP die hun leven bewust willen creëren in lijn met wat werkt voor hen zodat alles beter wordt. Dingen die zoal voorbij zijn gekomen in de afgelopen weken zijn:

  • Training rust in je hoofd
  • Tips om eerder uit bed te komen zonder te snoozen
  • Deze denkfout maakt het verschil tussen een zwaar en een licht leven
  • Over problemen oplossen door aandacht te geven aan zelfwaardering
  • Als het integreren van al die goede gewoontes weerstand oproept

Je vindt de gratis groep hier: https://www.facebook.com/groups/add.infp/ 

Misschien ook interessant voor je
Iedere liefde waar ik sinds de middelbare school het bed mee heb gedeeld, weet dat

Er zijn zat dingen in mijn leven die niet precies zo lukken als ik dat

Wat is ADD nou eigenlijk? Ik heb weleens gelezen dat ADD niet bestaat of dat

Dit is een bewering om simpelweg eens op te bezinnen. Ik zeg niet dat het

Je wil productiever zijn. Hebt er inmiddels van alles over gelezen en nu ben je

Dankbaar zijn: hoe doe je dat?

Dankbaar zijn: hoe doe je dat?

Wat brengt het ?

  • Je voelt je rijk en gezegend.
  • Je waardering voor het leven neemt toe.
  • Je bent een leuker persoon om aan te geven.

Hoe krijg je wat het brengt?

Kies een vast moment op de dag waarop je uitspreekt of opschrijft waarvoor je dankbaar bent. Mijn vaste moment is voordat ik ga slapen.

Uitgewerkt voorbeeld

Voordat ik ga slapen, schrijf ik op waar ik allemaal dankbaar voor ben. Hier een aantal voorbeelden.

Ik ben dankbaar:

  • Voor de totale ontspanning die ik voelde nadat ik in de sauna geweest was.
  • Dat ik steeds meer gerealiseerde ideeën in mijn dagboek tegen kom.
  • Dat ik de rijtest gehaald heb vandaag.
  • Voor mijn groei.
  • Voor mijn inzichten.
  • Voor de interactie die ik met verschillende mensen had op Facebook.
  • Voor het plezier met mijn ouders aan tafel en bij de afwas.
  • Dat ik vandaag wel gemediteerd heb.
  • Dat het zo fijn was om in het park te lopen tussen de vlinders, door het gras, in het mooie weer.
  • Dat Daphne superblij reageerde op mijn mail.
  • Dat ik mijzelf getrakteerd heb om een bakje vers fruit.
  • Dat ik mijn website heb aangepast.
  • Dat ik besloten had te gaan zwemmen: het was erg fijn.
  • Voor alle supportende reacties die ik kreeg op Facebook.
  • Voor de moeite die mama gedaan had om een opschrijfboek voor mij te kopen.
  • Voor de powernap die mij echt goed deed.
  • Dat ik mijn blog online heb gezet.
  • Dat ik de rekening van Maartje heb kunnen betalen.
  • Dat ik voor de eerste keer het geven van een healing geoefend heb.
  • Dat het zulk lekker weer was.

Tips:

  • Streef ernaar om iedere dag je dankbaarheid te uiten.
  • Je kan dankbaar zijn voor dingen die specifiek betrekking hebben op die dag, maar je kan ook in algemenere zin dankbaar zijn voor elementen uit je leven.
  • Je kan dankbaar zijn voor hele concrete dingen, bijvoorbeeld voor wat je gekregen hebt van anderen.
  • Je kan dankbaar zijn voor je eigen prestaties.
  • Je kan dankbaar zijn voor positieve ervaringen/de momenten waarop je echt even genoten hebt.
  • Je kan dankbaar zijn voor eigenlijk alles wat ‘naar wens’ is in je leven.
  • Streef ernaar om elke dag minimaal 5 punten te benoemen of op te schrijven waarvoor je dankbaar bent.

Varianten:

  • Je kan ervoor kiezen om je dankbaarheid uit te spreken op het moment dat je dankbaarheid voelt. Dit kan in je hoofd maar je kunt je dankbaarheid ook delen met een ander (die zal dat erg waarderen).
  • Je kan de dag ook beginnen met vijf punten waarvoor je dankbaar bent.
  • Je kan ook dankbaar zijn voor dingen waarvan je graag wil dat ze in de toekomst zullen gebeuren.

Voorbeelden:

Ik ben dankbaar dat het mij steeds beter lukt om positief te blijven.

Ik ben dankbaar voor de groei die ik nog door ga maken.

Ik ben dankbaar dat ik in een huis zal gaan wonen waar ik mij helemaal thuis voel en alle rust en ruimte ervaar die ik nodig heb om te kunnen creëren.

Waarom werkt het?

Door elke dag stil te staan waarvoor je dankbaar bent, zul je ervaren dat je leven vol zit met dingen om dankbaar voor te zijn en dat het vaak niet de dingen zijn die geld kosten. Je krijgt meer oog voor wat je fijn en aangenaam vindt en het geeft je een goed gevoel.

[Geschreven op 16-8-2016]

Naast deze blog heb ik ook een besloten Facebook-groep waarin ik wekelijks waarde bied, bijvoorbeeld in de vorm van trainingen en exclusieve blogartikelen. Ook kan je mij in deze groep bereiken voor vragen en kun je verzoekjes indienen voor nieuwe content.

De groep is gericht op mensen met  ADD of het persoonlijkheidstype INFP die hun leven bewust willen creëren in lijn met wat werkt voor hen zodat alles beter wordt. Dingen die zoal voorbij zijn gekomen in de afgelopen weken zijn:

  • Training rust in je hoofd
  • Tips om eerder uit bed te komen zonder te snoozen
  • Deze denkfout maakt het verschil tussen een zwaar en een licht leven
  • Over problemen oplossen door aandacht te geven aan zelfwaardering
  • Als het integreren van al die goede gewoontes weerstand oproept

Je vindt de gratis groep hier: https://www.facebook.com/groups/add.infp/ 

Misschien ook interessant voor je
Twee jaar geleden was ik op het OpenUp festival en ik ving op dat er

Het is ’s avonds na het eten. Lamlendige modus aan. Ik heb een motiverende YouTube-video

Je hoort dat je te hard bent voor jezelf. Je zou meer zelfcompassie moeten hebben.

Met een mentale workout heb ik het over mediteren. Veel mensen weten dat een fysieke

Niet zo veel. Het leven is. Maar was als je toch wat wil zeggen? Denk

De natuur kent geen schuld 

De natuur kent geen schuld 

De natuur kent geen schuld. De natuur is vrede. Er zijn geen blaadjes die schuld hebben. Er zijn geen boomstammen die schuld hebben. Er zijn geen wortels die schuld hebben. Blaadjes vallen gewoon op een gegeven moment naar beneden en dat is zoals het hoort te zijn.

Dieren eten planten op. Dat is oké. Dieren poepen op de grond en die poep mag ruiken naar stront. De vliegen mogen erop afkomen. Dieren mogen elkaar opeten. De natuur kent geen straf en geen beloning.  Geen goed en geen kwaad.

Het zijn de mensen die overal iets van vinden. Die ingrijpen in de natuur. Die iets zielig vinden. Mooi of lelijk. Het ene beest willen beschermen en het andere beest willen uitroeien. De bloemen waarderen en het onkruid verdelgen.

De natuur zelf hoeft niet beschermd te worden tegen zichzelf. Alleen bescherming tegen ingrijpende mensen is van belang. De natuur is perfect zoals ze is.

[Geschreven op 9-10-2016]

Naast deze blog heb ik ook een besloten Facebook-groep waarin ik wekelijks waarde bied, bijvoorbeeld in de vorm van trainingen en exclusieve blogartikelen. Ook kan je mij in deze groep bereiken voor vragen en kun je verzoekjes indienen voor nieuwe content.

De groep is gericht op mensen met  ADD of het persoonlijkheidstype INFP die hun leven bewust willen creëren in lijn met wat werkt voor hen zodat alles beter wordt. Dingen die zoal voorbij zijn gekomen in de afgelopen weken zijn:

  • Training rust in je hoofd
  • Tips om eerder uit bed te komen zonder te snoozen
  • Deze denkfout maakt het verschil tussen een zwaar en een licht leven
  • Over problemen oplossen door aandacht te geven aan zelfwaardering
  • Als het integreren van al die goede gewoontes weerstand oproept

Je vindt de gratis groep hier: https://www.facebook.com/groups/add.infp/ 

Misschien ook interessant voor je
Als in: ze zijn te verwezenlijken door mensen in deze wereld in deze tijd. De

Opgeven, afzeggen, stoppen… veel mensen hebben hier moeite mee. Ze willen een doorzetter zijn en

  Onderstaande had ik best graag willen weten toen ik nog op middelbare school zat.

  Ik zag twee jongens in het park. De een zat op een bankje. De

Het leven gaat om steeds dichterbij jezelf te komen. Je kan dit ook je hogere

Wat valt er te ontdekken via Een Cursus in Wonderen (ECIW)?

Wat valt er te ontdekken via Een Cursus in Wonderen (ECIW)?

In 2016-2017 was ik met veel belangstelling bezig met Een Cursus In Wonderen. Het is een cursus in de vorm van een dik blauw boek met dagelijkse lessen en oefeningen waarmee je al doende ontdekt en van daaruit ervaart dat alles 1 is. Je zou kunnen zeggen dat het een van de wegen naar ontwaking is.

Kenmerkend voor de cursus is het Christelijke taalgebruik, dat is echt iets om doorheen te prikken als je ermee aan de slag wil. Voor mensen zonder Christelijke achtergrond vraagt het een grote openheid om oordelen over de termen aan de kant te zetten om te ontdekken wat er staat. Voor mensen met een Christelijke achtergrond vraagt de cursus een grote openheid een nieuwe betekenis te ontdekken van de gebruikte termen.

In mijn aantekeningen vond ik een stukje dat ik geschreven had om voor mijzelf te duiden wat ik nou al met al aan het leren was in de periode dat ik met de cursus bezig was. Tegelijkertijd las ik ook werk van Willem Glaudemans. Ik vond het al met al  de moeite waard om alsnog op mijn blog te publiceren.

Afscheiding bestaat niet. Zodra je dood bent, merk je dat je geen contact meer kunt maken met hen die leven. Je ziet ze leven in een wereld die jij niet meer aan kan raken. Ondertussen weet je dat jij één van hen bent. Dat jullie verbonden zijn. Voor altijd. Alleen zien zij het niet.

Zo zijn wij hier levend met een lichaam op aarde ook allemaal verbonden. Met elkaar, met onze schepper en met iedere ziel die ooit geleefd heeft.

Als ziel zijn we volledig vrij. In tijd en ruimte. Alles is direct. Intentie en actie is een.

Op aarde zit er een lichaam tussen. Een log voertuig. Tijdelijk. Voor onze ziel is dat de ontdekking, hoe het is om in een lichaam te leven? Hoe het is om binnen een andere dimensie te zij?. Vrijwel iedereen is in deze positie ontredderd.

We weten niet dat een eeuwige ziel zijn. Alles wat we denken is: ‘Help, hoe kunnen we voor onze veiligheid zorgen? Hoe kunnen we gevaar afwenden? Hoe kunnen we onszelf beschermen? Voor al deze dingen bedenken we met onze beperkte denkgeest oplossingen. We bedenken listen om onszelf te beschermen.

We verschuilen ons achter façades. We bouwen hoge muren om ons heen. We vermijden echt contact. We zijn bang om kwetsbaar te zijn en gekwetst te worden. We doen maar wat. We zoeken naar mensen die het weten en kijken dan vooral naar welke mensen door veel andere mensen worden gevolgd. Dan gaan we ervan uit dat dat wel goed moet zitten.

We hebben beelden aangeleerd van hoe ons opgroeien eruit zou moeten zien. We hebben aangeleerd gekregen wat goed, beter, best is en vooral ook wat niet deugt. We zijn vergeten om dit allemaal ooit in twijfel te trekken omdat iedereen leeft naar die waarheid. Die schijnwaarheid waarin de realiteit is wat we op onze aardse leven hebben aangeleerd gekregen.

Het is mogelijk om de illusie te doorbreken. Wat daar nodig voor is? Inzien dat het leven eeuwig is. Dat we zielen zijn in een tijdelijk mensenlichaam. Dat we verbonden zijn met elkaar. Iedere ziel. Dat de werkelijkheid een wereld van liefde is, Dat we veilig zijn, Dat we al beschermd worden. Altijd, waar we ook gaan.

Er valt niets te vrezen. We mogen al onze angsten loslaten. We mogen vol overgave vertrouwen. Er wordt voor ons gezorgd. We zijn veilig. We hoeven niets te vrezen. Hier mogen we naar leven.

Zodra we dat doen doorbreekt de illusie. Dan zien we opeens dat dit ook werkelijk zo is. We nemen anders waar. We zijn nog op dezelfde plek alleen zien en ervaren we die plots heel anders. Het blijkt een liefdevolle plek te zijn. Een thuis. Iets waar we tijdelijk deel van mogen uitmaken. Iets wat er voor ons is. Iets wat voor ons gecreëerd is. Uit liefde. Om te groeien. Om ons bewustzijn uit te breiden. We zijn hier om een unieke ervaring op te doen. Om te leren.

We mogen in werkelijkheid genieten, leren, vieren, ontdekken, creëren. De wereld is ons speelparadijs!

[Geschreven op 22-11-2016]

Naast deze blog heb ik ook een besloten Facebook-groep waarin ik wekelijks waarde bied, bijvoorbeeld in de vorm van trainingen en exclusieve blogartikelen. Ook kan je mij in deze groep bereiken voor vragen en kun je verzoekjes indienen voor nieuwe content.

De groep is gericht op mensen met  ADD of het persoonlijkheidstype INFP die hun leven bewust willen creëren in lijn met wat werkt voor hen zodat alles beter wordt. Dingen die zoal voorbij zijn gekomen in de afgelopen weken zijn:

  • Training rust in je hoofd
  • Tips om eerder uit bed te komen zonder te snoozen
  • Deze denkfout maakt het verschil tussen een zwaar en een licht leven
  • Over problemen oplossen door aandacht te geven aan zelfwaardering
  • Als het integreren van al die goede gewoontes weerstand oproept

Je vindt de gratis groep hier: https://www.facebook.com/groups/add.infp/ 

Misschien ook interessant voor je
Een tijdje terug kreeg ik een mailtje van een oud-studiegenoot van mij. Ze volgde mijn

Eén ding wilde ik echt nooit van anderen horen. Dan voelde ik me aangevallen. Ik

Drie dingen die in dit artikel aan bod komen. Wat te doen als je een

De afgelopen periode van mijn leven heb ik met een spirituele bril op leren kijken

Ik heb nooit anders gedacht dan dat Assepoester aan het einde van het verhaal gelukkig

Begrijp het schoolsysteem om naast ADHD niet ook nog eens een laag zelfbeeld te ontwikkelen

Begrijp het schoolsysteem om naast ADHD niet ook nog eens een laag zelfbeeld te ontwikkelen

 

Onderstaande had ik best graag willen weten toen ik nog op middelbare school zat. Dan wist ik tenminste dat ik ‘goed genoeg was’ ondanks de moeilijkheden waar ik tegenaan liep. Daarnaast heb ik een aantal ‘overlevingstips’ opgeschreven voor de jongere versie van mijzelf. Ook relevant voor mensen die op een andere manier met met het traditionele onderwijssysteem te maken hebben.

Er is een overheid met een waarheid. Allemaal mensen die na alles wat in het verleden gebeurd is, met elkaar hebben bepaald hoe het schoolsysteem eruit moet zien. Samen hebben ze de tijden bedacht. Het aantal uren dat je onderwijs moet volgen. Ze hebben bepaald dat onderwijs tot op een bepaalde leeftijd zelfs een plicht is. Ze hebben eisen bedacht waar de leraren aan moeten voldoen om onderwijs te geven. De algehele gedachte erachter is: als we het op deze manier aanpakken dan levert het iets op waar de samenleving uiteindelijk profijt van heeft.

De keuzes van mensen die het voor het zeggen hadden en hebben, maken dat het op school is zoals het is. Het is niet zo dat de overheid dit voor ALTIJD het beste systeem vindt. Als genoeg mensen het met elkaar eens zijn dat het beter is om school anders aan te pakken, dan wordt er (soms) iets verandert. Het realiseren van echt grote veranderingen duurt zo lang, dat je vaak je hele schoolleven moet doen met de omstandigheden die voortkomen uit beslissingen die bepaalde mensen heel lang geleden genomen zijn. Dat is best vervelend, want voor heel veel kinderen zijn de huidige omstandigheden niet optimaal.

In je klas zitten toekomstige dokters, kunsternaars, it’ers, ouders, ondernemers, acteurs, onderwijzers, dansers, kassières, onderzoekers. Noem maar op. Voor ieder kind is er misschien maar een vak wat echt aansluit bij de rol die je mogelijk in de toekomst gaat vervullen. Alleen dat betekent niet dat al het andere volkomen zinloos voor je is.

Ten eerste leg je allemaal dezelfde basis. Dat is om ervoor te zorgen dat je later nog alle kanten op kan. Want heel vaak weet je niet wat je wil worden. En bij heel veel mensen verandert wat je wil worden nog heel vaak. Dus het praktisch nut van al die verschillende vakken, is eigenlijk zodat je een basis hebt om veel verschillende kanten mee op te gaan en daarnaast biedt het je de mogelijkheid om te ontdekken wat je wel en wat je niet leuk vindt.

Soms is het al heel snel duidelijk dat je iets helemaal niet leuk vindt. Je moet het dan toch doen. Je kan dan het idee hebben dat je gedwongen wordt en je kan vervolgens het vak en de docent gaan haten. Wat niemand mij ooit had verteld vroeger, was dat vakken op school in hokjes worden gestopt omdat dat makkelijker en overzichtelijker is. Alleen hangt in werkelijkheid alles met alles samen. Een vak wat je stom vindt, kan je stiekem heel vaak helpen om nog beter te worden in een vak of iets anders wat je WEL leuk of FIJN vindt.

Hou je van tekenen en heb je een hekel aan wiskunde? In de wiskunde zit informatie verstopt die je kan gebruiken om dingen in de juiste verhoudingen te tekenen, of correct mogelijk te tekenen. Vind je talen verschrikkelijk, maar zou je het wel fijn vinden om binnenkort zonder ouders op reis te gaan dan heb je iets aan die talen. Of misschien vind je het waardevol om de teksten van liedjes te begrijpen of wil je via internet met mensen kunnen praten die dezelfde bijzondere hobby als jij hebben. Vind je gym verschrikkelijk, maar zou je ‘meer energie hebben’ wel prettig vinden, dan kan het toch de moeite waard zijn. De truc is om in alles iets te zoeken waar je NU wel wat aan hebt. En als je het zelf niet ziet dan is dat misschien iets wat je kunt vragen. Aan je ouders of docenten. Wat heb ik HIER aan als DIT mijn hobby is? Wat heb ik HIER aan als DIT is waar ik beter in wil worden?

Een andere vraag die je kan stellen is: Hoe kan ik de talenten die ik wel heb gebruiken om dit VERSCHRIKKELIJKE vak te overleven? Misschien ben je goed in Nederlands en slecht in wiskunde. Bij een wiskunde-opgave staat altijd eerst een verhaaltje. Als je goed bent in het analyseren van dat verhaaltje, kun je makkelijker bepalen wat de bedoeling is. Zo is wiskunde ook voor een deel begrijpend lezen. In de opgave ga je op zoek naar wat de maker van de opgave wil wat je doet. Als je dat kunt verwoorden, kun je vaak al punten scoren. En als je het vervolgens om kunt zetten naar stapjes die je moet kunnen uitvoeren om de vraag op te lossen, kun je al nog wat puntjes scoren. Sommige stapjes zijn dan misschien wel makkelijk en die kun je dan uitvoeren.

Je zit dus als scholier al met al vast in een systeem dat door andere mensen bedacht is. Het kan zijn dat het systeem (dus hoe school is) goed bij je past, middelmatig bij je past of slecht bij je past. Bij de meeste mensen past het systeem ‘middelmatig’. Het betekent nooit dat er dan iets mis is met jou, als het niet zo goed gaat op school. Als school heel anders georganiseerd was, zou het misschien wel goed bij je passen en zou je het in de ogen van andere mensen beter doen dan je nu doet.

Het is dus heel jammer dat mensen de neiging hebben om je te beoordelen op de cijfers die je haalt op school. Je denkt dan als je lage cijfers haalt dat jij niet goed genoeg bent, dat er iets mis is met jou en dat je moet veranderen. Wat heel vervelend is, is dat ouders en leraren dat ook kunnen denken en zich daarnaar gaan gedragen. Ze worden boos op jou. Ze zeggen dat ze teleurgesteld zijn in jou. Ze eisen dat je meer gaat doet. Ze willen dat je bijles gaat doen. Ze sturen je naar een psycholoog of ander persoon die met je gaat praten of testjes gaat doen. Het kan zelfs zijn dat je medicijnen krijgt die je (zouden moeten) helpen om beter in het systeem te passen.
Dat is best een beetje raar, vind je niet? Alleen heel veel ouders, heel veel leraren en zelfs hulpverleners als psychologen beseffen niet wat ik eerder geschreven heb. Dat jij moet functioneren binnen een systeem dat door andere mensen bedacht is. ALLE mensen zijn al van zichzelf even goed en even waardevol. NU en LATER. Onder al die mensen zijn dus drie groepen. De mensen waarbij het schoolsysteem zoals dat NU is goed past, middelmatig past of slecht past. Het ligt niet aan jou maar aan het systeem.

In plaats van CREATIEVE manieren met jou te bedenken hoe je op school toch de dingen overleefd die je niet leuk of moeilijk vindt, proberen ze jou te VERANDEREN. Vaak door druk uit te oefenen. Door je te straffen als je een slecht cijfer haalt. Door je te belonen als je een goed cijfer haalt. Soms zoeken ouders een oplossing door MEER GELD in jou te investeren. Ze hopen dan dat het met extra bijles wel lukt. Dit kan, als je bijlesdocent met jou naar CREATIEVE manieren zoekt om een vak te halen. Het heeft vaak weinig zin als de bijlesdocent alleen de opgaven met je doorneemt en precies dezelfde uitleg geeft als in het boek staat of wat de docent al gezegd had. Soms zoeken ouders een oplossing door je dus naar een hulpverlener of psycholoog te sturen. Vaak doen ze dat als je door woede of ‘brutaal’ gedrag laat merken dat je het niet naar je zin hebt. Ze zien dan niet dat dit jouw manier is om te laten weten dat je het lastig vindt om in het schoolsysteem te functioneren. Ze denken dat je misschien wel een stoornis hebt, zoals ADHD.

Het kan best zijn dat je ADHD hebt, maar in het echt is het GEEN stoornis. Er zijn gewoon mensen die samen hebben bedacht: als iemand deze kenmerken heeft, dan noemen we dat ADHD. Maar jij bent gewoon jij. ADHD is dus weer iets wat mensen bedacht hebben omdat het dan makkelijker is om groepen mensen te kunnen onderscheiden. Net zoals ieder schoolvak een apart naampje heeft terwijl in de WERELD alles met elkaar samenhangt. Het is voor mensen alleen makkelijker als ze kunnen benoemen WAAROM jij het lastig hebt. Ook lijkt het hen makkelijker dat JIJ verandert en je aanpast omdat zij niet de macht hebben om de SCHOOL te veranderen. Dus proberen ze JOU te helpen door te doen wat hen nodig lijkt zodat jij WEL mee kan doen in een systeem wat niet bij jou past.

Alleen geven ze er nooit een uitleg bij zoals deze. Waardoor je misschien denkt dat alles je maar overkomt. Waardoor je misschien denkt dat jij afwijkt, raar bent of er niet bij hoort. Waardoor je misschien denkt dat je dom bent. Waardoor je misschien denkt dat andere mensen het beter weten dan jij. Waardoor je misschien denkt dat mensen jou niet begrijpen. Waardoor je misschien denkt dat andere mensen niet het beste met je voor hebben. Waardoor je misschien denkt dat het leven zwaar en moeilijk is. Waardoor je misschien wel allemaal medicijnen slikt.

De waarheid is dat jij 100% goed bent zoals je bent maar dat het schoolsysteem waarschijnlijk niet optimaal bij jou past. Helaas heb je nu niet de macht om het schoolsysteem te veranderen (al zou ik dat nog durven te betwijfelen). Het zit er dik in dat je het moet doen met hoe het schoolsysteem nu in elkaar zit.
De oplossing ligt in WETEN dat het niet aan jou ligt. Dat jij goed bent zoals je bent. Daarnaast ligt de oplossing in WETEN dat ouders en leraren vaak ook niet doorhebben wat er eigenlijk aan de hand is. Ze doen wat in HUN OGEN het beste  is en soms kan dat in werkelijkheid niet het beste voor JOU zijn. Daarom is het belangrijk om dan nog altijd voor JEZELF te weten dat je goed genoeg bent, ongeacht wat ouders, leraren en anderen je doen geloven.

Tot slot kom voor jezelf op door te vragen naar creatieve oplossingen.

[geschreven op 12-9-2016]

Naast deze blog heb ik ook een besloten Facebook-groep waarin ik wekelijks waarde bied, bijvoorbeeld in de vorm van trainingen en exclusieve blogartikelen. Ook kan je mij in deze groep bereiken voor vragen en kun je verzoekjes indienen voor nieuwe content.

De groep is gericht op mensen met  ADD of het persoonlijkheidstype INFP die hun leven bewust willen creëren in lijn met wat werkt voor hen zodat alles beter wordt. Dingen die zoal voorbij zijn gekomen in de afgelopen weken zijn:

  • Training rust in je hoofd
  • Tips om eerder uit bed te komen zonder te snoozen
  • Deze denkfout maakt het verschil tussen een zwaar en een licht leven
  • Over problemen oplossen door aandacht te geven aan zelfwaardering
  • Als het integreren van al die goede gewoontes weerstand oproept

Je vindt de gratis groep hier: https://www.facebook.com/groups/add.infp/ 

Misschien ook interessant voor je
Als in: ze zijn te verwezenlijken door mensen in deze wereld in deze tijd. De

Opgeven, afzeggen, stoppen… veel mensen hebben hier moeite mee. Ze willen een doorzetter zijn en

De natuur kent geen schuld. De natuur is vrede. Er zijn geen blaadjes die schuld

  Ik zag twee jongens in het park. De een zat op een bankje. De

Het leven gaat om steeds dichterbij jezelf te komen. Je kan dit ook je hogere